Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2015

Το Κουτί Του Δαίμονα

Κατά τη διάρκεια του Β" Παγκοσμίου Πολέμου, μια Πολωνή γυναίκα, η οποία είχε χάσει τους γονείς της, το σύζυγο και τα παιδιά της σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης των Γερμανών, αποφάσιζε να μεταναστεύσει στην Αμερική. Ένα από τα λίγα πράγματα που πήρε η γυναίκα μαζί της ήταν μια θήκη κρασιού, ένα όμορφο κουτί το οποίο και πρόσεχε πολύ... Στην πραγματικότητα όταν τύχαινε να αναφερθεί στο συγκεκριμένο αντικείμενο, έφτυνε τρεις φορές στα χέρια της και επαναλάμβανε μια περίεργη φράση. Όταν η γυναίκα γέρασε ζήτησε όταν πεθάνει να θάψουν μαζί της και το κουτί. Τελικά πέθανε σε ηλικία 103 ετών αλλά ο ραβίνος που θα πραγματοποιούσε την ταφή δεν επέτρεψε να το θάψουν μαζί της. Έτσι λοιπόν το κουτί μπήκε προς πώληση μαζί με τα υπόλοιπα αντικείμενα της γυναίκας. Το κουτί είχε μια περίεργη ονομασία, λεγόταν Dybbuk, που σημαίνει <<το κουτί του δαίμονα>> και σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση σχετιζόταν με δαίμονες που είχαν καταλάβει ανθρώπινες ψυχές. Το κουτί, παρά το καταραμένο του όνομα πουλήθηκε και για αρκετό καιρό άλλαζε συχνά ιδιοκτήτες και πάντα κατέληγε πίσω στο μαγαζί. Όλοι το επέστρεφαν λέγοντας πως το κουτί έμενε με κάποιο τρόπο πάντα ανοιχτό και από μέσα του αναδυόταν μια παράξενη αβάσταχτη μυρωδιά ούρων και γιασεμιού. Μετά από όλα αυτά ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού που είχε το κουτί συγκέντρωσε την οικογένειά του για να συζητήσουν τι θα κάνουν. Τότε διαπίστωσε με τρόμο ότι όλα τα μέλη της οικογένειας βασανίζονταν από τον ίδιο εφιάλτη. Έβλεπαν μια δαιμονική γριά να τους χτυπάει και όταν τελικά ξυπνούσαν διαπίστωναν ότι είχαν μελανιές και σημάδια από χτυπήματα στο σώμα! Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, όλοι τους είχαν δει μια μαύρη σκιά να τριγυρίζει στο σπίτι. Τρομοκρατημένος από όλα αυτά, ο ιδιοκτήτης έβγαλε το κουτί προς πώληση στο e-bay για να το ξεφορτωθεί. Τελικά το αγόρασε ένας έφορος από κάποιο μουσείο, και όπως και οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες έτσι και αυτός άρχισε να γίνεται μάρτυρας υπερφυσικών δραστηριοτήτων! Αν αναρωτιέστε που είναι το κουτί σήμερα, δε μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα. Φήμες μιλούν για έναν παραγωγό του Hollywood και για κάποια ταινία που ετοιμάζει... Αυτό και αν θα είναι θρίλερ... Πηγή: storiesfromthegrave.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ένα Μυστήριο Που Δεν Λύθηκε

Μια φορά μια οικογένεια, την οποία αποτελούσαν οι δύο γονείς και ένα 10χρονο αγόρι ο Γιώργος, πήγαν διακοπές στην Καλαμάτα σε ένα σπίτι που είχαν νοικιάσει μέσω ίντερνετ. Πλησιάζοντας μετά από πολλές ώρες ταξίδι, παρατήρησαν ότι δίπλα ακριβώς από το νοικιασμένο τους σπίτι, βρισκόταν μια σκοτεινή σπήλια. Μόλις έφτασαν ήταν πολύ εξαντλημένοι από το ταξίδι και ήταν ήδη πολύ αργά, παρόλα αυτά αφού πολύ λίγο έψαξαν ίσα ίσα να βρουν τα κρεβάτια, έβαλαν το μικρό τους γιο να κοιμηθεί και πήγαν να εξερευνήσουν την σπηλιά η οποία τους είχε κάνει εντύπωση! Ενώ οι γονείς ήταν έξω από το σπίτι και ο μικρός κοιμόταν σε ένα πολύ μικρό δωμάτιο που μύριζε υγρασία, μούχλα και κλεισούρα, τον ύπνο του διέκοψε ένας πολύ παράξενος και ενοχλητικός θόρυβος. Σε όλο σχεδόν το σπίτι ακουγόταν ο εξής παρατεταμένος ήχος <<τικ,τικ,τικ>> σαν να χτυπούσε κάτι σε πόρτα. Ξαφνικά ο ήχος ολοένα και δυνάμωνε και το παιδί κρύφτηκε στα σκεπάσματα του. Ο θόρυβος σταμάτησε αμέσως μόλις κουκουλώθηκε, και το παιδί ηρέμησε. Το άλλο πρωί τους βρήκε ταλαιπωρημένους όλους από το ξενύχτι. Η σπηλιά δεν είχε κάτι ενδιαφέρον για το ζευγάρι κι έτσι παράτησαν την εξερεύνηση. Ο μικρός είχε τους δικούς του λόγους να είναι άυπνος τους οποίους και ανέφερε στους γονείς του τρομοκρατημένος, όμως αυτοί τον καθησύχασαν λέγοντάς του πως ήταν μόνο η ιδέα του... Ο Γιώργος βγήκε να παίξει στην πλατεία που ήταν λίγο πιο κάτω από το νοικιασμένο τους σπίτι. Σκέφτηκε πως ίσως ήταν καλύτερα να σταματήσει να το σκέφτεται και να βρει κάποιους φίλους να παίξει. Έπαιξε όλο το απόγευμα!!! Είχε αρχίσει να νυχτώνει, αλλά το παιχνίδι ήταν τόσο ωραίο που παρασύρθηκε και όταν θυμήθηκε να γυρίσει στους δικούς του, είχε ήδη βραδιάσει και όλα γύρω ήταν κατασκότεινα. Άρχισε να περπατάει προς το σπίτι όταν αντιλήφθηκε ότι κάποιος τον ακολουθούσε. Και δεν ήταν μόνο αυτό!!! Όταν ο Γιώργος έκανε ένα βήμα, αυτό που τον ακολουθούσε έκανε κι αυτό ένα βήμα. Έκανε ο Γιώργος δύο βήματα γρήγορα, το ίδιο έκανε κι αυτό. Σταματούσε ο Γιώργος κόκκαλο και αυτό. Και το λέω αυτό γιατί η διαίσθηση του Γιώργου ήταν ότι αυτό που τον ακολουθούσε όχι μόνο δεν είχε ανθρώπινη διάσταση αλλά ήταν και κάτι ΚΑΚΟ... Τώρα τι να κάνω? Σκέφτηκε. Πρέπει να δω αν είναι άνθρωπος ή κάτι άλλο... Γυρίζω, βλέπω και τρέχω σαν τρελός, είπε από μέσα του. Έτσι έκανε... αυτό που είδε δεν ήταν ανθρώπινο, ούτε κάτι γνώριμο. Ήταν συγκεχυμένο .Όμως έτρεξε όσο πιο δυνατά μπορούσε και σταμάτησε μόνο όταν πέρασε το κατώφλι της πόρτας. Ανέφερε το περιστατικό στους γονείς του, όμως πάλι τον καθησύχασαν δήθεν πως είναι από την κούραση. τον μάλωσαν φυσικά γιατί είχε αργήσει πολύ και ανησύχησαν. Αυτό το βράδυ δεν κοιμήθηκε πάλι ο Γιώργος. Την επόμενη μέρα η θερμοκρασία είχε ανεβεί πολύ. Μίνι καύσωνας!!! Αποφάσισαν να περάσουν όλο το πρωί στη παραλία και να γυρίσουν μόνο για ύπνο το μεσημέρι. Πέρασαν υπέροχα πράγμα που ξεκούρασε τον Γιώργο και ξέχασε όλα όσα <<νόμιζε>> ότι του είχαν συμβεί τις προηγούμενες δύο μέρες. Το μεσημέρι η θερμοκρασία είχε φτάσει στους 40 βαθμούς και ξαπλώνοντας στο κρεβάτι ο μοναδικός τρόπος για να δροσιστείς ήταν να ακουμπήσεις όλο το σώμα σου στον υγρό και κρύο τοίχο του δωματίου όπου ακουμπούσε το κρεβάτι. Ο Γιώργος με το πρόσωπό του γυρισμένο στον τοίχο και σχεδόν έτοιμος να αποκοιμηθεί, ένοιωσε μια παρουσία στο δωμάτιο. Όπως το προηγούμενο βράδυ με την διαφορά ότι αυτή τη φορά αυτό που προσπαθούσε να τον προσεγγίσει η διαίσθησή του του έλεγε πως ήταν ΚΑΛΟ... ΚΑΛΟ ή ΚΑΚΟ ο Γιώργος είχε τρομοκρατηθεί. Έψαχνε να βρει τρόπο να ξεφύγει, όταν ξαφνικά ένιωσε το στρώμα από το κρεβάτι του να βυθίζεται, σαν κάποιο σώμα ανθρώπινο να κάθεται πάνω σε αυτό. Ακριβώς δίπλα του. Θα γυρίσω απότομα και θα αρχίσω να τρέχω... σκέφτηκε. Γυρνάει απότομα το κεφάλι και αμέσως το στρώμα ανασηκώθηκε, σαν κάποιος να σηκώθηκε από αυτό. Με τη διαφορά ότι ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ. Ο Γιώργος έτρεξε στην μητέρα του και κλαίγοντας της είπε πως το μόνο που είδε ήταν μια διάφανη ανθρώπινη φιγούρα με άσπρη πολύ αχνή επιφάνεια σαν τις γραμμές στον αέρα που δημιουργούνται στις μεγάλες ζέστες. Την άλλη μέρα η οικογένεια έφυγε γιατί ο Γιώργος δεν μπορούσε να μείνει πλέον στο σπίτι. Έτσι το μυστήριο του σπιτιού της Καλαμάτας έμεινε άλυτο, να περιμένει την επόμενη οικογένεια που θα το νοίκιαζε να το λύσει... Πηγή: storiesfromthegrave.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Κάτι Παράξενο Στο Μοναστήρι

Αυτή η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή γιατί συνέβη σε εμένα πριν μερικά χρόνια. Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι κάτι κακό σας παρακολουθεί? Εγώ πάντως σίγουρα. Ήταν Μεγάλο Σάββατο και είχα πάει με όλη την οικογένεια μου σε ένα μικρό μοναστήρι για την ανάσταση. Αφού τελείωσε η λειτουργία βγήκαμε έξω στο προαύλιο και περιμέναμε το Άγιο Φως. Γυρνάω το κεφάλι μου προς τα κεραμίδια της εκκλησίας που υπήρχε στο μοναστήρι. Πάνω στα κεραμίδια ήταν σκαρφαλωμένο ένα πλάσμα αλλόκοτο. Είχε φολίδες αντί για δέρμα και το ύψος του ήταν περίπου στο ένα μέτρο. Επίσης είχε μεγάλα γαμψά δόντια και μεγάλα νύχια. Πίστεψα ότι ήταν ένας δαίμονας από την κόλαση. Όταν έκανα αυτή την σκέψη άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες. Έστριψα το κεφάλι μου προς την οικογένειά μου να τους πω Χριστός Ανέστη και εκείνοι μου είπαν Αληθώς ο Κύριος και μου άναψαν την λαμπάδα με το Άγιο Φως. Επειδή ήμουν ακόμα περίεργος για το περίεργο πλάσμα ξανακοίταξα τα κεραμίδια της εκκλησίας. Είχε εξαφανιστεί και ο φωτιζόμενος σταυρός που υπήρχε λίγο πιο πάνω από το σημείο που στεκόταν το πλάσμα είχε ανάψει. Εγώ φυσικά κατατρόμαξα γιατί ήμουν πολύ μικρός και είπα στους γονείς μου να φύγουμε αμέσως από το μοναστήρι. Πηγή: storiesfromthegrave.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn