Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

O ταχυδακτυλουργός: Μέρος Β

Η κηδεία έγινε μετά από λίγες μέρες αυτός καθόταν και τους κοίταζε όλους μέσα από το φέρετρο του. Όλοι τον κοιτούσαν με θλίψη λέγοντας μόνο με τα μάτια τους ένα μεγάλο "αντίο"... Αυτός o θάνατος ξεχάστηκε με τα χρόνια μέχρι βέβαια o νεκρός αυτός ταχυδακτυλουργός αντικατασταθεί από ένα καινούριο o οποίος θα παρουσίαζε στο ίδιο θέατρο. Στη πρώτη του παράσταση όλα πήγαν στραβά, επιχείρησε κάτι πολύ επικίνδυνο και πνίγηκε. Θάφτηκε σε ένα νεκροταφείο, λίγο πιο έξω από την πόλη όπου θάβονται όλοι οι νεκροί ταχυδακτυλουργοί και μάγοι. Πολλοί κάτοικοι των προαστίων έχουν αρχίσει να ισχυρίζονται ότι περνώντας με το αυτοκίνητο παρατήρησαν ανθρώπους ντυμένους στα μαύρα με καπέλα μάγων να βγάζουν περιστέρια και μετά να τα εξαφανίζουν. Αφού το νέο έφτασε στους κατοίκους της πόλης κανείς δεν πλησίαζε εκεί ούτε νύχτα ούτε μέρα. Νέοι ταχυδακτυλουργοί εμφανίζονται στο προσκήνιο της μαγείας και αρχίζουν ενεργά να παρουσιάζουν στο θέατρο που παρουσίαζαν αυτοί που τώρα είναι θαμμένοι κάτω από το χώμα... Δεν φοβήθηκαν, άρχιζαν να παρουσιάζουν κόλπα εύκολα που σταδιακά άρχισαν να γίνονται δύσκολα. Ετοίμαζαν παράσταση στο τέλος του μήνα. "Τι θα κάνουμε αυτή τη φορά? Να ετοιμάσουμε κάτι φανταστικό κάτι που δεν έχει ξαναγίνει". Όλες οι σκέψεις γύριζαν γύρω από το πιο δύσκολο μαγικό κόλπο στους αρχές του αιώνα, το κόλπο της αυτοκτονίας... Τότε ήταν το τέλος του αιώνα... "Μα πως θα το κάνουμε αυτό? Θέλει πολλή προετοιμασία..." "Ε τότε ας αρχίσουμε...". Το είχαν έτοιμο σε δύο μέρες αλλά ποιος από τους τρεις θα ρίσκαρε τη ζωή του για ένα κόλπο? Ένας η όλοι? Τελικά αποφάσισε να το κάνει o καλύτερος. Σε λίγο θα έβγαινε στη σκηνή, η μεγάλη νύχτα έφτασε. "Κουράγιο..." του έδιναν οι βοηθοί του. Το κοινό μαζεύτηκε και τέλος αυτός βγήκε στη σκηνή. "Κυρίες και κύριοι το κόλπο που θα δείτε είναι..." Και εκείνη ακριβώς τη στιγμή μπήκε μέσα o πεθαμένος και φημισμένος ταχυδακτυλουργός, κρατούσε το κεφάλι του στα χέρια του, ήταν αποκεφαλισμένος και γύρω από το λαιμό του υπήρχε το σκοινί που του χάρισε το θάνατο. " Γιατί με αντιγραφείς?" ρώτησε ανεβαίνοντας στη σκηνή. Το κοινό άρχισε να βγαίνει έξω πανικόβλητο μα οι δρόμοι ήταν γεμάτοι με όλους τους αποκεφαλισμένους και νεκρούς μάγους του συγκεκριμένου αιώνα. Το κοινό γυρίζοντας το μέτωπο προς τη σκηνή αντίκρισε τους τρεις ταχυδακτυλουργούς κρεμασμένους. Τα αίματα έσταζαν απ τα στόματα τους αργά αργά ώσπου η σκηνή γέμισε με κόκκινο. O νεκρός ταχυδακτυλουργός?: πουθενά. Μετά από κάποιες βδομάδες το θέατρο γκρεμίστηκε και κανείς δεν το πλησίαζε. Έπειτα με πρωτοβουλία του δημάρχου όλος o λαός πήγε να δει το νεκροταφείο τους, λίγο πιο έξω από την πόλη. Οι τάφοι ήταν ανοιγμένοι και πάνω στα μάρμαρα βρισκόταν το κεφάλι του καθενός. Τα αίματα από τα στόματα τους έσταζαν αργά αργά... Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Όνειρο ήταν!

Μια νύχτα ένα παιδί πήγαινε για ύπνο αφού έκλεισε την τηλεόραση. Φοβόταν να πάει στο δωμάτιο του μέσα στο σκοτάδι μιας και οι γονείς του και τα αδέρφια του κοιμούνταν αλλά και γιατί είχε δει μια ταινία με δαιμονισμένους ανθρώπους και εξορκισμούς. Αφού ξάπλωσε άρχισε να σκέφτεται αυτά που είχε δει στην τηλεόραση και δεν μπορούσε να κοιμηθεί από τον φόβο του. Όταν τελικά τον πήρε o ύπνος είδε έναν τρομερό εφιάλτη. Είδε ότι ήταν δεμένος σε ένα κρεβάτι σε ένα άγνωστο μέρος. Μετά βλέπει τους γονείς του να μπαίνουν στο δωμάτιο στεναχωρημένοι και τον κοιτάζουν. Ξαφνικά αρχίζει να αισθάνεται ότι διακατέχεται από κάποιο πνεύμα και αρχίζει να κουνιέται, να χτυπιέται και να βγάζει αίματα από το στόμα του και να κάνει εμετό παντού. Μετά από λίγο είδε έναν ιερέα να μπαίνει στο δωμάτιο για να του κάνει εξορκισμό. Τότε ξύπνησε και σκέφτηκε ότι ήταν απλά ένας εφιάλτης. Αμέσως άκουσε θορύβους από το παράθυρο που ήταν δίπλα του και ήταν σαν κάποιος να προσπαθούσε να μπορεί μέσα και τρόμαξε πολύ. Προσπάθησε να το αγνοήσει και να κοιμηθεί. Όταν κοιμήθηκε είδε ότι βρισκόταν σε ένα άγνωστο περίεργο και σκοτεινό μέρος και άκουγε διάφορους ψιθύρους στα αυτιά του. Φοβήθηκε και έκλεισε τα μάτια του. Όταν τα άνοιξε βρισκόταν πάλι στο ίδιο μέρος αλλά ήταν μέσα στις φλόγες. Έτρεξε να φύγει αλλά έγινε μια έκρηξη και τότε ξαναξύπνησε. O θόρυβος στο παράθυρο συνεχιζόταν και ακουγόταν σαν κάποιος να προσπαθούσε να ανοίξει το παράθυρο και να μπει μέσα. Μετά από λίγα λεπτά o θόρυβος σταμάτησε και το παιδί ξανακοιμήθηκε. Τότε είδε κάτι σαν όραμα που δεν μπόρεσε να εξηγήσει. Είδε πως σηκώθηκε από το κρεβάτι του και πήγε και στην εξώπορτα γιατί κάποιες χτυπούσε. Κοίταξε από το ματάκι της πόρτας και είδε κάτι που έμοιαζε με τον διάβολο. Ήταν μισός άνθρωπος και μισός τράγος και είδε ότι του ανοιγόκλεινε το μάτι και μετά εξαφανίστηκε. Μόλις είδε αυτό το πράγμα άρχισε να φωνάζει τους γονείς του που φοβήθηκαν και του είπαν ότι ΌΝΕΙΡΟ ΉΤΑΝ. Η ίσως του χαμογέλασε η τύχη. Από τον φίλο Βασίλη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

O ταχυδακτυλουργός: Μέρος Α

Όλοι τον ήξεραν. Όλοι του μιλούσαν και τον ρωτούσαν για τα αποψινά του κόλπα που θα παρουσίαζε το βράδυ στο τεράστιο θέατρο. Αυτός όμως πότε δεν είχε αποκαλύψει τίποτα και μάλλον αυτός θα ήταν o λόγος που έγινε τόσο διάσημος. "Σίγουρα θα μας έχει ετοιμάσει κάτι το φανταστικό, κάτι το πρωτόγνωρο, κάτι καινούριο" ψιθύριζαν θαυμαστές του στους δρόμους του Λονδίνου, έξω από το θέατρο. Και είχαν ΤΟ απόλυτο δίκιο. Ώσπου η μεγάλη νύχτα έφτασε σε λίγα λεπτά θα έβγαινε στο πολυαγαπημένο του κοινό που τόσο τον θαύμαζε για το εξαίρετο ταλέντο του. " Σήμερα κυρίες και κύριοι θα δείτε κάτι επικίνδυνο. Οποίος δεν μπορεί να βλέπει θρίλερ κάτι αυτοκτονίες να βγει αμέσως έξω". Πέσαμε πολλά χειροκροτήματα μα κανείς δεν βγήκε έξω. Όλοι του είχαν εμπιστοσύνη, είχε εκτελέσει τόσα πιο επικίνδυνα ταχυδακτυλουργικά κόλπα, απόψε θα πέθαινε, είναι δυνατόν? Το κόλπο άρχισε. O ταχυδακτυλουργός πρόσταξε τους βοηθούς του να τον δέσουν με σκοινιά που χρησιμοποιούν τα πλοία. Τον έδεσαν σφικτά απ'τά πόδια και τα χέρια και στη μέση της σκηνής τον περίμενε ένα σκοινί για κρέμασμα από τον λαιμό. "Θα κρεμαστώ σε 10 ακριβώς δευτερόλεπτα θα είναι όπως πριν. Όλοι αναρωτιόνταν: πως άραγε θα το βγάλει εις πέρας αυτό? τον κρεμάνε και η κουρτίνα πέφτει... Πέρασαν 10 δευτερόλεπτα, τίποτα ακόμα. " Κατεβάστε τις κουρτίνες! Κατεβάστε τις κουρτίνες!" Οι κουρτίνες κατέβηκαν και όλοι οι θεατές είδαν το φρικτό θέαμα μπροστά στα ματιά τους. O διάσημος αυτός μάγος χαροπάλευε για να παραμείνει στη ζωή. Οι βοηθοί πανικόβλητοι να προσπαθούν να τον κατεβάσουν αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβε να κρατηθεί ζωντανός...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Μοναχική νύχτα

Ήταν αργά το βράδυ και δεν μπορούσε να κοιμηθεί . Ξάπλωνε στο κρεβάτι του αλλά δεν τον έπαιρνε ο ύπνος . Σηκώθηκε, άνοιξε την τηλεόραση, έκατσε ,διάβασε ένα βιβλίο μα ακόμη δεν μπορούσε να κοιμηθεί . Ένοιωθε πολλή μόνος . Αποφάσισε να βγει έξω , να πάρει λίγο αέρα . Περπατούσε κάτω από τα έντονα φώτα του δρόμου , δίπλα από τις φωτεινές πινακίδες, μπροστά από τα δυνατά φώτα των αυτοκινήτων όμως δεν μπορούσε να χαλαρώσει . Έστριψε σε ένα κατηφορικό δρομάκι εντελώς μόνος και σιγά σιγά τα φώτα πίσω του άρχισαν να σβήνουν . Το κατάλαβε αμέσως . Δεν είναι μόνος του . Κάτι τον ακολουθεί ! Άρχισε να γίνεται νευρικός . Άνοιξε το βήμα του . Έστριψε στην γωνία και βρέθηκε μπροστά σε ένα μπαράκι ! Μπήκε, έκατσε δίπλα από το ενυδρείο . Ένα μοναχικό ψάρι κάνει βόλτες μέσα αυτό . Ξαφνικά τα φώτα σβήνουν και μένουν ανοιχτά μόνο αυτά του ενυδρείου . Ένας τύπος τον πλησιάζει και κάθετε μπροστά του . Δεν έχει πρόσωπο μόνο ένα μαύρο κενό ! Και τότε του λέει : - Είναι η ώρα σου και το ξέρεις ! Το ξέρεις, σωστά ? Χωρίς να απαντήσει πίνει το ποτό του και ακουμπάει πίσω . Κλίνει τα μάτια του και σιγά σιγά τον παίρνει ο ύπνος . Λίγο πριν φύγει ο μαγαζάτορας τον βλέπει πίσω στο τραπέζι να κοιμάται . - Φίλε ξύπνα ! Πρέπει να κλείσω ! Τον πλησιάζει και καταλαβαίνει πως έχει πεθάνει ...Από τον φίλο Κώστα



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το όνειρο

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία ή καλύτερα ένα περιστατικό όπως περίπου μου την περιέγραψε ένας γνωστός μου. Είχαμε μαζευτεί όλη η παρέα στο σπίτι μου για τα γενέθλια μου ή μάλλον όλοι εκτός του Νίκου(ο γνωστός μου που είπε την ιστορία). Περάσαμε πολύ όμορφα. Τα παιδιά έφυγαν περίπου στις 2, οπότε έμεινα μόνος και ξαφνικά η πόρτα μου χτυπάει....είναι ο Νίκος, στα γρήγορα μου εύχεται χρόνια πολλά και για να μη σας κουράζω να μπω στο ψητό. Μου είπε ότι είδε έναν εφιάλτη και ότι σε εμένα μόνο εμπιστεύεται να το πει. Από εδώ και πέρα είναι περίπου τα λόγια του : Αποκοιμήθηκα στον καναπέ βλέποντας τηλεόραση, όταν με ξύπνησε ένας εκκωφαντικός κρότος λες και κάτι έσπασε δίπλα μου. Τινάχτηκα! Τρόμαξα και άνοιξα όλα τα φώτα στο σπίτι! Έψαξα παντού, δεν μπόρεσα να βρω από που ήρθε ο ήχος, έτσι υπέθεσα θα ακούστηκε από έξω. Ήρεμος πλέον ξάπλωσα και κοιμήθηκα. Είδα τον πιο περίεργο και ζωντανό εφιάλτη που έχω δει ποτέ μου! Βρίσκομαι στην μέση του αυτοκινητόδρομου, γύρω γύρω έχει μόνο δέντρα λες και είναι στην μέση του δάσους, ένας τεράστιος δρόμος σκοτεινός, αλλά μπορώ να διακρίνω αρκετά γύρω μου! Έχω μια περίεργη έντονη αίσθηση άγχους, τρέμω στην κυριολεξία. Αρχίζω να τρέχω, όσο πιο γρήγορα μπορώ αλλά βρίσκομαι στο ίδιο σημείο. Ακούω βήματα από δίπλα μου, γυρίζω και βλέπω μια γυναίκα να αιωρείται, κάτασπρη σαν νεκρή, ανοίγει τα μάτια της...είναι τόσο μαύρα σαν να μην είναι ανθρώπινα. Εγώ δεν μπορώ να κουνηθεί, πάγωσα, έχω την αίσθηση και με βλέπω να ουρλιάζω αλλά δεν βγαίνει ήχος, απόλυτη ησυχία όσο αυτή με πλησιάζει...ανοίγει το στόμα της και το αίμα κυλάει σαν ποτάμι στο δρόμο! Ξαφνικά φτάνει δίπλα μου και την βλέπω να ουρλιάζει αλλά την ακούω ψιθυριστά.. μια περίεργη λέξη "ΦΟΜΛΑΡΟΥ ΦΟΜΛΑΡΟΥ ΦΟΜΛΑΡΟΥ"!!!! Όλα τα ένιωσα εκπληκτικά, ανατριχιαστικά αληθινά!! Ξύπνησα ιδρωμένος...πετάχτηκα. Εκεί συνέβη κάτι τρομερό και ακόμα δεν έχω αντιληφθεί αν το είδα στον πανικό ή ήταν αλήθεια! Δίπλα μου στο πάτωμα ήταν η γυναίκα από το όνειρο, ΦΟΜΛΑΡΟΥ ψιθύριζε και στο δωμάτιο μου αναβόσβηνε το φως, αλλά λες και στο σημείο που ήταν αυτή το φως δεν έφτανε! Δεν τον είδα ποτέ πιο τρομοκρατημένο τον Νίκο. Από τότε έχω να τον δω 2 μήνες...έπαθε εμμονή με την λέξη φομλαρου! Από το τηλέφωνο μου έλεγε πως έβλεπε και άλλα όνειρα, με έναν παραμορφωμένο τύπο με μπλε μαλλιά. Πίστεψε ότι κάτι τον οδηγούσε να βρει αυτόν τον τύπο. Και την λέξη και την σημασία της ΦΟΜΛΑΡΟΥ. Έμαθα ότι ταξίδεψε στην λατινική Αμερική γιατί εκεί τον οδήγησε η αναζήτηση της λέξης. Από τον φίλο Τηλέμαχο



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το σκιάχτρο

Μακριά πέρα από τα σύνορα της χώρας υπήρχε ένα σπιτάκι μικρό και φτωχικό, χτισμένο σε χώμα υγρό διότι οι βροχές συνήθιζαν να πέφτουν σε εκείνη την περιοχή. Βασικά η συγκεκριμένη ιστορία δεν αφορά το κλίμα του τόπου αλλά την οικογένεια που διέμενε μέσα στο φτωχόσπιτο που είχε στη κατοχή της επίσης και ένα αγρόκτημά με λαχανικά. Η οικογένεια ήταν τυπική:o πατέρας, η μητέρα και τα παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Ένα συνηθισμένο βραδάκι τα παιδιά βρίσκονταν στο σπίτι, ενώ η μητέρα και o πατέρας φρόντιζαν τον κήπο τους. Γύρω γύρω από τον κήπο δεν υπήρχε περίφραξη με σύρματα η κάτι τέτοιο αλλά με καλαμιές. Η μητέρα μπήκε μέσα όμως o πατέρας έμεινε έξω κοιτώντας παράξενα το φεγγάρι λες και κάτι θα γινόταν ακριβώς εκείνη τη στιγμή. Και αυτό ακριβώς έγινε, από το πουθενά άρχισαν να ακούγονται γαβγίσματα σκυλιών και φακοί να πλησιάζουν τουφεκίζοντας προς τον κατάμαυρο ουρανό. O πατέρας κλεισμένος μέσα σ'αυτη την περίεργη και απειλητική κατάσταση μπήκε στο σπίτι σαν κανένας τρελός που μόλις απέδρασε από το τρελοκομείο. Η μητέρα και τα παιδιά τρόμαξαν με την πρωτόγνωρη συμπεριφορά του και τρέμοντας τον ρώτησαν τι συμβαίνει. Αυτός κοιτάζοντας τα παιδιά του περίεργα λες και δεν θα τα ξανάβλεπε τους ανέφερε πως σε λίγες ώρες θα είναι όλοι τους νεκροί. Προχώρησε προς το παράθυρο και έδειξε με το δάχτυλο του τους αναμμένους φακούς που όλο και πλησίαζαν. Ούρλιαζε και κραύγαζε σαν να του σχίζουν τη καρδιά, μα η μητέρα και το παιδί δεν άκουγαν τίποτα παρά μόνο την σκοτεινή σιγή του βουνού και τα ανατριχιαστικά ουρλιαχτά των λύκων που δεν τους άφηναν πολλές φορές να κοιμηθούν. O πατέρας έλεγε φωναχτά πώς τα άγνωστα πλάσματα πλησιάζουν όλο και πιο πολύ... , μέχρι που έχασε τη φωνή του και τέλος έχασε τη ζωή του. Μετά τον θάνατο του δεν συνέβηκε τίποτα και ούτε είχε συμβεί από την πλευρά των παιδιών και της μάνας. Βέβαια η καθημερινότητα είχε αλλοιωθεί χωρίς τον πατέρα, όλα ήταν μονότονα, το σπίτι είχε χάσει το χρώμα της ζωντάνιας του και τα λαχανικά σταμάτησαν να φυτρώνουν στον κήπο, μαράθηκαν. O λόγος ήταν άραγε το πτώμα του πατέρα κάτω από εκείνο ακριβώς το χώμα? Το μόνο ίδιο πράγμα που είχε απομείνει ήταν το μοναχό σκιάχτρο που στηριζόταν σε ένα σπασμένο ξύλο. Και λοιπόν ας μην τα πολυλογούμε το σκιάχτρο ακριβώς μετά από 2 χρόνια από το θάνατο του πατέρα, την ίδια μέρα, ξύπνησε και ξυπνούσε κάθε βράδυ για να σκεπάζει τα παιδιά όταν οι νύχτες ήταν κρύες. Τα παιδιά όμως ήταν αρκετά μικρά, και δεν καταλάβαινε ότι η μορφή του θα έκανε κάτι μοιραίο χωρίς να το θέλει. Ήταν το ίδιο πνεύμα σε άλλο σώμα. Έτσι συνεχίστηκε αυτό για 1 χρόνο μέχρι που το σκιάχτρο έκανε το μοιραίο λάθος να κάνει φασαρία σκεπάζοντας τα παιδιά, τα παιδιά ξύπνησαν και όταν είδαν το ξύλινο, τρομακτικό πρόσωπο να μιλά ξεψύχησαν παθαίνοντας ανακοπή. Το ίδιο έπαθε και η μητέρα... Το σκιάχτρο λυπήθηκε επειδή δεν πρόλαβε να σώσει τα παιδιά και την μάνα τους, έχασαν πολύ άδικα την αθώα ζωή τους. Ύστερα από λίγο, αφού τα πτώματα έχουν ήδη παγώσει κάτω από τη ζεστή κουβέρτα άρχισαν να ακούγονται πυροβολισμοί, γαβγίσματα σκύλων και φακοί ξεκίνησαν να αχνοφαίνονται από το έντονο σκοτάδι. Το σκιάχτρο έκανε να ουρλιάξει, να φωνάξει δυνατά αλλά δεν μπορούσε...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Μια νύχτα στο δάσος

Ένα απόγευμα δύο φίλοι αποφάσισαν να πάνε μια βόλτα σε ένα δάσος. Ξεκίνησαν νωρίς το απόγευμα για να επιστρέψουν νωρίς στα σπίτια τους. Δεν ήξεραν όμως ότι αυτός o περίπατος θα κατέληγε σε μια τρομερή εμπειρία που θα τους καρφωνόταν για πάντα στη μνήμη. Όταν έφτασαν και καθώς περπατούσαν στο δάσος ξεκίνησαν μια κουβέντα σχετικά με στοιχειωμένα μέρη και φαντάσματα. Με την κουβέντα ξεχάστηκαν και είχε νυχτώσει και οι δύο φίλοι αποφάσισαν να φύγουν γρήγορα γιατί φοβούνταν μόνοι τους στο δάσος. Ξεκίνησαν να περπατούν γρήγορα προς το δρόμο που βρισκόταν αρκετά μέτρα βόρεια από την τοποθεσία τους. Μετά από λίγο αφού είχε νυχτώσει για τα καλά χωρίς να συμβεί τίποτα οι δύο φίλοι τρομοκρατήθηκαν και άρχισαν να τρέχουν. Εκείνη τη στιγμή στο δάσος επικρατούσε απόλυτη σιγή και οι δύο φίλοι άρχισαν να σκέφτονται ότι κάτι τρομακτικό θα συμβεί. Ξαφνικά ακούνε κάτι κραυγές και τα ονόματα τους. Οι δύο φίλοι πια είχαν αρχίσει να κλαίνε από το φόβο τους. Μετά από λίγο οι κραυγές αυτές σταμάτησαν αλλά το θέαμα που αντίκρισαν χαρακώθηκε για πάντα στη μνήμη τους. Ένα δέντρο ξαφνικά άρχισε να καίγεται μόνο του και γρήγορα μέχρι που έγινε όλο στάχτη. Οι δύο φίλοι τότε άρχισαν να τρέχουν ουρλιάζοντας προς τον δρόμο μέχρι που τα κατάφεραν. Για καλή τους τύχη είδαν ένα αυτοκίνητο που πλησίαζε, έκαναν οτοστόπ και o οδηγός προσφέρθηκε να τους πάρει μέχρι την πόλη. Τα παιδιά διηγήθηκαν στον οδηγό την περιπέτεια που πέρασαν και o οδηγός τους είπε ότι έχει ακούσει παρόμοια περιστατικά από φίλους του και τους είπε όλη την αλήθεια ότι σε εκείνο το μέρος πριν μερικές δεκαετίες μια πυρκαγιά είχε ξεσπάσει και ως αποτέλεσμα είχε τον θάνατο δύο παιδιών και ότι τα πνεύματα των παιδιών αυτών τριγυρνούν κάθε βράδυ στο δάσος. Από τον φίλο Βασίλη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο Θρύλος της Bloody Mary

Ήταν μία μάγισσα που ζούσε σε ένα δάσος. Η μάγισσα, που ήταν γνωστή στους χωρικούς με το όνομα Bloody Mary, σκότωνε τα μικρά κορίτσια του χωριού και έπαιρνε το αίμα τους για να αναζωογονηθεί. Η μάγισσα συνελήφθη και κάηκε στην πυρά. Την ώρα που καιγόταν και υπέφερε από τους πόνους, έδωσε μία κατάρα -όποιος κοίταζε σε έναν σκοτεινό καθρέφτη και έλεγε το όνομά της να πεθαίνει από βασανιστήρια. «Από κείνη τη μέρα, όποιος έλεγε το όνομα Bloody Mary τρεις φορές σε έναν σκοτεινό καθρέφτη, θα καλούσε το εκδικητικό πνεύμα της μάγισσας.Άλλος ένας τρόπος για το κάλεσμα της είναι να πας μετά τις 12 σε ένα καθρέφτη με σβησμένα φώτα και 13 κεριά και να πεις bloody Mary έχω το παιδί σου,bloody mary σκότωσα το παιδί σου πιστεύω στην bloody mary!Λέγεται πως η μάγισσα θα κομμάτιαζε το σώμα του και θα άρπαζε την ψυχή η τα μάτια. Οι ψυχές των δύστυχων θυμάτων της θα καίγονταν σε βασανιστήρια, όπως ακριβώς είχε καεί και η ίδια, ενώ θα παγιδεύονταν για πάντα μέσα στον καθρέφτη.Μπορεί να νομίζουμε ότι είμαστε ασφαλείς αν δεν την καλέσουμε,ΛΑΘΟΣ! Η bloody mary λένε πως εμφανίζεται ακόμα και αν κοιτάξεις τυχαία έναν καθρέφτη μετά τις 12.Για αυτό προσοχή! Από τον φίλο Χρήστο



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Στην παλιά έπαυλη

Ήταν μια γυναικά η Μάριων που γνώρισε έναν δικηγόρο από καλή οικογένεια και παντρευτήκανε όπως ήταν αναμενόμενο. Το ζευγάρι περνούσε κάποιες μέρες στο σπίτι των γονιών του Σκοτ (συζύγου) μια μεγάλη έπαυλη έξω από την πόλη. Ωστόσο η Μάριων πάντα ένιωθε περίεργα όταν μένανε εκεί λόγο ότι το βράδυ άκουγε θορύβους, πόρτες να κλείνουν δυνατά. Ήταν παλιό το σπίτι και έτσι το δικαιολογούσε πάντα. Σύντομα έμεινε έγκυος και μετά από 9 μήνες έφερε ένα γλυκό κοριτσάκι την Αντρειά. Ένα βράδυ τους είχαν καλέσει τα πεθερικά για φαγητό που ήταν και άλλοι 2 φίλοι τους. Η Μάριων μετά το δείπνο πήγε να δει την κόρη της που κοιμόταν στο πάνω δωμάτιο σε μια κούνια. Άνοιξε την πόρτα πλησίασε στην κούνια είδε το μωράκι να κοιμάται και χαμογέλασε. Τότε ακούστηκε μια φωνή από πίσω της: -Δώσε μου το μωρό! Η Μάριων δεν απάντησε --Δώσε μου το μωρό Θέλω να παίξω μαζί του. Η Μάριων τότε είπε: -Όχι τώρα Μαμά δεν βλέπεις κοιμάται. Ίσως αργότερα. Γύρισε πίσω να φύγει άλλα δεν είδε τη πεθερά της. Κατέβηκε κάτω στο κήπο και τότε είδε τη πεθερά της να μιλάει με τον Σκοτ και να τρώνε. -Ήσουν μόλις τώρα πάνω να δεις το μωρό? -Όχι εδώ ήμουνα όλη την ώρα τι έπαθε το μωρό είναι καλά? Η Μάριων έτρεξε πάνω στο δωμάτιο και το μωρό κοιμόταν ακόμα και κάνεις δεν υπήρχε. Το είπε αργότερα αυτό που συνέβη στον άντρα της άλλα αυτός την καθησύχασε πως το ταξίδι ήταν μεγάλο και αυτό ήταν απ την κούραση της. Τα παράξενα όμως συνεχίστηκαν. Όποτε ήταν σε εκείνο το σπίτι και την τάιζε ή το έκανε μπάνιο ένιωθε πως κάποιος την παρακολουθούσε. Σε μια στιγμή όταν πάλι ήταν στο δωμάτιο της Αντρειά είδε την κούνια να κουνιέται μονή της και να σταμάτα απότομα. Αν και δεν έδωσε σημασία, ήταν μια άλλη φορά που κρατούσε την Αντρειά στην αγκαλιά και έβλεπε πως το κοριτσάκι κοιτούσε κάπου και γελούσε. Τι κοιτάς ε? Την τηλεόραση κοιτάς? είδε όμως πως κοιτούσε στο κενό και συνέχισε να γελάει λες και κάποιος ήταν εκεί. Η Μάριων δεν ήθελε να ξαναπατήσει στα πεθερικά της. Ο άντρας της δεν την πίστευε και φοβόταν πως έπαθε κατάθλιψη λόγο της γεννάς και τα φανταζόταν. Προσπαθούσε να την πείσει να πάει σε ψυχολόγο μάλιστα άλλα η γυναικά αρνιόταν πεισματικά. Κάτι παράξενο συμβαίνει του έλεγε και δεν θέλω η Αντρειά να ναι σε αυτό το σπίτι. Πέρασε λίγος καιρός και η Μάριων έδειχνε να είναι ήρεμη. Τα γενέθλια του μωρού είχαν φτάσει. Η μητέρα του Σκοτ ήταν άρρωστη και δε μπορούσε να ερχόταν στην πόλη και ο άντρας της την έπεισε τελικά να πήγαιναν εκεί πέρα στο πατρικό του για να γιόρταζαν τα γενέθλια της όλοι μαζί. Το βράδυ νωρίς την έβαλε να κοιμηθεί πάλι σε εκείνο το δωμάτιο. Ξύπνησε κατά της 2 η ώρα για να δει την κόρη της γιατί ανησυχούσε. Πήγε στο δωμάτιο άνοιξε την πόρτα. Έντρομη είδε διπλά στην κούνια μια γυναικά με μακριά μαύρα μαλλιά να κοιτάει το μωρό. Μόλις η γυναικά κοίταξε την Μάριων άρχισε να τραβά τα μαλλιά της και να φωνάζει: -ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ Ήρθε καταπάνω της. Η Μάριων έπεσε και άρχισε να ουρλιάζει. Ο Σκοτ ήρθε τρέχοντας και ρώτησε τι συνέβαινε. ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ εκεεεεεεεεεειιιιιιιιιιι.! Ούρλιαξε η Μάριων. Το δωμάτιο όμως ήταν άδειο. Την επόμενη μέρα φύγανε και γυρίσανε πίσω στο σπίτι τους. Τελικά η κοπέλα δείχθηκε να πάει σε κάποιον ψυχολόγο φοβούμενη πως έχανε το μυαλό της. Η πεθερά της ήρθε να τη δει 2 μέρες μετά. Την είπε πως ήξερε για αυτό που της συμβαίνει και τότε την αποκάλυψε για κάτι που δεν το χε πει στην ίδια και στον γιο της. Πριν μείνουν σε εκείνη την έπαυλη έμενε μια γυναικά με τον άντρα της που ήταν έγκυος. Έγινε όμως ένα τραγικό ατύχημα και άντρας της σκοτώθηκε. Αυτή απ το σοκ που υπέστη γέννησε πρόωρα το μωρό πέθανε. Από κει και πέρα η γυναικά άρχισε να χάνει το μυαλό της. Λένε ότι τη βρήκανε νεκρή μες στο σπίτι μάλλον είχε αυτοκτονήσει. https://www.facebook.com/pages/%CE%A4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-/498202960217707



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Ποτηράκι για πλάκα

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εξής περίεργη ιστορία που μου συνέβη πριν από περίπου 1 χρόνο,το 2002. Σπουδάζω στα Γιάννενα εδώ και δύο χρόνια. Η παρέα μου αποτελείται από 4 άτομα. Ένας από αυτούς έχει τη φαεινή ιδέα να οργανώσουμε μια φάρσα με σκοπό να τρομάξουμε ένα φοβητσιάρη (ίσως και λίγο...αφελή) γνωστό μας, αλλά και να γελάσουμε. Αποφασίζουμε να τον καλέσουμε σπίτι για να κάνουμε "ποτηράκι" δηλ να καλέσουμε κάποιο πνεύμα,και ουσιαστικά να... παίξουμε μαζί του. Είναι Τρίτη και μαζευόμαστε σπίτι μου,όντες συνεννοημένοι για το τι πρόκειται να συμβεί. Ξεκινάμε με "μπακάλικες" μεθόδους την διαδικασία και πράγματι το γέλιο πέφτει άφθονο!Αφού του λέμε την αλήθεια λυγούμε την φάρσα και ο καθένας σπίτι του. Περνάνε δύο μέρες και την Πέμπτη το βράδυ είμαι μόνος μου σπίτι και διαβάζω. Έχω κλείσει όλα τα παράθυρα (είναι χειμώνας) και απλά διαβάζω. Με την άκρη του ματιού μου παρατηρώ το καπάκι του καλαθιού των αχρήστων να γυρίζει 2-3 βόλτες (!) κάτω και πιστεύω πώς είναι ποντίκι. Κοιτάω αλλά τίποτα... Πηγαίνω να ξυριστώ και λίγο πριν σκουπίσω το πρόσωπο μου,η κουρτίνα του μπάνιου τραντάζεται και αφού νιώθω το σώμα μου να παραλύει από το φόβο, βγαίνω και κάθομαι πάνω στο κρεβάτι. Ήθελα να φύγω αλλά τα πόδια μου έτρεμαν και απλά δεν μπορούσα. Όταν πια σηκώθηκα μετά από λίγο, ένιωσα ένα ψυχρό ρεύμα να με διαπερνά και κλείνοντας την πόρτα το σκέφτηκα πολύ πια να επιστρέψω ακόμα και με συνοδεία. Όσο και αν κορόιδευα τα παραφυσικά, τα μάγια,τα όνειρα και το ξεμάτιασμα έζησα μια εμπειρία που με έκανε να σκεφτώ πολύ σοβαρότερα το θέμα. Δεν ξέρω τελικά αν είμαι ψυχοπαθής ή απλά επηρεασμένος από αυτά που κάναμε 2 μέρες πριν αλλά τέτοιο συναίσθημα φόβου δεν ξεχνιέται. https://www.facebook.com/pages/%CE%A4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-/498202960217707



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Λίγο πριν τον γάμο

Το ζευγάρι της ιστορίας μου γνωρίστηκε στο Γυμνάσιο, τη χρονιά του 1975.Με την πρώτη ματιά ερωτευτήκανε αλλά δεν τολμούσε ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος να κάνει την πρώτη κίνηση. Ο καιρός περνούσε και ήρθε η ώρα να πούνε αντίο στη χρονιά που πέρασε. Έγινε ένα μεγάλο πάρτι κι εκεί τα δύο παιδιά ήρθανε πιο κοντά και καταλήξανε επιτέλους μαζί. Ο έρωτάς τους ήταν δυνατός και άντεξε τα πάντα. Ακόμα κι όταν ήταν χωριστά για 4 χρόνια που σπουδάζανε σε διαφορετικές πόλεις, ακόμα κι όταν το αγόρι έφυγε φια φαντάρος και ζήσανε άλλον ένα ενάμισι χρόνο χωριστά. Όταν τελειώσανε όλα αυτά όμως ορκιστήκανε ότι δεν θα ξαναζήσουνε χωριστά ποτέ ξανά. Αποφασίσανε να παντρευτούνε αλλά πριν από αυτό θα ζούσανε για λίγο καιρό μαζί μέχρι να ετοιμαστούν όλα για το γάμο. Η μετακόμιση έγινε και για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια ήταν μαζί στο σπίτι τους και τίποτα πια δεν θα τους κρατούσε χωριστά. Το πρώτο τους βράδυ το περάσανε να συζητάνε για το μέλλον τους να κάνουνε σχέδια και έρωτα. Το δεύτερο βράδυ πέσανε στο κρεβάτι τους μέσα στην απόλυτη ευτυχία. Μέσα στη νύχτα όμως το αγόρι άκουσε κάτι που δεν ήταν γνώριμος ήχος. Ξύπνησε και σηκώθηκε από το κρεβάτι του να δει τι ακριβώς ήτανε, πήγε να βγει από το δωμάτιο αλλά έξω από το δωμάτιο δεν ακουγόταν τίποτα. Μπαίνει πάλι μέσα και άκουγε πάλι το ίδιο, δεν μπορούσε να καταλάβει ήτανε και από που ερχότανε. Ήταν σαν ζώο που ανάσαινε βαριά. Αποφάσισε να ξυπνήσει την κοπέλα του και να βγούνε μαζί από το δωμάτιο, δεν ήθελε να την αφήσει μόνη της. Πλησίασε σιγά σιγά για να μην την τρομάξει και με τρόμο συνειδητοποίησε ότι ο ήχος έρχεται από την αγαπημένη του. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι γινότανε, την κοιτούσε ξανά και ξανά και όμως φαινότανε τόσο γαλήνια, και αυτός ο ήχος, τρομακτικός. Τι να συμβαίνει άραγε σκεφτότανε. Την άλλη μέρα δεν είπε τίποτα στην κοπέλα περίμενε να έρθει το βράδυ να δει αν θα ξαναγίνει το ίδιο ή αν όλα αυτά τα ονειρεύτηκε. Δυστυχώς όμως το ίδιο πράγμα συνεχίστηκε και το επόμενο βράδυ και το επόμενο και το παρεπόμενο, μέχρι που το παιδί άρχισε να το συνηθίζει και κοιμότανε και ο ίδιος δίπλα στη κοπέλα του σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Για πολύ καιρό όλα ήταν παραπάνω από καλά και ο καιρός πλησίαζε για το γάμο, οι προετοιμασίες είχαν ολοκληρωθεί και σε 2 Κυριακές ήταν το ευτυχές γεγονός. Ένα βράδυ λοιπόν που πέφτουν για ύπνο το αγόρι είχε πολύ ανήσυχο ύπνο, έβλεπε εφιάλτες και ακριβώς στις 3 η ώρα τα μεσάνυχτα, πετάχτηκε από τον ύπνο του ιδρωμένος και τρομοκρατημένος με αυτά που είχε δει. Το ίδιο συνεχίστηκε κάθε βράδυ και ακριβώς στις 3 η ώρα πεταγότανε από τον ύπνο του. Του είχε φανεί παράξενο βέβαια που η κοπέλα του παρόλο που ξυπνούσε εκείνος μες στις φωνές εκείνη ποτέ δεν είχε καταλάβει τίποτα. Το αγόρι είχε αρχίσει να μην νοιώθει καλά με όλη αυτή την κατάσταση αλλά παρόλο που ακόμα και η ίδια του η κοπέλα τον τρόμαζε βγάζοντας αυτό τον ήχο δεν ήθελε να της πει τίποτα. Αποφάσισε να πάει σε κάποιον που ήξερε από αυτά, είχε πειστεί πλέον ότι κάτι τους κυνηγάει κάποιο πνεύμα ήθελε να τους κάνει κακό. Αλλά όλα με τη σειρά τους σκέφτηκε πρώτα ήθελε να γίνει ο γάμος και μετά όλα τα άλλα. Παραμονή του γάμου και το παιδί είχε εξαντληθεί, δεν κοιμότανε καλά. Αποφάσισε να πάρει κάποιο φάρμακο να κοιμηθεί για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της επόμενης μέρας, μόνο που αυτή τη φορά το όνειρο ήταν πολύ αληθινό. Το σκηνικό ήταν το ίδιο, έβλεπε ανθρώπους παλουκωμένους ακόμα ζωντανούς να ουρλιάζουν για την ζωή τους, βασανιστήρια και αίμα παντού να κυλάει σαν ποτάμι ανάμεσα από τα πόδια του, και ήταν όλοι άντρες μόνο άντρες παθαίνανε όλα αυτά τα δεινά. Σε μια στιγμή βλέπει μια γυναίκα να τον πλησιάζει και να του λέει ''Μην παντρευτείς αύριο αυτή τη γυναίκα αν θέλεις να ζήσεις'' ''Γιατί'' ρώτησε το αγόρι '' είμαι πολύ ευτυχισμένος μαζί της, την αγαπάω'' ''Όλοι αυτοί που βλέπεις να βασανίζονται γύρω σου, κάποτε ήταν κι αυτοί ευτυχισμένοι μαζί της και εκείνους τους είχα προειδοποιήσει αλλά κανείς μέχρι σήμερα δεν με άκουσε και τώρα βασανίζονται αιώνια'' ''Μα ποια είσαι?'' ''Δεν έχει σημασία ποιά είμαι εγώ, σημασία έχει με ποια έχεις να κάνεις εσύ, σήκω και φύγε πριν να είναι αργά'' Συνέχισε να βλέπει όλη αυτή τη φρίκη γύρω του και δεν μπορούσε άλλο. Πετάχτηκε από τον ύπνο του και αντίκρισε κάτι απρόσμενο, η κοπέλα του ήταν ξύπνια και ήταν ακριβώς από πάνω του και τον κοιτούσε με βλέμμα που ποτέ δεν τον είχε ξανακοιτάξει και του λέει ''ετοιμάζεσαι να φύγεις?'' ''Όχι'' της απάντησε το παιδί Την άλλη μέρα όλοι είχαν πάει στο γάμο και όλα ήταν έτοιμα. Το αγόρι όμως έφυγε την ώρα που η αγαπημένη ξανακοιμήθηκε και δεν κοίταξε πίσω του. Όταν ξύπνησε η κοπέλα και κατάλαβε ότι το αγόρι είχε φύγει δεν μπορούσε να το πιστέψει έπρεπε να βρει γρήγορα κάποιον άλλο να την ερωτευτεί γιατί αλλιώς ο καιρός έφτανε κι εκείνη έπρεπε να πιεί το αίμα του αν ήθελε να ζήσει. https://www.facebook.com/pages/%CE%A4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-/498202960217707



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η Γριά Μάγισσα

Το γεγονός που θα αναφέρω έγινε σε ένα χωριό των Γρεβενών Πριν από αρκετά χρόνια. Δεν αναφέρω ονόματα για προσωπικούς λόγους. Σε αυτό λοιπόν το χωριό κατοικούσε μια γυναίκα η οποία ήταν μάγισσα! Πολλοί πίστευαν πως αυτή ήταν μια απλή γυναίκα που προσπαθούσε απλώς να βγάλει λεφτά. Όσοι ταξιδιώτες φιλοξενούνταν στο σπίτι της ή θα πέθαιναν με άγνωστο τρόπο ή θα έπεφταν στο κρεβάτι πολύ βαριά άρρωστοι. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία δύο παιδιών που αφού έμειναν στο σπίτι ένα βράδυ το επόμενο βρέθηκαν απανθρακωμένα στο δρόμο! Τελικά αυτή η γυναίκα πέθανε και θάφτηκε σε ερημικό μέρος. Μετά από αρκετό καιρό κάποιοι άνθρωποι πήγαν να καθαρίσουν τον τάφο της και αντίκρισαν κάτι τελείως αφύσικο. Το κεφάλι της είχε βγει έξω από το χώμα και δίπλα από αυτό κείτονταν νεκρά δύο κοράκια! https://www.facebook.com/pages/Tromaktikes-istories/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Παράξενη διακόσμηση

Στις 16 Νοεμβρίου του 1957, μία ιδιοκτήτρια καταστήματος στην Αμερική ονόματι Μπέρνις εξαφανίστηκε και η αστυνομία είχε λόγο να υποπτεύεται τον Γκέιν που είχε αρχίσει πια να γίνεται όλο και πιο τρομακτικά παράξενος. Ο γιος της, είπε στους ανακριτές ότι ο Γκειν είχε έρθει στο κατάστημα το βράδυ πριν από την εξαφάνιση, λέγοντας ότι θα επιστρέψει το επόμενο πρωί για ένα γαλόνι αντιψυκτικού. Ψάχνοντας το σπίτι του Γκειν, οι αστυνομικοί ανακάλυψαν το αποκεφαλισμένο σώμα της Μπέρνις σε ένα υπόστεγο, κρεμασμένο από τους καρπούς της, με ένα οριζόντιο δοκάρι στους αστραγάλους της. Το σώμα της ήταν ντυμένο σαν ελάφι, ενώ είχε είχε πυροβοληθεί με ένα τουφέκι μεγάλου διαμετρήματος, ενώ οι ακρωτηριασμοί έγιναν μετά το θάνατο της. Ψάχνοντας στο σπίτι, οι αρχές βρήκαν: *Τέσσερις μύτες *Ολόκληρα ανθρώπινα οστά και θραύσματα *Εννέα μάσκες από ανθρώπινο δέρμα *Μπολ κατασκευασμένα από ανθρώπινα κρανία *Δέκα γυναικείες κεφαλές με τις κορυφές πριονισμένες *Καλύμματα καρέκλας από ανθρώπινο δέρμα *Ένα άγνωστο κεφάλι σε μία χάρτινη σακούλα *Το κεφάλι της Μπέρνις σε ένα σάκο από λινάτσα *Κρανία στους στύλους του κρεβατιού του *Ένα ζευγάρι χειλιών στο παράθυρο *Ένα φωτιστικό φτιαγμένο από δέρμα από ένα ανθρώπινο πρόσωπο Αυτά τα αντικείμενα φωτογραφήθηκαν και στη συνέχεια καταστράφηκαν Όταν ανακρίθηκε ο Γκέιν είπε στους ερευνητές ότι μεταξύ 1947 και 1952, έκανε 40 επισκέψεις σε τρία τοπικά νεκροταφεία για να ξεθάψει πρόσφατα θαμμένα σώματα, και όποια γυναίκα έμοιαζε με τη μητέρα του, έπαιρνε κομμάτια της και στόλιζε το σπίτι... https://www.facebook.com/pages/Tromaktikes-istories/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το σπίτι στο βουνό

Ο Δημήτρης ζούσε σε ένα απομονωμένο σπίτι πάνω στο βουνό...ήταν 55 χρονών.... Λίγο πιο κάτω από το σπίτι του υπήρχε ένα χωριό... Δεν μιλούσε με κανέναν και ήταν πολύ διακριτικός και κρυφός σε ότι έκανε.... Μάλιστα κάθε μέρα φαινόταν από το σπίτι του ένα παράξενο κόκκινο φως και ακούγονταν πολλά ουρλιαχτά και φωνές... Ένα απόγευμα μια ομάδα με 5 παιδιά ήθελαν να κάνουν ένα περίπατο και όπως περπατούσαν αντίκρισαν το σπίτι του Δημήτρη... Συμφώνησαν τότε να πάνε δούνε τι κάνει και μετά να συνεχίσουν τον περίπατο... Χτυπάνε την πόρτα..Αλλά τίποτα...κανείς δεν ήταν μέσα... Ξαφνικά άκουσαν μια φωνή από πίσω τους και με μεγάλη έκπληξη είδαν τον Δημήτρη με έναν μακρύ μαύρο χιτώνα να φοράει... Είπε στα παιδιά τότε "Περάστε μέσα να σας κεράσω ένα γλυκό..Σίγουρα θα είστε πολλοί κουρασμένα μετά από τόσο δρόμο... Τα παιδιά δέχτηκαν με μεγάλη χαρά να μπούνε μέσα στο σπίτι και αφού μπήκαν όλα ο Δημήτρης μπήκε τελευταίος και κλείδωσε την πόρτα... Τα παιδιά άρχισαν να φοβούνται γιατί το μόνο που μπορούσαν να δούνε μέσα στο σπίτι ήταν ένα μαχαίρι , μια μικρή αναμμένη φωτιά και ένα ξύλινο κρεβάτι.... Σε μια φάση είδαν κόκκινα μάτια μέσα από το σκοτάδι και έναν μια μαύρη σκιά να πλησιάζει όλο και πιο κοντά...Άρχισε να βγάζει ένα σατανικό γέλιο και πήρε το μεγάλο μαχαίρι στο χέρι του... Τα παιδιά άρχισαν να φωνάζουν και να κλαίνε αλλά κάνεις δεν μπορούσε να τα ακούσει τόσο ψηλά... Οι γονείς τους όρχησαν να ανησυχούν γιατί η ώρα είχε πάει 12:00 και τα παιδιά έλειπαν από το απόγευμα για τον περίπατο στο βουνό... Τα παιδιά τα έψαχναν μέρες και δεν τα έβρισκαν μέχρι που οι έρευνες έφτασαν στο σπίτι του Δημήτρη... Μπήκαν μέσα να ψάξουν το σπίτι..αλλά ήταν τόσο σκοτεινά που δεν μπορούσαν να δουν τίποτα...Άναψαν φακούς τότε και είδαν ένα μαχαίρι γεμάτο αίματα πάνω στο ξύλινο τραπέζι. . . Ο Δημήτρης δεν ήταν εκεί αλλά είχε εξαφανιστεί όπως και τα παιδιά... Το μόνο που βρήκαν είναι τα ρούχα των παιδιών . . . Ο Δημήτρης βασάνισε τα παιδιά και στο τέλος τα έκανε θυσία... Το σπίτι αυτό το έχουν ονομάσει το "Το σπίτι του Διαβόλου" και κανείς δεν τολμάει να το πλησιάσει... https://www.facebook.com/pages/Tromaktikes-istories/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ποιός παίζει μουσική?

Θυμάμαι ήμουν φοιτητής, εκεί γνώρισα ένα ζευγαράκι από μια κοντινή περιοχή, ταιριάζανε τα χνώτα μας οπότε αρχίσαμε να κάνουμε παρέα. Τα παιδιά ήταν άρρωστοι black μεταλάδες και ειδικά η κοπέλα. Κορακί μαλλί, πεντάλφα στον λαιμό μαύρο κραγιόν, μαύρα νύχια. Σκοτεινά πράγματα. Βέβαια εγώ εξακολουθώ να τα θεωρώ καρναβαλισμό αλλά τέλος πάντων,ας μπούμε στο ζουμί. Ένα Σαββατόβραδο με καλέσανε στο σπίτι του Σ. όπου θα έλειπαν οι δικοί του για τριήμερο. Πήγα λοιπόν,εκεί βρισκόταν ο Σ. η κοπέλα του η Δ. η αδερφή του Σ. που ήταν γύρω στα 12 τότε και άλλο ένα φιλικό ζευγαράκι. Η ώρα κυλούσε ευχάριστα. Μπυρίτσες κουτάκι και το δωμάτιο τίγκα στον καπνό από τα prince και τα winston. Η black metal βαρούσε βίαια τα τύμπανα μου και αυτό με ξενέρωνε κάπως. Τα ηχεία ήταν παλιά και νόμιζες πως θα πέσουν από το έπιπλο. Η Δ. είχε τοποθετήσει από νωρίς από ένα μαύρο κερί πάνω στα ηχεία. Έτσι για ατμόσφαιρα είχε πει. Όπως έτρεμαν λοιπόν τα ηχεία ,ένας από την παρέα παρατήρησε πως ενώ τα ηχεία θα πέφτανε η φλόγα των κεριών ούτε που τρεμόπαιζε. Το είδαμε όλοι.Μας παραξένεψε,αλλά πέρασε και δεν ακούμπησε. Η Δ. πήγε στο δωμάτιο της μικρής να της πει να φέρει μπύρες. Η μικρή έφτασε μετά από κανα 10λεπτο και μόλις μπήκε στο σαλόνι, σαν να πάγωσε και κοίταξε τον αδελφό της τον Σ. .Ο Σ. έκλεισε την μουσική και αποκρίθηκε -Τι έπαθες? . Η μικρή απάντησε - Μα καλά, πότε πρόλαβες και ανέβηκες πάνω? .Ο Σ. απάντησε -Παιδί μου πάς καλά? Δεν σηκώθηκα ούτε για τουαλέτα. Όντως έτσι ήταν. Η μικρή με ένα τρομαγμένο ύφος είπε -Μα σε είδα κάτω, είχες ρίξει τα μαλλιά σου μπροστά στο πρόσωπο και έπαιζες με τα ντραμς σου. Παγώσαμε. Πάμε κάτω λέει ο Σ., κατεβήκαμε λοιπόν τα 3 αγόρια της παρέας μέχρι την πόρτα του υπογείου, δεν προχωρήσαμε όμως. Πίσω από την πόρτα ακούγαμε καθαρά τα ντραμς που παίζανε. Γυρίσαμε τρέχοντας πάνω πήραμε τα κορίτσια και φύγαμε. Όταν γυρίσαμε πίσω το επόμενο πρωί οι δύο μας βρήκαμε την πόρτα κλειδωμένη όπως την είχαμε αφήσει και τα παράθυρα ασφαλισμένα, οπότε κανείς δεν είχε μπει ούτε βγει από το σπίτι. Μόλις μπήκαμε στο σαλόνι αντικρίσαμε κάτι παράλογο, τα κεριά στα ηχεία έκαιγαν ακόμα και δεν είχαν λιώσει ούτε χιλιοστό μετά από 7 ώρες(!!!) . Ψάξαμε όλο το σπίτι, κανένα ίχνος ανθρώπου. Ήρθε η σειρά του υπογείου. Πήρε ο Σ. ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ και εγώ μια σιδερογροθιά. Ανοίξαμε και τι να δούμε, τα ντραμς του Σ. διαλυμένα και τα στικς κομμένα στην μέση σαν από μαχαίρι. Κλειδώσαμε και φύγαμε. Έχουν περάσει 4 χρόνια από τότε, τολμώ να πω πως ποτέ δεν ξαναπάτησα σπίτι του Σ. παρόλο που τον έχω σαν αδελφό μου. http://rc-research.forumotion.com/t75-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Την Έβαψες

Το σπίτι ήταν πεντακάθαρο. Το κορίτσι έμενε μαζί με τον πατέρα της. Η μητέρα της είχε δολοφονηθεί από κάτι ανεξήγητο που ούτε η αστυνομία κατάφερε να ξεδιαλύνει... Αυτή βέβαια δεν ήξερε ότι ο δολοφόνος της μητέρας της ήταν ο ίδιος πατέρας της. Πολύ παράξενο όμως να έρχεσαι πριν από 2 χρόνια, να μπαίνεις στο σπίτι σου και να βλέπεις τη μητέρα σου τεμαχισμένη, δίπλα ο πατέρας "στεναχωρημένος" όπως ανέφερε, αλλά χωρίς να το δείχνει. Όλα τα παράθυρα ήταν κλειστά και τίποτα δεν φαινόταν να έχει πειραχτεί παρά μόνο το μαχαίρι που ήταν πάνω στο τραπέζι γεμάτο αίματα. Το κορίτσι δεν υποπτεύθηκε τον μπαμπά της μέχρι που έμαθε πως ήταν πατριός της. Όταν πέθανε ο αληθινός της πατέρας με τη μια η μητέρα της παντρεύτηκε αυτόν τον άνδρα, ήταν βέβαια πολύ μικρή τότε, ζήτημα να ήταν 2. . Καθώς το κορίτσι βρισκόταν στο σαλόνι και έβλεπε τηλεόραση άρχισαν να ακούγονται φωνές. Ο καιρός άλλαξε, άρχισε να βρέχει και να ρίχνει αστραπές. Το κορίτσι μπήκε στο μπάνιο και είδε τον πατέρα της μέσα στο μπάνιο να φωνάζει βοήθεια. Όλο το σώμα του ήταν λες και έλιωνε, άρχισε να ματώνει και σιγά το αίμα γέμισε το σώμα του. Το κεφάλι του βγήκε από τη θέση του και έπεσε κάτω. Ξαφνικά ξεκίνησε να φυτρώνει καινούριο κεφάλι, το οποίο ήταν του αληθινού της πατέρα, όχι του πατριού της. Βλέποντας αυτό το φρικτό θέαμα το κορίτσι σκέφτηκε όλες τις τρομακτικές αναμνήσεις με τον πατριό της και έφυγε. Σε ένα σκοτεινό στενάκι σταμάτησε και σε λίγο λιποθύμησε. Μόλις ξύπνησε είδε τον πατριό της: "Είσαι καλά" την ρωτάει με άγριο τόνο, "Θέλω να φύγω από εδώ" απαντά εκείνη. Ο πατριός της κλείδωσε την πόρτα του σπιτιού. Κάτι που δεν ανέφερα γι' αυτόν πιο πριν ήταν η μανία του με την καθαριότητα, ήθελε όλα να είναι καθαρά. Κάθε φορά που κάτι στο σπίτι λερωνόταν προσπαθούσε κατά κάποιον τρόπο να συγκρατήσει τον εαυτό του, και κλειδωνόταν στο δωμάτιο. Ένα βράδυ λοιπόν αποκαλύφθηκαν όλα... Το κορίτσι έκοβε με το μαχαίρι κάτι για να φάει καταλάθος κόπηκε και λίγο αίμα έσταξε στον τοίχο. Ο πατριός της μπήκε στην κουζίνα και βλέποντας αυτό που είδε έπεσε κάτω. Η κόρη του προσπάθησε να τον συνεφέρει, αλλά μάταια. Μετά από λίγο αυτός σηκώθηκε και παίρνοντας το ήδη ματωμένο μαχαίρι το ξαναμάτωσε κόβοντας πρώτα τα δάχτυλα του κοριτσιού λέγοντας πρώτα: "την έβαψες", τα αίματα πετάχτηκαν στον τοίχο. Αντικρίζοντας πάλι αυτό ο πατριός της έκοψε τα χέρια ολόκληρα. Ρίχνοντας τα αίματα των χεριών της ξανά στο τοίχο, αυτός μεταμορφώθηκε σε τέρας και αποκαλύφθηκε το αληθινό του πρόσωπο. Τεμάχισε ολόκληρο το σώμα του κοριτσιού όπως ακριβώς την μητέρα της και την επόμενη μέρα χάθηκε.. Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πείραμα στο Νεκροταφείο

Δεν είναι ιστορία ακριβώς αλλά ένα είδος πειράματος που έκανα μαζί με δύο φίλους μου πριν από 10 περίπου χρόνια. Μας λέγανε ότι στα νεκροταφεία υπάρχουν ήχοι που εμείς δεν μπορούμε να τους αντιληφθούμε και πως αν θέλουμε να τους ακούσουμε πρέπει να πάμε ένα βράδυ με ένα κασετόφωνο και στην είσοδο του μικροφώνου να συνδέσουμε ένα διπολικό κλειστό μικρόφωνο (αν το λέω καλά, δηλαδή με ενωμένο το L και το R μεταξύ τους για να μην λαμβάνει κανέναν ήχο). Το κάναμε και το αποτέλεσμα ήταν τρομακτικό, ακούγαμε διάφορους ήχους που με το αυτί μας δεν ακούγαμε, περπατήματα, φωνές και το ποιο τρελό κάποιος σαν να φωνάζει τον Κώστα (τον ένα από τους δύο φίλους μου). Δυστυχώς ο Κώστας μετά από μια εβδομάδα πέθανε σε ατύχημα έξω από το νεκροταφείο. Ο άλλος φίλος μου που τόλμησε μετά από καιρό να επαναλάβει το ίδιο πράγμα λέει πως ακούει τον Κώστα να κλαίει. Από την φίλη Ελένη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Εφιάλτης θανάτου

Όλα άρχισαν όταν είδα στις ειδήσεις κάτι πολύ παράξενο: έλεγαν ότι βρήκαν ένα παιδί περίπου 6-7 ετών σφηνωμένο μέσα σε ένα σωλήνα για 3 μέρες που δεν μπορούσε να κουνηθεί. Για λίγο ένοιωσα ότι βρισκόμουν και εγώ μέσα σε ένα σωλήνα, αλλά το σταμάτησα αμέσως γιατί δεν μου άρεσε καθόλου. Πήγα για ύπνο μα για λίγες ώρες δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. Έξω είχε πολύ κρύο και άκουγα την φωνή του ανέμου. Στο μυαλό μου τριγυρνούσαν τρομακτικές φιγούρες και κραυγές, είχα ιδρώσει, πρώτη φορά μου συνέβαινε αυτό. Μετά από λίγο όταν γύρισα πλευρό ένοιωσα κάποιον να με πιάνει από το λαιμό και να με σφίγγει προσπαθώντας να με πνίξει. Σηκώθηκα και ξαναξάπλωσα, με πήρε επιτέλους ο ύπνος. Άρχισα να βλέπω ένα όνειρο, αλλά έτσι όπως άρχισε κατάλαβα από την αρχή ότι ήταν εφιάλτης: Ήμουν κάτω από το χώμα, κάτι σαν μια σπηλιά ή ένας σωλήνας ακριβώς στις δικές μου διαστάσεις. Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Στον ορίζοντα έβλεπα μόνο σκότος και έτρεμα στη ιδέα ότι κάτι θα μπορούσε να πεταχτεί και να με αποτελειώσει. Κάποια στιγμή άκουσα βήματα ακριβώς από πάνω μου . Ξαφνιάστηκα. Έβαλα τα δυνατά μου να προχωρήσω και το κατάφερα, μα όσο προχωρούσα δεν έβλεπα τίποτα άλλο πάρα μόνο το ανατριχιαστικό σκοτάδι. Το συναίσθημα ήταν χάλια, σα να είσαι φυλακισμένος σε ένα σωλήνα, να προχωράς και να διακρίνεις μόνο ένα απέραντο σκοτάδι. Σκέφτηκα για λίγο: " Δεν θα βγω ποτέ από εδώ". Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή άκουσα ήχους από φτυάρι, σαν κάποιος να σκάλιζε. Ήμουν ακίνητος δεν τολμούσα να κουνηθώ. Το φτυάρι ακουγόταν ακριβώς από πάνω μου. Το άκουγα αυτό 1 ώρα περίπου ασταμάτητα μέχρι που σταμάτησε. Περίμενα με αγωνία τι θα ακολουθούσε. Ξαφνικά μπροστά από τα μάτια μου ανοίγει μια τρύπα από πάνω και βλέπω το σιδερένιο μέρος του φτυαριού να ξανανεβαίνει. Μετά από αυτό υπήρχε μόνο μια σιγή που με έκανε να τρέμω. Σήκωσα το κεφάλι μου και συνειδητοποίησα ότι βρισκόμουν έξω από το χώμα. Το γύρω μέρος ήταν πολύ γνωστό, ήταν το δασάκι λίγο πιο πέρα από το σπίτι μου. Είχε πανσέληνο. Γύρισα από την άλλη μεριά να δω τι υπήρχε, μα ποτέ δεν πρόλαβα. Άκουσα ένα σατανικό γέλιο και είδα πάλι το σιδερένιο μέρος του φτυαριού να έρχεται με δύναμη στο κεφάλι μου. Εκείνη τη στιγμή άνοιξα τα μάτια μου και κατάλαβα ότι βρισκόμουν σπίτι. " Εφιάλτης ήταν", συλλογίστηκα. Το παράθυρο όμως ήταν ανοικτό. "Πολύ παράξενο" σκέφτηκα. Πήγα να το κλείσω αλλά είδα το δασάκι που ήταν λίγο πιο πέρα. Ήταν ακόμα βράδυ και είχε πανσέληνο. Κάτι μου τράβηξε την περιέργεια και έτσι ντύθηκα και έκλεισα την πόρτα του σπιτιού μου φεύγοντας. Ξεκίνησα να περπατώ προς το δασάκι. Τελικά έφτασα και αυτό που είδα δεν ήταν και ότι καλύτερο: Το χώμα ήταν σκαμμένο και πάνω στο έδαφος υπήρχε μια ματωμένη φανέλα και δίπλα ένα φτυάρι. Τρόμαξα και πήγα να φύγω μα πρόσεξα και κάτι άλλο: λίγο πιο πέρα από τη ματωμένη φανέλα υπήρχε μόνο το κεφάλι μου, και μου έδειχνε μια τρομακτική έκφραση ενός εφιάλτη..Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Η οικογένεια πήγε στην Αυστρ

Υπάρχει ένα μεγάλο αρχοντικό το οποίο τώρα πια είναι εγκαταλελειμμένο. Οι ιδιοκτήτες μετακόμισαν στην Αυστραλία και μετά από λίγα χρόνια πέθαναν. Το πως πέθαναν(?) αυτό μου είναι γνωστό μετά από την ιστορία που άκουσα γι' αυτήν την οικογένεια και γενικότερα για ολόκληρο το αρχοντικό. Εκείνο λοιπόν το αρχοντικό το έκτισαν αυτοί, έφαγαν βέβαια πολλά λεφτά αλλά άξιζε και κατ' αρχάς ήταν πολύ πλούσιοι. Έμεναν εκεί για πολλά χρόνια μέχρι που ο γιος τους πέθανε, πέφτοντας από την κούνια του κήπου τους και χτυπώντας το κεφάλι του σε μια πέτρα. Έτσι έμειναν μόνο με μια κόρη. Αυτό η μητέρα δεν το άντεξε και γι' αυτό μια μέρα την βρήκαν κρεμασμένη στο δωμάτιό της. Ο πατέρας με την κόρη έπαθαν μεγάλο σοκ και έτσι, για να μην έχουν αυτές τις θλιβερές αναμνήσεις μετακόμισαν στην Αυστραλία και πούλησαν το αρχοντικό σε μια οικογένεια ίδιου τύπου: οι γονείς και τα παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Δεν είχαν ιδέα βέβαια τι θα τους συνέβαινε. Μετά από ένα χρόνο ακριβώς την ημέρα του θανάτου του γιου της προηγούμενης οικογένειας ο γιος εκείνης της οικογένειας πέθανε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, πέφτοντας απ' την κούνια... Έτσι και συνεχίστηκε το πράγμα με το θάνατο της μητέρας, την ημέρα του θανάτου της προηγούμενης, δηλαδή και αυτή επίσης κρεμάστηκε. Όλα γίνονταν με τον ίδιο τρόπο. Η οικογένεια αυτή μετά πήγε και αυτή στην Αυστραλία. Πολλές οικογένειες πέρασαν από εκείνο το καταραμένο αρχοντικό και καμία δεν έμεινε με ζωντανή την μητέρα ή ζωντανό τον γιο. Λένε πως αν περάσεις από εκεί την ημέρα του θανάτων των γιών (5 Μαρτίου) μπορεί να δεις ένα αγοράκι να κάνει κούνια, ενώ αν περάσεις την ημέρα των αυτοκτονιών των μητέρων μπορεί να ακούσεις κραυγές...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο γείτονας με το μπουζούκι

Αυτή η ιστορία μου συνέβηκε πριν από λίγα χρόνια και την δεν νομίζω να την ξεχάσω. Έχει να κάνει με έναν γείτονα που έμενε στην απέναντι πολυκατοικία. Αυτός ο άντρας κάθε νύχτα του καλοκαιριού έβγαινε στο μπαλκόνι του και τον έβλεπα να παίζει μπουζούκι. Απ' ότι ξέρω ήταν πολύ καλός κύριος και αγαπούσε την γυναίκα του πάρα πολύ. Παιδιά δεν είχανε και τον λόγο δεν τον ξέρω. Είχα πάει στον γάμο τους και θυμάμαι ακριβώς τι της είχε υποσχεθεί: "Θα ήμαστε για πάντα μαζί και ποτέ δεν θα σε αφήσω μακριά μου για πάνω από ένα χρόνο". Την υπόσχεσή του όμως την κράτησε... Θα σας πω αμέσως πως έχει το πράγμα. Λοιπόν αυτός συνέχισε να αγαπάει την γυναίκα του και συνέχισε να βγαίνει στο μπαλκόνι του για παίζει μπουζούκι. Τον έβλεπα και εγώ όταν έβγαινα για να πάρω λίγο αέρα. Όμως ένα βράδυ παίζοντας στο μπαλκόνι μπουζούκι ξεψύχησε, ήταν 24 Αυγούστου. Μετά την κηδεία του η γυναίκα του θρηνούσε για το χαμό του και ευχόταν να την πάρει μαζί του. Ξαναήρθε το καλοκαίρι και όταν βγήκα έξω αντίκρισα κάτι το εξωπραγματικό: κάποιος έπαιζε μπουζούκι. Έψαχνα για πολλή ώρα να βρω τον "καλλιτέχνη", μα δεν μου είχε περάσει από το μυαλό να κοιτάξω και στο μπαλκόνι του παλιού γείτονα, αφού τώρα πια ήταν κάτω από το χώμα νεκρός. Τελικά όμως το μάτι μου πήγε τυχαία στο μπαλκόνι του και είδα ένα μπουζούκι να παίζει ΜΟΝΟ του. Ο ρυθμός του κομματιού ήταν ίδιος με τον ρυθμό που έβγαζε ο γείτονας όταν βρισκόταν στη ζωή. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι που έφτασε η μέρα που το μπουζούκι δεν ήταν έξω. Εκείνο το βράδυ η γυναίκα έπαθε ανακοπή και πέθανε. Ήταν 24 Αυγούστου...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το σκοτεινό δρομάκι της γειτ

Όλοι μου λένε να μην το πλησιάζω και πρώτα απ' όλα να μην το διασχίζω. Μιλάω για το δρομάκι της γειτονιάς μου το οποίο εδώ και χρόνια έχω καταλάβει ότι κάτι το ιδιαίτερο κρύβει. Ο παππούς μου όταν ήταν μικρός είχε περάσει από εκεί και δεν μπορούσε να κοιμηθεί για αρκετές ημέρες και απορούσα το γιατί(?). Το μόνο που μου έχει πει είναι ότι πριν από κανα αιώνα δολοφονήθηκε εκεί μια ηλικιωμένη γυναίκα, μια γιαγιά. Οι μόνοι που διασχίζουν αυτό το σκοτεινό δρομάκι ή και κάθονται και λίγο είναι κάτι παλιόπαιδα που θέλουν να καπνίσουν ή να πάρουν ντόπα. Άλλοι περαστικοί που το διέσχισαν πιστεύω ότι δεν θα το ξαναπλησιάσουν. Μερικοί κιόλας έχουν δολοφονηθεί εκεί νύχτα και όλοι την ίδια ώρα, 11 η ώρα ακριβώς. Τα πτώματά τους δεν έχουν βρεθεί και έχουν εξαφανιστεί με κάποιον ανεξήγητο τρόπο. Οι απόπειρες της αστυνομίας να βρεθεί ο ένοχος φάνηκαν ανούσιες. Μια νύχτα λοιπόν που θα έπρεπε να πάω γρήγορα στο σπίτι του παππού μου (το δρομάκι ενώνει το σπίτι μου με του παππού μου) για να δείξω ότι δεν φοβόμουν έστριψα και άρχισα να περπατάω μέσα στο δρομάκι(το μετάνιωσα...). Δεν ένοιωθα και τόσο καλά, ένοιωθα ανασφάλεια, τρόμο και είχα ανατριχιάσει. Μια αύρα κρύου αέρα και φόβου μαζί έφερε μπροστά στα μάτια μου μια πυκνή ομίχλη. Άρχισα να τρέχω σιγά-σιγά γιατί ένοιωθα πως κάποιος ήταν από πίσω μου και συνέχισα να έχω αυτή την ιδέα μέχρι που μπήκα στο σπίτι του παππού μου όπου ένοιωσα πάλι ασφαλείς. Με ρώτησε όπως πάντα αν πέρασα απ' το δρομάκι. Του είπα τη λέξη: " Όχι.", δηλαδή ένα ψέμα. Κάθισα λίγο μέχρι που η ώρα πήγε 10:30. Τον χαιρέτισα και έφυγα. Έχοντας καταλάβει πως τελικά το δρομάκι δεν περιέχει και τίποτα το φοβερό το ξαναπέρασα (μέχρι να το διασχίσεις σου παίρνει κανα 2 λεπτά). Μια ομίχλη άρχισε πάλι να γεμίζει τον σκοτεινό χώρο. Σταμάτησα και κοίταξα το ρολόι μου, ήταν 11 η ώρα, όμως είχα ξεχάσει όλα εκείνα τα παράξενα θέματα που λέγονταν για την συγκεκριμένη ώρα. Ξαφνικά, το μάτι μου γύρισε και με τη βοήθεια του φωτός του πανσέληνου είδα κρυμμένο στα χόρτα ένα πέτρινο μνήμα, έναν παλιό τάφο στον οποίο τα γράμματα του πεθαμένου είχαν σβηστεί. Μόνο το επώνυμο κατάφερα να βγάλω: Ντάμονι. "Καμία ξένη θα είναι" λέω από μέσα μου, μα είχα τρομάξει αρκετά. Άρχισα να επιταχύνω τα βήματά μου και απομακρύνθηκα από τον ξεβαμμένο τάφο, αλλά όχι από το σκοτεινό δρομάκι...Έχετε νοιώσει να σας παρακολουθούν? Λοιπόν αυτό ένοιωθα εκείνη τη στιγμή και εγώ μέχρι που μετά από λίγο βήματα άρχισαν να ακούγονται απ' το πουθενά. Δεν γύρισα, μα όσο ακούγονταν μου τράβηξαν την περιέργεια να γυρίσω. Ήταν μια γριούλα με ένα πρόσωπο που το κάλυπτε ένα μαντίλι, σαν κουκούλα. Μου φώναξε: "Έρχεσαι λίγο να με βοηθήσεις να περπατήσω?". Παραξενεύτηκα, δίστασα αλλά βλέποντάς την με τη μαγκούρα να προσπαθεί σε κάθε της βήμα την λυπήθηκα και δεν αρνήθηκα τελικά. Όταν διασχίσαμε το δρομάκι με ευχαρίστησε για την βοήθειά μου και με ρώτησε το όνομά μου. Το πρόσωπό της δεν το είχα δει γιατί ήταν περίεργα σκυμμένη, λες και δεν ήθελε να το δω. Τέλος πάντων της είπα το όνομά μου και σήκωσε το κεφάλι της... Αυτό ήταν κάτι που δεν θα ήθελα να ξαναδώ ποτέ. Δεν είχε καν κεφάλι. Μόνο το εσωτερικό του μαντιλιού φαινόταν. Πήγα να τρέξω μέχρι που κάτι με κρατούσε σαν μαγνήτης σε εκείνο το σημείο, πρόσωπο με πρόσωπο με εκείνο το τέρας. Δεν μπορούσα να φύγω. Η γριά σήκωσε το χέρι της και με ένα μαχαίρι έκοψε τις φλέβες της. Μετά έσκυψε και έγραψε με το μαύρο αίμα κάτω στο τσιμέντο: "Έλλις Ντάμονι" που δεν μου είναι και πολύ άγνωστο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή μια βαριά βροχή έπιασε και όταν γύρισα το κεφάλι μου η γριά είχε εξαφανιστεί(!). Την επόμενη μέρα εγώ ήμουν άγρυπνος γιατί δεν είχα κλείσει μάτι όλο το βράδυ με όλα αυτά που έγιναν. Όταν δηλαδή είδα ένα εφιάλτη χωρίς να κοιμάμαι. Είχε έρθει και ο παππούς μου και μετά από πολλή πίεση μου αποκάλυψε το όνομα της νεκρής γριάς. Νομίζω πως μπορείτε να φανταστείτε πιο ήταν...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Το Δεντρόσπιτο της κατασκήνωσης

Περίπου σε όλες τις κατασκηνώσεις ,όπως ξέρετε, κυκλοφορούν θρύλοι από τους παλιούς κατασκηνωτές. Αυτή την ιστορία μου την είπε ένας φίλος μου που ήταν για χρόνια κατασκηνωτής σε μια κατασκήνωση στο βουνό. Λέει ότι τους είχε συγκλονίσει ένα βράδυ αυτή η ιστορία που την άκουσαν από τους ομαδάρχες τους(ήταν μικρός τότε). Η ιστορία αρχίζει με ένα αγοράκι 6-7 χρονών να παίζει μαζί με άλλα αγοράκια στο ηλιόλουστο γήπεδο. Ήταν απόγευμα και σιγά άρχισε να νυχτώνει και ο ήλιος εξαφανίστηκε παράξενα και γρήγορα. Ξαφνικά άρχισε να ακούει πυροβολισμούς και κραυγές λες και σφάζανε κάποιον. Ακουγόντουσαν σε όλη την κατασκήνωση πολύ δυνατά, μα όταν το παιδί ρώτησε τα άλλα παιδιά αν ακούνε κάτι αυτά απάντησαν αρνητικά. Μέχρι το πρωί το παιδάκι άκουγε συνεχώς αυτά τα ουρλιαχτά και δεν άντεχε άλλο, δεν είχε κοιμηθεί καθόλου και γι' αυτό συμπεριφερόταν πολύ παράξενα κατά τη διάρκεια της μέρας. Οι κραυγές σταμάτησαν να ακούγονται όταν ο ήλιος είχε ανατείλει και το αγόρι κατάλαβε ότι ήταν ώρα για ύπνο μέχρι το απόγευμα. Το βράδυ όμως για κακή του τύχη ξεκίνησαν πάλι να αντηχούν τα ουρλιαχτά στα αυτιά του αλλά δυνατότερα λες και ήταν πιο κοντά του αυτός που τα έκανε. Σκέφτηκε ότι αποκλείεται να είναι φάρσα οπότε πήγε στο παλιό δεντρόσπιτο το βράδυ, μεσάνυχτα. Νόμιζε πως από εκεί προέρχονταν οι ενοχλητικές και τρομακτικές κραυγές. Κατά τη γνώμη μου ήταν αρκετά ατρόμητος, διότι αυτό το δεντρόσπιτο ήταν πολύ πιο πάνω από τη κατασκήνωση και ήταν απαγορευμένο να το πλησιάσει κάποιος. Όταν σκαρφάλωσε το δέντρο και έφτασε στο δεντρόσπιτο είδε γραμμένο πάνω στη πόρτα τον αριθμό 666 γραμμένο με αίματα φοβήθηκε πάρα πολύ και πήγε να φύγει μα ποτέ δεν πρόλαβε γιατί η πόρτα άνοιξε μόνη της και είδε δυο αποκεφαλισμένους άνδρες δεμένους σε καρέκλες. Το αγοράκι αντικρίζοντας αυτό το φρικτό θέαμα ξεψύχησε... Το σπιτάκι πια ,ο φίλος μου μου έχει πει, πως έχει εξαφανιστεί, αλλά αν περάσεις από εκείνο το μέρος μπορείς να δεις ένα μικρό αγόρι να τριγυρνά και αμέσως να εξαφανίζεται από τα μάτια σου...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το Παλιό Νοσοκομείο

Τη δεκαετία του '60 ένα ζευγάρι στη Σουηδία παντρεύτηκε και αυτό τους έκανε ιδιαίτερα χαρούμενους στην ιδέα ότι σύντομα θα έφερναν στη ζωή ένα παιδί. Πέρασαν 2 χρόνια από τότε ώσπου η γυναίκα έμεινε έγκυος. Ο άντρας της είχε ενθουσιαστεί πάρα πολύ γι' αυτό το νέο και έκανε ότι περισσότερο μπορούσε για να τη βοηθάει. Ένα βράδυ όπου ο άντρας παρακολουθούσε ένα ματς (Champions League ήταν) η γυναίκα του φωνάζει: " Έσπασαν τα νερά!". Ο άντρας σηκώθηκε και την πήρε στο αμάξι για να πάνε στο πιο κοντινό νοσοκομείο. Μέσα στην ερημιά κατά καλή τους τύχη εμφανίστηκε μέσα από το πουθενά ένα νοσοκομείο ( παλιό φαινόταν). Το αντρόγυνο μπήκε μέσα. Ο φωτισμός, τα ρούχα των νοσοκόμων και ο τρόπος που συμπεριφέρονταν ήταν παράξενος. Ο γιατρός πήρε την κοπέλα σε μια μικρή αίθουσα για να την ξεγεννήσει. Όταν το μωρό ήταν έτοιμο να βγει όλοι είχαν στο πρόσωπό τους χαρά, μέχρι που βγήκε... Η γυναίκα ούρλιαξε κλαίγοντας και είπε: " Τι είναι αυτό? ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ, ΟΥΤΕ ΜΩΡΟ ΕΙΝΑΙ! ΤΙ ΤΟΥ ΚΑΝΑΤΕ?". Δυστυχώς γι' αυτήν, είχε δίκιο, το μωρό που είχε γεννήσει δεν ήταν μωρό αλλά ένα τέρας: είχε 1 μάτι και 1 αυτί, 3 χέρια και 1 πόδι, τα δόντια του ήταν κοφτερά σαν του καρχαρία, όπως και τα νύχια του, και τα μάτια του ακτινοβολούσαν μπλε χρώμα σαν του σατανά. Με το που βγήκε από την κοιλιά της μητέρας του την ξεκοίλιασε και της έφαγε το κεφάλι. Ο άντρας μόλις αντίκρισε το πτώμα της γυναίκας του άρχισε να κλαίει, αφού βέβαια είχε μπει στο αμάξι για να ξεφύγει από το παιδί του διαβόλου. Όταν έφτασε σπίτι πήρε τους γονείς της πεθαμένης γυναίκας του για να τους πληροφορήσει για το κακό νέο που τον στοίχειωνε. Τους το είπε με πολύ δυσκολία.. Όταν το έμαθαν οι γονείς της άρχισαν να θρηνούν και του είπαν πως θα έρθουν στο σπίτι του να του συμπαρασταθούν. Έφτασαν μετά από λίγη ώρα και κάθισαν να συζητήσουν. Ο άντρας τους αφηγήθηκε ακόμα και τι έγινε και με το μωρό τους. Τα πεθερικά του στεναχωρήθηκαν πάρα πολύ για την ατυχία του και σε λίγο ο πεθερός του τον ρώτησε: " Σε ποιο νοσοκομείο πήγατε?" και ο άντρας: " Σε αυτό που είναι 2 χιλιόμετρα πιο κάτω και μου φαινόταν αρκετά παλιό...". Ο πεθερός του κράτησε την καρδιά του και του είπε κλαίγοντας: "Γιε μου, εκείνο το νοσοκομείο έχει γκρεμιστεί εδώ και 84 χρόνια". Ο άντρας έπαθε σοκ και δεν μίλησε, ρώτησε μόνο γιατί το γκρέμισαν και ο γέρος του απάντησε: "Επειδή αυτό το νοσοκομείο δεν είχε κάνει ποτέ μια καλή γέννηση.. Όλα τα μωρά γεννιόντουσαν παράλυτα και με αρρώστιες. Ο πατέρας μου έλεγε πως το έλεγχε ο διάβολος...". Ο άντρας μετά από λίγες μέρες ξαναπήγε στο μέρος όπου ήταν το παλιό νοσοκομείο αλλά δεν βρήκε τίποτα άλλο παρά το πτώμα της γυναίκας του μισοχωμένο στο χώμα...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

13 κελιά

Υπήρχε μια φυλακή στην ακτή ενός ερημωμένου νησιού(Gunkanjima) στην οποία ήταν φυλακισμένοι 13 άνθρωποι, o καθένας σε κάθε κελί. Όλοι αυτοί προσπάθησαν να δραπετεύσουν o καθένας με τον δικό του τρόπο... Μόνο ένας μόνο κατάφερε να αποδράσει. Μέσα στους άλλους 12 οι 5 σκάλισαν το χώμα για να βρεθούν στη θάλασσα και να δουν το φως του ηλίου ξανά αλλά πιάστηκαν από τους φύλακες και κάθισαν στη ηλεκτρική καρέκλα. Αυτοί μπήκαν φυλακή για κατηγορία ομαδικής δολοφονίας. Τους έθαψαν στο νεκροταφείο του νησιού, το πιο ανατριχιαστικό μέρος του. Γι' αυτούς, φήμες από τους κατοίκους του νησιού, λένε ότι κάθε χρόνο τη νύχτα του θανάτου τους βγαίνουν από τους τάφους τους καμένοι από τον ηλεκτρισμό και ηλεκτρίζουν όποιον βρουν μπροστά τους. Οι άλλοι 7(οι οποίοι ήταν κλεισμένοι 20 χρόνια, οι 5 ήταν 11) προσπάθησαν να την κάνουν βάζοντας βόμβα κάτω από το χώμα της φυλακής(όχι βέβαια κάτω από το κελί τους). Για να φύγουν από το νησί άρχισαν να κολυμπούν στη κρύα θάλασσα, ώσπου μια ομάδα καρχαριών τους επιτέθηκε και τους έφαγε ζωντανούς. Τα πνεύματά τους κυκλοφορούν στη θάλασσα με τη μορφή καρχαριών ή άλλων θαλάσσιων τεράτων. Από τότε κανένα πλοίο δεν κατάφερε να σώσει τους επιβάτες του. Μετά από 6 χρόνια ένας επικίνδυνος εγκληματίας κατηγορείται για βιασμούς, ληστείες τραπεζών και ανθρωποκτονίες. Μπαίνει φυλακή και μετά από 1 χρόνο κάνει σχέδιο για την απόδρασή του. Όμως ποτέ δεν πρόλαβε, αφού κανίβαλοι μπήκαν μέσα στη φυλακή και του έφαγαν όλη τη σάρκα. Τον πέταξαν μέσα στη θάλασσα... Κάποια μέρα λοιπόν οι φύλακες τον βλέπουν πάλι ζωντανό(!) και τον ξαναχώνουν μέσα. Πήρε μια πέτρα και χάραξε κάτω στο πάτωμα τον αριθμό 666 (ο διαβολικός αριθμός). Ύστερα αυτοκτόνησε. Το φάντασμα του στοίχειωνε την φυλακή για πάνω από έναν αιώνα. Τα βράδια μέσα στις φυλακές ακούγονται κραυγές που σου σπάνε κυριολεκτικά τα τύμπανα, παράθυρα και κελιά να ανοιγοκλείνουν και κάποιες φορές λένε ότι εμφανίζεται και αρχίζει να γυρνοβολάει στη φυλακή ένα μικρό αγοράκι με κόκκινα μάτια που αφήνει τους φυλακισμένους ελεύθερους και μετά τους τρώει ή μπαίνει μέσα στο σώμα τους και τους ελέγχει. Τους φύλακες τους πετάει στα κοφτερά βράχια που είναι καλυμμένα από τη θάλασσα. Τελικά το κατάλαβαν πως το πνεύμα δεν γίνεται να φύγει και το νησί έχει εγκαταλειφθεί από τότε μέχρι σήμερα...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Μην με ενοχλείς

Το καλοκαίρι το πέρασα στο χωριό μου,ένα ωραίο και ήσυχο χωριό. Σχεδόν κάθε βράδυ ήμουνα με κάποιους φίλους μου ερχόταν εκεί κάθε χρόνο τέτοια εποχή στο χωριό και αυτοί για διακοπές. Περνάγαμε πολύ ωραία , δεν βαριόμασταν ποτέ. Ένα βράδυ κάναμε βόλτα κοντά στο δάσος σε έναν έρημο δρόμο. Καθώς περπατάγαμε και κάναμε αστεία , η κραυγή ενός πουλιού (κουκουβάγια νομίζω ήταν) μας κάνει να σταματήσουμε τα γέλια. Όλοι κάναμε ότι την αγνοούσαμε αλλά μέσα μας όλοι φοβόμασταν λίγο. Κάποιος που είχε εκδηλωθεί πιο πολύ είχε την ωραία ιδέα να γυρίσουμε πίσω στο καφενείο του χωριού απ όπου ξεκινήσαμε. Όλοι συμφωνήσαμε, και πήραμε τον δρόμο για τον γυρισμό. Όταν φτάσαμε στην πλατεία του χωριού (που είναι μπροστά από το καφενείο), δεν είδαμε κανέναν έξω. Όλοι ήταν μέσα, επειδή έξω αφού ήταν περασμένη η ώρα είχε βάλει λίγο κρύο. Καθώς μπαίναμε μέσα στο καφενείο είδαμε έναν γέρο που δεν τον είχαμε ξαναδεί να κάθεται κάτω από ένα δέντρο και να κοιμάται. Φορούσε κουρελιασμένα ρούχα, ένα μάλλινο καπέλο και δίπλα του είχε έναν υφασμάτινο σάκο. Δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία και μπήκαμε μέσα. Την άλλη μέρα στο καφενείο καθόμασταν σε ένα τραπέζι. Εκεί που συζητούσαμε μας πλησίασε μια κυρία που έμενε μόνιμα στο χωριό. Την γνώριζα και της είπαν να κάτσει μαζί μας εκείνη αρνήθηκε γιατί βιαζόταν να μας πει κάτι και να φύγει. Μας ρώτησε άμα είδαμε κάποιον γέρο χτες το βράδυ. Εμείς της είπαμε ότι είδαμε έναν γέρο που κοιμόταν. Τότε εκείνη φάνηκε λίγο τρομαγμένη. Τέλος πάντων να μην πολυλογώ μας είπε πως άμα τον ξαναδούμε να κάνουμε πως δεν τον είδαμε και ποτέ μα ποτέ να μην τον ξυπνήσουμε. Εμείς την ευχαριστήσαμε για την συμβουλή, και μόλις έφυγε συνεχίσαμε την συζήτηση που είχαμε αφήσει στην μέση. Μόλις τελειώσαμε όλοι θυμηθήκαμε τα λόγια της κυρίας και όλοι είμασταν τρομοκρατημένοι. Επειδή η περιέργεια μας έκαιγε όλους, αποφασίσαμε το αποψινό βράδυ που θα είχε πανηγύρι στο χωριό εμείς να πάμε να ψάξουμε για τον γέρο. Έτσι και έγινε λοιπόν. Εκείνο το βράδυ πήραμε φακούς και τέτοια και ξεκινήσαμε. Σε ένα σημείο καθώς ψάχναμε ξεχαστήκαμε και απομακρυνθήκαμε πολύ από την πλατεία του χωριού. Φτάσαμε στο παλιό ερειπωμένο αρχοντικό που ήταν αρκετά έξω από το χωριό. Ήταν πολύ όμορφο και σταματήσαμε για να το θαυμάσουμε λιγάκι. Ξαφνικά κάτω από ένα μεγάλο δέντρο διακρίναμε μια φιγούρα κάτω από το δέντρο, και πλησιάσαμε για να δούμε τι ήταν. Ήταν ο ίδιος γέρος που είχαμε δει στην πλατεία αλλά αυτή τη φορά κοιμόταν κάτω από το δέντρο! Δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε και τον πλησιάσαμε να δούμε ποιος ήταν. Όταν πλησιάσαμε πολύ κοντά του εκείνος μάλλον κατάλαβε ότι κάποιος τον πλησίαζε και άνοιξε τα μάτια του. Εμείς καταλάβαμε ότι τον ξυπνήσαμε και τον πλησιάσαμε ακόμα περισσότερο για να του ζητήσουμε συγνώμη που τον ξυπνήσαμε. Εκείνος μας φώναξε θυμωμένος << ΜΗ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙΣ!>>. Όλοι τα είχαμε κάνει πάνω μας και αρχίσαμε να τρέχουμε προς την έξοδο. Την άλλη μέρα το πρωί ξαναπήγαμε στο παλιό αρχοντικό. Κάτω από το δέντρο αυτή τη φορά βρήκαμε μόνο τον πάνινο σάκο του. Τον ανοίξαμε και μέσα βρήκαμε φωτογραφίες της κυρίας που μας είχε πει να μην τον ξυπνήσουμε στο καφενείο να είναι μαζί με τον γέρο. Αμέσως πήγαμε στο καφενείο για να ζητήσουμε εξηγήσεις. Βρήκαμε την κυρία και μας είπε δισταχτικά ότι αυτός ο γέρος ήταν ο άντρας της! Τότε ήταν που είχαμε τρομοκρατηθεί για τα καλά. Επίσης μας είπε πως ο άντρας τής είχε πεθάνει πριν είκοσι χρόνια! Δυστυχώς ή ευτυχώς ποτέ δεν μάθαμε τον λόγο που δεν έπρεπε να τον ξυπνήσουμε...Από τον φίλο Κωνσταντίνο



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Νιου Σάλεμ Μέρος β’

Ίσως κάποιες από τις νεαρές να μην ήταν και τόσο ευχαριστημένες. Ποιος ξέρει? Τέλος πάντων. Ένα χειμώνα κάποιες από αυτές μαζεύτηκαν για να πουν την τύχη τους. Φυσικά αυτό ήταν κάτι που δεν έπρεπε να κάνουν. Ήταν κάτι κακό. Εκείνες όμως το έκαναν. Μια από αυτές είχε μια σκλάβα από τις Δυτικές Ινδίες που ήξερε να προβλέπει το μέλλον. Αυτό τις βοηθούσε να περνούν τις ατέλειωτες , χειμωνιάτικες νύχτες. Αυτό όμως στοίχειωσε τα μικρά πουριτανικά μυαλά τους. Ένιωσαν ένοχες. Στο τέλος μια από αυτές έπαθε νευρικό κλονισμό. Αρρώστησε, έπεσε σε παραλήρημα και ομολόγησε. Έτσι το μυστικό τους μαθεύτηκε και όλες οι υπόλοιπες νεαρές βρεθήκαν στο μάτι του κυκλώνα. Εκείνη την εποχή ήταν κακό να σε πιάσουν να παίζεις με το υπερφυσικό. Έτσι οι μικρές αναγκάστηκαν να δείξουν κάποια άλλη. Αυτό έκαναν. Υπέδειξαν τη σκλάβα από τις Δυτικές Ινδίες και μερικές μεγαλύτερες γυναίκες με κακή φήμη στο χωριό. Και . . .όταν τις έδειχναν . . .έλεγαν τη λέξη μάγισσα. Έπιασε. Κανένας δεν τις κατηγόρησε για το παιχνιδάκι τους. Όλοι ήταν τόσο απασχολημένοι με το κυνήγι των μαγισσών. . .Από τη φίλη Δωροθέα



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το Καταραμένο Μαχαίρι

Ο κύριος Γιώργος είναι ένας ευγενικός κύριος που ζει μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του στα δυτικά του Λονδίνου, σε ένα αρχοντικό. Μια μέρα ο κύριος Γιώργος πήγε στο σουπερμάρκετ της πόλης για να αγοράσει ένα πραγματικά παράξενο μαχαίρι για τη κουζίνα του, πολύ κοφτερό... Όταν έφτασε σπίτι το έβγαλε από το πακέτο και το άφησε στο τραπέζι της κουζίνας. Την επόμενη μέρα( το μαχαίρι δεν είχε χρησιμοποιηθεί) που ήταν μόνος του σπίτι ήθελε να κόψει λίγο ψωμί για να φάει, αλλά ποτέ δεν έκοψε. Πιάνοντας το αιχμηρό μαχαίρι αυτοκτόνησε, αλλά όχι με τη θέλησή του. Το μαχαίρι ήταν αυτό που πήρε τον έλεγχο του μυαλού του και ο ίδιος άρχισε να αυτομαχαιρώνεται. Με κάποιο σατανικό τρόπο ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ τον πήγε στο πιο κοντινό νεκροταφείο, τον έθαψε, γύρισε πάλι στο σπίτι και περίμενε για το επόμενο θύμα του... Μετά από μια εβδομάδα(!) όλοι η οικογένεια είχε εξαφανιστεί κάτω από το χώμα. Το αρχοντικό εγκαταλείφθηκε και το μαχαίρι πήγε πάλι σε ένα ράφι του σουπερμάρκετ προκαλώντας τόσους θανάτους στους αγοραστές του μέχρι που κάποιοι άνθρωποι το κατάλαβαν και το έκαναν κομμάτια. Φήμες λένε πως το συγκεκριμένο μαχαίρι το έλεγχε πνεύμα του σατανά... που πιθανότατα συνεχίζει να δολοφονεί και να αποκεφαλίζει...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Είναι Ντροπή

Ήταν Πάσχα και σε ένα μικρό χωριό ζούσε μια γυναίκα η οποία πριν από 5 χρόνια είχε αποκεφαλίσει τον άντρα της επειδή την απάτησε. Από την Μεγάλη Δευτέρα μέχρι την Μεγάλη Πέμπτη έτρωγε κάθε μέρα κρέας το οποίο δεν επιτρεπόταν κατά τα έθιμα. Την Μεγάλη Παρασκευή ένιωσε πάλι την λαχτάρα για κρέας. Μια φίλη της ήρθε και την επισκέφτηκε για λίγο και της είπε πως αυτό που κάνει τέτοιες άγιες μέρες είναι ντροπή και κάτι κακό θα της συμβεί σύντομα. Αυτή δεν έδωσε σημασία στα λόγια της φίλης της και έβαλε το κρέας στο φούρνο. Μετά από λίγη ώρα το κρέας ήταν έτοιμο. Μα όταν το έβγαλε αντίκρισε κάτι που θα τις καρφωνόταν στην μνήμη της για πάντα: Το κατσαρολάκι δεν περιείχε κρέας αλλά το κεφάλι του πεθαμένου άντρα της μαζί με αίματα. Το κεφάλι άρχισε να μιλάει μέχρι που η γυναίκα έπαθε σοκ και δεν κατάφερε να ζήσει. Αν ζούσε όμως είμαι σίγουρος πως δεν θα ξαναέτρωγε κρέας ποτέ. Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η Καταδίωξη από το Μοναστήρι

Τρεις φίλοι θέλοντας δράση και αγωνία ανέβηκαν με το αμάξι τους σε ένα μοναστήρι που βρίσκεται σε βουνό και είναι αρκετά τρομακτικό. Φτάνοντας άνοιξαν την πόρτα του μοναστηριού και άρχισαν να το εξερευνούν. Τα πάντα ήταν βουτηγμένα στο σκοτάδι και στον τρόμο αφού όλες οι πόρτες και οι σκάλες έτριζαν με το παραμικρό. Από αυτό και μόνο καταλάβαινες ότι ήταν παμπάλαιο. Αποφάσισαν να τη κάνουν και φεύγοντας πήγαν στο τελευταίο μέρος του μοναστηριού, την παλιά εκκλησία. Πήγαν να μπουν μέχρι που κατάλαβαν ότι στο μπαλκόνι ενός διώροφου κτηρίου κάποιος τους παρακολουθούσε. Ξαφνικά ένας σατανιστής άρχισε να τους πυροβολεί και να λέει ξόρκια. Έτρεχαν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν για να ξεφύγουν όχι μόνο από έναν, αλλά από μια ολόκληρη στρατιά σατανιστών και σκελετωμένων μοναχών οι οποίοι είχαν θαφτεί. Τους κυνηγούσαν μέχρι την πόλη. Για καλή τους τύχη ο ήλιος ανέτειλε και οι σατανιστές γύρισαν πίσω στο καταραμένο μοναστήρι...μετά από αυτό όλα τα γύρω χωριά εγκαταλείφθηκαν αφήνοντας μια αύρα τρόμου... Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Λουτρό Αίματος

Το 1913 στη Βοστόνη ζούσε μια κοπέλα η οποία ήταν τρελή. Μια μέρα μπήκε στη μπανιέρα της για να κάνει ένα... λουτρό αίματος, αφού έκοψε τις φλέβες της γιατί την παράτησε το αγόρι της. Ο πατέρας της ανησύχησε που δεν άκουγε τίποτα τόσες ώρες και γι' αυτό μπήκε στο μπάνιο. Βλέποντας την κόρη του περικυκλωμένη από τα αίματα δεν άντεξε και ξεψύχησε και αυτός παθαίνοντας καρδιακή προσβολή. Κηδεύτηκαν και οι δυο μετά από λίγες μέρες σε ένα έρημο νεκροταφείο. Το ίδιο βράδυ μια παρέα παιδιών αποφάσισε να εξερευνήσει τον τόπο. Παρόλο που είχαν πάρει και φακό μαζί τους ανατρίχιαζαν με την τρομακτική αύρα που ερχόταν από τους παλιούς τάφους. Ξαφνικά έφτασαν στον τάφο της κοπέλας πάνω στον οποίο είδαν μια καθαρή μπανιέρα (WOW!). Δεν έδωσαν πολλή σημασία και έφυγαν. Το επόμενο βράδυ κατευθύνθηκαν πάλι προς το νεκροταφείο μια και ήθελαν να δουν αν υπάρχει ακόμα εκεί η μπανιέρα. Φτάνοντας αντίκρισαν καμπάνες να αντηχούν λες και ήταν κηδεία και η μπανιέρα ήταν γεμάτη αίματα μαζί με το πτώμα της νεαρής κοπέλας. Κρατούσε και ένα ματωμένο ξυραφάκι και η ίδια ήταν χωρίς μάτια. Τα παιδιά τώρα είναι κλεισμένα σε τρελοκομείο και επαναλαμβάνουν μόνο 3 λέξεις: " Έκανε λουτρό αίματος..." Μετά από 1 χρόνο αυτές οι 3 αξέχαστες μέρες θα ξεκινήσουν πάλι από την αρχή και θα γίνουν όπως ακριβώς έγιναν σε εκείνο το νεκροταφείο. Πολλοί προσπάθησαν να σταματήσουν αυτό το φαινόμενο που γινόταν κάθε χρόνο και έκαναν διάφορες απόπειρες ώστε να γκρεμίσουν το νεκροταφείο, αλλά βρήκαν όλοι τραγικό θάνατο... Γι' αυτό το λόγο κανείς δεν το ξαναπλησίασε ποτέ χαρακτηρίζοντάς το καταραμένο...ακριβώς μετά από την κηδεία της τρελής κοπέλας η οποία το στοίχειωνε. Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το σπίτι των βημάτων

Γεια σας, θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ιστορία που αφορά ένα στοιχειωμένο σπίτι ή αλλιώς το <<Σπίτι των Βημάτων>> όπως το αποκαλούν πολλοί... Η ιστορία μας ξεκινά τον 19ο αιώνα, όταν σ'αυτό το σπίτι ζούσε μια τετραμελής οικογένεια. Τα παιδιά της οικογένειας ήταν 2, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, ας τα ονομάσουμε Γιάννη και Μαρία. Δεν ήταν πολύ μεγάλα, ο Γιάννης ήταν γύρω στα 15 και Μαρία ήταν λίγα χρόνια μικρότερη. Ο θρύλος λέει ότι η Μαρία έβλεπε κάθε βράδυ διάφορα όνειρα με φαντάσματα δαίμονες κλπ. ΟΜΩΣ υπήρχε ένα όνειρο (κάποιοι υποστηρίζουν ότι όλα γίνονταν στην πραγματικότητα) που το έβλεπε κάθε βράδυ στις 12 τα μεσάνυχτα. Ήταν ένας άνδρας ή μια σκιά, δεν φαίνονταν πολύ καθαρά, ο οποίος κάθε βραδύ τέτοια ώρα έμπαινε μέσα στο σπίτι τους. Η Μαρία άκουγε τα βαριά βήματα του προς το υπνοδωμάτιο, επειδή όλοι οι άλλοι κοιμόντουσαν. Όταν έμπαινε η σκιά του άνδρα στο υπνοδωμάτιο πήγαινε πάνω από το κρεβάτι του αδερφού της και τον παρακολουθούσε για λίγα λεπτά και μετά πήγαινε στην κρεβατοκάμαρα των γονιών της. Ο μύθος λέει ότι αν έβλεπε κάποιον που δεν κοιμόνταν τον έβαζε μέσα σε μια σακούλα και τον σκότωνε. Όποτε η Μαρία άπλα έκανε ότι κοιμόνταν άλλα άκουγε τα πάντα. Όμως η σκιά δεν την πλησίαζε. Το ίδιο όνειρο το έβλεπε κάθε βράδυ για πολύ καιρό... Ώσπου μια φορά είδε τον αδερφό της ξύπνιο εκείνη την ώρα και άκουγε και τους γονείς της που μιλούσαν... Στις 12 άρχισε να ακούει τα βήματα όλο και πιο κοντά στο υπνοδωμάτιο. Εκείνο το βράδυ ο αδερφός της εξαφανίστηκε, το ίδιο και οι γονείς της! Και στο όνειρο και στην πραγματικότητα... Το κορίτσι αφού είχε αφηγηθεί σε πολλούς το όνειρο και φυσικά κανένας δεν την πίστευε αποφάσισε να μείνει στο σπίτι όλη μέρα. Όλη μέρα έκλαιγε... ώσπου η ώρα πήγε 12 το βράδυ αλλά δεν ήθελε να κάνει ότι κοιμάται, ήθελε να την πάρει η σκιά μαζί του καθώς ήθελε να συναντήσει την οικογένεια της με όποιο κόστος, ακόμα και με την ίδια της την ζωή. Στις 12 τα βήματα ξανάρχισαν να ακούγονται αλλά αυτή τη φορά δεν πήγαινε στο υπνοδωμάτιο, ήταν σε να περπατούσε απλά στο σπίτι, όμως η Μαρία ήταν αποφασισμένη να δώσει ένα τέλος σε αυτήν την κατάσταση και άρχιζε να φωνάζει και να ουρλιάζει... ΤΟΤΕ... τα βήματα άρχιζαν να γίνονται πιο γρήγορα, πιο δυνατά, πιο βαριά... Μόλις η σκιά έφτασε στο δωμάτιο της Μαρίας την πλησίασε και άρχισε να την κοιτά επίμονα, η Μαρία όμως είχε χάσει όλο το θάρρος της... Έτσι την παίρνει και την σκοτώνει. Αυτό όμως ήταν φαινομενικά ένας απλός εφιάλτης αλλά το πρωί το σπίτι είχε αδειάζει. Κανένας δεν έμαθε τι απέγινε η οικογένεια... Σήμερα φυσικά δεν κατοικείται το σπίτι και λέγεται ότι όποιος πηγαίνει μέσα ακούει βαριά βήματα να τον πλησιάζουν και τις τσιρίδες ενός κοριτσιού αλλά δεν βλέπει τίποτα, άλλοι λένε ότι έχουν δει μια μαύρη φιγούρα να τους πλησιάζει... Το πιο τρομακτικό είναι ότι λίγα χρόνια μετά την εξαφάνιση της οικογένειας και αφού η ιστορία είχε γίνει γνώστη στις γειτονιές της περιοχής, μια παρέα 4 ατόμων μπήκαν στο ερημωμένο σπίτι τα μεσάνυχτα κανείς όμως δεν ξαναβγήκε και ούτε βρέθηκαν τα πτώματα τους πουθενά. Τέλος λέγεται ότι αν επισκεφτείς αυτό το σπίτι θα υποφέρεις από τον ίδιο εφιάλτη... https://www.facebook.com/pages/Tromaktikes-istories/166051860091240



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Νιου Σάλεμ Μέρος α'

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα γραφικό χωριό, το Σάλεμ, που ήταν γεμάτο Αμερικανούς. Όλοι τους φιλόπονοι, ειλικρινείς, γενναίοι και πιστοί. . . Αυτοί οι άνθρωποι ήταν γεμάτοι καθαρές, μικρές σκέψεις -οι περισσότεροι τουλάχιστον. Ορισμένοι ίσως ήταν δυσαρεστημένοι από την ανιαρή, πουριτανική ζωή τους: με την πολλή δουλεία, την έλλειψη διασκέδασης, τις μπλούζες ως τον λαιμό και τις έξι ώρες εκκλησιασμού κάθε Κυριακή. Και οι γείτονες . . . Όλοι αυτοί οι γείτονες που σε παρακολουθούν, που σε κουτσομπολεύουν, που σε μετρούν για να δουν ότι δεν φόρας περισσότερα κουμπιά από όσα πρέπει στη μπλούζα σου η ότι δεν χαμογελάς όταν περπατάς. Εκείνη την εποχή έπρεπε να είσαι πράος, να κρατάς το βλέμμα σου χαμηλά και να κάνεις ότι σου λένε χωρίς ερωτήσεις. Ειδικά αν ήσουν κορίτσι. Σου απαγόρευαν ακόμα και να παίζεις με κούκλες γιατί ήταν "διαβολικά πράγματα". Από τη φίλη Δωροθέα



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Ένα βράδυ στο ξενοδοχείο

Ένας ταξιδιώτης, έχοντας κάνει ταξίδι ωρών, φτάνει σ´ ένα ξενοδοχείο και ζητάει ένα δωμάτιο. Ο ρεσεψιονίστ κοιτάει αν έχει κάποιο διαθέσιμο και τελικά βρίσκει ένα.. Δίνοντάς του το κλειδί του ταξιδιώτη του λέει: <<Δίπλα απ´ το δωμάτιό σας υπάρχει ένα άλλο δωμάτιο που στην πόρτα του δεν υπάρχει αριθμός..Δεν μένει κανείς εκεί αλλά θα σας παρακαλούσα να μην το πλησιάσετε!>> Ο ταξιδιώτης συμφώνησε και ανέβηκε στο δωμάτιό του.. Κατά τη διάρκεια της νύχτας όμως άκουσε φοβερές φασαρίες από το διπλανό δωμάτιο και πήρε τηλέφωνο τη ρεσεψιόν για να παραπονεθεί..Κανείς όμως δεν το σήκωνε τέτοια ώρα! Εφόσον είδε πως συνεχιζόταν η φασαρία, σηκώθηκε και πήγε έξω απ´ την πόρτα για να κάνει παρατήρηση αλλά θυμήθηκε τα λόγια του ρεσεψιονίστ. Λίγο πριν φύγει όμως σκύβει και κοιτάει απ´ την κλειδαρότρυπα και μέσα βλέπει μία γυναίκα να κάθεται στο κρεβάτι και να κοιτάει απλά τον τοίχο.. Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκε τα λόγια του ρεσεψιονίστ, πως δηλαδή δεν μένει κανείς εκεί και ξαναρίχνει μια ματιά.. Μόνο που τώρα δεν έβλεπε τίποτα παρά μόνο ένα κόκκινο χρώμα.. Σκέφτηκε πως τον κατάλαβε η γυναίκα κι έβαλε ένα κόκκινο πανί στη κλειδαρότρυπα! Την άλλη μέρα το πρωΐ κατεβαίνοντας κάτω, κάνει τα παράπονά του στη ρεσεψιόν αλλά με αυτά που του λέει ο ρεσεψιονίστ, μένει άφωνος.. <<Κύριέ μου, δεν γίνεται ν´ ακούσατε φασαρία απ´ το συγκεκριμένο δωμάτιο.. Εκεί ένας άντρας πριν ένα χρόνο δολοφόνησε τη γυναίκα του και από τότε δεν έχει ξαναμείνει κανείς εκεί.. Κάποιοι βέβαια λένε πως τριγυρνάει το πνεύμα της γυναίκας του εκεί αλλά το πιο τρομακτικό ξέρετε ποιό είναι? Λένε πως έχει κόκκινα μάτια...>> https://www.facebook.com/pages/Tromaktikes-istories/166051860091240



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Επικίνδυνο παιχνίδι

Βλέπω πολλές ιστορίες διαφορετικού περιεχομένου στην σελίδα σας και σκέφτηκα να μοιραστώ την δικιά μου ιστορία μαζί σας! Υποθέτω πως οι περισσότεροι δεν θα με πιστέψετε καν, ίσως δεν φτάσετε ούτε μέχρι το τέλος! Απλά θέλω να σας την διηγηθώ και να μου πείτε την γνώμη σας, τι πιστεύετε ότι ήταν αυτό. Ας ξεκινήσω..."Όλα άρχισαν το απόγευμα τις 16ης Ιουλίου του 2007 στην Βοιωτία όπου και κατοικώ 14 χρόνια..(τώρα είμαι 16 χρόνων),βαριόμουν την μονοτονία του δωματίου και όλη αυτή την κλεισούρα και αποφάσισα να παίξω ένα παιχνίδι με τους φίλους μου..(όλοι μας ηλικίας 15-17,5).Μαζευτήκαμε στο σπίτι του κολλητού μου, Κώστα. Καθίσαμε στο ισόγειο(είχε 2 ορόφους ακόμα από πάνω) μετακινήσαμε τους καναπέδες προς τα πίσω για περισσότερο χώρο. Καθίσαμε γύρω από το τραπεζάκι του σαλονιού και τα 6 άτομα..Γύρω μας σχηματίσαμε έναν κύκλο(ζωγραφισμένο με κιμωλία) και ανάψαμε κεράκια στον κύκλο σχηματίσαμε κ έναν σταυρό! Ύστερα, πιαστήκαμε χέρι και είπαμε μια προσευχή. Δυστυχώς δεν συνειδητοποιήσαμε πως εκτός του ότι ήμασταν..του ότι ήμασταν 6,είχαμε 6 κεριά (ένα ανάμεσα σε δυο άτομα...)μας έμενε ακόμα ένα εξάρι για τον τριψήφιο αριθμό του εξ' από' δω.. στην μέση του τραπεζιού βάλαμε ένα μεγάλο χαρτί που πάνω του είχε αριθμούς..ανακατεμένους..σηκωθήκαμε κ κρατήσαμε όλοι μαζί ένα σκοινί που είχε στο κάτω μέρος του ένα μικρό μπαλάκι..το γερνάγαμε ώσπου τελειώσαμε την προσευχή και με κλειστά πάντα τα μάτια ακουμπήσαμε το μπαλάκι..για κακή μάς τύχη ήμασταν μόνοι στο σπίτι..και το μπαλάκι έπεσε στον αριθμό 6..συμπληρώναμε τον τριψήφιο:... είχαμε κοκαλώσει! Ακούσαμε θόρυβο από τους πάνω ορόφους..κάποιος ή κάτι ήταν εκεί..ανέβηκαν 4..δύο σε κάθε όροφο..άκουσα την φίλη μου να ουρλιάζει..δεν μπορούσα να σηκωθώ..κάτι με κράταγε..τα παιδιά κατέβηκαν η φίλη μάς είδε κάτι κ λιποθύμησε έψαξαν οι άλλοι αλλά δεν είδαν κάτι..κρατηθήκαμε κ πάλι χέρι λέγαμε τν προσευχή και όλα άρχιζαν να τρέμουν-σαν να γινόταν σεισμός- ξαφνικά τα φώτα άρχιζαν να τρεμοπαίζουν κ έσβησαν φύσηξε ένα κρύο αεράκι έσβησε τα κεριά..ξανάρχισαν να τρέμουν όλα σηκωθήκαμε και λέγαμε την προσευχή φωναχτά αυτή τη φορά. Δεν ξέρω τι έγινε..ακούσαμε θόρυβο από την κουζίνα κοίταξε ένας φίλος μου ο Xρήστος αλλά δεν υπήρχε TIΠOTA! Ακούσαμε και βήματα στις σκάλες..είδαμε έναν ίσκιο μία μορφή..δεν μάθαμε τι ήταν..αλλά η κοπέλα π λιποθύμησε ήταν η μόνη που τα έβλεπε όλα αυτά. Έπαθε τέτοιο σοκ που δεν ξαναμίλησε..τουλάχιστον όχι μέχρι σήμερα..Από:Λ.Κ.Χ.Μ.Ν.Κ



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μην πας από το δρομάκι

Μην πας από το δρομάκι Ήταν 00.30 και γυρνούσα μόνος μου από ένα πάρτι των φίλων μου που είναι και γείτονες. Εκεί που περπατάω, ξαφνικά μου έρχεται μια μπόχα, λέω κάποιο σκυλί θα είναι που του ήρθε η ανάγκη, άλλα δεν ήταν αυτή η μυρωδιά. Σαν πετρέλαιο ή θειάφι ήταν. Τέλος πάντων, εκεί που περπάταγα άκουγα και κάποια άλλα βάμματα. Επειδή φοβόμουν κοίταξα κάτω για να δω αν υπάρχει κάποια σκιά ανθρώπου που με ακολουθεί. ΤΙΠΟΤΑ. Λέω το μυαλό θα είναι και συνεχίζω. Μέτα μύρισα πούρο, λέω "έχε χάρη να είναι το φάντασμα της Μόνικα Λεβινσκη". Γυρνάω πίσω και τι να δω, ένα κύριο με μαύρο πουκαμισά, γυαλιά και να καπνίζει πούρο. -Γεια σου, μου λέει. -Γεια σας. -Εσύ πρέπει να είσαι ο Γιώργος. Έμεινα! πως ήξερε το όνομα μου, -Ναι και το δικό σας? (δεν 8ελω να θίξω πρόσωπα για αυτό δεν λέω το όνομα του.) -Ωραία και τι θέλετε από έμενα? -Θέλω να σου πω, αύριο όταν θα βγεις στις 11.45, να μην πας από αυτό το δρομάκι που συνήθιζες. -Γιατί? -Θα καταλάβεις, τώρα πρέπει να φύγω! μου δίνει το χέρι του και εγώ το πιάνω για να τον χαιρετίσω, ήταν παγωμένο!!!! Μέσα σε λίγα λεπτά ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ. Λέω κανένας από τα παιδιά 8α μου κάνει πλάκα. Την άλλη μέρα βγήκα έξω, όπως συνήθιζα 11.40 για να πάω στην θεία μου. Εκεί που περπατάω θυμήθηκα τα λογία του ξένου να μην πάω από αυτό το δρομάκι, και έτσι δεν πήγα. Μόλις έφτασα σπίτι της θείας μου, εκείνη έβλεπε το Έκτακτο Δελτίο Ειδήσεων. Και δεν θα το πιστέψετε, σήμερα στις 11.45, σε αυτόν τον δρόμο που μου είπε να μην πάω, είχε γίνει ένα τρακάρισμα και 15 άτομα έχασαν την ζωή τους. Τρομαγμένος πάω σπίτι μου, εκεί που περπάταγα βλέπω ένα κηδειόχαρτο με το όνομα του!!!! Παιδιά έχω ανατριχιάσει, ακόμα το θυμάμαι!!!!



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Η κούνια στην κατασκήνωση

Μια φορά που ήμουν στην κατασκήνωση (.... ) στην Κόρινθο άκουσα μια ιστορία για ένα κοριτσάκι που πέθανε εκεί... Λένε ότι ήταν 9 χρόνων και ενώ έκανε κούνια έπεσε και καρφώθηκε σε κάποια παλιά σίδερα. Από τότε κάθε βράδυ στις 2 η ώρα η κούνια κουνιέται μονή της και όποιος την ενοχλήσει παθαίνει μεγάλο κακό. Εγώ δεν την είχα πιστέψει αυτήν την ιστορία ώσπου ένα βράδυ 2 φίλες μου και 3 αγόρια, μου είπαν να πάμε να δούμε...και έτσι και έγινε. Βγήκαμε και καλά για τουαλέτα και τότε είδα τη κούνια που κουνιόταν μονή της! Όλοι φοβήθηκαν όμως ένα αγόρι πήγε να την σταματήσει. Δεν πίστευα στα ματιά μου...Την σταματούσε και αυτή ξανάρχιζε!! Την τρίτη φορά που την σταμάτησε ένα απόκοσμο ουρλιαχτό σιγανό γέλιο ακούστηκε, χωρίς να καταλαβαίνουμε από πού προέρχεται. Φοβηθήκαμε και γυρίσαμε στις σκηνές μας. Το επόμενο πρωί ξυπνήσαμε και πήγαμε για την πρωινή προσευχή. Όμως έλειπε ο φίλος μας! Όταν το είπαμε στον ομαδάρχη όλοι άρχισαν να ψάχνουν για να τον βρουν. Βρέθηκε μετά από 10 λεπτά στις τουαλέτες. Ήταν πεσμένος μέσα σε μία ντουζιέρα και το κεφάλι του έτρεχε αίμα. Κανείς δεν έμαθε πως πέθανε...Όλοι υπέθεσαν ότι γλίστρησε κάνοντας ντουζ...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η πιο σύντομη ιστορία

Ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο κάθισε μόνος, μέσα στο σκοτεινό του δωμάτιο. Η πόρτα χτύπησε 2 φορές...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Tο καρδιοχτύπι στη γέφυρα

Ήταν προφανές ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Ο Jason το ένιωθε, αυτό το προαίσθημα ότι κάτι κακό θα συνέβαινε θα έβγαινε αληθινό. Παρόλα αυτά η γυναίκα του η Polly ήταν πολύ χαρούμενη και ευδιάθετη...Η Polly ήταν μια όμορφη γυναίκα με πολλές κατακτήσεις, πράγμα που έκανε το Jason να τη ζηλεύει υπερβολικά. Βέβαια αυτή δεν είχε μάτια για άλλον, αλλά εκείνος δεν το πίστευε. Η ζήλια του όλο και χειροτέρευε και έφτασε στο σημείο να την παρακολουθεί για να διαπιστώσει αν και με ποιόν τον απατούσε. Άρχισε να συναναστρέφεται με όσους άντρες γνώριζε η γυναίκα του. Είδε το γαλατά, τους υπαλλήλους στο γειτονικό παντοπωλείο, τους γείτονες, αλλά κανείς από αυτούς δεν του φαινόταν ύποπτος αφού ήταν είτε πολύ ηλικιωμένοι, ή πολύ μικροί σε ηλικία.Μια μέρα το ζευγάρι επισκέφτηκε το πατρικό της Polly.Εκεί ο Jason άκουσε τον πεθερό του να μιλά στο τηλέφωνο με τον Hank, τον αγαπημένο της Polly από το σχολείο, ο οποίος θα επέστρεφε στην περιοχή μετά από πολλά χρόνια απουσίας. Η ζήλια τον θόλωσε! Πίστεψε πως αυτός ήταν ο λόγος που η γυναίκα του ήταν τόσο χαρούμενη τελευταία και ότι σκόπευε να τον εγκαταλείψει με τον πρώτο της έρωτα!Έτσι λοιπόν o Jason γύρισε γρήγορα σπίτι και περίμενε την γυναίκα του. Όταν εκείνη επέστρεψε την περίμενε στην κουζίνα τρελαμένος με ένα μεγάλο κοφτερό μαχαίρι! Όταν εκείνη τον αντίκρισε αυτός της είπε "Μου ξερίζωσες την καρδιά μου! Τώρα θα κάνω και εγώ το ίδιο σε εσένα!!" και της επιτέθηκε με μεγάλη μανία. Της ξερίζωσε την καρδία από το στήθος ενώ ακόμα χτυπούσε!!! Αίματα πετάγονταν παντού, εκείνος μόλις ξεθόλωσε και κατάλαβε τι είχε κάνει άνοιξε την πόρτα και βγήκε στο δρόμο στη μέση της νύχτας με την καρδιά και την έθαψε στη γέφυρα που περνούσε πάνω από το ποτάμι κοντά στο σπίτι του όπου πραγματοποιούνταν κάποιες επισκευές...Στη συνέχεια γύρισε σπίτι και άρχισε να καθαρίζει το μέρος από το αίμα, αφού φρόντισε να θάψει το σώμα της συζύγου του σε ένα κοντινό δασάκι. Έπειτα έγραψε αρκετά γράμματα προσπαθώντας να μιμηθεί το γραφικό χαρακτήρα της γυναίκας του και στη συνέχεια τα ταχυδρόμησε στον ίδιο και στους γονείς της! Μέσα στις επόμενες μέρες όλοι στην πόλη πίστευαν ότι η γυναίκα το είχε σκάσει με έναν άλλον άντρα.Λίγα βράδια μετά, ο Jason βγήκε για να πανηγυρίσει που είχε κατορθώσει να τιμωρήσει την άπιστη σύζυγό του. Πήγε λοιπόν στη γέφυρα, και ενώ στεκόταν και κοιτούσε το νερό ένιωσε μια δόνηση κάτω από τα πόδια του που θύμιζε χτύπους καρδιάς!! Ο άντρας άρχισε να χλομιάζει μόλις κατάλαβε τι ήταν αυτός ο ελαφρύς και ρυθμικός ήχος... Ήταν ο ίδιος χτύπος που είχε νιώσει όταν κρατούσε στα χέρια του την καρδιά της γυναίκας του! Ο χτύπος του φαινόταν όλο και πιο δυνατός και ότι και να έκανε δε μπορούσε να του ξεφύγει! ΄Ετσι λοιπόν για να γλιτώσει έπεσε από τη γέφυρα και βρήκε το θάνατο αφού χτύπησε στα βράχια του ποταμού. Ακόμα και σήμερα άνθρωποι ισχυρίζονται ότι νιώθουν το χτύπο της καρδιάς που είναι θαμμένη στη γέφυρα του Ellicot City στο Maryland... spookygreekstory.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Η Νεράιδα των δοντιών

Γεια σας...Θα σας πω μιας φίλης μου. Είχε πάει στον οδοντίατρο για να της βγάλει το δόντι της. Το βράδυ η μαμά της της είπε να μην βάλει το δόντι της κάτω από το μαξιλάρι της. Το κοριτσάκι επέμενε να της πει ΓΙΑΤΙ. Mετα από λίγο θυμωμένη πήγε στο δωμάτιο της να κοιμηθεί αλλά δεν άκουσε τη συμβουλή της μητέρας της. Tο βράδυ 12:00 η ώρα άκουσε την πόρτα του δωματίου της να ανοίγει σιγά δεν κουνήθηκε καθόλου από το κρεβάτι. Όταν άνοιξε ελάχιστα το ένα της μάτι είδε μια μαύρη σκιά στον τοίχο χωρίς να είναι κανένας άνθρωπος μέσα στο δωμάτιο της. Όταν την αντιλήφτηκε η σκιά άρχισε να την κυνηγάει σε όλο το σπίτι. Η μαμά της άκουσε της φωνές και πήγε να δει τι είναι. Η σκιά σκότωσε τη μητέρα χωρίζοντας τα μέρη του σώματος της σε κάθε δωματιο. Εν το μεταξύ η Νικολέτα είχε ανάψει όσα φωτά μπορουσε. Όταν ξημέρωσε βγήκε από το μπάνιο και πηρέ την αστυνομία αλλά οι αστυνόμοι δεν την πίστεψαν. Από τότε το κοριτσάκι έμενε στη γιαγιά του.Από τη φίλη Θεοδώρα



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η ψυχή των μνημάτων

Μια γυναίκα επισκέφτηκε βράδυ ένα νεκροταφείο για να πάει στον τάφο ενός νεκρού γνωστού της. Επειδή ήταν αργά και ο ήλιος έχει πέσει δυσκολευόταν να βρει το συγκεκριμένο μνήμα ανάμεσα σε τόσα πολλά. Εκεί που έψαχνε λοιπόν, ένα σκυλί ξεπετάχτηκε πίσω από τα μνήματα και σηκώθηκε στα διό πίσω πόδια ακουμπώντας τα δυο μπροστά του στους ώμους της γυναίκας(όπως κάνουν τα σκυλιά σε κάποιον που συμπαθούν) και άρχισε να περπατάει προς τα πίσω, οδηγώντας την στον τάφο που έψαχνε. Ενώ η γυναίκα τελούσε τις συνηθισμένες τιμές το σκυλί χαρούμενο(με σηκωμένη ουρά) γύριζε γύρω από το μνήμα, μα όταν η γυναίκα τελείωσε και σηκώθηκε να φύγει εκείνο την εμπόδιζε. Τότε εκείνη ενώ είχε κατάλαβε γιατί επρόκειτο λέει στο ζωντανό ''Άσε με να φύγω και ξέρεις ότι θα ξαναέρθω να σου ανάψω το καντήλι''μόλις είπε αυτό το σκυλί την οδήγησε έως την πόρτα του νεκροταφείου και την άφησε να φύγει.spookygreekstory.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η Καταραμένη Οικογένεια

Ήταν μια σκοτεινή νύχτα. Η κοπέλα κατέβηκε βιαστικά τα σκαλιά. Χτύπησε την πόρτα του σπιτιού της. Κανείς δεν άνοιξε. Φοβήθηκε. Έτρεξε στην εκκλησία και χτύπησε την πόρτα. -Πάτερ πάτερ, ανοίξτε μου! Φώναξε. Ο πάτερ της άνοιξε. -Τι συνέβη τέκνον μου? Ρώτησε. -Δεν ανοίγουν... Πάμε μαζί... Ανηφόρησαν προς το σπίτι. Διέρρηξαν την πόρτα. Αίματα παντού, το σπίτι σαν στοιχειωμένο. Φόβος περιφερόταν στην ατμόσφαιρα. Πάνω στο τραπεζάκι μια πεντάλφα. Ο παπάς άρχισε να λέει μια προσευχή. Η κοπέλα βγήκε έξω. Ήξερε πολύ καλά τι θα συμβεί... H Χριστίνα είχε μόλις γυρίσει από Ιταλία. Φήμες στο χωρίο έλεγαν πώς ο μικρός αδελφός της είχε αρχίσει να ασχολείται με την μαύρη μαγεία. Φυσικά δεν το πίστεψε. Όταν μπήκε στο σπίτι της κατάλαβε... Ενώ το σαλόνι ήταν ακριβώς όπως το είχε αφήσει, το δωμάτιο του αδελφού της είχε κάτι το περίεργο, το διαφορετικό... Προσπάθησε να καταλάβει τι συμβαίνει αλλά ο αδερφός της ήταν επιθετικός και απότομος... Μέτα από ένα "περίεργο" βράδυ η μητέρα της αρρώστησε. Η Χριστίνα κατηγόρησε τον αδερφό της. Μάλλον είχε δίκιο.. Η κατάσταση στο σπίτι γινόταν ανυπόφορη. Άρχισε να μένει στο σπίτι μιας θείας. Ήθελε να μιλήσει σε κάποιον.. Την προηγούμενη μέρα έμαθε από έναν φίλο του αδερφού της πώς ο αδερφός της ετοίμαζε μια θυσία και της πρότεινε να συμμετέχει... Πέρασε όλη την μέρα στο σπίτι της ευχόμενη να ξεχάσει αυτές τις βλακείες ο αδερφός της... Μέχρι που όταν κοιμήθηκε η μάνα τους, ο αδελφός της της είπε πως αρχίζουν... Έφυγε τρέχοντας να ειδοποιήσει τον παπά του χωρίου. Έγειρε στον τοίχο... Μια σκιά την πλησίασε. Ο παπάς την βρήκε νεκρή... Άγνωστη λόγοι είπαν οι γιατροί... Η κηδεία έγινε μαζί με την κηδεία της μητέρας της, της οποίας το πτώμα βρήκαν κατακρεουργημένο εκείνο το βράδυ, μαζί με το πτώμα μιας άγνωστης κοπέλας. Από τον αδελφό της βρήκαν μόνο το δεξί του χέρι, και ο φίλος του που συμμετείχε στη <<θυσία>> εξαφανίστηκε. Κανένας δεν έμεινε ξανά στο σπίτι. Λογικό, αφού υπήρχαν παντού αίματα και χαραγμένες πεντάλφες. Φήμες λένε ότι στο σπίτι υπάρχουν φαντάσματα, και συγκεκριμένα το φάντασμα του αδελφού που δεν βρέθηκε το σώμα του...gokuthelegend.wordpress.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

Το Δακτυλίδι

Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να σας διηγηθώ την προσωπική μου ιστορία. Όταν ήμουν 14 χρονών πέθανε η αγαπημένη μου γιαγιά, η μητέρα της μητέρας μου. Ήμουν πολύ δεμένη με την γιαγιά μου, γιατί μεγάλωσα στο σπίτι της αφού οι γονείς μου δούλευαν. Το κάθε εγγόνι πήρε από ένα δαχτυλίδι της γιαγιάς μας, αφού δεν είχε τίποτα άλλο. Εγώ συγκεκριμένα πήρα ένα χρυσό δαχτυλίδι που της το είχε κάνει δώρο η θεία μου. Το φόραγα συνέχεια, βασικά το έβγαζα μόνο στον ύπνο μου γιατί το φόραγα στο μεσαίο δάχτυλο και μου ήταν λίγο μεγάλο... Λίγες μέρες πριν τα σαράντα, είδα ένα πολύ περίεργο όνειρο: Ήμουν λέει στο δωμάτιο μου και ήταν και πολλοί συγγενείς. Ξαφνικά εμφανίζετε η γιαγιά μου, με ένα κλαρωτό φόρεμα κα χαμηλά τακούνια (πράγμα περίεργο, αφού είχε χάσει τα δάχτυλα των ποδιού της λόγο γάγγραινας). Άρχισε να μου τραβάει τα μαλλιά και να με ενοχλεί με αποκορύφωμα, την στιγμή που μου έσκισε την φούστα που υποτίθεται πως φόραγα. Όταν με ενοχλούσε μου έλεγε "το δαχτυλίδι μου δώσε μου, το δαχτυλίδι μου!!!!!"... Ξύπνησα καταϊδρωμένη... Όταν ρώτησα την μητέρα μου τι ήταν αυτό, μου απάντησε ψύχραιμα πως η γιαγιά ήθελε κεράκι. Πήγα και της άναψα... Κι όμως την ίδια μέρα εξαφανίστηκε το δαχτυλίδι από το χέρι μου. gokuthelegend.wordpress.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η Καταραμένη Ιστορία

Γεια σας και πάλι. Θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ιδιαίτερη ιστορία, που την έζησα πέρυσι το καλοκαίρι. Κάθε καλοκαίρι, πηγαίνω στην Πάρο για διακοπές. Ένα βράδυ λοιπόν, άφησα την παρέα μου στο κάμπινγκ και πήγα μια βόλτα στην παραλία. Το όνομα της παραλίας είναι <<Καλόγερος>>. Σύμφωνα με τον μύθο, εκεί έχει αυτοκτονήσει ένας καλόγερος, από εκεί πήρε και το όνομα της. Με μου άρεσε αρκετά η ιδέα να περπατήσω μόνη μου σε μια <<καταραμένη>> παραλία. Έτσι άρχισα το περπάτημα κατά μήκος της ακτής. Ήταν μια ωραία βραδιά με πανσέληνο. Περπάταγα και σχεδόν ευχόμουν να συμβεί κάτι περίεργο. Τι το ήθελα??? Καθώς πέρναγα από κάτι δέντρα άκουσα κάτι ψίθυρους. Πήγα να δω τι είναι, αλλά δεν ήταν τίποτα. Σκέφτηκα να πάω πίσω στο κάμπινγκ, αλλά συνέχισα. Ξαφνικά και ενώ ήταν ένα ξάστερο καλοκαιρινό βράδυ, με πολλή ζέστη άρχισε να έχει κρύο και σύννεφα σκέπασαν την Σελήνη. Ξαφνικά, ένιωσα σαν ένα χέρι να με πιέζει προς την θάλασσα. Πρώτα με έριξε κάτω, και μετά προσπάθησε να με ρίξει στα βαθιά. Δεν μπορούσα να το πολεμήσω. Για καλή μου τύχη, έβαλα τις φωνές και ένας φίλος μου από το κάμπινγκ με άκουσε και ήρθε να με βοηθήσει. Κάποιοι από την παρέα με πίστεψαν, άλλοι γέλασαν, άλλοι σώπασαν. Πραγματικά, μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω για το τι ήταν αυτό... Πάντως, εγώ συνεχίζω να πηγαίνω σε αυτή την μαγευτική παραλία και δεν μου έχει συμβεί κάτι άλλο gokuthelegend.wordpress.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Το Σπίτι Στην Ουαλία Μέρος Γ

Το επόμενο πρωί τα 2 παιδιά ξύπνησαν......όμως ο Μάρκος είχε να διηγηθεί ένα περίεργο όνειρο.Η Ζάκρα αν και είχε μόλις ξυπνήσει μπορούσε να τον ακούσει ο Μάρκος άρχισε να διηγείται: Ξύπνησα και κατέβηκα στο ισόγειο και βρήκα 2 παιδιά να κοιτάνε ένα άλμπουμ φωτογραφιών που έδειχνε της φωτογραφίες που έβγαζαν με τους νεκρούς όταν ήταν στο φέρετρο!Και μετά άρχισα να βλέπω χώρους του σπιτιού μας όπως το δωμάτιο μου το δικό σου και κυρίως το δωμάτιο που είχαμε βρεί,μετά τα δύο παιδιά που βλέπανε το άλμπουμ πήγαν στο υπόγειο και μπήκαν στο σφραγισμένο δωμάτιο και εκεί υπήρχε ένα πτώμα!Τα 2 παιδιά άνοιξαν με ένα νυστέρι το πτώμα και του αφαίρεσαν την καρδιά μετά την έβαλαν σε ένα κουτί από ασήμι και μετά το πέταξαν σε ένα μπαούλο οπού υπήρχαν χιλιάδες κουτιά σαν και εκείνο,μετά ένα παιδί που μου έμοιαζε αφάνταστα τους έβγαλε μια φωτογραφία και μετά πέταξαν το πτώμα σε ένα μεγάλο φέρετρο και το στερέωσαν στον τοίχο. Η Ζάκρα είχε μείνει με ανοιχτό το στόμα και δεν μπορούσε να το κατανοήσει ότι μπορούσε να υπάρχει κάτι τόσο φριχτό μέσα σε εκείνο το δωμάτιο,ο Μάρκος τόνισε για ακόμα μια φορά ότι δεν πρόκειται να μπεί σε αυτό το δωμάτιο με τίποτα!Όμως η Ζάκρα του είπε ότι δεν τον άφηνε μόνο του και πως θα πήγαιναν μαζί να δουν τι υπάρχει εκεί μέσα.Ο Μάρκος είπε ότι θα το κάνει,βέβαια αυτό ήταν μια δοκιμασία που θα μπορούσε να τους οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο γιατί ποτέ δεν μπορούσαν να φανταστούν τι θα έβρισκαν εκεί μέσα. Αφού πήραν τον απαραίτητο εξοπλισμό και αφού οι γονείς τους πήγαν βόλτα ετοιμάστηκαν ψυχολογικά και τότε κατέβηκαν στο υπόγειο.Ο Μάρκος άρχισε να αγχώνετε πιο πολύ όμως η Ζάκρα του είπε να μείνει ήρεμος.Ο Μάρκος στάθηκε έξω από την σφραγισμένη πόρτα πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε να χτυπάει την πόρτα με μια αξίνα......το τζάμι έσπασε μια πολύ απαίσια μυρωδιά που θα μπορούσε να του σπάσει την μύτη μύριζε σαν ένα πτώμα.Μόλις μπήκαν μέσα το θέαμα ήταν αποκρουστικό.........8 φέρετρα κρεμασμένα στους τοίχους,τα φέρετρα ήταν ορθάνοιχτα!Ο Μάρκος ήταν αποφασισμένος να τα κοιτάξει όλα για να δει τον τρόπο που έχουν δολοφονηθεί.Όμως κάτι τον σταμάτησε.......η αδελφή του η Ζάκρα τον κοιτούσε με τα καταπράσινα της μάτια το βλέμμα της δεν έφευγε από το πρόσωπο του Μάρκου του πολυαγαπημένου της αδερφού.Η Ζάκρα άρπαξε μία αξίνα από την τσάντα του Μάρκου και τον μαχαίρωσε στο στομάχι μετά η Ζάκρα έπεσε επίσης νεκρή από το χέρι μιας γυναίκας που άφησε ίχνη πίσω της.......μια γυναίκα που είχε υγρά χέρια(τα ίχνη στην λαβή της αξίνας μύριζαν σαν θάλασσα. Το πόρισμα της αστυνομίας ήταν ληστεία.Κανείς δεν ανακάλυψε τελικά τι έγινε εκείνη την νύχτα.Πολλοί νέοι έκαναν ghost hunting στο σπίτι άκουσαν πολλά ουρλιαχτά και βρήκαν κάτω από τον κούφιο καναπέ ένα άλμπουμ με φωτογραφίες με νεκρούς στο φέρετρο.Επίσης στο υπόγειο τα 2 παιδιά βρέθηκαν μέσα σε φέρετρα....τα άλλα 8 φέρετρα ήταν νεκρά με τον ίδιο τρόπο και ήταν αγνοούμενοι από το 1930!!Το γεγονός σχολίασαν τα ΜΜΕ. http://nightcastle.board-directory.net/t557-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Οι νεκρές κάργιες

Το 1994 εγκαταστάθηκα σ’ ένα ρετιρεδάκι που κληρονόμησα από τη γιαγιά μου και από τότε ζω εκεί μόνος. Το `95 συνέβη ένα πολύ περίεργο περιστατικό που δεν έχω μπορέσει να εξηγήσω μέχρι τώρα. Ήταν καλοκαίρι και πρωί και ακούω ξαφνικά πυροβολισμούς. Τρόμαξα γιατί σκέφτηκα ότι κάποιο έγκλημα έγινε και βγήκα στο μπαλκόνι. Δε μπορούσα να καταλάβω από που πέσαν οι πυροβολισμοί ούτε μπορούσα να διακρίνω κάποια αναστάτωση. Κανείς άλλος δε φαινόταν να είχε ενδιαφερθεί για το γεγονός εκτός από μένα. Ξαναμπαίνω στο σπίτι προβληματισμένος και αναρωτιέμαι τι πρέπει να κάνω, αν θα φωνάξω την αστυνομία κτλ. Τη στιγμή αυτή ακριβώς χτυπάει το θυροτηλέφωνο. Το χτύπημα ήταν το χαρακτηριστικό της μαμάς μου, έτσι χτυπάει πάντα όταν έρχεται για επίσκεψη και γι` αυτό άνοιξα την πόρτα της εισόδου και την πόρτα στο διαμέρισμά μου χωρίς να ρωτήσω ποιος είναι αφού περίμενα ότι ήταν η μαμά μου. Περίμενα στο διάδρομο του σπιτιού μου και τότε μπαίνει μέσα ένας πολύ περίεργος ηλικιωμένος κύριος. Ήταν κάπως παχύς και ντυμένος σαν τουρίστας με κοντό τζιν παντελόνι, σανδάλια κτλ. Αυτός μόνο που δεν έκλαιγε. Μόλις με είδε που καθόμουν στον διάδρομο με έπιασε από το χέρι και μου λέει: Είδες παιδί μου τι κάνουν οι κακοί άνθρωποι και κάτι τέτοια ενώ μου έσφιγγε το χέρι δυνατά! Εγώ είχα πάθει πλάκα δεν τον ήξερα τον άνθρωπο δεν τον είχα ξαναδεί ποτέ μιλάμε. Τότε αυτός κατευθύνεται στο μπαλκόνι χωρίς να μου πει ποιος είναι, ούτε τι θέλει, ούτε τίποτα! Δεν φοβήθηκα αλλά είχα παραξενευτεί. Και βγαίνει αυτός στο μπαλκόνι και εγώ τρέχω από πίσω του. Και τότε αυτός μου δείχνει κλαίγοντας κάτω σε μια μικρή αυλή που είναι στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας και μου λέει βλέπεις τι κάνανε οι κακούργοι και μου δείχνει μέσα στις γλάστρες και τα φυτά τέσσερις σκοτωμένες κάργιες και με κοιτάζει στα μάτια και κλαίει. Εγώ τα είχα χαμένα και δε θυμάμαι τι είπα. Αυτό που φαντάστηκα ήταν ότι κάποιος είχε χτυπήσει τα πουλιά με κυνηγετικό όπλο. Τότε ο μπάρμπας μου ξαναπιάνει το χέρι για να μου δώσει κουράγιο (!) και φεύγει χωρίς να πει τίποτα. Είχα πάθει πλάκα. Μετά από λίγα λεπτά αποφάσισα να κατέβω κάτω στον ακάλυπτο και να μαζέψω τα σκοτωμένα πουλιά. Ήμουν κι εγώ πολύ θυμωμένος μ` αυτό που είχε συμβεί. Κατεβαίνω κάτω ψάχνω από δω από κει, πουθενά τα πουλιά. Δεν τα έβλεπα. Τότε μου λέει η διαχειρίστρια που μένει στον πρώτο: τί ψάχνεις έχασες τίποτα? της λέω τι ψάχνω μου λέει εγώ τόση ώρα κάθομαι στο μπαλκόνι και δεν άκουσα ούτε πυροβολισμούς ούτε πουλιά! Πάει λέω το έχασα τελείως και πάω ν` ανέβω πάλι τη σκάλα για να πάω σπίτι μου. Και βλέπω τον κύριο που είχε μπει στο σπίτι μου προ λίγο να με κοιτάει πίσω από το τοιχάκι της άλλης πολυκατοικίας που κάνει γωνία με τη δική μας, με κοιτούσε πολύ θυμωμένα σαν να ήμουν ψεύτης ή ένοχος εγώ! Ξανακοιτάω, δεν τον βλέπω. Σηκώνομαι και πάω μέχρι το μαντράκι κοιτάζω από πάνω, πουθενά αυτός! Τρελάθηκα από το φόβο μου. Έτρεξα πάνω στο σπίτι μου και δεν ήξερα τι να σκεφτώ για όλα αυτά. Σε όσους το έχω πεί μου λένε ότι το φαντάστηκα ή ότι το είδα όνειρο και δεν έγινε στ` αλήθεια ή ότι ήταν όνειρο ξυπνητό. Μέχρι και ειδήσεις είδα εκείνο το απόγευμα μήπως ακούσω για τους πυροβολισμούς και τίποτα δεν άκουσα. Όμως ο τύπος που μπήκε στο σπίτι μου ήταν αληθινός και μου έπιανε το χέρι! Είδα τις κάργιες με τα μάτια μου σκοτωμένες στην αυλή. Και δεν μπόρεσα να το εξηγήσω μέχρι σήμερα. http://spookygreekstory.blogspot.gr/2011/10/blog-post_17.html



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η τελευταία βόλτα

Ήταν ένα βράδυ που έκανε πολύ κρύο. . . μια παρέα ζευγαριών 15χρονων παιδιών είχε πάει βόλτα. Ήταν παντού σκοτάδι και είχε μια περίεργη ομίχλη που σκέπαζε τα πάντα. Το ένα κορίτσι αντιλήφθητε ότι πίσω τους ήταν ένας άντρας και περπατούσε μαζί τους εδώ και ώρα. Χωρίς να θέλει να καταλάβει ο άντρας ότι τον είχε παρατηρήσει ζήτησε από το αγόρι της να στείλει μήνυμα στους άλλους δυο που ήταν μαζί. Το αγόρι έστειλε το εξής μηνυμα:παιδια χωρίς να πανικοβληθείτε η ειρήνη είδε πίσω μας έναν άντρα. Όλοι πλέον τρομαγμένοι ξεκίνησαν να κάνουν πιο γρήγορο το βήμα τους συνεχεία και συνεχεία ώσπου κατάφεραν να στρέψουν σε ένα στενό κι να κρυφτούν πίσω από ένα αμάξι. Μετά από ώρα είπανε να βγουν κάθε και μάλλον η ειρήνη έκανε λάθος και ο άντρας δεν τους ακλουθούσε. Ξεκίνησαν από το στενό δρομάκι και βγήκαν στον κεντρικό δρόμο. Έμενε μια ευθεία για το σπίτι ενός κοριτσιού της Στέλλας. . . Ξαφνικά ένα μαύρο αυτοκίνητο εμφανίζεται από το πουθενά ενώ δεν υπήρχε ψυχή σε όλο τον δρόμο και πήγαινε σιγά δίπλα τους ώσπου η ειρήνη και η Στέλλα δεν άντεξαν και άρχισαν να τρέχουν, τα αγόρια μπήκαν στην πιλοτή μιας πολυκατοικίας και πήδηξαν από ένα τοίχοι και πήγανε στο σπίτι της Στέλλας για να βεβαιωθούν ότι είναι και οι δυο κοπέλες καλά. . . Η Στέλλα έτρεχε παρά πολύ γρήγορα και η ειρήνη όμως έμεινε πίσω. Μέσα στην ομίχλη η Στέλλα δεν το κατάλαβε και χαθήκανε. Όταν έφτασε σπίτι της άνοιξε γρήγορα την πόρτα και μπήκε μέσα μαζί με τα αγόρια. . . Έχανε πει να κοιμηθούν εκεί γιατί έλειπαν οι γονείς της και θα κινάνε οι τέσσερις τους πιτζάμα πάρτι. . . Περιμείνανε λίγα δευτερόλεπτα και τότε ο Παύλος το αγόρι της ειρήνης βγήκε να την βρει αλλά εκείνη δεν ήταν πουθενά. Ο Παύλος γύρισε στο σπίτι της Στέλλας πολύ στενοχωρημένος και φοβισμένος αλλά εκεί είδε αίματα και μαχαίρια. Μετά από μερικά λεπτά σιγής η ειρήνη βγήκε μπροστά του χτυπημένη με βαθιές γρατζουνιές και κόκκινες πληγές και του είπε ότι μπήκε κάποιος σαν σκιά γρήγορα μέσα και σκότωσε τον Αλέξη και την Στέλλα και έπρεπε να την πάρει από εκεί όμως αυτό δεν έγινε ποτέ καθώς η ειρήνη έβγαλε μια κραυγή και έπεσε κάτω. . . Την επομένη μέρα που γύρισαν οι γονείς της Στέλλας είπαν ότι δεν είχαν ποτέ κόρη και το ίδιο συνέβη με όλο το κόσμο μέχρι την ημέρα που Παύλος προσπαθώντας να πείσει τους γονείς του ότι η ειρήνη υπήρξε άκουσε έναν θόρυβο από το μπάνιο και όταν πήγε υπήρχε ένα γράμμα: Θα σε έπαιρνα αν δεν έβγαινες για χάρη της έξω... Από τη φίλη Νατάσα



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Στο παλιό φροντιστήριο

Διάβαζα τις ιστορίες σε αυτήν την εφαρμογή και θυμήθηκα μια ιστορία που έζησα εγώ και δύο κολλητές μου σε ένα παλιό φροντιστήριο στην περιοχή του νόμου Φωκίδας και συγκεκριμένα στην Ιτέα(πανέμορφη πόλη). Στις 30 Ιανουαρίου(που είναι και τα γενέθλια μου)πήγαμε να εξερευνήσουμε το παλιό φροντιστήριο ξέροντας από πολλά παιδιά που είχαν πάει ότι είναι πολύ τρομακτικό. Μπαίνοντας μέσα, λοιπόν, μας έλουσε μια αίσθηση τρόμου και νιώσαμε πως ήμασταν παρείσακτές! Η Λαμπρινή (μια από τις φίλες μου)που φοβόταν πολύ ήθελε να φύγουμε αμέσως όμως εμείς θέλαμε να συνεχίσουμε και έτσι προχωρήσαμε! Όταν ανεβήκαμε στον πρώτο όροφο μπήκαμε σε όλες τις αίθουσες και αφού γράψαμε τα ονόματα μας στους πίνακες που είχαν προχωρήσαμε στον δεύτερο όροφο ο οποίος χρησιμοποιούνταν σαν σπίτι! Μόλις μπήκαμε στο σαλόνι παρατηρήσαμε ότι ήταν πολύ μικρό και πως υπήρχε μόνο μια πόρτα την οποία περάσαμε για μπάνιο και δεν την ανοίξαμε! Βγαίνοντας στο μπαλκόνι είδαμε ότι προχωρούσε και στο πίσω μέρος του σπιτιού! Εκεί είδαμε ότι υπήρχαν και αλλά δωμάτια. Υπέθεσα ότι ήταν μάλλον "μυστικά" και φοβήθηκα πολύ! Όταν μπήκαμε, σε κλάσματα δευτερολέπτου όλα τα παράθυρα άρχισαν να χτυπάνε και εμείς φοβηθήκαμε παρά πολύ! Ακούγαμε βήματα να έρχονται προς το μέρος μας και η Μαριλένα (η άλλη φίλη μου ) άρχισε να φωνάζει από τον φόβο της και ακολουθήσαμε και εμείς φωνάζοντας όσο πιο δυνατά μπορούσαμε! Αμέσως νιώσαμε ένα χέρι να μας πετάει με δύναμη στον απέναντι τοίχο! Κλαίγαμε όλες μαζί και δεν ξέραμε τι γινόταν. Από μέσα μου έλεγα το Πάτερ ημών όμως δεν γινόταν τίποτα! Μια σκιά είδαμε να μπαίνει στο δωμάτιο και χωρίς να το σκεφτώ φώναξα στα κορίτσια να πούμε όλες μαζί την προσευχή! αμέσως όλα τελείωσαν και εμείς φοβισμένες τρέξαμε τόσο γρήγορα που δεν κατάλαβα πότε σκόνταψα και έπεσα! αμέσως σηκώθηκα και βγήκα έξω! Τα κορίτσια ήταν ήδη έξω! Όταν το είπαμε στους γονείς μας δεν μας πίστευαν όμως εμείς ξέραμε καλά την αλήθεια! Μετά από την πτώση μου έσπασα το χέρι μου και αυτό δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν οι γονείς μας. Πάντως δεν έπαυσαν να πιστεύουν ότι κάπου άλλο το έπαθα αυτό! Από τις:Αριάδνη, Μαριλένα και Λαμπρινή!



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn