Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Η σφαγή των αμνών

H ιστορία που θα σας πω έγινε σε ένα ορεινό χωριό στην Ήπειρο , ένα μικρό χωριό λίγο έξω από την Άρτα. Είναι ένα μικρό χωριό , κι όπως σε όλα τα μικρά χωριά όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Ο καθένας ξέρει την καθημερινότητα του άλλου , και οι δουλειές που ξεκινούν από νωρίς το πρωί μέχρι και αργά το απόγευμα , γίνονται θέμα συζήτησης το βράδυ στο καφενείο. Ένα τέτοιο βράδυ είναι κ αυτό , με την διαφορά ότι το θέμα που απασχολεί τους χωρικούς δεν είναι οι σημερινές δουλειές , αλλά κάτι πολύ περίεργο , κάτι που δεν είχαν ξαναδεί. Όλοι μιλούσαν δυνατά , διαφωνούσαν , ο καθένας νόμιζε πως είχε δίκιο , όμως η αλήθεια είναι πως κανείς τους δεν είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Το κοπάδι ενός χωρικού , βρέθηκε εκείνη την μέρα πνιγμένο. Όλα τα αρνιά όλα τα κατσίκια του , τα βρήκε εκείνο το πρωί νεκρά , μέσα στην μάντρα , με την πόρτα κλειδωμένη. Κανείς δεν είχε ξαναδεί ή ακούσει κάτι τέτοιο κ όλοι είχαν αναστατωθεί. Όλοι λοιπόν μιλούσαν δυνατά έλεγε ο καθένας τα δικά του όμως τελικά αυτό που αποφασίστηκε ήταν να μιλήσουν στον ιερέα του χωριού που θα ερχόταν την επόμενη για την νυχτερινή λειτουργία. Έτσι το επόμενο βράδυ η εκκλησία του χωριού ήταν τόσο ασφυκτικά γεμάτη λες και ήταν Χριστούγεννα ή Πάσχα. Πριν ξεκινήσει η λειτουργία , ο Δήμαρχος του χωριού μαζί με τον βοσκό εκείνο μίλησαν στον ιερέα κ αυτός τους είπε πως μετά την λειτουργία θα μιλούσε σε όλο τον κόσμο και θα έβρισκαν μαζί μια άκρη. Η λειτουργία ξεκίνησε κ όλοι αμίλητοι προσεύχονταν , ο καθένας όμως στο μυαλό του ανυπομονούσε να τελειώσει η λειτουργία για να δει τι είχε να τους πει ο ιερέας για το συμβάν. Τότε όμως , και ενώ η ώρα κόντευε μεσάνυχτα , ένα βουητό άρχισε να ακούγεται όλο και πιο δυνατό. Ο αέρας δυνάμωσε τόσο που ακουγόταν μέσα στην εκκλησία , και τα κεριά τρεμόπαιξαν. Και τότε όταν η ώρα πήγε 12 ακριβώς έγινε χαλασμός. Ο αέρας ούρλιαζε απέξω , τα παράθυρα κ οι πόρτες της εκκλησίας βροντούσαν τόσο δυνατά κ όλα τα κεριά έσβησαν. Ο χώρος βυθίστηκε στο σκοτάδι κ η λειτουργία σταμάτησε. Όλοι φοβισμένοι και αμίλητοι περίμεναν στο σκοτάδι ακούγοντας τους τρομερούς ήχους απέξω. Κι εκεί που έλεγες πως δε μπορούσε να γίνει χειρότερα , ακούστηκε ένα δυνατός ξεχωριστός ήχος στην αρχή πνιχτός που δε ξεχώριζες τι ήταν. Όμως καθώς πλησίαζε ήταν ξεκάθαρο πως ήταν ήχος από ποδοβολητά. Ολόκληρο κοπάδι έτρεχε απέξω και γύρω από την εκκλησία βέλαζε και μούγκριζε... Ολοι πανικοβλήθηκαν. Κ τότε φωνές ακούστηκαν απέξω. Ανάκατες μαζί με τα δυνατά εξωπραγματικά βελάσματα κάθε χωρικός στην εκκλησία άκουγε δυνατά το όνομά του. Κάποιος τους καλούσε έξω. Ο ιερέας είπε να μην βγεί κανείς και ξεκίνησε να προσεύχεται. Μαζί κ όλοι οι χωριανοί. Και μέχρι το πρωί όλοι προσεύχονταν και κανείς δεν βγήκε. Με το πρώτο φως του ήλιου όλα ησύχασαν. Τίποτα δεν ακουγόταν απέξω. Δειλά δειλά βγήκαν από την εκκλησία και πήγαν στα σπίτια τους. Τίποτα δεν έδειχνε διαφορετικό απ ότι το είχαν αφήσει και κανείς δε μπορούσε να εξηγήσει τι έγινε εκείνο το βράδυ. Λέγεται όμως πως σ ένα χωριό της Άρτας , κάθε χρόνο την ίδια μέρα , οι χωριανοί μαζεύονται όλοι στην εκκλησία και περνούν εκεί το βράδυ ψέλνοντας , και κανένας δεν βγαίνει έξω όλη νύχτα γιατί περίεργα και τρομερά πράγματα γίνονται και οι φωνές που ακούγονται απέξω από την εκκλησία εκείνη τη νύχτα αρκούν για να σε τρελάνουν. http://nightcastle.board-directory.com/t189p225-topic



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου