Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Η Προστασία

Ένα κορίτσι πήγε στο σπίτι μιας φίλης της και έμεινε περισσότερο από ότι σχεδίαζε. έτσι θα επέστρεφε στο σπίτι μόνη με τα πόδια. δε φοβότανε γιατί ήταν μια μικρή κοινότητα και έμενα λίγα τετράγωνα παρακάτω καθώς περπατούσε στην διάβαση ποδηλάτων η Ντάνη ζήτησε από το Θεό να την κρατήσει ασφαλή από το κακό και τον κίνδυνο όταν έφτασε στο στενό δρομάκι, που ήταν πολύ κοντά στο σπίτι της, αποφάσισε να το ακολουθήσει. όμως, στο μέσο της διαδρομής αντιλήφθηκε έναν άντρα να στέκεται στο τέρμα λες και την περίμενε.Ανησύχησε και άρχισε να προσεύχεται, ζητώντας προστασία από το Θεό. Αμέσως ένα χαλαρό αίσθημα γαλήνης και ασφάλειας την τύλιξε και ένιωθε λες και κάποιος περπατούσε μαζί της. Όταν έφτασε στο τέλος του μικρού δρόμου, πέρασε ακριβώς δίπλα από τον άντρα εκείνον και έφτασε σπίτι ασφαλές. την επόμενη μέρα, διάβασε στην εφημερίδα ότι ένα νεαρό κορίτσι έπεσε θύμα βιασμού στο ίδιο δρομάκι μόλις 20 λεπτά μετά από τη στιγμή που έφυγε. Συγκλονισμένη από την τραγωδία και το γεγονός ότι μπορούσε να ήταν η ίδια άρχισε να κλαίει ευχαριστώντας τον Κύριο για την ασφάλεια και για να βοηθήσει αυτή τη νεαρή κοπέλα αποφάσισε να πάει στην αστυνομία. ένιωθε πως μπορούσε να αναγνωρίσει τον άντρα αυτόν και έτσι τους είπε την ιστορία ο αστυνόμος την ρώτησε αν ήταν πρόθυμη να κοιτάξει στον κατάλογο και να δει αν μπορούσε να τον αναγνωρίσει συμφώνησε και αμέσως προσδιόρισε τον άντρα που είχε δει στο δρομάκι την προηγούμενη νύχτα Όταν ειπώθηκε στον άντρα πως είχε αναγνωριστεί, αμέσως έσκυψε και το παραδέχτηκε .Ο αστυνόμος ευχαρίστησε την Ντάνη για την γενναιότητά της και την ρώτησε αν μπορούσε να κάνει κάτι γι'αυτήν. Αυτή ζήτησε να ρωτήσουν τον άντρα ένα πράγμα: Η Ντάνη ήτανε περίεργη γιατί δεν είχε επιτεθεί στην ίδια. Οταν τον ρώτησε ο αστυνομικός αυτός απάντησε "Επειδή δεν ήταν μόνη. είχε δύο ψηλούς άντρες που περπατούσανε πλάι της"



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μην ξεχνάς να επιστρέφεις

Κάποτε μία κοπέλα πήγε επαρχία να σπουδάσει το πιο φτηνό σπίτι που βρήκε ήταν ένα δίπλα στο ποτάμι. Κάνεις δεν το νοίκιαζε αλλά και κάνεις δεν της έλεγε γιατί. Τέλος πάντων, η κοπέλα βολεύτηκε στο σπίτι, πήγαινε τα πρωινά στη σχολή, το απόγευμα δούλευε στην πόλη και το βράδυ μελετούσε. Έτσι οι μήνες πέρασαν και έφτασε η εξεταστική. Τρεις μέρες πριν να γράψει το τελευταίο μάθημα ακούει κάποιον να της χτυπάει την πόρτα. Πάει η κοπέλα και ανοίγει και βλέπει μία άλλη κοπέλα πολύ απόκοσμη με ένα απλανές βλέμμα ντυμένη στα άσπρα. -Καλησπέρα κοπελιά, θέλεις κάτι..? -Ναι, μένω λίγο πιο κάτω στο ποτάμι, και πηγαίνω στην ίδια σχολή με εσένα. -Αλήθεια..? Δεν θυμάμαι να σε έχω ξαναδεί. -Ναι δεν είμαι άνθρωπος που κάνει αισθητή την παρουσία του. -Α. Εντάξει τι θα ήθελες..? -Να μωρέ έχω χάσει το βιβλίο του τελευταίου μαθήματος και δεν έχω από που να διαβάσω, μπορείς να μου δανείσεις το δικό σου..? -Εντάξει αλλά με την προυπόθεση ότι θα μου το επιστρέψεις μία μέρα πριν το διαγώνισμα. -Εντάξει. -Ωραία ορίστε παρ'το. -Καλό βράδυ. -Επίσης. Η απόκοσμη κοπέλα δεν επέστρεψε το βιβλίο και έτσι η άλλη αναγκάστηκε να πάει αδιάβαστη. Μετά το μάθημα πάει στον καθηγητή και του λέει το περιστατικό με την άλλη κοπέλα και το βιβλίο για να δικαιολογηθεί. Ο καθηγητής της ζητάει να του περιγράψει την κοπέλα. Και η άλλη το κάνει. -Μα τι λες..? Είσαι καλά..? Αυτή είναι η Άννα..! Πέθανε μία μέρα πριν γράψει αυτό το μάθημα..! Έπεσε στο ποτάμι..! Η κοπέλα έφυγε τρομαγμένη από εκεί και πήγε σπίτι της. Το βράδυ η απόκοσμη κοπέλα ξαναχτύπησε την πόρτα αυτή τη φορά για να επιστρέψει το βιβλίο. -Μα καλά γιατί δεν μου το έφερες χτές..? Αναγκάστηκα να πάω αδιάβαστη..! -Συγγνώμη. -Γκρρ καλά δεν πειράζει. -Εντάξει άντε γεία. Καθώς η κοπέλα ξεμάκραινε η άλλη κοπέλα θυμήθηκε την ιστορία του καθηγητή και φώναξε στην κοπέλα: -Είσαι η Άννα..? Ξαφνικά η κοπέλα φτάνει μπροστά στο πρόσωπο της και της λέει:-ΝΑΙ!! http://nightcastle.board-directory.com/t189p540-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το σπίτι στην κόλαση

Το παλιό αρχοντικό στην γειτονιά της φίλης μου χτίστηκε σχεδόν ένα αιώνα πριν κι όμως διατηρείται τέλειο, αν και δεν μένει κανένας πια εκεί όλα είναι καθαρά, σαν κάποιος να πηγαίνει και να το φροντίζει κρυφά. Πάντα με ενθουσίαζε η ομορφιά αυτού του κτιρίου. Μια μέρα ενώ περνούσα από μπροστά πηγαίνοντας να επισκεφτώ τη φίλη μου κοντοστάθηκα να το θαυμάσω ακόμα μια φορά, όμως εκείνο το απόγευμα κάτι ήταν διαφορετικό, σαν κάτι να μου είπε να μπω να το θαυμάσω από μέσα. Έσπρωξα τη μεγάλη πόρτα της αυλής και μπήκα στον κήπο, όλα τα λουλούδια ήταν ανθισμένα και όμορφα παράξενο βέβαια γιατί ο καιρός είχε κρυώσει και σε όλες τις αυλές είχαν αρχίσει να μαραίνονται. Αποφάσισα να πάω να κοιτάξω το σπίτι ήμουνα περίεργη να το δη. Έφτασα στη πόρτα και χωρίς μεγάλο κόπο την άνοιξα και μπήκα. Είχε παλιά έπιπλα εποχής, όλα ήταν στη θέση τους και παρόλο που είχε αρχίσει να νυχτώνει το σπίτι είχε φώς σαν από τα παράθυρα να έμπαινε ο ήλιος. Σε μια στιγμή σήκωσα το βλέμμα μου και στην κορυφή της μεγάλης σκάλας είδα μια κοπέλα, όμορφη με μακριά μαλλιά να με κοιτάζει, σάστισα αφού ήξερα ότι δεν μένει κανείς εκεί, της απεύθυνα το λόγο και της είπα να με συγχωρεί αν την ενόχλησα κι ότι θα έφευγα αμέσως. Όμως η κοπέλα μου είπε να την ακολουθήσω. Εγώ ντροπιασμένη ότι είχα ενοχλήσει τους ιδιοκτήτες ανέβηκα τα σκαλιά, αλλά η κοπέλα πουθενά. Ο όροφος ήταν γεμάτος πόρτες κλειστές, έκατσα λίγο ακίνητη μήπως και εμφανιστεί η κοπέλα αλλά τίποτα, σε μια στιγμή βλέπω στο τέλος του διαδρόμου μια μαύρη μεγάλη γάτα με κίτρινα λαμπερά μάτια να με κοιτάζει, εγώ αμέσως ήθελα να πάω κοντά της γιατί συμπαθώ πάρα πολύ τα γατάκια και ήθελα να το πιάσω . Καθώς ξεκινούσα προς το μέρος της η γάτα μπήκε σε μια από τις πόρτες, την ακολούθησα και βρέθηκα μπροστά στη φρίκη, το δωμάτιο ήταν μεγάλο, από το ταβάνι κρεμόντουσαν άνθρωποι από μεγάλες αλυσίδες, κάποιοι ήταν νεκροί, άλλοι σχεδόν σκελετοί και κάποιοι άλλοι που έμοιαζαν ζωντανοί έβγαζαν ένα πνιχτό ήχο πόνου, το πάτωμα ήταν γεμάτο αίμα που έσταζε από έναν άνθρωπο που ήταν σχεδόν πάνω από το κεφάλι μου. Στο βάθος του δωματίου ήταν ένας βωμός, με λιωμένα κεριά, αίμα και κρανία. Από πίσω ξεπρόβαλε ένας άνθρωπος πολύ ψηλός, φορούσε μαύρα και το πρόσωπό του το κάλυπτε μια κουκούλα. Το αίμα στις φλέβες μου είχε παγώσει, ήμουνα ακίνητη δεν μπορούσα να κάνω ούτε ένα βήμα από το φόβο μου. Ο άντρας μου απήυθυνε το λόγο και μου είπε ''δεν έπρεπε να είσαι εδώ''. Εγώ που για λίγο βρήκα δύναμη να μιλήσω τον ρώτησα ''γιατί?'' Ο άντρας γέλασε και μου είπε ''εδώ είναι η πύλη, εδώ βασανίζονται, πεθαίνουν και παραδίνονται. Αφού μπήκες δεν θα ξαναβγείς ποτέ'' Εγώ που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήμουνα ακίνητη χωρίς να το πολυσκεφτώ άρχισα να τρέχω προς την έξοδο, βγήκα από την πόρτα και έψαχνα την σκάλα που είχα μπει εξαρχής, αλλά πουθενά συνέχεια άνοιγα πόρτες και έπεφτα πάνω στην ίδια σκηνή ξανά και ξανά, μέχρι που άρχισα να κουράζομαι, τα πόδια μου δεν με κρατούσαν πια. Άνοιξα πάλι μια πόρτα και εμφανίστηκε πάλι η ίδια σκηνή, αυτή τη φορά ο άντρας με πλησίασε και μου είπε ότι ''αρκετά κουράστηκες παραδόσου σε 'μας και όλα θα τελειώσουν '' εγώ γονάτισα και άρχισα να προσεύχομαι στο Θεό να με βοηθήσει, άρχισα να λέω το Πάτερ ημών με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, φώναζα τόσο δυνατά που νόμιζα ότι θα λιποθυμήσω. Τότε έγινε κάτι αναπάντεχο ο άντρας άρχισε να πονάει πολύ, να ουρλιάζει από τους πόνους και να παρακαλάει να σταματήσω, εγώ έκλεισα τα μάτια και συνέχισα μέχρι που λιποθύμησα. Δεν ξέρω πόση ώρα ήμουνα έτσι όταν άνοιξα τα μάτια μου ήμουν έξω από το σπίτι, στην πύλη! Κοίταξα μέσα και ήταν όλα μαραμένα και παλιά, σηκώθηκα και έφυγα από εκείνο το μέρος και δεν κοίταξα πίσω μου. http://nightcastle.board-directory.com/t189p540-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Πήγαν για καλό...

Το μέρος από όπου κατάγομαι έχει ένα μεγάλο κάστρο στο πιο ψηλό μέρος της πόλης και από κει πάνω βλέπεις μέχρι και το τελευταίο χωριουδάκι. Στο κάστρο λοιπόν λέγετε παλιά ότι γινότανε διάφορα παράξενα, όπως φωταψίες σαν να έχει ανάψει ένας μεγάλος προβολές μέσα στη νύχτα, φωνές, ακόμα και άλογα να χλιμιντρίζουν χωρίς βέβαια να υπάρχει τίποτα από όλα αυτά. Ένα βράδυ λοιπόν ένα ζευγαράκι πήγε να θαυμάσει τη θέα και να συζητήσει μιας και στα χρόνια που ήταν νέα η γιαγιά μου αν κοιτούσες μια κοπέλα έπρεπε να την παντρευτείς πόσο μάλλον να πάς και βόλτα. Όπως καθόντουσαν άκουσαν από πίσω τους σαν κάποιος να τρέχει και να κρύβετε πίσω από τους θάμνους. Το αγόρι σηκώθηκε να δει ποιός είναι κι αν κάποιος τους είχε πάρει από πίσω να τους κάνει πλάκα. Προς έκπληξή του πίσω από τους θάμνους ήταν ένα μικρό κοριτσάκι, βρώμικο και ταλαιπωρημένο. Το ζευγάρι αποφάσισε να πάρει το κοριτσάκι και να το φροντίσει. Το πήρε η κοπέλα σπίτι της, εξήγησε στους γονείς της τι έγινε και εκείνη με μεγάλη τους χαρά συμφώνησαν να κρατήσουν το παιδί. Το ίδιο βράδυ κι ενώ ετοιμαζόντουσαν να πέσουν για ύπνο το παιδί άρχισε να κλαίει και να ζητάει από την κοπέλα να το πάει πίσω στο σπίτι του, η κοπέλα αλλά και οι γονείς της δεν ήξεραν τι να κάνουν αφού το παιδί δεν είχε σπίτι. Αποφάσισαν λοιπόν μέσα στη νύχτα να σηκωθούν και να πάνε να ψάξουνε μήπως όντως υπήρχε κάποιο σπίτι και οι γονείς αν υπήρχαν φυσικά θα το θέλανε πίσω. Ώρες έψαχνε η οικογένεια αλλά σπίτι πουθενά. Σε μια στιγμή φεύγει το παιδί από τα χέρια της κοπέλας και κατευθύνθηκε πιο πέρα από το συνηθισμένο πέρασμα του δρόμου. Ακολουθώντας το παιδί οι άνθρωποι βρέθηκαν μπροστά στον τρόμο. Άνθρωποι διαμελισμένοι και κόκκαλα παντού σαν κάτι να τους είχε σκορπίσει σε όλες τις μεριές. Το κοριτσάκι δεν ήταν πουθενά, πίσω όμως από ένα δέντρο κάτι κουνιότανε. Η οικογένεια πλησίασε και αντίκρισε κάτι απαίσιο κι αλλόκοσμο. Ένα πλάσμα μισός άνθρωπος, μισός δαίμονας κάτι τέτοιο. Με κόκκινα μάτια να τους κοιτάει. Μια φωνή μέσα στο κεφάλι τους,,, τους έλεγε ότι ''δεν είναι όλα τα παιδιά από αυτόν τον κόσμο'' Η οικογένεια δεν βρέθηκε ποτέ σαν να άνοιξε η Γή και τους κατάπιε, στην κυριολεξία. http://nightcastle.board-directory.com/t189p540-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Οτοστοπ στον χρόνο

Αυτή η ιστορία είναι πραγματική και μου την διηγήθηκε ο φίλος μου ο Γιώργος. Ένα βράδυ γύριζε με το αυτοκίνητο του από την δουλειά του στη Σίνδο. Ήταν μόνος του στο δρόμο όταν είδε ένα κορίτσι γύρω στα 17-18 να κάνει οτοστόπ. Σταμάτησε και την ρώτησε τι συμβαίνει. Εκείνη του είπε πως την παράτησε ο φίλος της εκεί και πως βιαζόταν να γυρίσει σπίτι για να μην ανησυχήσουν οι γονείς της. Ο Γιώργος προθυμοποιήθηκε και την πήρε. Έπειτα από περίπου 15 λεπτά έφτασαν στον Εύοσμο όπου και την άφησε σε μία παλιά μονοκατοικία. Γυρίζοντας σπίτι του, είδε πως η κοπέλα είχε ξεχάσει το μπουφάν της. Θα της το πάω αύριο πριν φύγω για την δουλειά σκέφτηκε και ανέβηκε σπίτι του. Την άλλη μέρα πήγε στην μονοκατοικία για να αφήσει το μπουφάν. Χτύπησε την πόρτα και του άνοιξε μια καλοσυνάτη γριούλα. Της είπε τότε πως ήρθε να αφήσει το μπουφάν της κόρης της. Εκείνη το πήρε στα χέρια της και είπε: Αδύνατον! Αυτό είναι το μπουφάν της κόρης μου! Μόνο που έχει πεθάνει εδώ και 40χρόνια...Το σοκ που πέρασε ο Γιώργος, δεν το έχει ξεχάσει μέχρι και σήμερα που μου το περιγράφει...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μην σταματάς!

Ξύπνησα κ άνοιξα τα μάτια μου , αλλά το σκοτάδι ήταν ακόμα εδώ. Το δωμάτιο σκοτεινό και από το μοναδικό παράθυρο δεν έμπαινε καθόλου φως. Δεν είχε ξημερώσει ακόμα και η νύχτα ήταν χωρίς φεγγάρι. Έμεινα ακίνητος για λίγο, σκεπασμένος με το σεντόνι αφουγκράζοντας . Τίποτα δεν ακουγόταν. Ούτε το παραμικρό. Ωστόσο τα μάτια μου δεν έλεγαν να συνηθίσουν το σκοτάδι κ μέσα μου ένας απροσδιόριστος φόβος με έκανε ανήμπορο να κουνηθώ. Όχι πως το ήθελα κιόλας. Ένιωθα πως αν κουνιόμουν , αν το σεντόνι έφευγε για λίγο έστω από πάνω μου , τότε κάτι το τρομερό θα συνέβαινε , κάτι θα έβρισκε την ευκαιρία να με τραβήξει στο σκοτάδι για πάντα. Ακίνητος , έφερα στο νου μου πάλι την εικόνα της γυναίκας που είδα στον ύπνο μου. Το δέρμα της χλωμό αλλά φωτεινό ταυτόχρονα , σαν ένα διάφανο λευκό δοχείο που από μέσα του έλαμπε ένα φεγγάρι. Τα μαλλιά της μαύρα και ολόισια , μακριά μέχρι την πλάτη της . Φόραγε ένα μακρύ λευκό νυχτικό που σκέπαζε ολόκληρα τα πόδια της , και καθώς περπάταγε (αλήθεια , περπάταγε..? ) σου έδινε την εντύπωση πως τσούλαγε σε αόρατες ρόδες ή αιωρούνταν .. Όμως το πιο παράξενο ήταν τα λόγια της .. Λόγια πιο παράξενα κ από εκείνα τα μάτια της , μάτια κατάμαυρα . Χωρίς κόρη χωρίς ασπράδι , ένα ενιαίο μαύρο χρώμα.. ''Μην σταματήσεις'' είπε , ''Μην σταματήσεις για κανέναν. Δεν θα είναι αυτό το τέλος αλλά η αρχή'' , και λέγοντας αυτά τα λόγια χάθηκε στο σκοτάδι . Τα μάτια μου συνήθισαν το σκοτεινό δωμάτιο , και το σκοτάδι άρχισε να δίνει σιγά σιγά την θέση του στο γνώριμο χώρο και τα πράγματα του δωματίου μου. Έμεινα για λίγο ακόμα ξαπλωμένος και όταν το φως άρχισε να μπαίνει και να διαλύει τις σκιές σηκώθηκα. Στο , λιγοστό ακόμα , φως του ήλιου ένιωσα καλύτερα κ άφησα στην άκρη του μυαλού μου το όνειρο κ όλη την αγωνία που το ακολούθησε , σηκώθηκα κ πήγα στο μπάνιο. Τα κρύο ντους με ξύπνησε για τα καλά , κ με το πρωινό ξέχασα τελείως την περασμένη νύχτα. Βγήκα παίρνοντας τα κλειδιά του αμαξιού κ την βαλίτσα μου. Σήμερα , πρώτη μέρα της άδειάς μου και θα την περάσω στο πατρικό μου. Ξεκίνησα λοιπόν με καλή διάθεση , το αγαπημένο cd στο αυτοκίνητο κ τίποτα που να με ανησυχεί. Το τεσσάρων ωρών ταξίδι , είναι ουσιαστικά χωρισμένο στα δύο. Δύο ώρες για να φτάσεις στην γέφυρα , και δύο ώρες από εκεί. Η γέφυρα είναι σαν ένα όριο δύο κόσμων. Μέχρι εκεί βλέπεις πολυκατοικίες , μεγάλα οικοδομήματα και τεράστιους δρόμους. Αλλά μόλις περάσεις την γέφυρα το τοπίο αλλάζει. Το νιώθεις στον αέρα που μυρίζει διαφορετικά , στα χαμηλά σπιτάκια , τα χωριουδάκια το ένα δίπλα στο άλλο και το πράσινο που κατακλύζει τον χώρο ως εκεί που φτάνει το μάτι. Η μέρα ήταν καλή κ η οδήγηση μέχρι τη γέφυρα ήρεμη και ξεκούραστη. Περνώντας την γέφυρα νιώθεις κάθε φορά πως μπαίνεις σε έναν άλλο κόσμο. Κ όσο πιο κοντά στον προορισμό σου πας , τόσο πιο πολύ χάνεσαι σ αυτόν.. Η διαδρομή και το τοπίο με συνεπήραν τόσο πολύ , που δεν κατάλαβα πως πέρασε ακόμα μία ώρα. Ξαφνικά όμως ένα απροσδιόριστο συναίσθημα με έβγαλε απ τον λήθαργο. Κάτι δεν πήγαινε καλά κ όμως όλα φαίνονταν φυσιολογικά. Όμως τί ήταν αυτό που με ενοχλούσε? Σκεφτικός έκοψα ταχύτητα κ άρχισα να παρατηρώ γύρω μου. Στον δρόμο μπροστά μου αλλά και πίσω μου δεν υπήρχε ούτε ένα αυτοκίνητο , η περιοχή που βρισκόμουν τώρα δεν είχε ούτε ένα σπιτάκι και η μουσική στο αμάξι είχε σταματήσει χωρίς να μπορώ να θυμηθώ το πότε..Πόση ώρα οδηγούσα έτσι , στην ''ερημιά'' χωρίς μουσική , χωρίς αυτοκίνητα , χωρίς σπίτια γύρω , ακόμα ακόμα χωρίς κάποιο ζώο να περνάει η να κινείται στις άκρες του δρόμου.. Ένα σύννεφο είχε καλύψει τον ήλιο κ το τοπίο έγινε μουντό και βαρύ. Αν δεν είχα αυτό το συναίσθημα της εγρήγορσης? φόβου? τότε σίγουρα θα ένιωθα κάτι σαν μελαγχολία. Ξαφνικά στην άκρη του δρόμου , καθισμένος σε μια πέτρα σαν να περίμενε κάτι , ένας ηλικιωμένος κοιτούσε προς το μέρος μου.. Ντυμένος με ντόπια ρούχα , κρατώντας μια ξύλινη μαγκούρα , καθώς το αυτοκίνητο τον πλησίαζε , σηκώθηκε όρθιος. Δίπλα του φάνηκε κ ένα μεγάλο μαύρο σκυλί , αφύσικα ακίνητο κ αυτό να κοιτάζει το αυτοκίνητο. Έκλεισα τα μάτια μου για μια στιγμή κ τα άνοιξα με την ελπίδα πως δε θα ήταν εκεί. Αλλά σαν να μην είχαν κουνηθεί καθόλου συνέχιζαν να με κοιτάνε να πλησιάζω. Ο άντρας τότε σήκωσε το ραβδί του και μου έκανε νήμα να σταματήσω. Εγώ νιώθοντας πραγματικά σαν υπνωτισμένος πάτησα το φρένο κ άρχισα να σταματάω ενώ ταυτόχρονα άρχισα να κρυώνω κ η ανάσα μου έβγαινε πια με δυσκολία. Το αυτοκίνητο έκοβε ταχύτητα κ θα σταματούσε ακριβώς μπροστά τους. Κάτι στο βάθος του μυαλού μου προσπαθούσε να ακουστεί , κάτι ούρλιαζε εκεί μέσα , αλλά οι ματιές τους ήταν τόσο έντονες που ένιωθα υπνωτισμένος. Και τότε κάτι σαν να έσκασε μέσα στο μυαλό μου τινάχτηκα στο κάθισμα και στη σκέψη μου ήρθε έντονα η ασπροφορεμένη γυναίκα με τα μαύρα μάτια. ''Μην σταματάς για κανέναν'' είπε μέσα στο μυαλό μου και η ματιά της ήταν σαν να με διαπέρασε. Τινάχτηκα σαν να ξύπναγα από όνειρο και πίεσα το γκάζι. Το αυτοκίνητο άνοιξε γρήγορα ταχύτητα κ προσπέρασα το σημείο εκείνο. Και τότε κοιτώντας από τον καθρέφτη πίσω , στο σημείο εκείνο υπήρχε μόνο ο σκύλος. Ένας τεράστιος σκύλος , χωρίς άνθρωπο δίπλα του και με μάτια κόκκινα να με κοιτάνε με λύσσα. Ποτέ δεν έμαθα τι ήταν αυτό. Θέλετε δε βρήκα την ευκαιρία να το ψάξω? Θέλετε δεν ήθελα να το ψάξω? Ξέρω μόνο πως αν σταμάταγα σίγουρα τώρα δε θα σας έγραφα αυτή την ιστορία. Και το πιο παράξενο? Την επόμενη μέρα , στα γενέθλιά μου , σε κάποια από τις φωτό που τράβηξαν φίλοι , είδα πίσω από μένα μια γυναικεία φιγούρα. Θολή βέβαια αλλά διαγραφόταν καθαρά το φόρεμά της και τα μακριά μαύρα μαλλιά της. Κ στον τοίχο πίσω της , σχηματισμένες από το φλας της φωτογραφικής , απλώνονταν δύο μεγάλες σκιές δεξιά κ αριστερά της που με λίγη φαντασία θα μπορούσε κανείς να πεί πως είναι φτερά. Μεγάλα ανοιχτά φτερά σαν φτερά αγγέλου.... Κανείς όμως από τους φίλους ή τους υπόλοιπους που έχουν δει αυτή την φωτογραφία δεν την βλέπει... http://nightcastle.board-directory.com/t189p225-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Τα φαινόμενα απατούν

Ένας κύριος σταμάτησε σε ένα επαρχιακό βενζινάδικο για να βάλει βενζίνη. Θυμήθηκε όμως ότι δεν είχε τσιγάρα και μπήκε μέσα στο μαγαζί για να αγοράσει. Εκεί συνάντησε μία κοπέλα που του ζήτησε να την μεταφέρει μέχρι την επόμενη πόλη. Εκείνος συμφώνησε και πήγαν μαζί στο αμάξι του. Η κοπέλα είχε μαζί της έναν σάκο τον οποίο και ακούμπησε στο πίσω κάθισμα δίπλα στον χαρτοφύλακα του κυρίου. Στο αμάξι είχαν πιάσει χαλαρή κουβεντούλα όταν λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω είχε μπλόκο η αστυνομία και έλεγχε όλα τα αυτοκίνητα. Σταμάτησαν τότε τέταρτο αυτοκίνητο στην σειρά για έλεγχο. Ο οδηγός τότε είπε πως πάει για ένα τσιγάρο μέχρι να έρθει η σειρά τους, και απομακρύνθηκε από το αυτοκίνητο. Δεν επέστρεψε ποτέ. Έπειτα από λίγο έφτασε η σειρά τους για έλεγχο και ο οδηγός άφαντος. Ο αστυνομικός παραξενεύτηκε και αμέσως άρχισαν να ψάχνουν το αυτοκίνητο. Στο πορτπαγκάζ βρήκαν τότε μία ματωμένη σακούλα και μέσα στον χαρτοφύλακα ένα μαχαίρι και μία μονωτική ταινία. Είπαν τότε στην κοπέλα πως πριν δύο ώρες είχαν βρει το πτώμα μιας φοιτήτριας που είχε κατακρεουργηθεί, πως είναι πολύ τυχερή που ζούσε ακόμη και πως έπρεπε να τους δώσει περιγραφή του άντρα που οδηγούσε...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μόνοι στο σπίτι

Ήταν μια φορά δύο αδέρφια, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Μια μέρα οι γονείς τους πήγαν σε μία εκδήλωση που θα κρατούσε μέχρι αργά το βράδυ, οπότε μιας και ήταν αρκετά μεγάλα πια, τα άφησαν μόνα στο σπίτι. Πριν φύγουν η μητέρα έφτιαξε φαγητό και τους είπε να δουν λίγη τηλεόραση και να πέσουν να κοιμηθούν. Επίσης τους είπε να μην ανοίξουν την πόρτα σε κανέναν μιας και εκείνοι έχουν κλειδιά. Τα παιδιά έκατσαν να δουν ένα θρίλερ σε ένα κανάλι, στην μέση όμως της ταινίας βγήκε έκτακτο δελτίο ότι η αστυνομία αναζητεί τον δολοφόνο ενός κοριτσιού στην πόλη τους και οι κάτοικοι να κλείσουν πόρτες και παράθυρα για την νύχτα. Τα παιδιά τρόμαξαν πολύ, έκλεισαν την τηλεόραση και πήγαν για ύπνο. Πριν κλείσουν όμως τα φώτα άκουσαν χτυπήματα στην πόρτα. Το κοριτσάκι τρόμαξε πολύ και έτρεξε στο δωμάτιο του. Το αγόρι όμως θέλοντας να δείξει ότι δεν φοβάται πήγε στην πόρτα. Η πραγματικότητα ήταν ότι φοβόταν πολύ! -Ποιος είναι? ρώτησε διστακτικά. -Ανοίξτε αστυνομία! Ακούστηκε απ'έξω. Το αγόρι κοίταξε από το ματάκι και είδε πράγματι έναν αστυνομικό. Άνοιξε την πόρτα και είπε: - Τι θέλετε κύριε? -Πού είναι ο πατέρας σου? Απαντά ο αστυνομικός -Δεν είναι εδώ, πήγαν μαζί με την μητέρα μου έξω. -Ήρθα να σας ειδοποιήσω γιατί στην γειτονιά σας κυκλοφορεί ένας δολοφόνος, μήπως είδες εσύ τίποτα? -Όχι, πως μοιάζει? -Μοιάζει σαν...ΕΜΕΝΑ...απαντά ο δήθεν αστυνομικός....Όταν γύρισαν οι γονείς ήταν πλέον πολύ αργά...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πού το άκουσες αυτό

Ήταν περασμένα μεσάνυχτα και οι βραδινές δουλειές στην κατασκήνωση είχαν τελειώσει. Τα μικρά παιδιά κοιμόντουσαν , ενώ τα μεγαλύτερα, οι ομαδάρχες , όπως σχεδόν κάθε βράδυ , μαζεμένα στα πέτρινα σκαλιά έξω από το μικρό ξωκλήσι έλεγαν ιστορίες τρόμου. Ιστορίες με ξωτικά και φαντάσματα , νεράιδες και αερικά. Ιστορίες που κάθε παιδί έχει ακούσει από τις γιαγιάδες και τους παππούδες του γύρω από την ασφάλεια της φωτιάς ενός τζακιού ή ξαπλωμένο στο κρεβάτι του. Εκείνο το βράδυ όμως ειπώθηκε μια ιστορία την οποία κανείς τους δεν είχε ξανακούσει. Μια ιστορία για αυτό το ίδιο το εκκλησάκι στα σκαλιά του οποίου κάθονταν τώρα υπό το φως του φεγγαριού. Την ιστορία είπε το καινούργιο παιδί , ο καινούργιος ομαδάρχης που καταγόταν από εκεί. ''Πριν μερικά χρόνια'' , ξεκίνησε να λέει , ''όχι πολλά χρόνια , αλλά σίγουρα αρκετά χρόνια πριν φτιαχτεί εδώ η κατασκήνωση , ο τόπος εδώ γύρω ήταν ένα κοιμητήριο. Ένα νεκροταφείο στο οποίο οι κάτοικοι των γύρω χωριών έθαβαν τους δικούς τους. Δεν ήταν τίποτα ιδιαίτερο , μία μεγάλη χωμάτινη αλάνα με ένα μικρό ξύλινο παρεκκλήσι ίσα για να αφήσει κάποιος ένα κερί ή να κρύψει λίγο λάδι για τα φυτίλια των καντηλιών των μνημάτων''. Τα παιδιά γύρω του ασυναίσθητα ήρθαν όλα πιο κοντά νιώθοντας μια ανατριχίλα στην πλάτη τους , κόλλησαν σχεδόν το ένα με το άλλο και τον παρότρυναν να συνεχίσει την ιστορία του. ''Τότε , μια μέρα σαν όλες τις άλλες εμφανίστηκε στο χωριό ένας άντρας , ένας ξένος. Ήταν πολύ κουρασμένος , τα ρούχα του μαύρα και σε άθλια κατάσταση , τα παπούτσια του φαγωμένα , αξύριστος και περπατούσε με δυσκολία. Οι χωριανοί από το καφενείο τον είδαν και ενώ ήθελαν να πάνε κοντά του να τον βοηθήσουν και να του προσφέρουν φαγητό νερό και ξεκούραση , κάτι μέσα τους δεν τους άφηνε. Μόνο ένας πήγε , ένα παλικάρι που όλοι στο χωριό τον φώναζαν αλαφροϊσκιωτο γιατί έμοιαζε πάντα να είναι αλλού. Παραμιλούσε , περπάταγε μόνος του τα βράδια χωρίς να πηγαίνει κάπου συγκεκριμένα , μέχρι και που κάποιοι ισχυρίζονταν πως τον είχαν ακούσει να μιλάει σε κάποιον δίπλα στο ποτάμι άλλα όταν κοίταξαν δεν είδαν κανέναν άλλο μαζί του. Αυτός λοιπόν πήγε στον ξένο κ αφού τον βοήθησε , ο ξένος του είπε κάτι κ αυτός με χαρά γύρισε στο καφενείο όπου εκτός των άλλων καθόταν κ ο δήμαρχος του χωριού. - Ο ξένος λέει πως θέλει να μείνει εδώ , στο χωριό , και πως αν τον βοηθήσουμε να χτίσει μια καλύβα θα μας βοηθάει με τις δουλειές , είπε ο αλαφροϊσκιωτος στον δήμαρχο. Αυτός όμως όπως κ όλοι οι υπόλοιποι ένιωθαν περίεργα για τον ξένο. Κανείς όμως δε το παραδεχόταν ούτε είπε κάτι , κ ο δήμαρχος συμφώνησε να τον αφήσουν να χτίσει μια καλύβα , όμως στην άκρη του χωριού''. Τα παιδιά εκείνη τη στιγμή ασυναίσθητα κοίταξαν γύρω τους ψάχνωντας για μια καλύβα , μιας και ήξεραν πως η κατασκήνωση ήταν φτιαγμένη στην άκρη του χωριού , εκεί που όπως έμαθαν ήταν το νεκροταφείο. ''Ο ξένος με την βοήθεια του αλαφροϊσκιωτου έχτισε μια καλύβα δίπλα στο μικρό παρεκκλήσι στο νεκροταφείο'' , είπε ο καινούργιος , και συνέχισε ''και εκεί έμενε και κανείς δεν τον ενοχλούσε κ αυτός φρόντιζε χωρίς κανείς να του πει τίποτα , τα μνήματα. Άναβε τα καντήλια , άλλαζε τα λουλούδια και καθάριζε από τα χώματα τα μνήματα''. Έτσι κάθε βράδυ οι λιγοστοί κάτοικοι του χωριού έβλεπαν στην άκρη του πολλές πολλές μικρές φωτιές , σαν πυγολαμπίδες ακίνητες στο ίδιο σημείο , και ήξεραν πως ήταν τα καντήλια των νεκρών που κράταγε αναμμένα ο ξένος''. Ένα βράδυ όμως , μια καλοκαιρινή νύχτα , ο ουρανός δεν είχε φεγγάρι και οι φωτίτσες φαίνονταν τόσο έντονα όσο ποτέ. Όσοι ήταν στο καφενείο εκείνο το βράδυ αλλά κ όσοι ήταν στα πιο κοντινά στο νεκροταφείο σπίτια , άκουσαν ένα περίεργο βουητό που θύμιζε σεισμό. Το βουητό μια δυνάμωνε και μια έπεφτε και περίεργοι αλλά και τρομαγμένοι οι χωριανοί βγήκαν από το καφενείο κ απ τα γύρω σπίτια να δουν τη συνέβη. Τότε είδαν μακριά εκεί στην άκρη του χωριού , στο νεκροταφείο , τα καντήλια να λάμπουν τόσο δυνατά όσο ποτέ. Και τη στιγμή που το βουητό δυνάμωσε απότομα τότε όλοι είδαν τις φλόγες να πετούν ψηλά από όλα τα μνήματα και να χάνονται στον σκοτεινό ουρανό. Όλοι φοβισμένοι έφυγαν για τα σπίτια τους αφού συμφώνησαν πως την επόμενη μέρα , Κυριακή , θα το έλεγαν στον παπά του χωριού που θα ερχόταν από το διπλανό χωριό για την λειτουργία. Την άλλη μέρα ο δήμαρχος , ο παπάς και άλλοι 4 άντρες ξεκίνησαν για το νεκροταφείο. Και εκεί τους περίμενε ένα θέαμα που δεν είχαν ξαναδεί. Όλα τα μνήματα είχαν απάνω τους ένα μεγάλο σκούρο σημάδι σαν από φωτιά. Η καλύβα του ξένου είχε διαλυθεί και το μικρό παρεκκλήσι ήταν όλο μαυρισμένο σαν καμμένο. Όμως κανείς δεν είδε να παίρνει φωτιά. Ο παπάς είπε τις προσευχές του , και είπε στον δήμαρχο πως δε πρέπει να θαφτεί κανένας ξανά εκεί. Όλοι συμφώνησαν και εκείνη η άκρη του χωριού παραμελήθηκε τόσο που σε μερικά χρόνια έγινε μια επέκταση του δάσους γύρω από το χωριό''. Όλα τα παιδιά τώρα ήταν σχεδόν κουλουριασμένα το ένα πάνω στο άλλο. Κάποιος είπε πως ήταν μια καλή ώρα να πηγαίνουν κ όλοι συμφώνησαν. Σηκώθηκαν όλοι μαζί και άθελα τους είδαν πως όλα τα κεράκια που είχε το ξωκλήσι δεξιά κ αριστερά της πόρτας τρεμόπαιζαν . Περίεργο πράγμα σκέφτηκαν αφού δεν φυσούσε καθόλου τόση ώρα , και τρομαγμένα κατά βάθος συμφώνησαν όλοι μαζί να φύγουν. Φεύγοντας σκέφτηκαν να ρωτήσουν τον καινούργιο από πού άκουσε αυτή την ιστορία αλλά τότε κατάλαβαν πως αυτός δεν ήταν ανάμεσά τους. Σταμάτησαν τότε κ άκουσαν κάποιον να ψυθιρίζει λίγο πιο πέρα. Όλοι πήγαν αθόρυβα προς τα κει με την καρδιά τους να χτυπάει δυνατά και είδαν τον καινούργιο να κάθεται σ ένα βραχάκι δίπλα στο μικρό ποταμάκι και με γυρισμένη την πλάτη προς αυτούς να μιλάει και να κοιτάει απέναντι λες και κάποιος στεκόταν εκεί και του απαντούσε. Νόμιζαν πως τους έκανε πλάκα , θέλησαν να πλησιάσουν και τότε ένα βουητό ακούστηκε. Όλοι πανικοβλήθηκαν επηρεασμένοι από την ιστορία κ άρχισαν να ανεβαίνουν γρήγορα το μικρό δρομάκι προς το εκκλησάκι και την κατασκήνωση. Και τότε πάγωσαν. Γιατί κάποιος στεκόταν εκεί. Έξω από το εκκλησάκι . Φορούσε μαύρα ρούχα , ξεφτυσμένα , φαγωμένα παπούτσια ήταν σκυφτός σαν κουρασμένος πολύ, και μιλούσε σε μια γλώσσα που δεν καταλάβαιναν. Και τότε είδαν με τρόμο μέσα από το παράθυρο τις φλόγες από τα κεράκια να ανεβαίνουν ψηλά , να βγαίνουν πάνω από την εκκλησία και να χάνονται ψηλά , σ έναν ουρανό που δεν είχε πλέον φεγγάρι... http://nightcastle.board-directory.com/t189p225-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Η σφαγή των αμνών

H ιστορία που θα σας πω έγινε σε ένα ορεινό χωριό στην Ήπειρο , ένα μικρό χωριό λίγο έξω από την Άρτα. Είναι ένα μικρό χωριό , κι όπως σε όλα τα μικρά χωριά όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Ο καθένας ξέρει την καθημερινότητα του άλλου , και οι δουλειές που ξεκινούν από νωρίς το πρωί μέχρι και αργά το απόγευμα , γίνονται θέμα συζήτησης το βράδυ στο καφενείο. Ένα τέτοιο βράδυ είναι κ αυτό , με την διαφορά ότι το θέμα που απασχολεί τους χωρικούς δεν είναι οι σημερινές δουλειές , αλλά κάτι πολύ περίεργο , κάτι που δεν είχαν ξαναδεί. Όλοι μιλούσαν δυνατά , διαφωνούσαν , ο καθένας νόμιζε πως είχε δίκιο , όμως η αλήθεια είναι πως κανείς τους δεν είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Το κοπάδι ενός χωρικού , βρέθηκε εκείνη την μέρα πνιγμένο. Όλα τα αρνιά όλα τα κατσίκια του , τα βρήκε εκείνο το πρωί νεκρά , μέσα στην μάντρα , με την πόρτα κλειδωμένη. Κανείς δεν είχε ξαναδεί ή ακούσει κάτι τέτοιο κ όλοι είχαν αναστατωθεί. Όλοι λοιπόν μιλούσαν δυνατά έλεγε ο καθένας τα δικά του όμως τελικά αυτό που αποφασίστηκε ήταν να μιλήσουν στον ιερέα του χωριού που θα ερχόταν την επόμενη για την νυχτερινή λειτουργία. Έτσι το επόμενο βράδυ η εκκλησία του χωριού ήταν τόσο ασφυκτικά γεμάτη λες και ήταν Χριστούγεννα ή Πάσχα. Πριν ξεκινήσει η λειτουργία , ο Δήμαρχος του χωριού μαζί με τον βοσκό εκείνο μίλησαν στον ιερέα κ αυτός τους είπε πως μετά την λειτουργία θα μιλούσε σε όλο τον κόσμο και θα έβρισκαν μαζί μια άκρη. Η λειτουργία ξεκίνησε κ όλοι αμίλητοι προσεύχονταν , ο καθένας όμως στο μυαλό του ανυπομονούσε να τελειώσει η λειτουργία για να δει τι είχε να τους πει ο ιερέας για το συμβάν. Τότε όμως , και ενώ η ώρα κόντευε μεσάνυχτα , ένα βουητό άρχισε να ακούγεται όλο και πιο δυνατό. Ο αέρας δυνάμωσε τόσο που ακουγόταν μέσα στην εκκλησία , και τα κεριά τρεμόπαιξαν. Και τότε όταν η ώρα πήγε 12 ακριβώς έγινε χαλασμός. Ο αέρας ούρλιαζε απέξω , τα παράθυρα κ οι πόρτες της εκκλησίας βροντούσαν τόσο δυνατά κ όλα τα κεριά έσβησαν. Ο χώρος βυθίστηκε στο σκοτάδι κ η λειτουργία σταμάτησε. Όλοι φοβισμένοι και αμίλητοι περίμεναν στο σκοτάδι ακούγοντας τους τρομερούς ήχους απέξω. Κι εκεί που έλεγες πως δε μπορούσε να γίνει χειρότερα , ακούστηκε ένα δυνατός ξεχωριστός ήχος στην αρχή πνιχτός που δε ξεχώριζες τι ήταν. Όμως καθώς πλησίαζε ήταν ξεκάθαρο πως ήταν ήχος από ποδοβολητά. Ολόκληρο κοπάδι έτρεχε απέξω και γύρω από την εκκλησία βέλαζε και μούγκριζε... Ολοι πανικοβλήθηκαν. Κ τότε φωνές ακούστηκαν απέξω. Ανάκατες μαζί με τα δυνατά εξωπραγματικά βελάσματα κάθε χωρικός στην εκκλησία άκουγε δυνατά το όνομά του. Κάποιος τους καλούσε έξω. Ο ιερέας είπε να μην βγεί κανείς και ξεκίνησε να προσεύχεται. Μαζί κ όλοι οι χωριανοί. Και μέχρι το πρωί όλοι προσεύχονταν και κανείς δεν βγήκε. Με το πρώτο φως του ήλιου όλα ησύχασαν. Τίποτα δεν ακουγόταν απέξω. Δειλά δειλά βγήκαν από την εκκλησία και πήγαν στα σπίτια τους. Τίποτα δεν έδειχνε διαφορετικό απ ότι το είχαν αφήσει και κανείς δε μπορούσε να εξηγήσει τι έγινε εκείνο το βράδυ. Λέγεται όμως πως σ ένα χωριό της Άρτας , κάθε χρόνο την ίδια μέρα , οι χωριανοί μαζεύονται όλοι στην εκκλησία και περνούν εκεί το βράδυ ψέλνοντας , και κανένας δεν βγαίνει έξω όλη νύχτα γιατί περίεργα και τρομερά πράγματα γίνονται και οι φωνές που ακούγονται απέξω από την εκκλησία εκείνη τη νύχτα αρκούν για να σε τρελάνουν. http://nightcastle.board-directory.com/t189p225-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ξαφνικός θάνατος

Ένας διαρρήκτης που βρίσκονταν στη φυλακή βρήκε έναν έξυπνο τρόπο να δραπετεύσει. Είχε προσέξει ότι τα πτώματα των νεκρών βρίσκονταν σε μια αίθουσα με ανοιχτή τη κάσα μέχρι που θα την έπαιρναν στο νεκροταφείο για θάψιμο. Έτσι, συνεννοήθηκε με τον υπεύθυνο των πτωμάτων, ώστε να τον αφήσει να μπει μέσα στη κάσα κι αυτός. Όταν θα γινόταν η ταφή όμως, μετά από δυο ώρες θα πήγαινε να τον ξεθάψει και για αντάλλαγμα θα του πρόσφερε ένα ποσοστό από κάποια κλοπιμαία. Η ημέρα της απόδρασης έφτασε, και ο κατάδικος μπήκε το βράδυ στην αίθουσα και στριμώχτηκε δίπλα στο πτώμα. Μαζί του είχε πάρει ένα μικρό φακό και κολατσιό. Μετά από ώρες ήρθε η ώρα της ταφής. Πήραν τη κάσα και την έβαλαν σε ένα φορτηγό. Λίγη ώρα μετά έφτασαν και σύντομα άκουσε τα λόγια του παπά μέχρι που το χώμα άρχισε να σκεπάζει τη κάσα και επικράτησε ησυχία. Άνοιξε το φακό και άρχισε να τρώει το φαγητό, περιμένοντας τον άλλο για να τον ξεθάψει. Από περιέργεια έστρεψε το φακό για να δει ποιος ήταν ο νεκρός που μοίραζε τη κάσα. Φαντάζεστε πόσο σοκαρίστηκε όταν είδε το πρόσωπο του νεκρό φύλακα που υποτίθεται αυτός θα τον έβγαζε από το χώμα



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Για ποιόν χτυπάει η καμπάνα?

Ήταν Ανάσταση και ήμασταν στο εξοχικό της πεθεράς του αδερφού μου. Γύρω στις 4 το πρωί καθόμασταν εγώ, ο αδερφός μου και η γυναίκα του στην αυλή καθώς δεν μας κολλούσε ύπνος. Κάποια στιγμή λέγαμε για ιστορίες που έχουν ακούσει για την περιοχή. Ξέχασα να πω πως το σπίτι βρίσκεται σε ένα βουνό (όνομα περιοχής δεν θυμάμαι) μαζί με άλλα 6 σπίτια. Σε κάποια φάση είπαμε να πάρουμε τους φακούς και να πάμε μια βόλτα να ξεμουδιάσουμε. Χωρίς να το καταλάβουμε είχαμε απομακρυνθεί αρκετά από το σπίτι. Η γυναίκα του αδερφού μου είπε κάτι που εκείνη την στιγμή δεν ήθελα να ακούσω, πλησιάζαμε στο νεκροταφείο. Υπήρχε μόνο μια λάμπα που φώτιζε τον δρόμο. Από ένα σημείο και μετά ήταν εντελώς σκοτάδι. Ήθελα να κάνω τον έξυπνο και πρότεινα να συνεχίσουμε με τους φακούς. Τους ανάψαμε και προχωρήσαμε. Σε κάποια φάση είχε μια στροφή και γύρω μας πυκνοί θάμνοι. Με το που στρίψαμε το αίμα μου πάγωσε. Στα 200 μέτρα ήταν το νεκροταφείο. Δεν ξέρω γιατί φοβήθηκα τόσο (στην αρχή). Μάλλον αυτή η ησυχία και η θέα με τα καντηλάκια να τρεμοπαίζουν. Αυτό όμως δεν ήταν τίποτα. Ο αδερφός μου με κορόιδευε που τρόμαξα. Α ξέχασα να πω πως ο αδερφός μου είχε τότε μια σκυλίτσα την Ντέζη. Αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω. Ξαφνικά η Ντέζη άρχισε να κοιτάει προς την μεριά του νεκροταφείου και να γρυλίζει. Το αίμα μας πάγωσε. Η καμπάνα της εκκλησίας χτύπησε 3 φορές. Φωτίσαμε με τους φακούς το καμπαναριό όμως δεν είδαμε κάτι. Το βάλαμε στα πόδια και φτάσαμε στο σπίτι. Την άλλη μέρα το απόγευμα πήγαμε πάλι εκεί. Όμως αυτό που είδαμε μας έκανε να τρομάξουμε πιο πολύ. Το καμπαναριό είχε καταστραφεί τρεις εβδομάδες πριν, από έναν σεισμό που είχε γίνει. Από τότε, όταν ακούω καμπάνα μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η νύχτα..



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Λάθος διάγνωση

Αυτή την ιστορία μου την έχουν διηγηθεί αξιόπιστα άτομα καθώς είχε συμβεί σε κοντινό τους άτομο αλλά δεν θέλω να την πιστέψω καθώς πέρα από το ότι ακούγεται υπερβολική αυτά που υπονοεί είναι τρομερά..Μου είπαν λοιπόν πως πριν λίγα χρόνια ήταν ένα ζευγάρι φοιτητών που ήταν πολλά χρόνια μαζί.. Από το λύκειο ή κάτι τέτοιο.. και σκόπευαν να παντρευτούν όταν ξαφνικά το αγόρι πέθανε.. Ανακοπή ήταν η διάγνωση..Η κοπέλα έπεσε σε κατάθλιψη.. έμενε στο σπίτι τον γονιών της, είχε εγκαταλείψει τελείως την ζωή της, είχε μανιοκαταθλιπτική συμπεριφορά, είχε τρελαθεί, έλεγε πως τον έβλεπε να κλαίει, του μίλαγε, είχε γίνει βίαιη.. Οι γονείς είχαν τρομοκρατηθεί με τη κατάσταση της, και όταν έβρισκαν νυχιές σε πόρτες και ίχνη χώματος το απέδιδαν στην βίαιη συμπεριφορά της.. Λίγο καιρό μετά, όταν έγινε η εκταφή του νεκρού, βρήκαν αίμα από τα χέρια του νεκρού και σημάδια πάλης.. και είπαν πως μάλλον δεν είχε πεθάνει από ανακοπή αλλά είχε νεκροφάνεια και θάφτηκε ζωντανός...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το σατανικό βιβλίο

Υπάρχει ένα βιβλίο ίσως οι περισσότεροι να το γνωρίζετε, μέσα στο οποίο αναγράφονται διαφορά τεχνάσματα φυσικά όχι θεϊκά. Υπάρχει λοιπόν εκεί καταγεγραμανος ο τρόπος να δεις τον θάνατο σου. ! Παίρνεις το βιβλίο κ κάθεσαι με τα γόνατα μπροστά στο κρεβάτι σου. .....Εκεί έχεις βάλει 2 κεριά σε απόσταση επιτρεπτή για ένα μικρό κείμενο. διαβάζεις τα κατάλληλα λόγια κ κοιτάς κάτω από το κρεβάτι... οπού διαδραματίζεται η κηδεία σου!!!! Βλέπεις κανονικά το τι θα συμβεί και όταν θέλεις να σταματήσεις κοιτάς ανάμεσα στα κεριά οπού είναι γραμμένη η ημερομηνία του θανάτου σου. Όταν τελειώσεις με την τελετή δεν πρέπει να γυρίσεις πίσω σου κ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να απαντήσεις σε οποιοδήποτε κάλεσμα ακούσεις...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το πνεύμα του εκτυπωτή

Σε κάποια περιοχή της Αγγλίας, μία οικογένεια με 2 παιδιά είχε αγοράσει ένα παλιό σπίτι για να μείνει, μετά την μετάθεση που πήρε ο άντρας του σπιτιού. Η δουλειά του ήταν Μηχανικός Λογισμικού και όπως ήταν φυσικό ο Η/Υ και ο εκτυπωτής ήταν σε καθημερινή βάση ανοιχτοί για την δουλειά του. Τα μικρά παιδιά της οικογένειας δεν μπορούσαν να συνηθίσουν την αλλαγή του περιβάλλοντος και γιαυτό το βράδυ δεν μπορούσαν να κοιμηθούν εύκολα, λέγοντας σαν δικαιολογία ότι κάποιος έκανε φασαρία! Στο σπίτι δεν υπήρχε κανείς άλλος εκτός από τα 4 άτομα! Αυτή η ιστορία με το πρόβλημα των παιδιών συνεχίστηκε για αρκετό χρονικό διάστημα, και είχε φτάσει σε σημείο να νευριάζουν οι γονείς τους, οι οποίοι δεν τους πίστευαν. Όταν μία μέρα έγινε αυτό που κανείς δεν πίστευε. Ο μπαμπάς έγραφε κάτι στον Η/Υ, όταν η μητέρα τους φώναξε για φαγητό. Ο πατέρας έκλεισε τον Η/Υ και τον εκτυπωτή και πήγε να κάτσει στο τραπέζι, το οποίο ήταν μακρυά από το δωμάτιο που ήταν οι Η/Υ-εκτυπωτής. Κάθισαν και οι 4 να φάνε, όταν ξαφνικά ακούστηκε ο θόρυβος του εκτυπωτή! Ο πατέρας ήταν σίγουρος ότι τα είχε κλείσει! Και οι 4 κοιτάχτηκαν στα μάτια και σηκώθηκαν να πάνε να δούμε τι είχε συμβεί. Προχωρώντας προς το δωμάτιο ο θόρυβος σταμάτησε. Μπαίνοντας στο δωμάτιο είδαν τον Η/Υ και τον εκτυπωτή κλειστό! ΟΜΩΣ ο εκτυπωτής είχε ένα χαρτί εκτυπωμένο. Το πιάνει ο μπαμπάς και το διαβάζει: "Μην φοβάστε! Είμαι το φάντασμα του σπιτιού. Δεν πρόκειται να σας πειράξω. Ζητάω συγνώμη από τα παιδιά. Δεν πρόκειται να σας ξαναενοχλήσω. Αύριο φεύγω!" Και κάτω-κάτω στο χαρτί γραμμένο με πένα το όνομα Άρθουρ Ίργκεν, 1856



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός

Αυτή η ιστορία αφορά μία κοπέλα από το προσωπικό ενός νοσοκομείου στην Κόρινθο . Αυτή η κοπέλα γνώρισε μια μέρα έναν τύπο , της άρεσε του άρεσε και τελικά έκαναν σχέση . Ήταν και οι δυο χαρούμενοι και ευτυχισμένοι όμως ο τύπος είχε πει στην κοπέλα να μην τον ρωτάει που μένει και όλες οι συναντήσεις τους να γίνονταν έξω . Η Ζωή τους κυλούσε ωραία ώσπου μια μέρα η κοπέλα δέχτηκε ένα δώρο από τον φίλο της , κάτι κοσμήματα τα οποία είχαν μία ιδιαίτερη λάμψη και ομορφιά και φυσικά ήταν χρυσά . Η κοπέλα ξαφνιάστηκε πολύ από το δώρο κι έτσι από περιέργεια πήγε τα κοσμήματα σε έναν κοσμηματοπώλη για να εκτιμήσει την αξία τους . Όταν του τα έδειξε ο άνθρωπος έμεινε άναυδος και την κοιτούσε πολύ παράξενα. Την ρώτησε που τα βρήκε και της είπε πως είναι ανεκτίμητης αξίας και πως πρώτη φορά στη ζωή του έβλεπε τόσο ακριβά κοσμήματα. Η κοπέλα ξαφνιάστηκε γιατί δεν της είχε δείξει ότι ήταν και τόσο πλούσιος . Του είπε λοιπόν ότι για να συνεχίσουν θέλει να της δείξει το σπίτι του. Αυτός δέχτηκε επειδή την αγαπούσε πολύ (τουλάχιστον έτσι έδειχνε). Πήγανε λοιπόν ένα βράδυ σε ένα αρκετά απομακρυσμένο μέρος έξω από την πόλη. Εκεί ήταν το σπίτι του ,διώροφο , αρκετά προσεγμένο με ακριβά έπιπλα . Αυτός της είπε να καθίσει λίγο στο ισόγειο , να βολευτεί κι αυτός θα πήγαινε λίγο πάνω που είχε μια δουλειά . Η ώρα όμως περνούσε κι αυτός δεν κατέβαινε . Ξαφνικά άκουσε φωνές από τον όροφο και πήγε να δει τι συμβαίνει. Φαντάστηκε ότι ο φίλος της μιλάει στο τηλέφωνο αφού δεν υπήρχε κανείς άλλος στο σπίτι . Φτάνει έξω από ένα δωμάτιο που υπήρχε αχνό φως και ακούγονταν φωνές . Αυτό που είδε θα το θυμάται για όλη της τη ζωή . Ο τύπος ήταν καθισμένος και μιλούσε με μια γάτα! Μόλις την κατάλαβαν , η γάτα σταμάτησε να μιλάει και ο τύπος γύρισε την κοίταξε με ένα άγριο σκοτεινό βλέμμα και με άγρια φωνή της φώναξε «Έλα εδώ!» αφού όπως ήταν φυσικό η κοπέλα το έβαλε στα πόδια και έτρεχε για αρκετή ώρα . Από τότε κανείς δεν ξανάκουσε ούτε ξαναείδε αυτόν τον τύπο..



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μην τρέχεις

Όλα έγινα κανονικά και πλέον το νεόνυμφο ζευγάρι ξεκίνησε από τις Σέρρες για το χωριό ώστε να αλλάξει και να συναντήσει τους φίλους και συγγενείς σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης για φαί, ποτό και γλέντι.... Στο γυρισμό από τη Μητρόπολη όμως συνέβη ένα μοιραίο ατύχημα.... Ο γαμπρός τράκαρε μετωπικά καθώς έτρεχε αρκετά, καθώς βιαζόντουσαν και δυστυχώς συνέβη το μοιραίο.. Η νύφη αποκεφαλίστηκε καθώς το τζάμι κόπηκε και την διαπέρασε στο λαιμό ενώ ο γαμπρός ξεψύχησε λίγες ώρες αργότερα στο νοσοκομείο (σημείωση εκείνη την ημέρα υπήρχε Πανσέληνος κάτι που είχε σχολιαστεί εκτενώς από τους Συγγενείς μιας και υποτίθεται έφερνε γούρι σε νεόνυμφους) Μετά από αρκετά χρόνια μια παρέα 25χρονων ξεκίναγε με μηχανές για μια βόλτα με τις κοπέλες... στο δρόμο οι κόντρες έδιναν και έπαιρναν και τίποτα δεν έδειχνε να χαλάει την υπέροχη ατμόσφαιρα όταν ξαφνικά κι ενώ όλοι οδηγούσαν χωρίς κανένα πρόβλημα όλες οι μηχανές έσβησαν.... Όλοι κατέβηκαν κάτω και άρχισαν να αναρωτιούνται.. -ρε μαλάκα Γιάννη τι έγινε τώρα? -δεν ξέρω μάλλον μπούκωσε ή θα μπήκε τίποτα στο καρμπυρατέρ -όλων ρε σεις.. και άλλα τέτοια παρόμοια σχόλια μιας και κανένας δεν μπορούσε να εξηγήσει τα ανεξήγητα.... Τα λόγια δίναν και πέρναν όταν ξαφνικά όλοι σώπασαν..... Αυτό που έβλεπαν ήταν απίστευτο... ένα ακέφαλο σώμα νύφης περπατούσε προς το μέρος τους κρατώντας στην αγκαλιά της το κεφάλι της μέχρι που 50 μέτρα από εκείνους χάθηκε τόσο ξαφνικά όσο ξαφνικά είχε εμφανιστεί Όλοι είχαν παγώσει από τρόμο και ιδιαίτερα οι κοπέλες που συνόδευαν τα αγόρια τους καθώς μονάχα η φρίκη μπορούσε να περιγράψει αυτό που είχαν δει... Έκαναν κάμποση ώρα να συνέλθουν και να καταλάβουν πως οι μηχανές πλέον μπορούσαν να ξεκινήσουν κανονικά.... Για μήνες δεν είπαν τίποτα σε κανέναν, για εκείνο το περιστατικό που σημάδεψε την βόλτα τους μέχρι που μια κοπέλα εκμυστηρεύτηκε την εμπειρία τους στην αδερφή της η οποία όταν έμαθε το περιστατικό και τον τόπο που έγινε ρώτησε απλά την ημέρα... Τελικά η ήμερα που έγινε η νυχτερινή βόλτα της παρέας ταίριαζε απόλυτα στην ημερομηνία και στην ώρα περίπου που τοποθετούσαν το ατύχημα... Ταίριαζε και σε κάτι ακόμη....είχε και Πανσέληνο http://www.parea.biz/t1092p88-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ

Ένα βράδυ που είχε χιονίσει μια κοπέλα καθόταν στο σαλόνι του σπιτιού της στο καναπέ. Ήταν μόνη της και έβλεπε τηλεόραση. Το σπίτι ήταν μονοκατοικία και πίσω από τη τηλεόραση είχε μεγάλη τζαμαρία. Κάποια στιγμή είδε στην τζαμαρία ένα περίεργο άντρα να την κοιτάζει επίμονα. Έκανε πως δεν τον κοιτούσε όμως αυτός δεν έλεγε να φύγει. Τρόμαξε πολύ και έψαξε γύρω της να πάρει το ασύρματο τηλέφωνο για να καλέσει την αστυνομία. Όταν ξανακοίταξε στην τζαμαρία ο τύπος. Όταν έφτασε η αστυνομία άρχισε τις έρευνες, αλλά δεν έβρισκαν κανέναν στην αυλή ούτε στη γειτονιά, όμως το πιο περίεργο είναι ότι δεν εβρισκαν ίχνη στο χιόνι μπροστά από την τζαμαρία. Η κοπέλα για να τους ευχαριστήσει τους κάλεσε σπίτι της μιας που έκανε πολύ κρύο. Τότε ανακάλυψαν την αλήθεια. Πίσω από τον καναπέ βρήκαν υγρές πατημασιές. Όλη την ώρα ο τύπος βρισκόταν πίσω της, πίσω από το καναπέ και αυτή έβλεπε την αντανάκλασή του στη τζαμαρία. Κανείς δεν έμαθε γιατί την άφησε να ζήσει...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Στη Σκοπιά

Ήταν λοιπόν ένας νεαρός φαντάρος ο οποίος ήταν φρικαρισμένος στην ιδέα της σκοπιάς. Όταν ορθέ η ώρα να φυλάξει σκοπιά προσπάθησε να τα αποβάλλει όλα από μέσα του και να πάει...Όταν πήγε, του ανατέθηκε να περιπολεί μια περιοχή 50-60 μετρά. Να σημειωθεί ότι ήταν σε μια περιοχή οπού ήταν πολύ έρημα και ειδικά βραδύ ο καθένας θα φοβόταν να βρίσκεται εκεί. Καθώς περνούσε η ώρα άκουγε ένα παιδικό και χαρούμενο σκοπό (μελωδία) στην αρχή πολύ σιγά ίσα να σπάει την νεκρική σιγή. Μετά από λίγη ώρα η ευήθη μελωδία γινόταν όλο και πιο δυνατή... Όπως είναι φασικό ο φαντάρος τα έχασε αλλά προσπάθησε να κρατήσει την ψυχραιμία του. λίγο αργότερα σταμάτησε η μελωδία και μετά από λίγη ώρα καθώς έκανε τα βήματα της σκοπιάς σε έναν κάθετο δρόμο στα αριστερά του διέκρινε μια φιγούρα, με όλη του δύναμη φώναξε αλτ τι συ (στόρι αλλά δεν ξερώ πως γράφεται) προχωρώντας προς το μέρος της αντιλήφθηκε ότι ήταν ένα μικρό κοριτσάκι γύρο στα 5, ήταν γυρισμένο σε θέση προφίλ και τα ξανθά μαλλιά της κάλυπταν το πρόσωπο της, μόλις κατάλαβε ότι ήταν μικρή κατέβασε το όπλο, και άρχισε να ρωτάει με όμορφο τρόπο τη μικρή ''κοριτσάκι τι δουλειά έχεις εσύ εδώ τέτοια ώρα μήπως έχεις χαθεί???'' το παιδί δεν απαντούσε, αυτός συνέχισε να ρωτάει χωρίς ωστόσο να παίρνει κάποια απάντηση. Λίγο αργότερα η μικρή μετά από μια ακόμα ερώτηση γύρισε το κεφάλι της το οποίο είχε κατακόκκινα και πρησμένα ματιά και το πρόσωπο της ήταν σαν σαπισμένο, φαντάρος αυτός όπως είναι αναμενόμενο τα έχασε και από το σοκ δεν ξαναμίλησε ποτέ, και είναι κλεισμένος σε ψυχιατρείο... http://www.parea.biz/t1092p88-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο Τρελός Στο Δάσος

Καλησπέρα! Εγώ θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ιστορία, που άκουσα στην Γερμανία! Ένα βράδυ μια μητέρα με το παιδί της, είχαν πάει επίσκεψη σε ένα φιλικό σπίτι! Στον δρόμο για τον γυρισμό, αναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο μέσα από ένα δάσος, για πιο γρήγορα! Στην διαδρομή η μητέρα βρήκε στον δρόμο ένα τεράστιο κλαδί να της κλείνει τον δρόμο! Κατέβηκε στα γρήγορα να το πετάξει στην άκρη, μιας και ήταν πολύ αργά την νύχτα και φοβόταν εκεί στην ερημιά μόνη της με το παιδί της! Την ώρα που μπήκε στο αμάξι της και έβαζε μπροστά, κατάλαβε ότι κάποιος ήταν κρυμμένος στις σκιές από τα δέντρα και προχώραγε με γρήγορα βήματα προς το μέρος της! Τρομοκρατημένη πάτησε γκάζι στα γρήγορα και έφυγε! Λίγα μέτρα πιο κάτω και αφού πίστεψε ότι είχε ξεπεράσει τον κίνδυνο, ένα αμάξι βρέθηκε να την ακολουθά ακριβώς λίγο πιο πίσω! Προσπαθούσε να κάνει όσο πιο γρήγορα μπορούσε, ώστε να προλάβει να φτάσει σπίτι της, το οποίο ήταν πέντε λεπτά απόσταση ακόμα! Αφού τέλος κατάφερε να φτάσει έξω από το παρκινγκ του σπιτιού της, πρόσεξε ότι ο άγνωστος την είχε ακολουθήσει μέχρι το σπίτι της και προσπαθούσε να της πει κάτι! Τρομοκρατημένη η γυναίκα άρχισε να ουρλιάζει έως ότου άκουσε τις φωνές ο άντρας της και βγήκε έξω να δει τι γίνετε! Μόλις ο άγνωστος είδε τον άντρα της, προσπάθησε να του πει τι έκανε εκεί τέτοια ώρα! Ο άγνωστος κύριος τελικά την ακολούθησε γιατί την ώρα που η γυναίκα ήταν στο σημείο με το κλαδί και έβαζε μπρος το αμάξι της, ένας άντρας με μαχαίρι και σχοινί πλησίαζε προς το μέρος της και ο άγνωστος κύριος απλά προσπαθούσε να την προστατέψει και για αυτό την ακολούθησε έως το σπίτι της για βεβαιωθεί ότι θα έφτανε σώα και αβλαβής αυτή και το παιδί της!http://gokuthelegend.wordpress.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η κατασκήνωση του τρόμου

Πέντε παιδιά με τον ομαδάρχη τους είχαν κανονίσει να πάνε εκδρομή σε ένα δάσος κοντά στην κατασκήνωση. Ξεκίνησαν το απόγευμα έτσι ώστε να είναι πίσω σε τέσσερις με πέντε ώρες που θα σκοτείνιαζε(το καλοκαίρι η μέρα είναι μεγαλύτερη από ότι το χειμώνα).Η ομάδα των πέντε παιδιών με τον αρχηγό τους συνάντησαν μια άλλη ομάδα με κορίτσια από μία άλλη κατασκήνωση και κάθισαν να φάνε μαζί.Ο ομαδάρχης ξεχάστηκε με το να μιλάει με την ομαδάρχισσα και η ώρα πέρασε τόσο γρήγορα που δεν κατάλαβαν για πότε σκοτείνιασε. Και οι δύο ομάδες φοβόντουσαν να περπατήσουν νυχτιάτικα στο δάσος και έτσι αποφάσισαν να κοιμηθούν σε ένα ξέφωτο και το πρωί θα επέστρεφαν αμφότεροι στις κατασκηνώσεις τους. Όταν τα παιδία κοιμήθηκαν οι ομαδάρχες πήγαν μια βόλτα και τα παιδιά ξύπνησαν μερικά λεπτά αργότερα από ένα ουρλιαχτό.Όταν σηκώθηκαν βρήκαν τους ομαδάρχες τους κρεμασμένους με ένα γάντζο σε ένα δέντρο.Το σόκ ήταν πολύ μεγάλο και όταν γύρισαν πίσω μόνα τους την επόμενη μέρα ζητούσαν να πάνε σπίτια τους. Την επόμενη το ράδιο ανέφερε πως το ίδιο βράδυ ένα ζευγάρι από νεαρά άτομα βρέθηκε άγρια δολοφονημένο σε ένα αυτοκίνητο.Η γυναίκα είχε βιαστεί και το κεφάλι του άντρα έιχε κομματιαστεί από ένα μεταλλικό αντικείμενο σαν γάντζο.Απο τότε κανείς από την κατασκήνωση δεν επιτρέπεται να πάει στο δάσος και στην κατασκήνωση(που λέγεται ότι ήταν διάσημη) έγινε ένα είδος περίφραξης και έξω από αυτήν κανείς δεν επιτρεπόταν να πάει. Φυσικά το όνομα της κατασκήνωσης δεν έγινε ποτέ γνωστό. http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?p=88321



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Μην κουνηθείς καθόλου

Αυτή η ιστορία είναι πραγματική, συνέβη στο αδελφό μιας φίλης μου πριν από ένα μήνα. Διαβάστε το και ενημερώστε όσο περισσότερους μπορείτε. Ο νέος αυτός είναι 30 ετών και χωρίς σχέση. Πήγε το βράδυ αυτό σε ένα μπαρ για να πιει ένα ποτό και ενώ κάθονταν μόνος παρατήρησε μια κοπέλα από απέναντι να τον κοιτά, αφού αντάλλαξαν μερικές ματιές αποφάσισε να πάει να τις μιλήσει. Ήπιαν μαζί δύο ποτά και τότε η κοπέλα προφασίστηκε ότι δεν αισθάνεται καλά και παρακάλεσε τον νεαρό να την πάει στο σπίτι της. Αυτός δεν το αρνήθηκε και την πήγε, όταν έφτασαν εκεί του είπε ότι νοιώθει καλύτερα και για να τον ευχαριστήσει του ζήτησε να ανέβει στο σπίτι της να το κεράσει ένα ποτό. Εκείνος πιθανότατα νομίζοντας ότι η βραδιά θα έχει και συνέχεια ανέβηκε μαζί της. Το τελευταίο πράγμα που θυμάται είναι να πίνει δύο γουλιές από το ποτό που του είχε ετοιμάσει η κοπέλα. Ο νέος ξύπνησε την επόμενη μέρα μέσα σε μία μπανιέρα γεμάτη με παγάκια και ακριβώς μπροστά του στον τοίχο ήταν κολλημένο ένα σημείωμα το οποίο έλεγε ” Μην κουνηθείς καθόλου. Δίπλα σου υπάρχει ένα τηλέφωνο. Πάρε αμέσως το 166″ . Πανικοβλημένος όπως ήταν πήρε πράγματι το 166 και όταν απάντησε η τηλεφωνήτρια της εξήγησε την κατάσταση. Τότε αυτή τον ρώτησε αν πίσω από την πλάτη του υπήρχε μια μεταλλική πλάκα. Γυρνώντας προσεκτικά είδε ότι όντως είχε μια πλάκα στην πλάτη του και το είπα στην τηλεφωνήτρια. Τότε αυτή του είπε να μην κουνηθεί του ζήτησε την διεύθυνση.Mετά έμαθε ότι του είχαν αφαιρέσει τον έναν νεφρό!!! Του είχαν τοποθετήσει την πλάκα για να μην μετακινηθεί και τον είχαν στα παγάκια για να μην πεθάνει από ακατάσχετη αιμορραγία αφού είχαν μεν ράψει την τομή αλλά δεν ήταν δυνατόν να ακολουθήσουν την πλήρη ιατρική διαδικασία. Του εξήγησαν δε ότι η αφαίρεση είχε γίνει από χειρουργό και μάλιστα με εκπληκτική δεξιοτεχνία..http://agathan.wordpress.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το δαχτυλίδι της γιαγιάς

Ήταν μια φορά μια οικογένεια πολύ πλούσια. Μια νύχτα η γιαγιά της οικογενείας πέθανε και εκτός από την πλούσια τελετή που έγινε, η οικογένειά της για να την τιμήσει της πήρε ένα πανάκριβο δακτυλίδι με διαμάντια επάνω χρυσό κτλ. Αυτό ακούστηκε παντού στο χωριό που ζούσανε. Μερικές μέρες μετά την κηδεία, 2 ληστές που ακούσανε για το πανάκριβο δακτυλίδι αυτό, πήγανε να το κλέψουνε. Σκάβουν τον τάφο, ανοίγουν την κάσσα και προσπαθούν να πάρουν το δακτυλίδι από το δάκτυλό της. Ήταν πολύ σφιχτά βαλμένο όμως και δεν έβγαινε. Τότε ο ένας από αυτούς έβγαλε ένα μαχαίρι και έκοψε το δάκτυλο και το πήραν μαζί τους. Μετά από έναν χρόνο, μια βροχερή νύχτα, στο σπίτι που έμεναν οι ληστές χτυπάει η πόρτα. Πάει ο ένας να δει ποιός είναι και βλέπει μια γιαγιά ντυμένη στα μαύρα να κάθεται έξω στη βροχή. Αμέσως πάει έξω και της λέει: "Γιαγιούλα τί κάνεις εδώ στη βροχή?". Η γιαγιά δεν μιλάει... "έλα μέσα να μην βρέχεσαι" της λέει. Πάνε μέσα. της λέει ο άλλος "κάτσε να σου βάλω λίγο τσάι να πιεις". Η γιαγιά δεν μιλούσε. Της βάζει το τσάι. Όταν όμως πάει να πάρει το φλιτζάνι η γιαγιά, βλέπουν πως της έλειπε ένα δάκτυλο! την ρωτάει ο ένας, "γιαγιά... ποιός σου έκοψε το δάκτυλό σου?". "ΕΣΥΥΥΥΥ!!!!", απαντάει η γιαγιά. http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Είδα το διάβολο

Ένα βράδυ σαν όλα τα άλλα έπεσα για ύπνο, ενώ η αδερφή μου ήδη κοιμόταν στο κάτω κρεβάτι. Ξαφνικά στη μέση της νύχτας και δίχως λόγο άνοιξα τα μάτια μου και ένιωθα περίεργα σαν κάτι, κάποιος να με παρακολουθεί! Φώναξα την αδερφή μου όμως κοιμόταν... και τότε τον είδα... στη γωνία στο ταβάνι ήταν ο Διάβολος και με κοιτούσε! Δεν ήταν με τη συνηθισμένη του μορφή αλλά έμοιαζε με γουρούνι και κεφάλι ανθρώπινο, όμως καταλάβαινες ότι ήταν αυτός μόνο και μόνο από τον τρόπο που με κοιτούσε... Προς στιγμή τα έχασα και δεν ήξερα τι να κάνω-να αρχίσω να φωνάζω, να καλέσω σε βοήθεια ή να ξυπνήσω την αδερφή μου? Τελικά αφού πέρασαν κάποια δευτερόλεπτα αποφάσισα να παραμείνω ψύχραιμη και σηκώθηκα και άναψα το μεγάλο φως, ενώ αυτός ακόμα με κοιτούσε... φοβόμουν μήπως έμενε εκεί! Τελικά όμως, όταν άνοιξα το φως και ξανακοίταξα προς το μέρος του δεν ήταν εκεί... από τότε πάντα κοιτάω το ταβάνι πριν κοιμηθώ... http://phantasmagoriko.blogspot.com/2011/05/blog-post_6275.html



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Η ανάσα

Νοίκιαζα ένα σπίτι στη Θεσσαλονίκη όταν ήμουν φοιτητής και ζούσα μόνος μου. Το σπίτι ήταν αρκετά ευρύχωρο και φυσικά πολύ ήσυχο, ήταν αδύνατο να σκεφτείς ότι θα μπορούσε κάτι να συμβαίνει εκεί μέσα. Μια νύχτα ξύπνησα από τον ύπνο μου και είχα την ξεκάθαρη αίσθηση ότι κάποιος ήταν μέσα στο σπίτι. Τρομοκρατήθηκα και το μυαλό μου πήγε ότι κάποιος κλέφτης θα είχε μπει μέσα. Δεν διανοήθηκα τίποτε άλλο. Ήμουν ξύπνιος με τα μάτια κλειστά, ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου μπρούμυτα. Ήμουν πολύ φοβισμένος και καθόμουν και σκεφτόμουν τι θα ήταν το καλύτερο να κάνω, αν θα έπρεπε να σηκωθώ και να αντιμετωπίσω αυτόν που είχε μπει ή να κάνω ότι κοιμάμαι για την ασφάλειά μου. Δεν άκουγα κανένα θόρυβο από αυτόν ή σημάδι κάποιας κίνησης και αυτό μεγάλωνε ακόμα περισσότερο την αγωνία μου. Ξαφνικά και πάλι χωρίς να ακούσω θόρυβο και έχοντας τα μάτια μου κλειστά, καταλαβαίνω πλέον ότι αυτός ο κάποιος έχει μπει στο δωμάτιό μου. Δεν μπορούσα να κουνηθώ από τον φόβο μου και δεν τολμούσα να ανοίξω τα μάτια μου. Τώρα είχα για πρώτη φορά την αίσθηση ότι αυτό που συνέβαινε δεν ήταν φυσιολογικό και ότι αυτός ο κάποιος ή κάτι που είχε έρθει να με επισκεφτεί ίσως να ήταν άνθρωπος, ίσως κάτι άλλο. Το ένιωσα να έρχεται πάνω από το κεφάλι μου και να σκύβει και από τις δυο μεριές σαν να ήθελε να δει αν κοιμόμουν ή παρίστανα ότι κοιμόμουν. Τώρα ένιωθα ΞΕΚΑΘΑΡΑ την ανάσα του πάνω από το σβέρκο μου. Αποφάσισα τελικά να πάρω θάρρος και να κουνηθώ, να κάνω ότι γυρνάω πλευρό και αν όπως θα σήκωνα το χέρι μου άγγιζα κάποιον, ότι και να ‘ταν θα πάλευα. Το έκανα και δεν υπήρχε τίποτα εκεί. Από τη στιγμή που κουνήθηκα δεν ένιωθα άλλο τη ανάσα του, ούτε καμιά παρουσία μέσα στο δωμάτιό μου. Με πήρε ξανά ο ύπνος και μόνο το πρωί με το φως και με το θόρυβο απ’ έξω τόλμησα να ψάξω το σπίτι. Δεν έλειπε τίποτα και δεν είχε πειραχτεί τίποτα. Όλα ήταν εντάξει. Κι όμως, στα τέσσερα χρόνια που έμεινα στο σπίτι η ίδια ιστορία επαναλήφθηκε άλλες δύο φορές. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που έκανε αισθητή την παρουσία του μ’ αυτόν τον τρόπο. http://gokuthelegend.wordpress.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το κοριτσάκι και η κούκλα τη

Ζούσε κάποτε ένα κοριτσάκι που το λέγαν Μαργαρίτα. Ήταν ένα πολύ όμορφο κοριτσάκι και οι γονείς του το αγαπούσαν πολύ και του έκαναν όλα τα χατίρια. Είχε δυο πράσινα υπέροχα ματάκια. Ένα απόγευμα, η Μαργαρίτα και η μαμά της πήγαν για ψώνια. Η Μαργαρίτα είχε ψηλώσει πολύ τον τελευταίο καιρό και τα φορέματα της δεν της έκαναν πια. Αγόρασαν ένα γαλάζιο φόρεμα και μια τούλινη ομπρέλα και γαλάζια γάντια. Μετά πήγαν σ' ένα άλλο μαγαζί κι εκεί αγόρασαν ένα ζευγάρι μαύρα λουστρίνια, γιατί η Μαργαρίτα σύντομα θα πήγαινε για πρώτη φορά στο σχολείο και η μαμά έλεγε πως έπρεπε να είναι ευπαρουσίαστη. Γυρνώντας σπίτι, η Μαργαρίτα και η μαμά της είδαν ένα κατάστημα που δεν είχαν ξαναδεί. Ήταν ένα ολοκαίνουριο και αστραφτερό μαγαζί με παιχνίδια. Μπροστά-μπροστά, στη βιτρίνα, ήταν μια κούκλα. Ήταν μια πολύ όμορφη κούκλα, με πορσελάνινο πρόσωπο, με ξανθά μαλλιά και μπλε μάτια. Φόραγε ένα γαλάζιο φόρεμα και μαύρα λουστρίνια και κρατούσε μια τούλινη ομπρέλα. Τα χέρια της ήταν σκεπασμένα με γαλάζια γάντια. Μόλις την είδε, η Μαργαρίτα ήξερε πως την ήθελε. Κοίταξε τη μαμά της ικετευτικά και της είπε πως αν της έπαιρνε αυτή την κούκλα δε θα ζητούσε τίποτ' άλλο, ποτέ ξανά. Όμως η μαμά της ήταν κουρασμένη και δεν είχε άλλα χρήματα μαζί της, οπότε η κούκλα έμεινε στη βιτρίνα. Αλλά η Μαργαρίτα υποσχέθηκε από μέσα της πως θα πήγαινε να την πάρει, γιατί ήταν σίγουρη πως και η κούκλα, επίσης, την ήθελε. Οι μέρες όμως περνούσαν και η Μαργαρίτα άρχισε να πηγαίνει σχολείο και η μαμά δεν της αγόρασε την κούκλα και η Μαργαρίτα σιγά-σιγά το ξέχασε. Στο κάτω-κάτω, ήταν πολύ μεγάλη για να παίζει με κούκλες. Ώσπου ήρθαν τα Χριστούγεννα και η Μαργαρίτα είδε ένα μεγάλο πακέτο να την περιμένει κάτω απ' το δέντρο κι αμέσως θυμήθηκε την κούκλα και κατάλαβε τι ήταν μέσα στο κουτί. Οι γονείς της κοίταζαν τα δύο κοριτσάκια, το αληθινό και το πορσελάνινο, να παίζουν και να στροβιλίζονται και καμιά φορά δεν μπορούσαν να πουν ποιο ήταν ποιο, τόσο πολύ έμοιαζαν. Η Μαργαρίτα πήρε την κούκλα στο κρεβάτι της εκείνο το βράδυ, το ίδιο και το επόμενο, το ίδιο και το βράδυ μετά απ' αυτό. Η Μαργαρίτα μεγάλωνε, αλλά η κούκλα έμενε πάντα ίδια. Μόνο που τώρα το φόρεμά της έμοιαζε γκρι από τη βρωμιά, η τούλινη ομπρέλα της είχε χαθεί και το ένα της γάντι ήταν σκισμένο. Είχε ένα βαθύ ράγισμα κατά μήκος του προσώπου της και το ένα της μάτι είχε φύγει από τη θέση του. Η Μαργαρίτα ακόμη την έπαιρνε στο δωμάτιό της τα βράδια, αλλά την άφηνε σε μια γωνία, πάνω σ' ένα σωρό από λούτρινα αρκουδάκια. Την τοποθετούσε πάντα με το πρόσωπο στον τοίχο, γιατί το άδειο μάτι της την τρόμαζε και δεν ήθελε να το βλέπει. Ώσπου, μια νύχτα, η Μαργαρίτα ανέβηκε για ύπνο χωρίς την κούκλα. Μόλις είχε δει μια κάπως "ενήλικη" ταινία και υπήρχαν κάποια πράγματα που ήθελε να δοκιμάσει, μόνη της, χωρίς να νιώθει καρφωμένο πάνω της το άδειο μάτι της κούκλας που την τρόμαζε. Έτσι, η κούκλα έμεινε στο σαλόνι, με το λειψό της βλέμμα να ατενίζει το κενό. Και ήταν τόσο θλιμμένο αυτό το βλέμμα. Στη μέση της νύχτας, η Μαργαρίτα ξύπνησε απότομα. Της φάνηκε πως άκουσε κάτι. Κάτι σαν ψίθυρο...ή σύρσιμο. Αφουγκράστηκε προσεκτικά. - Μαργαρίτα? Ήταν μια λεπτή, παιδική φωνή, όμοια με τη δική της φωνή όταν ήταν μικρή. Σκέφτηκε πως παράκουσε και προσπάθησε να ξανακοιμηθεί. Αλλά η φωνή επέμεινε. - Μαργαρίτα...γιατί με ξέχασες? Η Μαργαρίτα ανακάθισε στο κρεβάτι της και κοίταξε γύρω της. Η καρδιά της χτυπούσε ξέφρενα. Μετά από λίγα λεπτά ησυχίας, γλίστρησε και πάλι κάτω από το πάπλωμα κι έκλεισε σφιχτά τα μάτια της. - Γιατί δεν παίζεις πια μαζί μου? Η φωνή ήταν λυπημένη και γεμάτη παράπονο. - Μήπως επειδή έχω σπασμένο πρόσωπο? Αλλά...εσύ μου το έσπασες, Μαργαρίτα. Η Μαργαρίτα τότε κατάλαβε σε ποιον ανήκε η φωνή κι αμέσως ησύχασε. Προφανως ονειρευόταν. Στο κάτω-κάτω, ήταν μονάχα μια κούκλα. Όμως, την επόμενη φορά, η φωνή ακούστηκε πιο κοντά κι η Μαργαρίτα δεν ήταν πια τόσο σίγουρη. - Μήπως επειδή μου λείπει ένα μάτι? Αλλά...εσύ μου το έβγαλες, Μαργαρίτα. Η Μαργαρίτα τυλίχτηκε στο πάπλωμα κι έκλεισε τ'αφτιά της. Δεν ήθελε ν' ακούει, δεν ήθελε. - Μήπως επειδή είμαι βρώμικη και τα γάντια μου σκισμένα? Αλλά...κι αυτά εσύ τα έκανες, Μαργαρίτα. Μόνο τότε κατάλαβε η Μαργαρίτα πως η φωνή ακουγόταν μέσα στο κεφάλι της. Τράβηξε τα χέρια της από τ' αφτιά της. Ένας θόρυβος ακούστηκε από τις σκάλες. Έμοιαζε με βήματα. Η Μαργαρίτα έπνιξε μια τρομαγμένη κραυγή. - Μαργαρίτα, Μαργαρίτα, είπε τραγουδιστά η φωνή. Φοβάσαι? Ένα καμπανιστό, παιδικό γέλιο ακούστηκε έξω από την πόρτα της. Η Μαργαρίτα έτρεμε κάτω από το πάπλωμα. Η πόρτα έτριξε σιγανά. - Μη φοβάσαι...εγώ ήρθα μόνο για να παίξουμε, είπε η κούκλα κι η φωνή της ήταν ξανά λυπημένη και γεμάτη παράπονο. Το πρωί, η Μαργαρίτα άργησε να ξυπνήσει για να πάει σχολείο. Η μαμά της ανέβηκε να δει αν ήταν καλά. - Μαργαρίτα? Στεκόταν με το πρόσωπο στον τοίχο, μπροστά από τη στοίβα με τα λούτρινα αρκουδάκια. Φόραγε ακόμη το νυχτικό της. - Μαργαρίτα?ρώτησε και πάλι, αβέβαια. Όμως η Μαργαρίτα δεν της απάντησε ούτε τότε. Την πλησίασε και την άγγιξε στον ώμο. Ήταν παγωμένη και παράξενα άκαμπτη. Τρόμαξε και τη γύρισε προς το μέρος της. Μια βαθιά χαρακιά κατέβαινε στο πρόσωπό της και το ένα της μάτι ήταν βγαλμένο. Ούρλιαξε. Το πτώμα παρέμεινε όρθιο, με κάποιο μυστηριώδη τρόπο και την κοίταζε. Δεν υπήρχε τρόμος στο λειψό του βλέμμα, μόνο θλίψη και στα χείλη του ήταν χαραγμένο ένα πικρό χαμόγελο. Το μαγαζί με τα παιχνίδια είχε καινούρια παραλαβή εκείνο το πρωί. Μέσα σ'ένα από τα κουτιά υπήρχε μια κούκλα. Είχε ξανθά μαλλιά και πορσελάνινο πρόσωπο. Φόραγε ένα αστραφτερό, γαλάζιο φόρεμα και μαύρα λουστρίνια. Κράταγε μια τούλινη ομπρέλα και τα χέρια της ήταν καλυμμένα με γαλάζια γάντια. Το ένα της μάτι ήταν γαλάζιο και το άλλο πράσινο. Bella Cullen Πηγή http://thetwilightsaga.forumgreek.com/t93p135-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Προσοχή στις γριούλες

Αληθινή ιστορία που συνέβη πριν μερικά χρόνια. Μια γυναίκα που γύριζε από την δουλειά της και πήγε στο παρκινγκ όπου είχε αφήσει το αμάξι της. Εκεί είδε να την περιμένει μια γριούλα έξω από το αμάξι. Η γριά την ρώτησε που πήγαινε και η κοπέλα απάντησε στην Κηφισιά. Η γριούλα είπε πως πήγαινε και αυτή εκεί και αν μπορούσε να την πάρει μαζί της. Εκείνη συμφώνησε. Στη διαδρομή η γυναίκα έστρεψε το κεφάλι της και έκπληκτη είδε το χέρι της γριάς να μοιάζει με αντρικό επειδή είχε τρίχες. Συνέχισε να οδηγάει και από τον καθρέφτη κοίταξε καλύτερα την γριά και είδε πως κάτω από την μανίκι της ήταν ένα αντρικό τριχωτό χέρι!! Λίγα μέτρα πιο κάτω υπήρχε ένα φανάρι. Η γυναίκα κατατρομαγμένη έπεσε επίτηδες πάνω στον μπροστινό της και κατέβηκε γρήγορα από το αμάξι να καλέσει την αστυνομία. Μόλις είχε φτάσει η αστυνομία η γριά είχε εξαφανιστεί. Στον έλεγχο του αμαξιού οι αστυνομικοί βρήκαν στο μπροστινό κάθισμα μία σακούλα που άνηκε στη γιαγιά και μέσα ένα μαχαίρι με σημάδια φθοράς από την χρήση . Η γριά τελικά ήταν δολοφόνος τον οποίο έψαχνε η αστυνομία καιρό...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Μήπως έχετε ώρα?

Πριν πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, μια φίλη ξύπνησε όπως κάθε πρωί να πάει στη δουλειά της. Λόγω του ότι δεν ήταν πυκνοκατοικημένη περιοχή, γύρω στις 6 τα χαράματα δεν υπήρχε ψυχή στο δρόμο. Αυτό δεν ήταν κάτι που την ενοχλούσε όμως, μιας και είχε συνηθίσει στο σκηνικό αυτό. Αυτό που την ενόχλησε ήταν τα βήματα ενός ανθρώπου πίσω της. Ξαφνιασμένη γύρισε και είδε έναν άνδρα, αρκετά ψηλό, με μακριά μαλλιά και γένια να την ακολουθεί. Επιτάχυνε το βήμα της και σκέφτηκε πως δεν είναι ώρα να παραλογίζετε. Ωστόσο, άλλαξε πεζοδρόμιο. Έκπληκτη είδε τον άνδρα να αλλάζει κι αυτός πεζοδρόμιο. Άρχισε να περπατά πιο γρήγορα και πιο γρήγορα ως που άρχισε να τρέχει κι ο άνδρας έτρεχε πίσω της. Κάποια στιγμή ο τρελός την είχε πλησιάσει στο ένα μέτρο περίπου. Σταματά να τρέχει και γυρνά και βλέπει τον τρελό. Σταματά κι αυτός λαχανιασμένος και την κοιτά και τότε τον ρωτάει αυτή "μήπως έχετε ώρα?". Ο τρελός σαστισμένος κοιτά το ρολόι του κι αυτή προλαβαίνει να το βάλει στα πόδια και να εξαφανιστεί. Μερικές μέρες αργότερα άκουσε στο ραδιόφωνο για κάποιον τρελό που το είχε σκάσει και είχε βιάσει και σκοτώσει 3-4 γυναίκες. http://gokuthelegend.wordpress.com/2010/07/15/%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CE%AF-%CE%BC%CE%AE%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%8E%CF%81%CE%B1/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Αυτό πρέπει να το δεις

Ήταν μία βροχερή και ομιχλώδης νύχτα. Μία νεαρή φοιτήτρια οδηγούσε με το αυτοκίνητο της σε έναν επαρχιακό δρόμο και προσπαθούσε να μείνει ξάγρυπνη. Λίγο πριν την πάρει ο ύπνος για τα καλά και πέσει σε κανέναν γκρεμό παρατήρησε ότι το αυτοκίνητο της είχε πολύ λίγη βενζίνη και θυμήθηκε πως η τελευταία πόλη που πέρασε ήταν αρκετά μακριά. Έτσι άρχισε με αγωνία να ψάχνει για βενζινάδικο. Για καλή της τύχη είδε ένα παλιό βενζινάδικο στην μέση του πουθενά, όμως ήταν ανοιχτό και αυτό της έφτανε. Όταν ήρθε ο υπάλληλος για να γεμίσει το ρεζερβουάρ, η κοπέλα βγήκε έξω. Της φάνηκε πολύ περίεργος, μιας και έμοιαζε να είναι σε έναν δικό του κόσμο, έκανε πως δεν άκουγε πόσο του έλεγε να βάλει και σαν να της έκανε γκριμάτσες. Αφού τελικά της έβαλε βενζίνη της είπε ότι κάτι μύριζε περίεργα κάτω από το καπό και να της ζήτησε να το ανοίξει για να δουν τι συμβαίνει. Η κοπέλα άνοιξε την πόρτα του οδηγού και τράβηξε τον μοχλό για ανοίξει το καπό. Ωχ της λέει ο υπάλληλος αυτό πρέπει να το δείς. Η κοπέλα τρομαγμένη γενικά από την συμπεριφορά του, και όντας μόνη σε ένα σκοτεινό βενζινάδικο στην μέση του πουθενά, πήγε εκεί τελείως απρόθυμα. Τότε ο υπάλληλος της λέει: «το αυτοκίνητο σου πρέπει να το πάρει γερανός, έλα μέσα στο γραφείο» και την αρπάζει από το χέρι. Με τη σπρώχνει και τη βάζει μέσα στο γραφείο και κλειδώνει την πόρτα. Τότε η κοπέλα αρχίζει να τον χτυπάει με μανία, και να τρέχει προς την πόρτα. Τότε αυτός της λέει, «συγνώμη που σε έβαλα μέσα με το ζόρι, όμως πρέπει να πάρουμε τηλέφωνο την αστυνομία! Ένας τύπος είναι κρυμμένος στα πόδια στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου σου και δεν ήθελα να καταλάβει πως τον είδα!» Πράγματι πήραν την αστυνομία που έφτασε σε λιγάκι και έπιασε τον τύπο στο πίσω κάθισμα. Ήταν ένας μανιακός δολοφόνος που όπως ομολόγησε είχε σκοτώσει πάνω από 15 κοπέλες, και προφανώς έψαχνε την κατάλληλη ευκαιρία για να προσθέσει ακόμη μία στα θύματα του.http://www.snopes.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μην ανοίξεις την πόρτα

Αυτή είναι αληθινή ιστορία που έγινε πριν αρκετά χρόνια. Μία γυναίκα ήταν μόνη στο σπίτι γιατί ο άντρας της είχε φύγει το απόγευμα για δουλειές. Γύρω στα μεσάνυχτα και αφού είχε κλείσει την τηλεόραση για να πάει για ύπνο άκουσε κλάματα μωρού στην εξώπορτα της. Παραξενεύτηκε και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να πάρει τηλέφωνο την αστυνομία. Μόλις τους είπε τι συνέβαινε, εκείνοι της είπαν <<ό,τι και αν συμβεί ΜΗΝ ανοίξεις την πόρτα.>> αυτή τους είπε πως φοβάται μήπως ο σκύλος της οικογένειας δαγκώσει το μωρό, αλλά οι αστυνομικοί της απάντησαν: <<κυρία φύγετε μακριά από την πόρτα και κρυφτείτε στο πιο ασφαλές δωμάτιο. Στέλνουμε ήδη δύο περιπολικά για να σας βοηθήσουν. Μην ανοίξετε σε κανέναν.>> Οι αστυνομικοί έφτασαν μετά από 10 λεπτά αλλά δεν βρήκαν κανέναν ούτε και το μωρό. Όταν η γυναίκα τους άνοιξε τελικά, της είπαν ότι ψάχνουν έναν μανιακό δολοφόνο, που βάζει μία κασέτα με ένα μωρό που κλαίει για να του ανοίξουν την πόρτα. Όλα του τα θύματα είναι γυναίκες μόνες στο σπίτι, τις οποίες βιάζει και έπειτα σκοτώνει. Δεν έχει συλληφθεί από τότε...http://www.snopes.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Το γράμμα του τυφλού

Μία κοπέλα ήταν με τις φίλες τις για ψώνια. Αφού πέρασαν όλη τους την μέρα στο εμπορικό κέντρο χαιρετήθηκαν και ξεκίνησε η κάθε μία τον δρόμο της επιστροφής στο σπίτι. Στην γωνία έξω από το εμπορικό κέντρο, πλησιάζει την κοπέλα ένας τυφλός γέρος με μπαστούνι και της λέει με γλυκό τρόπο: <<Μήπως μπορείς να με βοηθήσεις να στείλω αυτό το γράμμα γιατί δεν βλέπω?>> Η κοπέλα το πήρε στα χέρια της και αφού τον λυπήθηκε πολύ του λέει: <<μην ανησυχείτε θα πάω εγώ η ίδια, είναι δύο στενά πιο κάτω>>. Ο γέρος την ευχαρίστησε και η κοπέλα συνέχισε τη διαδρομή για το σπίτι της περνώντας όμως πρώτα από τη διεύθυνση που έλεγε το γράμμα. Φτάνοντας εκεί είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει. Το σπίτι ήταν μία μονοκατοικία με μεγάλη αυλή. Η κοπέλα άνοιξε την πόρτα και άρχισε να περπατάει στο πέτρινο μονοπάτι προς την είσοδο του σπιτιού. Τότε πρόσεξε με την άκρη του ματιού της δύο ψόφιες γάτες και τρόμαξε πολύ. Έφυγε γρήγορα χωρίς να παραδώσει το γράμμα. Όταν έφτασε σπίτι της από περιέργεια το άνοιξε. Μέσα βρήκε ένα χαρτί που έγραφε μία μόνο πρόταση: <<αυτή είναι η τελευταία που σου στέλνω για σήμερα...>>http://www.snopes.com



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η Όμορφη Λαμπερή Σκιά

Ήταν γύρω στις δέκα το βραδάκι. Ήμουν στο σπίτι ολομόναχη γιατί η μαμά μου είχε πάει να επισκεφθεί τη θεία μου η οποία είχε γιορτή. Εγώ βέβαια δεν τη συνόδευσα γιατί βαριέμαι τα σόγια (το σόι, τα σόγια). Έτσι έμεινα μόνη μου. Κάπου εδώ θέλω να κανω μια υποσημείωση λέγοντας ότι καραπιστεύω στα φαντάσματα, στα πνεύματα κτλ. Λοιπόν, συνεχίζω... Κάποια στιγμή, πείνασα. Κι έτσι αναγκάστηκα να πάω στην κουζίνα για να πάρω κάτι να φάω από το ψυγείο. Μόλις πήρα ό,τι ήθελα, είπα να πάω να το χλαπακιάσω στο σαλόνι βλέποντας τηλεόραση. Έτσι έσβησα το φώς της κουζίνας και κατευθύνθηκα προς το σαλόνι. Καθώς προχωρούσα στο διάδρομο είδα πίσω από την πόρτα του σαλονιού κάτι σαν χαμηλή λάμψη. Κι όμως! Ήμουν σίγουρη πως δεν είχα αφήσει κανένα φως αναμμένο. Τρόμαξα! Ένιωσα ένα ρίγος να διαπερνά το σώμα μου! Πανικοβλήθηκα κι άρχισα να τσιρίζω. Παρ' όλες τις τσιρίδες μου εκείνη η παράξενη λάμψη συνέχιζε να υπάρχει εκεί. Τελικά αποφάσισα να φανώ θαρραλέα, κάτι που ποτέ δεν συνηθίζω, και να πάω να δω τι ήταν. Εξάλλου δεν υπήρχε και καμιά άλλη λύση. Πήρα μια βαθιά ανάσα κι άνοιξα σιγά σιγά την πόρτα, κι είδα από πίσω... Και τότε, πάγωσα!!! Αντίκρισα μια αιωρούμενη κατάλευκη λαμπερή σκιά. Ήταν μια όμορφη μορφή γυναίκας όπου έμοιαζε περισσότερο με βασίλισσα. Δεν πρόλαβα όμως να κάνω τίποτα. Μου χαμογέλασε, και σε κλάσματα δευτερολέπτου εξαφανίστηκε... Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. Έτρεξα γρήγορα να ανοίξω. Ήταν η μαμά μου. Της διηγήθηκα κατευθείαν τι είχε συμβεί όσην ώρα αυτή έλειπε. Ούτε η μαμά μου όμως, ούτε κανένας άλλος δεν με πίστεψε. Πηγή:http://www.xrisima.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Και μη Χαθούμε

Γεια σας. Με λένε Παναγιώτα και είμαι 29 χρονών. Την ιστορία που στέλνω την αφηγείται ξανά και ξανά ο παππούς μου με την πρώτη ευκαιρία. Όταν στα νιάτα του ζούσε στο χωριό έπρεπε συχνά να κάνει μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια για να επισκεφτεί φίλους σε γύρω χωριά ή για να κάνει κάποια εργασία. Ένα απόγευμα είχε βγει για να πάει σε κάποιον φίλο του σε ένα χωριό που απέχει 8 χλμ. από το δικό μας. Θα περνούσε τη νύχτα εκεί. Περπατώντας σύντομα άρχισε να σκοτεινιάζει και τότε βέβαια δεν υπήρχαν φώτα στους δρόμους και τέτοια. Δεν έβλεπε και πολύ καλά. Σε λίγο όμως είδε μπροστά του έναν άνθρωπο να προχωράει, ο άνθρωπος αυτός ήταν ψηλός και γεμάτος και περπατούσε κάπως καμπουριαστά. Υπέθεσε ότι θα ήταν κάποιος από το χωριό, κανένας γερός αλλά όταν τον πλησίασε κι άλλο κατάλαβε ότι αυτόν δεν τον γνώριζε. Στο τέλος επειδή ο γέρος προχωρούσε αργά τον έφτασε και τον χαιρέτησε. Ο γέρος του απάντησε, γεια σου παλικάρι και γύρισε. Ο παππούς δεν τον είδε με καλό μάτι, κάτι δεν του καθότανε καλά σ` αυτόν τον γέρο. Πιάσανε όμως κουβέντα και ο γέρος τον διαβεβαίωσε ότι ήταν από το διπλανό χωριό, αυτό στο οποίο πήγαινε και ο παππούς μου και ότι είχε έρθει στο δικό μας χωριό για να δει την αδερφή του. Το όνομα της αδερφής του που έδωσε ήταν άγνωστο στον παππού που φυσικά ήξερε όλους τους κατοίκους του χωριού. Αυτό τον έκανε να υποψιαστεί περισσότερο και επειδή ήταν και νύχτα άρχισε να φοβάται πάρα πολύ. Ο γέρος του φαινότανε πολύ περίεργος και μιλούσε για πράγματα και πρόσωπα για τα οποία ο παππούς δεν είχε ιδέα. Ο παππούς είχε τρομάξει τόσο πολύ που για να γλυτώσει από το γέρο του ζήτησε να τον περιμένει για λίγο για να πάει να κατουρήσει. Πήγε δίπλα στο δρόμο σε κάτι δέντρα και όταν βεβαιώθηκε ότι δεν τον έβλεπε ο γέρος το έσκασε μέσα από τα χωράφια και αποφάσισε επειδή ήταν αργά να γυρίσει στο σπίτι του. Όμως καθώς προσπαθούσε να γυρίσει χάθηκε μέσα στα χωράφια. Σε κάποια στιγμή νόμισε ότι βρήκε το δρόμο και κατέβηκε σε μια κατηφόρα ώσπου ξάφνου είδε φως από κερί ή φανάρι. Πήγε προς εκείνο το δέντρο που είδε το φως για να δει ποιος ήταν και να ρωτήσει για το δρόμο του. Εκεί είχε όντως ένα φανάρι κρεμασμένο αλλά δεν ήταν κανείς. Και τότε ξαφνικά...μέσα από τους θάμνους βγάζει το κεφάλι του ο γέρος και με ένα σατανικό χαμόγελο του λέει: πού ήσουν εσύ? σ' έχασα! Ο παππούς άρχισε να φωνάζει και να τρέχει μακριά από το γέρο για τον οποίο κατάλαβε ότι ήταν βρικόλακας. Λίγο μετά κατάφερε να βρει το δρόμο για το χωριό και να πάει στο σπίτι του. Πίστευε ότι ήταν βρικόλακας ο γέρος ή κάτι τέτοιο γιατί ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ μυστήριος και γιατί αλλιώς θα ήταν αδύνατον να είχε κάνει όλον αυτόν τον δρόμο και να ξαναπετύχει τον παππού εκεί που τον πέτυχε που ήταν τελείως έξω από το δικό του δρόμο. Ο παππούς δεν τον ξαναείδε ποτέ αλλά και δεν ξανά έκανε την ίδια διαδρομή βράδυ ποτέ. Πηγή: http://www.xrisima.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Βράδυ Ψυχοσάββατο

Aυτό έγινε πέρσι, σε ένα πάρτι. Όσα έγιναν στο σπίτι μου είναι αλήθεια. Όσα έγιναν στο σπίτι της κοπέλας που έκανε το πάρτι δεν ξέρω αν είναι... Πέρσι η Έλενα (η φίλη μου) έκανε πάρτι για τις απόκριες. Εγώ δεν μπορούσα να πάω γιατί ήμουν άρρωστη(να πάρει..). Εκείνη την μέρα ήταν Σάββατο, και για την ακρίβεια Ψυχοσάββατο... Έχετε ακούσει φαντάζομαι τι λένε για το Ψυχοσάββατο- ότι βγαίνουν οι ψυχές των νεκρών και τέτοια... Όταν ήταν στο πάρτι, τα παιδιά είχαν πάρει έμενα τηλέφωνο για να μου πουν περαστικά και μιλούσαμε. Είχε πάει 11 το βράδυ και φύσαγε πάρα πολύ! Η Έλενα και τα παιδιά εκείνη την ώρα έλεγαν τρομακτικές ιστορίες. Ξαφνικά ένας από την παρέα ανέφερε ότι είναι ψυχοσάββατο. Εκείνη την ώρα άκουσα μια στριγκλιά και τα φωτά και το τηλέφωνο έκλεισαν. Ο αέρας φύσαγε πιο δυνατά και άκουσα την πόρτα να ανοιγοκλείνει, και κάτι να σέρνεται στο πάτωμα. Αυτό συνεχίστηκε για μια ώρα.. Όταν πήγε 00:01 τα πάντα σταμάτησαν, τα φωτά άναψαν και το τηλέφωνο άνοιξε.. Την επόμενη μέρα πήρα την Έλενα τηλέφωνο και την ρώτησα τι συνέβη. Μου είπε ότι άκουσαν μια στριγκλιά, έκλεισαν τα φωτά και είδαν σκιές στο παράθυρο.. Και στις 00:01 όλα έγιναν φυσιολογικά... Ήταν Κυριακή... Μέτα δεν κοιμόμουν τα βράδια για μια βδομάδα... Και ακόμα και σήμερα, όταν είναι ψυχοσάββατο ακούω τον αέρα να φυσάει και δεν κοιμάμαι από τον φόβο μου!!! Marzaki Cullen από το http://thetwilightsaga.forumgreek.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μην Ανάψεις το Φως

Ήταν δυο φοιτήτριες και κολλητές στη Θεσσαλονίκη. Ένα βράδυ η μία έφυγε για να πάει έξω σε νυχτερινό μαγαζί. Κατά τις 4 βαρέθηκε και γύρισε σπίτι. Η συγκάτοικος της κοιμόταν στο δωμάτιο. Ήθελε λοιπόν η κοπέλα να ξεντυθεί και να ξεβαφτεί αλλά χρειαζόταν αυτό το υγρό που βάζουνε όταν ξεβάφονται. Το είχε στο δωμάτιο της συγκάτοικου, οπότε λοιπόν χτυπάει μήπως και ήταν ξύπνια.. δεν απάντησε η συγκάτοικος οπότε άνοιξε την πόρτα, δεν άνοιξε το φως για να μην την ξυπνήσει και ψηλαφώντας στο σκοτάδι πήρε στα γρήγορα το μπουκαλάκι με το ξεβαφτικό και πήγε στο δωμάτιο της. Το πρωί που ξύπνησε ήθελε να ξυπνήσει τη συγκάτοικο της για να πάνε για ψώνια. Χτύπησε αλλά δεν απάντησε. Ανοίγει για να την ξυπνήσει και την βρίσκει σφαγμένη και δίπλα της ένα χαρτί που έγραφε: "ΑΝ ΑΝΟΙΓΕΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΣΟΥΝΑ ΚΙ ΕΣΥ ΣΦΑΓΜΕΝΗ" http://spookygreekstory.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το Παζλ

Μια γεροντοκόρη ένα απόγευμα δεν είχε τίποτε άλλο να κάνει και βγήκε έξω για να αγοράσει ένα παζλ, καθώς τα παζλ ήταν η μοναδική της ασχολία. Όταν αγόρασε το παζλ δεν κοίταξε την σκηνή που απεικόνιζε μιας και το αγόρασε στην τύχη. Όταν έφτασε στο σπίτι της άρχισε να φτιάχνει το παζλ. Καθώς πήγε να ενώσει τα πρώτα δύο κομμάτια χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. Πήγε, άνοιξε, αλλά δεν ήταν κανείς. Οπότε συνέχισε να φτιάχνει το παζλ ώσπου έφτασε στη μέση είδε σε έναν καθρέφτη που ήταν απέναντί της μία σκιά να πλησιάζει προς το μέρος της. Γυρνώντας να δει ποιός ήταν από πίσω της τρομοκρατημένη δεν είδε κανένα. Τρομοκρατημένη, συνέχισε να φτιάχνει το παζλ και όταν ήταν έτοιμη να βάλει και το τελευταίο κομμάτι για να δει επιτέλους την εικόνα, το κουδούνι της ξαναχτύπησε και εκείνη έντρομη άνοιξε... Μετά από 15 μέρες οι γείτονές της ανησύχησαν και κάλεσαν τις αρχές. Όταν μπήκαν στο σπίτι της σπάζοντας την πόρτα την είδαν σωριασμένη στο πάτωμα με καμένα τα μάτια, χαρακιές από μαχαίρι, και στο στήθος της γραμμένο "Να βλέπεις τι αγοράζεις". Και πράγματι, όταν οι αρχές ερεύνησαν το σπίτι βρήκαν ένα μισοτελειωμένο παζλ το οποίο έδειχνε την κοπέλα τρομαγμένη και από πίσω της μία σκιά... http://spookygreekstory.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Το Πνεύμα ενός Δολοφόνου

Αυτή την ιστορία μου την έχει πει η γιαγιά μου και είναι 1.000% αληθινή. Ήταν αυτή και η αδερφή της (η οποία τώρα πια δεν ζει) και περπατούσαν 12 η ώρα αν μου είπε καλά στο χωριό (ήταν μικρές 15 με 16 ) και όπως προχωρούσαν πέρασαν έξω από την εκκλησιά και είπαν να ανάψουν ένα κερί μπαίνουν και ρωτάνε αν είναι κανείς εκεί απάντηση....καμία όλα τα φώτα κλειστά έκτος από τα κεριά και τα καντήλια, πάνε να βγούνε έξω και βλέπουν μια γυναικά συχωριανή τους ήταν με πολύ βαθιές γρατσουνιές στον λαιμό, την ρωτάνε τι συνέβη και τους λέει να μην τολμήσουν και πατήσουν το πόδι τους στο σπίτι που βρίσκετε λίγο πιο κάτω από το νεκροταφείο. Εντάξει? -Εντάξει. Αλλά επειδή ήταν περίεργες δεν την άκουσαν και πήγαν την άλλη μέρα την ίδια ώρα και είδαν με τα ίδια τους τα μάτια την συγχωριανή τους να πνίγει με τα ίδια της τα χέρια το μωρό της πήγαν το είπαν στην αστυνομία και μετά από λίγο καιρό ανακάλυψαν ότι την είχε κυριέψει το πνεύμα ενός δολοφόνου του χωριού και την έβαζε να πνίγει την οικογένεια της! Elizabeth _ Cullen <3 Πηγή: http://thetwilightsaga.forumgreek.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το Παιδί του πάνω Ορόφου

Θα σας φανεί τελείως απίστευτο αλλά.... έγινε. Σπούδαζα κάπου στο εξωτερικό. Ένα βράδυ καθώς πήγα να κοιμηθώ βλέπω κάτι σαν μια σκιά να περιπλανιέται μέσα στο δωμάτιο. Έτρεχε από τοίχο σε τοίχο. Κοκάλωσα. Σε κάποια στιγμή έρχεται, απότομα, πολύ γρήγορα (το θυμάμαι και ανατριχιάζω) και σταματάει μπροστά μου ένας άνθρωπος (η σκιά) γύρω στα 50 και αρχίζει να μου μιλάει ίσως Λατινικά ίσως ανάποδα, σχετικά γρήγορα. Με κοιτούσε με μίσος και χαρά μαζί. Ένα περίεργο βλέμμα, τρομακτικό. Η ομιλία του κράτησε, νομίζω, δυο λεπτά. Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Σε κάποια στιγμή έκανα τον σταυρό μου με το δάχτυλο και εξαφανίστηκε. Το βράδυ φυσικά δεν κοιμήθηκα. Την άλλη μέρα στον επάνω όροφο βρήκανε κατακρεουργημένο ένα νεαρό παιδί (20 περίπου ετών) ο οποίος είχε ΡΑΜΜΕΝΟ ένα σταυρό στο μπούτι του ενώ το σπίτι ήτανε άνω-κάτω. Οι γείτονες λέγανε ότι είχε σχέσεις με σατανικές οργανώσεις. Ποιος ξέρει ίσως κάποιος γείτονας να είχε δει ό,τι και εγώ! Σηκώθηκα και έφυγα αμέσως, παράτησα σπουδές και γύρισα Ελλάδα. Πηγή: http://leogirl2706.pblogs.gr/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το κορίτσι με το πιάνο

Κάποτε σε μια γειτονιά της Αθήνας υπήρχε ένα αρχοντόσπιτο, αυτά τα παλιά με τους διώροφα κτίσματα με εσωτερικές σκάλες και με κήπο. Σε αυτό το σπίτι έμενε μια τριμελής οικογένεια. Ο άντρας δούλευε σε κάποια μικρή επιχείρηση, η γυναίκα του σπιτιού ασχολιόταν με τις δουλειές του σπιτιού ενώ το παιδί τους, ένα μικρό κοριτσάκι πήγαινε σχολείο. Το κοριτσάκι αυτό είχε σαν χόμπι τη μουσική και του άρεσε πολύ το πιάνο. Έτσι λοιπόν οι γονείς του το έγραψαν σε ένα ωδείο και λίγο καιρό αργότερα του αγόρασαν και ένα πιάνο για να μπορεί να κάνει πρακτική εξάσκηση. Το μικρό κορίτσι καθόταν λοιπόν κάθε απόγευμα, αφού τελείωνε όλες τις άλλες του δουλειές, και έπαιζε πιάνο για αρκετές ώρες. Αυτό επαναλαμβανόταν συνέχεια κάθε μέρα σχεδόν πάντα μια συγκεκριμένη ώρα (ας πούμε ότι η ώρα αυτή ήταν 6 το απόγευμα). Μια μέρα όμως η μητέρα του της είπε να κάνει κάποιες δουλειές γιατί εκείνη θα έφευγε. Το κοριτσάκι δεν έκανε τις δουλειές που του είχε πει η μητέρα του και άρχισε να παίζει πιάνο. Όταν γύρισε η μητέρα του το βρήκε να παίζει πιάνο και υπέθεσε ότι οι δουλειές που τις είχε αναθέσει είχαν γίνει. Όταν όμως συνειδητοποίησε ότι το κοριτσάκι δεν είχε κάνει τίποτα απολύτως έγινε έξω φρενών. Τότε άρχισε να μαλώνει το κορίτσι και ξέσπασε ένας μεγάλος καβγάς. Η μικρή έφυγε κλαίγοντας και άρχισε να ανεβαίνει την μεγάλη ξύλινη σκάλα μέχρι που την τράβηξε η μητέρα της. Τότε το κοριτσάκι παραπάτησε και έπεσε από την σκάλα, χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού της και πέθανε. Μετά από το συμβάν οι γονείς της άφησαν το σπίτι αυτό και μετακόμισαν σε άλλη περιοχή της Ελλάδας. Το σπίτι αυτό ερήμωσε καθώς δεν είχε απομείνει τίποτα εκεί μέσα. Όμως όποιος περάσει έξω από αυτό το σπίτι αυτό μια συγκεκριμένη ώρα θα ακούσει το μικρό κορίτσι να παίζει πιάνο. Πηγη http://tromaktikes-istories.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Η Μαυροφορεμένη του Έβρου

Το κατάλληλο σκηνικό για κάθε τρομακτική διήγηση συνηθίζεται να είναι ένα απομονωμένο μέρος, όπου κάποιος ανυποψίαστος άνθρωπος μένει μόνος του. Έτσι συμβαίνει και με την ιστορία ενός φαντάρου, ο οποίος με έναν ακόμη φίλο του φυλάνε σκοπιά στην <<πινέζα του χάρτη>>. Κάποια στιγμή ο ένας από τους δύο φεύγει για λίγο και ο φαντάρος που φυλάει τη σκοπιά μένει μόνος του. Σε λίγο ακούει βήματα και μέσα στο σκοτάδι βλέπει να ξεπροβάλλει η φιγούρα μιας μαυροφορεμένης γριούλας με το πρόσωπό της καλυμμένο από μια μαύρη μαντήλα. Τρομαγμένος ο φαντάρος, τη ρωτάει τι θέλει αλλά εκείνη δεν αποκρίνεται. Αντιθέτως, συνεχίζει να πλησιάζει προς το μέρος του. Εκείνος της φωνάζει να μην προχωρήσει αλλά εκείνη επιμένει να πλησιάζει παρόλο που πλέον τον ακούει να οπλίζει. Ξαφνικά η γιαγιά κοντοστέκεται, σηκώνει λίγο το κεφάλι της, τόσο ώστε να φαίνονται τα καταγάλανα τρομακτικά της μάτια και του λέει <<Αυτό που έχεις στην δεξιά σου τσέπη, να ξέρεις... σε έσωσε>>. Μέχρι ο φαντάρος να καταλάβει τί γίνεται, εκείνη έχει γυρίσει την πλάτη της κι έχει εξαφανιστεί καθώς εκείνος βάζει το χέρι του στη δεξιά του τσέπη και πράγματι βρίσκει ψίχουλα από αντίδωρο. Πηγή http://tromaktikes-istories.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το Πνεύμα των γραμμών του ΟΣ

Ο κίνδυνος είναι το βασικό συστατικό που κάνει και τον πιο ψύχραιμο ακροατή να σκιρτήσει από αγωνία. Στην ιστορία που ακολουθεί, οι σιδηροδρομικές γραμμές και φυσικά το σκοτάδι δίνουν το έναυσμα για να αποκτήσει η διήγηση το σασπένς και την κατάλληλη ατμόσφαιρα, η οποία καμιά φορά αρκεί για να υποβάλλει κάποιον, παρόλο που ουσιαστικά πρόκειται για ένα απλό συμβάν που θα συνέβαινε στον καθένα. Είναι Φεβρουάριος, χιονίζει ελαφρώς κι ο Ευτύχιος επιστρέφει από νυχτερινή διασκέδαση στις 03.00 το πρωί. Ξαφνικά προσπαθώντας να περάσει τις γραμμές του τρένου στα Σεπόλια και καθώς οι ράγες γλιστράνε από την υγρασία, πέφτει με το μηχανάκι του. Ξαφνικά, θα έλεγε κανείς κυριολεκτικά από το πουθενά, εμφανίζεται ένας παππούς γύρω στα 85-90 ντυμένος βαριά με παλτό, κασκόλ και καβουράκι στο κεφάλι. Πλησιάζει, σηκώνει (!) το μηχανάκι του Ευτύχιου και τον ρωτάει αν είναι καλά. <<Καλά είμαι, καλά>> του λέει σοκαρισμένος, καθώς ο παππούς σέρνει το μηχανάκι έξω από τις γραμμές στην άκρη του δρόμου ώστε ο Ευτύχιος να είναι ασφαλής. <<Γεια σου και πρόσεχε>> του λέει και μέχρι ο Ευτύχιος να σηκώσει το κεφάλι του, ο παππούς είχε εξαφανιστεί. Μισή ώρα έκανε βόλτες ο νεαρός στα στενά για να τον βρει και να τον ευχαριστήσει αλλά μάταια... Πηγή http://tromaktikes-istories.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο στοιχειωμένος τουρμπές της Θεσσαλονίκης

Η Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης, με τα γραφικά στενά της και το έντονο άρωμα βαριάς ιστορίας που αποπνέει ήταν ανέκαθεν πηγή αστικών μύθων και θρύλων που πέρασαν από στόμα σε στόμα, ξεκινώντας από την εποχή της Τουρκοκρατίας για να στοιχειώσουν τις νύχτες των κατοίκων ακόμη και σήμερα. Μία από αυτές τις ιστορίες έχει πρωταγωνιστή τον Μουσά-Μπαμπα, έναν δερβίση ο οποίος ανακηρύχθηκε Άγιος του μουσουλμανικού κόσμου και τα οστά του φυλάσσονταν για αρκετά χρόνια στον «τουρμπέ», στο μαυσωλείο δηλαδή, το οποίο στέκει ακόμα απόκοσμο στην πλατεία Τερψιθέας. Οι μαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής θέλουν το φάντασμα του Μουσά-Μπαμπα να «κόβει βόλτες» τα μεσάνυχτα στην πλακόστρωτη πλατεία, τρομάζοντας με την σκοτεινή του φιγούρα τους περαστικούς ή όσα παιδιά στήνουν νυχτερινά παιχνίδια κοντά στο οκταγωνικό κτίσμα. Στην βάση του μαυσωλείου έχει τοποθετηθεί εικόνισμα του Αγίου Γεωργίου, καθώς οι προληπτικοί κάτοικοι της Άνω Πόλης πιστεύουν πως το πνεύμα του Μουσά-Μπαμπα, αντίστοιχου Αγίου των Μουσουλμάνων με τον δικό μας «Τροπαιοφόρο», θα ξορκιστεί, αφήνοντας ήσυχους όσους τυχαίνει μέχρι σήμερα να συναντούν τον ρασοφόρο γέροντα, ο οποίος σέρνει τα βήματά του στην πλατεία εδώ και αιώνες. Πολλοί χριστιανοί, πάντως, σχετίζουν την παρουσία του φαντάσματος με δοξασίες, οι οποίες λένε πως ο Μουσά-Μπαμπας δεν ήταν άλλος από τον Άγιο Γεώργιο, που, μεταμορφωμένος σε Τούρκο δερβίση προσπαθούσε να εμφυσήσει τις ορθόδεξες αξίες στους μουσουλμάνους της περιοχής. Πηγή http://tromaktikes-istories.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Δεν γλύφει μόνο ο Σκύλος

Ήταν κάποτε ένα κοριτσάκι 10 χρονών που οι γονείς της εξαιτίας ενός Meeting έπρεπε να την αφήσουν για ένα βράδυ μόνη της στο σπίτι. Για να μην φοβάται το κοριτσάκι το βράδυ της αγόρασαν ένα εκπαιδευμένο pit bull. Μετά από πολλά κλάματα η μικρή δέχεται να μείνει στο σπίτι. Πριν φύγουν οι γονείς της της είπαν ότι όταν φοβάται αυτή απλός θα βάζει το χέρι της κάτω από το κρεβάτι και ο σκύλος θα της το γλύφει ώστε αυτή να ξεχνιέται. Αργά το βράδυ όμως κάποιοι παράξενοι ήχοι από την τουαλέτα τρόμαξαν την μικρή που κουκουλώθηκε και έβαλε το χέρι της κάτω από το κρεβάτι. Το σκυλί της το έγλυψε και έτσι αυτή χαλάρωσε. Αργότερα όμως οι ήχοι ξανακούστηκαν και το κοριτσάκι άρχισε να τρομάζει περισσότερο. Ξαναέβαλε το χέρι της στο στόμα του σκυλιού και χαλάρωσε μόνο για λίγα δευτερόλεπτα αφού ο ήχος άρχισε να γίνεται πιο δυνατός από ποτέ. Το κοριτσάκι τρομαγμένο πήγε ως την τουαλέτα για να δει τι συνέβαινε και τότε. . . . Την επόμενη μέρα οι γονείς αντίκρισαν ένα φρικτό θέαμα! Μέσα στην τουαλέτα η κόρη και ο σκύλος τους ήταν ξεκοιλιασμένη και κρεμασμένη γεμάτοι αίματα. Δίπλα τους γραμμένο με το αίμα του σκυλιού τα εξής λόγια ''ΔΕΝ ΓΛΥΦΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ''



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πιστός Φύλακας

Ένα ζευγάρι έχει βγει και γυρίζει σπίτι αργά τη νύχτα. Ανοίγοντας την πόρτα το πρώτο που βλέπει είναι το Ντόπερμαν να έχει καταπιεί κάτι και να πνίγετε. Το πηγαίνουν γρήγορα στον γιατρό ο οποίος τυχαίνει να είναι φίλος τους. Τον βάζουν στο χειρουργείο. Λόγο της κούρασης τον αφήνουν και γυρίζουν σπίτι. Φτάνοντας στο σπίτι δέχονται ένα τηλεφώνημα από τον γιατρό ο οποίος τους ενημερώνει ότι πρέπει να φύγουν γρήγορα από εκεί και ότι έχει ενημερώσει την αστυνομία η οποία είναι στο δρόμο για το σπίτι τους. Τον ακούν και εγκαταλείπουν το σπίτι σε λίγη ώρα φτάνει η αστυνομία η οποία μπαίνει στο σπίτι και βγαίνει έχοντας συλλάβει έναν αιμόφυρτο ψυχασθενή ο οποίος το είχε σκάσει από το άσυλο που βρισκόταν εκεί κοντά. Ο γιατρός καταφτάνει και τους ενημερώνει ότι ο σκύλος είχε καταπιεί το δάχτυλο του ατόμου που είχε συλλάβει η αστυνομία.



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η Φλογερά του Βοσκού

Ήταν κάποτε ένας βοσκός σε κάποιο χωριό στην Μακεδονία ο οποίος είχε ζώα όπου τα έβγαζε κάθε μέρα να βοσκήσουν πάνω στο βουνό. Ξεκινούσε το πρωί και γυρνούσε αργά το βράδυ. Αυτός ο βοσκός είχε και ένα αγόρι το οποίο ήταν μοναχοπαίδι. Έφτασε λοιπόν η μέρα που ο πατέρας του του είπε πως είναι πια σε ηλικία που πρέπει να δουλέψει και θα έπρεπε αφού δεν μπορούσε να βρει δουλειά πουθενά να αναλάβει τα ζώα. Ξεκίνησε λοιπών να πηγαίνει κάθε πρωί και γυρνούσε αργά το βράδυ. Μια μέρα λοιπόν γύρισε στο σπίτι αργά το βράδυ και δεν μπορούσε να μιλήσει τραύλιζε υπερβολικά, οι γονείς του των ρωτούσαν τι έπαθε αλλά αυτός δεν έδινε σημασία το μόνο που κοιτούσε ήταν η φλογέρα που είχε στα χέρια του. Συνέχισαν να περνάνε οι μέρες και το παιδί δεν γινόταν καλά, αποφάσισε λοιπών ο πατέρας του να πάει να δει τι μπορεί να συμβαίνει όταν αυτό που είδε τον συγκλόνισε. Ο γιος του έπαιζε με την φλογέρα και γύρο του χόρευαν παράξενα πλάσματα γύρο στο ένα μέτρο το οποία φορούσαν νυχτικιά, τρόμαξε ο πατέρας του και γύρισε στο σπίτι οπού τον περίμενέ. Όταν γύρισε το παιδί αργά την νύχτα ο πατέρας του ζήτησε να του εξηγήσει τη συμβαίνει, άλλα το παιδί το μόνο που έκανε ήταν να κοιτάει την φλογέρα. Τότε ο πατέρας νευρίασε και πήρε την φλογερά από τα χέρια του και την έσπασε, τότε το παιδί μπόρεσε και μίλησε καθαρά "δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό.. θα τις θυμώσεις" και σωριάστηκε κάτω νεκρός. Ο ιατροδικαστής είπε πως είχε σπασμένη σπονδυλική στήλη και συγκεκριμένα ήταν θρύψαλα. Φήμες θέλουν το παιδί να παίζει με την φλογέρα για να διασκεδάσει τις νεράιδες ακόμα στο βουνό που βοσκούσε τα ζώα... από loykas Πηγή:http://spookystories.forumup.gr/viewtopic.php?t=654&mforum=spookystories



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Μια Παράξενη Νύχτα

Ήταν αργά την νύχτα θυμάμαι, όλα μια χαρά! Άκουγα την μουσικούλα μου στο media player και διάβαζα ιστορίες τρόμου στο internet. Μάλιστα δεν υπήρχε κανείς στο σπίτι καθώς οι γονείς μου είχαν πάει να παρακολουθήσουν ένα σεμινάριο στην Κέρκυρα, και ήμουν ξέγνοιαστη. Η μουσική έπαιζε δυνατά και εγώ ήμουν κολλημένη στην οθόνη διαβάζοντας μια ιστορία. Σε κάποια στιγμή η μουσική σταμάτα. Ο υπολογιστής κλείνει και όλο το δωμάτιο βυθίζεται στο σκοτάδι. Πάλι έπεσε ο γενικός σκέφτομαι. Πρώτου να κάνω ένα βήμα ένας δυνατος κρότος με κάνει να φέρω τα χέρια μου στο πρόσωπό μου και να πέσω στο πάτωμα. Ειχε σπάσει το παράθυρο από ένα ξαφνικό ρεύμα αέρα άλλα δεν ήταν μόνο αυτό. Παγωμένος αέρας με διαπέρασε και άρχισα να ακούω γύρω μου ψιθύρους. Ήταν ολόγυρα μου και μου είχε κοπεί η αναπνοή τα αποτρόπαια τους γέλια με σάστισαν, έλεγαν ακατανόητες φράσεις και το μόνο που μπορούσα να ξεχωρίσω ήταν η φωνή ενός μικρού κοριτσιού να κλαίει. Σύρθηκα προς τον τοίχο αλλά οι φωνές δεν σταμάτησαν έγιναν όλο και πιο δυνατές, όλα γύρω μου έκαναν έναν απαίσιο θόρυβο. Δεν έχω ακούσει τίποτα χειρότερο, μου προκαλούσε απέραντη θλίψη αν και το κυρίαρχο συναίσθημα που υπήρχε μέσα μου ήταν του τρόμου. Δεν άντεξα άρχισα να σέρνομαι στο πάτωμα και μόλις έφτασα στην πόρτα του δωματίου μου σηκώθηκα και έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Με κυνηγούσαν! Το κλάμα το κοριτσιού έγινε πιο δυνατό. Έτρεξα στις σκάλες μα πριν προλάβω να κατεβώ, ακούστηκε ένας τρανταχτός θόρυβος, ένοιωσα πάνω μου ένα τεράστιο βάρος και λεπίδες να διαπερνάν το κορμί μου. Όχι δεν θα παραδινόμουν έτσι απλά, κατέβηκα γρήγορα τα σκαλιά, μια κραυγή όμως με έκανε να τρομάξω τόσο πολύ που έπεσα κάτω, ευτυχώς για μένα στα τελευταία σκαλιά, οι ψίθυροι δεν ήταν πια ψίθυροι αλλά δυνατές φωνές. Μάζεψα όση δύναμη μου είχε απομείνει και σηκώθηκα, η εξώπορτα είχε σφηνώσει μα ευτυχώς άνοιξε. Δεν έχω ξανατρέξει τόσο γρήγορα στην ζωή μου, μόλις βγήκα από την αυλή του σπιτιού μια φοβερή μπόρα άρχισε να δείχνει την οργή της στη γη. Κεραυνοί και αστραπές και πολύ νερό ήταν αυτά που ακολούθησαν. Εγώ ήμουν χτυπημένη αλλά ευτυχώς τα τραύματα από τις "λεπίδες" δεν ήταν βαθιά. Κατά τα χαράματα η βροχή σταμάτησε και όλα τα φώτα του σπιτιού άναψαν. Μάζεψα όσο κουράγιο είχα και περπάτησα αργά προς το σπίτι, η πόρτα είχε κλείσει, την άνοιξα απότομα και ένα δυνατό ρεύμα κρύου αέρα με διαπέρασε και άκουσα μια κραυγή που έκανε τα αυτιά μου να πονέσουν, ευτυχώς ήταν η τελευταία. Τα φωτά του διάδρομου ήταν ανοιχτά ανέβηκα σιγα τις σκάλες και είδα το πάτωμα μπροστά από τις σκάλες γεμάτο γυαλιά κοίταξα πάνω ,είχε σπάσει το παράθυρο του φεγγίτη αυτό ήταν που με χτύπησε! Το πιο παράξενο από όλα ήταν ότι μόλις μπήκα στο δωμάτιο μου ο υπολογιστής ήταν ανοιχτός η μουσική έπαιζε κανονικότατα και μάλιστα ακόμα πιο δυνατά και στην οθόνη υπήρχε η ιστορία που διάβαζα πριν. Κάνεις δεν με πίστεψε, όλοι είπαν πως ήταν η ιδέα μου ότι φοβήθηκα από την διακοπή ρεύματος. όσο για όλη αυτή την καταστροφή του σπιτιού είπαν πώς έγινε από τη βροχή. Άλλα ποιος μπορεί να μου πει πώς δεν άκουσα αυτές τις κραυγές ... ιστορία made by: nancy_r http://spookystories.forumup.gr/viewtopic.php?t=393&mforum=spookystories



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Επιστροφή στο σπίτι

Ένα νεαρό ζευγάρι γυρνούσε σπίτι του μετά από μια βραδινή έξοδο. Ξαφνικά μένουν από λάστιχο και σταμάτησαν στη μέση του πουθενά. Ήταν μια το πρωί και από εκείνο τον ερημικό δρόμο δε περνούσε κανένα αμάξι. Το αγόρι είπε στη κοπέλα του να περιμένει μέσα στο αμάξι και να μείνει κλειδωμένη όσο αυτός θα πήγαινε για βοήθεια. Ο κοπέλα μετά από λίγη ώρα είδε στο παράθυρο μια μορφή να πλησιάζει. Κρατούσε κάτι στο δεξί χέρι αλλά δε διεκρυνόταν. Όταν πλησίασε ο άνθρωπος αρκετά σήκωσε το δεξί του χέρι και της έδειξε το αντικείμενο. Ήταν το κεφάλι του φίλου της με ζωγραφισμένη τη τρομακτική έκφραση. Η κοπέλα έντρομη έκλεισε τα μάτια της για να διώξει αυτή τη τρομακτική εικόνα. Όταν τα άνοιξε όμως ο άνθρωπος ήταν ακόμα εκεί και την κοιτούσε με το ψυχωτικό του βλέμμα. Σήκωσε το αριστερό του χέρι. Κρατούσε τα κλειδιά από το αμάξι... Πηγή:http://nightcastle.board-directory.com/t189p30-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το «μετεξεταστέο» πνεύμα

Εγκαινιάζοντας μια νέα σελίδα στους αστικούς μύθους με τρομακτικά φαντάσματα, η πανεπιστημιούπολη της συμπρωτεύουσας κρύβει άλλο ένα ένοχο μυστικό στους κόλπους της τα τελευταία χρόνια. Λέγεται ότι μια πολύ καλή φοιτήτρια της Νομικής -τόσο καλή που πολλοί συμφοιτητές της ενοχλούνταν, βρήκε τραγικό τέλος όταν φοιτητές από το έτος της σχεδίασαν εις βάρος της μια πλάκα. Στην εξεταστική περίοδο, έσκισαν κάποιες σελίδες από το βιβλίο της. Η άτυχη φοιτήτρια είδε στην εξέταση να πέφτουν τα θέματα από την <<σκισμένη>> ύλη και, παίρνοντας κατάκαρδα την αποτυχία της, αυτοκτόνησε. Από τότε, σε κάθε <<επέτειο>> της εξέτασης , οι <<ένοχοι>> φοιτητές αναφέρουν ο ένας μετά τον άλλον πως το φάντασμα της κοπέλας τούς επισκέπτεται, ζητώντας κλαίγοντας τις σελίδες που της στέρησαν το πτυχίο και την ζωή. Τι μπορεί να πάθει κανείς από το πολύ διάβασμα... Πηγή http://tromaktikes-istories.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Το στοιχειωμένο αρχοντικό του Πηλίου

Στα Λεχώνια του Νομού Μαγνησίας στέκεται απόκοσμο ένα αρχοντικό, το οποίο άνετα θα μπορούσε να αποτελεί το studio γυρισμάτων για τον <<Εξορκιστή>>. Σύμφωνα με τους -φλύαρους όπως θα έχετε καταλάβει- θρύλους, το σπίτι χτίστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, χωρίς να ακολουθηθεί η παράδοση της σφαγής του κόκορα στα θεμέλια για καλοτυχία. Αυτή ήταν μόνο η αρχή της ιστορίας, που θέλει το αρχοντικό, λόγω της καίριας θέσης του, να μετατρέπεται σε στρατηγείο της Γκεστάπο κατά την Κατοχή. Τα βασανιστήρια που έλαβαν χώρα στο καταραμένο σπίτι λένε ότι δεν είχαν προηγούμενο και ότι συχνά αντηχούν ακόμα οι κραυγές όσων μαρτύρησαν από τους Γερμανούς. Στη συνέχεια, πολλές οικογένειες προσπάθησαν να σπάσουν το <<στοιχειό>>, επιδιώκοντας να ζήσουν στο γραφικό αρχοντικό. Κι όμως, αρρώστιες, μυστήριοι θάνατοι, σχιζοφρένεια και μία ζωή-κόλαση λένε ότι περίμεναν τους άτυχους ανθρώπους που θέλησαν να βρουν στο Πήλιο μια ήσυχη γωνιά για να ζήσουν. Ακόμη και τα συνεργεία που αναλάμβαναν τις ανακαινίσεις και τις επισκευές του οικήματος πάθαιναν περίεργα ατυχήματα, με αποτέλεσμα να φεύγουν τρέχοντας από το <<σπίτι των πνευμάτων>>. Πηγή http://tromaktikes-istories.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το Σπίτι Του Αχλαδόκαμπου

Ανάμεσα στις πολλές ιστορίες που διαδίδονται για στοιχειωμένα σπίτια στον ελλαδικό χώρο συγκαταλέγεται η ιστορία του Διαμαντέικου σπιτιού στην περιοχή του Αχλαδόκαμπου. Η υπηρέτρια του παλιού αρχοντικού ήταν η πρώτη που ανέφερε πως είδε κάποιες φευγαλέες θεόρατες παρουσίες να πλανιούνται στο σπίτι. Πίστεψε όπως είπε πως ήταν βρικόλακες που έκαναν την εμφάνισή τους κάθε Τετάρτη και Παρασκευή και επιχειρούσαν να φάνε το αλεύρι από τις αποθήκες. Το 1925 το σπίτι πουλήθηκε στην οικογένεια Σελλή. Οι καινούριοι ένοικοι ένιωσαν δυσφορία και ανησυχία με τη διάχυτη αίσθηση εχθρότητας στην ατμόσφαιρα, με τους ανεπαίσθητους ήχους αργόσυρτων βημάτων και το απειλητικό συναίσθημα ότι κάποιος τους παρακολουθούσε. Λίγους μήνες αργότερα η κατάσταση χειροτέρεψε, απότομοι υπόκωφοι κρότοι, πάταγοι και βουητά μυστηριώδους προέλευσης τάρασσαν τον ύπνο τους και τους ξυπνούσαν ξαφνικά τα βράδια. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι αόρατα πλάσματα προσπαθούσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους με διάφορους τρόπους, μανταλώνοντας τις πόρτες, αλλάζοντας θέση στα προσωπικά αντικείμενα, μισανοίγοντας τα πορτόφυλλα, ανάβοντας φώτα και προκαλώντας αλλόκοτες δαιμονικές λάμψεις κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αυτά τα φαινόμενα δοκίμασαν γερά τα νεύρα των ενοίκων και τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν το ιδιόμορφο σπίτι. Οι επόμενοι κάτοικοι του αρχοντικού ήταν οι οικογένειες Διαμαντογιάννη και Δολίτση. Σύμφωνα με τους κατοίκους της περιοχής κάποια από τα μέλη της οικογένειας βρήκαν ατυχή και ανεξήγητο θάνατο και κυκλοφόρησε η φήμη ότι το σπίτι είναι καταραμένο. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1945, μια παράξενα ηχηρή αστραπή πάνω από την οροφή του σπιτιού φαίνεται πως ήταν το τελευταίο σημάδι του περίεργου όντος το οποίο μπορούμε να υποθέσουμε ότι θεώρησε αρκετή την αναστάτωση που προκάλεσε και από εκείνη τη μέρα εξαφανίστηκε μια και καλή από το κτίσμα. http://forum.sovarepsou.com/viewtopic.php?t=11208



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Νεράιδες στην Εύβοια

Πριν κάποια χρονιά στο ποτάμι ενός χωρίου στην Εύβοια πηγαίναν νεράιδες τα βράδια και γελούσαν, χαιρόντουσαν, κάποιος που περνούσε από εκεί άκουσε τις φωνές και κρύφτηκε για να δει τι συμβαίνει τότε τις είδε και συγκεκριμένα έπεσε το βλέμμα του σε μια νεράιδα η οποία ήταν πολύ όμορφη. έφυγε άλλα την σκεφτόταν συνεχεία και θυμήθηκε ότι για να γίνει δίκη του έπρεπε να της πάρει το μαντίλι. το επόμενο βραδύ χωρίς να φοβηθεί πήγε ξανά στο ποτάμι και χωρίς δεύτερη σκέψη την πλησιάζει της αρπάζει το μαντίλι και τότε αυτί έμεινε κοντά του, την παντρεύτηκε έκαναν δυο παιδιά ,το μαντίλι της δεν κατάφερε πότε να το πάρει και έμαθαν όλοι στο χωρίο ότι είναι νεράιδα. Αυτή υπάρχει ακόμα και ζει σ’ αυτό το χωρίο και πραγματικά από αυτά που μου έχουν πει είναι πολύ όμορφη και ζει την ζωή της όπως όλοι εμείς. από Vivian Dark Πηγή: http://spookystories.forumup.gr/viewtopic.php?t=654&mforum=spookystories



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Όταν ακούς Φωνές την Νύχτα

Θυμάμαι αρκετά καλά εκείνη τη νύχτα.Καθόμουν με τα ξαδέρφια μου έξω από την εκκλησία του χωριού. Ξαφνικά κάποιος από μακριά άρχισε να φωνάζει το όνομα μου. Στην αρχή φαντάστηκα ότι θα ήταν οι γονείς μου ή κανένας γνωστός. Εκείνη τη νύχτα άκουσα το όνομα μου άλλες δύο φορές! Το επόμενο πρωί ρώτησα αν κάποιος με είχε φωνάξει εχτές. Με κοιτούσαν σαν να ήμουν παλαβός. Από εκείνη τη στιγμή διαπίστωσα ότι ένα από τα ξαδέρφια μου άρχισε να φέρεται παράξενα, μου έλεγε να μη βγαίνω το βράδυ να μην απαντώ στο κάλεσμα του ονόματος μου και ότι τα έλεγε από ενδιαφέρον. Τις επόμενες μέρες το πίεσα να μου πει τι συνέβαινε και έτσι έκανε. Με τρόμο μου αποκάλυψε ότι το χωριό από παλιά περιβάλλεται από μύθους βρικολάκων!!!! Και ότι πιάνουν τα θύματα τους φωνάζοντας το όνομα τους. Εκείνο το βράδυ έμεινα μέσα. Κατάλαβα ότι έλεγε αλήθεια όταν σηκώθηκα το βράδυ για να πιω νερό και είδα μια σκιά με καρφωμένα δυο, σαν διαμάντια μάτια πάνω μου! Πηγή: http://nightcastle.board-directory.com/t189-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το Στοιχειωμένο Σπίτι

Σε κάποιο χωριό βρισκόταν κάποτε ένα ερειπωμένο σπίτι. Κάποιο βράδυ μια παρέα από παιδιά αποφάσισε να εξερευνήσει το χώρο παρότι πολλοί από τους ντόπιους έλεγαν οτι το κτήριο ήταν στοιχειωμένο... Πήραν λοιπόν τα παιδιά φακούς, και κατάφεραν να μπούν απο τις χαλασμένες πλέον σανίδες που έκλειναν την κεντρική είσοδο. Τα πάντα τριγύρω ήταν σκονισμένα. Άρχισαν να βηματίζουν αργά καθώς άκουγαν το παλιό ξύλινο πάτωμα να τρίζει όσο περισσότερο προχωρούσαν. Ξαφνικά απο τη σοφίτα ακούστηκε ένας παράξενος θόρυβος. Τα παιδιά πλησίασαν λίγο ακόμα και καθώς ο ήχος δυνάμωνε συνειδητοποίησαν ότι ήταν κλάμα μωρού. Πανικόβλητοι άρχισαν να τρέχουν προς την έξοδο οπου και μια κατάλευκη φιγούρα που τσίριζε πάνω απο τον σκουριασμένο πολυέλεο τους χάρισε τελικά μια εμπειρία που τους σημάδεψε για πάντα. Κάποιοι δεν ξεπερασαν ποτέ το σοκ. Άλλοι απλά δεν θέλουν να μιλάνε πλέον γι αυτά τα θέματα.... Πηγή: http://nightcastle.board-directory.com/t189-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn