Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Το μαυρόφιδο

Λένε ότι ο Σατανάς παίρνει τη μορφή ενός μαύρου φιδιού όταν έρχεται στη γη για να πλανέψει κάποιον ή όταν θέλει να βλάψει την ανθρωπότητα. Σε ένα χωριό εδώ στην Ελλάδα συνέβη κάτι παράξενο!Τότε οι άνθρωποι μόλις είχαν αρχίσει να μαθαίνουν τι σημασία του χρήματος και εντάσσονταν στην πιο έντονα κοινωνικοποιημένη ζωή. Λοιπόν όλα ξεκίνησαν όταν κάποιος άρχισε να αποκεφαλίζει τα κοκόρια και να πετάει τα κεφάλια τους στα σπίτια που μέναν οι ιδιοκτήτες τους. Αργότερα ο τύπος έγινε πιο μακάβριος, κρυβόταν πίσω από. . . θάμνους και κυνηγούσε κοπέλες, έγραφε υβριστικά και πολύ χυδαία πράγματα για την παναγία σε τοίχους και πολλά τέτοια. Εκείνη την περίοδο εκτός από τα παράξενα γεγονότα και τον ψυχάκια που έκανε όλες αυτές τις μακαβριότητες όλοι σχεδόν οι κάτοικοι δεν είχαν δει ούτε μια σαύρα ή φίδι και όλοι οι κόκορες που είχαν ζήσει δεν σταματούσαν να κοκορίζουν και το πρωί κρυβόντουσαν σε τρύπες και δεν υπήρχε τρόπος να τους έβγαζες αν δεν έπεφτε το φως. Τότε οι άντρες του χωριού κανόνισαν να βρουν τον τρελό και ότι τα φίδια θα ξαναρχόντουσαν δεν ήταν σημαντικά έτσι και αλλιώς. (Η ιστορία συνέβη καλοκαίρι). Μετά από αρκετό ψάξιμο τον βρήκαν και τον πήγαν στην εκκλησία του χωριού οπού τον έδεσαν σε ένα δέντρο για να τον ρωτήσει ο παππάς γιατί έκανε τόσα κακά πράγματα, επίσης τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου εκείνου τον κάναν περίπου στα 35 και πολύ ταλαιπωρημένο. Δύο ώρες αργότερα όταν ξημέρωσε και πήγαν στην εκκλησία να δουν τον τρελό, είδαν ένα 14χρονο παλικάρι, νεκρό και με ανοιχτά τα μάτια να κοιτάζει προς την εκκλησία. Όλα τα σπίτια γέμισαν φίδια που βγαίναν τώρα από τις φωλιές τους και ξανάρχιζαν το κυνήγι!Λίγο καιρό αργότερα βρήκαν άλλο ένα αγόρι νεκρό και στον τοίχο της εκκλησίας ζωγραφισμένο έναν ματωμένο ανάποδο σταυρό! strangeactivities.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Εφιάλτης στο σχολείο

Στο σχολείο μας συμβαίνουν κατά καιρούς διάφορα. . . όποτε αναγκαστικά μόνο για αυτά μιλάω. . . . . . Ήταν απόγευμα και έψαχνα πάρα πολύ για να μάθω κάτι περί πνευμάτων στην Χαλκιδαίων και τότε βρήκα ότι το σχολείο μας το 5ο δημοτικό ήταν νεκροταφείο και ότι τα πνεύματα θα επέστρεφαν στις 16 Ιουνίου του 2012. . . . κοίταξα την ημερομηνία και ήταν 16 Ιουνίου . . . έμαθα διάφορα τα είπα στα παιδιά και πήγαμε . . ήμασταν οι ΓΑΡΓΑΘΕΧΛ τα αρχικά των ονομάτων μας. . . καθόμασταν στο σχολείο γύρω στις 8 το βράδυ . . . φοβισμένοι . . . κάποια στιγμή η Ε και εγώ είδαμε ένα κουκουνάρι να κουνιέται στο έδαφος . . μετά πήγαμε να το πούμε στους άλλους άλλα όταν γυρίσαμε το κουκουνάρι ειχε εξαφανιστεί . . βγήκα από το σχολείο και πήγα ακριβός απέναντι που είναι το ψιλικατζίδικο και αγόρασα ένα στύλο (βαριόμουν να πάω σπίτι να φέρω). . . . . όταν γύρισα το πήρε πρώτα η Ε και έγραψε το πάτερ ημών στο χέρι της. . σε κανέναν άλλον δεν έγραφε . . . ανέβηκα εγώ και οι δυο Γ στο κυλικείο από πάνω και εκεί δεν είχαν φτάσει τα πνεύματα εκανα σταυρό στο χέρι μου και στο πόδι μου. Ο ένας Γ που δεν το πίστευε έφυγε το βράδυ χωρίς να πάθει τίποτα . . ο άλλος Γ όταν ανέβηκε στο κυλικείο στραμπούληξε το πόδι του και δεν μπορούσε να σηκωθεί . . . η Ε κι ο Θ έπαθαν τράβηγμα στο χέρι και τους βάραινε κατά κάτω το ίδιο και εγώ . . μια κοπέλα που άπλα μπήκε να πιάσει την μπάλα της χτύπησε και έτρεχαν αίματα παντού . . . πήγαμε με τα παιδιά πήραμε σκόρδα σταυρουδάκια αγιασμό και κομποσκοίνια . . όταν έβγαινα από το σπίτι μου είδα τα παιδιά να με περιμένουν η Ε πήγε να περπατήσει αλλά έπεσε και χτύπησε το πόδι της. . . . τελικά ρίξαμε τα. σκόρδα στο σχολείο και σωθήκαμε περιττό να πω ότι όταν περνάγαμε μπροστά από το σχολείο φύσαγε ένας δυνατός αέρας ενώ στο προαύλιο δεν κουνιόταν φύλλο και ότι η κουρτίνα μέσα από τα παράθυρα ήταν σκισμένη και σχημάτιζε μια κούκλα με βελόνες . . κάθε βράδυ ακόμα και τώρα που σας μιλάω που έχουν περάσει τρεις μήνες από τότε μέσα στο προαύλιο υπαρχουν κοράκια και το καθένα κρατάει στο στόμα του από ένα κουκουνάρι . . οι τάξεις είναι όλες μαζί και κάτω κάτω εξω από το σχολείο μέσα στο προαύλιο είναι απομονωμένη μια τάξη που εκεί μέσα είχε πεθάνει μια γυναικά και είχε αγιάσει όποτε φύτρωσε ένα κρινάκι και τώρα είναι μια γλάστρα με κρίνους διπλά στο παράθυρο. Από την παρέα:ΓΑΡΓΑΘΕΛΧ



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το παιδί στο ταβάνι

Σε μια πόλη μιας πολιτείας της Αμερικής (Λουσιάνα) ήταν ένα κοριτσάκι που του άρεσε να ξαπλώνει στο χωλ του σπιτιού της και να κοιτάει στο ταβάνι. Κάθε φορά που ξάπλωνε το έβλεπαν οι γονείς του να μιλάει στο ταβάνι. Το κοριτσάκι τότε έλεγε ότι ήταν ένα παιδί στο ταβάνι. Κάποια μέρα μάλιστα πέταγε και μία μπάλα στο ταβάνι για να...παίξει με το "παιδί " που έβλεπε, αλλά όπως ήταν φυσικό το "παιδί " στο ταβάνι δεν έπιανε την μπάλα και το κοριτσάκι ρώταγε γιατί δεν μπορεί να πιάσει την μπάλα. Κάποια μέρα η μητέρα του κοριτσιού ήταν στο μπάνιο και έβαζε πλυντήριο, όταν άκουσε κάποια γέλια και ένιωσε κάποιον να περνάει από πίσω της γρήγορα. ένιωσε και ένα απαλό αεράκι όπως αυτό που νιώθουμε όταν κάποιος περνάει από δίπλα μας τρέχοντας. Τότε η μητέρα του κοριτσιού νομίζοντας ότι ήταν η κόρη της της είπε να μην τρέχει μέσα στο σπίτι. Όμως το κοριτσάκι ήταν στο σαλόνι και έβλεπε ταινία .Τα συμπεράσματα δικά σας...strangeactivities.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Το πηγάδι του θανάτου

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία η οποία είναι αληθινή και έλαβε τόπο στον Ελαιώνα Αιγίου πριν πολλά χρονιά. Όπως μου διηγήθηκε ο παππούς μου. . σε ένα ξωκλήσι του χωριού τον Άγιο Τρυφώνα, στου οποίου τον περίβολο υπάρχει ένα πηγάδι συνέβη ένα τραγικό γεγονός! Συμφωνά με την παράδοση την ημέρα του Αϊ Γιαννιού του Κλειδωνά, οι ανύπαντρες κοπέλες πήγαιναν στο πηγάδι κρατώντας μια σταμνά και ένα κλειδί, το οποίο συμφωνά πάντα με την παράδοση ''κλείδωνε'' το στόμα τους, μιας και δεν τις επιτρεπόταν να μιλήσουν εκείνη την μέρα . Έπαιρναν νερό από το πηγάδι, γεμίζοντας την σταμνά και ρίχνοντας μέσα το κλειδί. Έκαναν κάποια ευχή και έβλεπαν τι θα τους συμβεί στο μέλλον. . Μια κοπέλα λοιπόν την μέρα εκείνη αφού έκανε τα παραπάνω έφυγε κλαίγοντας από το πηγάδι. . . Την άλλη μέρα αποκάλυψε ότι στο πηγάδι είδε ένα φέρετρο! Κανένας δεν την πίστεψε ώσπου πριν περάσουν 40 μέρες άρρωστησε βαριά και πέθανε! Από τότε το πηγάδι σφραγίστηκε κλείνοντας μέσα του ένα μεγάλο μυστήριο. . .Από τον φίλο Μάριο



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μια βραδιά στην ταράτσα

Αυτή την ιστορία που θα σας πω είναι πέρα για πέρα αληθής. . . Με λένε Άγγελο και είμαι από την Κορινθο. Ένα βράδυ μαζί με κάτι άλλους φίλους αποφασίσαμε να πάμε στο σπίτι των παππούδων μου να φάμε καμιά πίτσα και να δούμε καμιά ταινία. μιας και ήταν ακόμα μέσα Αυγούστου αποφασίσαμε να πάμε στην ταράτσα του σπιτιού. Αφού λοιπόν βολευτήκαμε με τηλεοράσεις φαγητά, και τα συναφή βλέπει ένας από την παρέα ότι πήγε 12 η ώρα. Και τότε ακούσαμε ένα χτύπημα στον κάτω όροφο. Στην αρχή οι φίλοι μου δεν έδωσαν σημασία. Εγώ όμως πιστεύω αρκετά στα παραφυσικά φαινόμενα και αμέσως υποπτεύτηκα τι μπορεί να συνέβη. Λίγα λεπτά αργότερα ακούστηκε και δεύτερο χτύπημα. Αυτή τη φορά ακόμα πιο δυνατό. Τότε οι φίλοι μου άρχισαν να υποπτεύονται για κανα κλεφτή. Ακόμα και τότε δεν ήμουν σίγουρος αν ήταν κάποιο πνεύμα. Αλλά το τρίτο χτύπημα της πόρτας της ταράτσας αυτή τη φορά με έκανε σίγουρο για τις πεποιθήσεις μου. Όλοι είχαμε μείνει κοκαλωμένοι ενώ ακουγόταν μια απόκοσμη ψιλή φωνή σε στυλ νανουρίσματος για άλλους διπλά στα αυτιά τους και για άλλους μακριά. Τότε (εδώ να αναφέρω ότι είμαι φαν του true blood και είχα δει απόσπασμα μιας επίκλησης και είχα βρει ολόκληρο το ξόρκι το οποίο διώχνει τα πνεύματα μακριά). Αμέσως πρόσταξα τους φίλους μου να ενώσουν τα χεριά τους και άρχισα να ψέλνω. Τότε σηκώθηκε αεράκι και 5 κεριά που είχαμε έσβησαν εκτός. από ένα κερί σε σχήμα σταυρού. Μόλις τελείωσα το ξόρκι σταμάτησαν όλα. Δεν έχω ξαναπάει εκεί για ευνόητους λογούς...Από τον φίλο Άγγελο



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το φάντασμα της Μήλου

Στις 17 Ιουλίου, ξεκίνησα με έναν φίλο μου για διακοπές στη Μήλο. Για να μην πολυλογώ, φτάσαμε μεσημέρι, και το βράδυ (μιας και μέναμε σε ένα δωμάτιο στο Παλαιοχώρι, 3-4 λεπτά με τα πόδια από την παραλία) είπαμε να πάμε στην παραλία, μιας και θα είχε ελάχιστο φως να χαζέψουμε τα... αστέρια (κάτι που στην Αθήνα είναι αδύνατο να το κάνεις πλέον). Πήγαμε λοιπόν και η παραλία ήταν έρημη, γύρω στις 22:00. Καθίσαμε σε ένα σημείο που είχε απόλυτο σκοτάδι, το μόνο φως που υπήρχε ήταν από μία ταβέρνα μερικά μέτρα στα δεξιά μας, ενώ αριστερά μας δεν υπήρχε τίποτα. Μπροστά η θάλασσα, πίσω μας ψηλά βράχια και αριστερά συνέχιζε σκοτεινή η παραλία. Κάποια στιγμή λοιπόν, ενώ μιλούσαμε και κοιτούσα προς τον φίλο μου που καθόταν στα αριστερά μου, είδα μια περίεργη αχνή μορφή να περνάει από τα αριστερά προς τα δεξιά στα βράχια πίσω μας. Αυτό που είδα είχε ένα αχνό φως και κινούταν πολύ γρήγορα. Δεν είπα τίποτα στο φίλο μου γιατί θεώρησα ότι απλά το έκαναν τα μάτια μου. Μετά όμως από ούτε μισό λεπτό το είδα πάλι να περνάει προς την αντίθετη κατεύθυνση και να εξαφανίζεται. Το είπα στον φίλο μου (ο οποίος καθόταν τελείως πλάτη στα βράχια και δεν μπορούσε να δει πίσω) και τότε ξεκίνησε να με ψιλοδουλεύει. Δεν πιστεύει σε τίποτα σχετικό με πνεύματα κλπ. και κατάφερε να με κάνει να πειστώ πως δεν ήταν τίποτα. Μετά από περίπου ένα τέταρτο και ενώ μου είχε φύγει τελείως από το μυαλό αυτή η εικόνα, είδα πάλι αυτή τη μορφή, πιο κα8αρά εκείνη τη φορά και μου φάνηκε πως διέκρινα και πόδια, σαν να ήταν κάτι που έτρεχε υπερβολικά γρήγορα! Φοβήθηκα υπερβολικά εκείνη τη στιγμή οπότε είπα στον φίλο μου να φύγουμε αμέσως, έστω και αν ήταν ιδέα μου. Μου είπε ΟΚ και επειδή εγώ είχα σηκωθεί όρθιος, μου είπε ""μισό λεπτό να μαζέψω τα πράγματα"" (κλειδί δωματίου, κινητά και τσιγάρα). Εκείνη τη στιγμή και καθώς σηκώθηκε και αυτός για να φύγουμε, αυτή η μορφή εμφανίστηκε στο βράχο πάλι. Τον ρώτησα αν το έβλεπε εκείνη την φορά και μου λέει πάμε να φύγουμε τώρα! Ξεκινήσαμε να περπατάμε γρήγορα προς την ταβέρνα. Κάναμε όμως το λάθος να κοιτάξουμε και οι δύο πίσω μας και είδαμε αυτή τη μορφή να έχει ξεκολλήσει από το βράχο και να κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς τα πάνω μας, στον αέρα. Τότε τρέξαμε και οι δύο σαν τρελοί μέχρι που φτάσαμε στο φως. Τότε ο φίλος μου γύρισε πίσω και είδε αυτή τη μορφή να ανεβαίνει πάλι στο βράχο, σα να ηρεμούσε με το που φύγαμε από εκείνο το σημείο. Προχωρήσαμε κι άλλο σε φωτισμένο σημείο και τα νεύρα μας είχαν γίνει κουρέλι. Όταν μπορέσαμε να ανοίξουμε το στόμα μας και να μιλήσουμε, είπαμε για το τι είδαμε όταν κοιτάξαμε πίσω μας φεύγοντας. Και οι δύο λοιπόν είχαμε δει αυτή τη μορφή με το αχνό φως να κινείται τόσο γρήγορα κατά πάνω μας και κανείς από τους δύο μας δεν μπορούσε να την εστιάσει, να διακρίνουμε τι ακριβώς ήταν. Το βράδυ εκείνο δεν υπήρχε φεγγάρι στον ουρανό (οπότε ήταν πολύ σκοτεινά) και ούτε λειτουργούσε κάποιο μαγαζί εκεί με προβολείς κλπ. (γιατί το ψάξαμε) οπότε να υπήρχε περίπτωση να είναι φως από εκεί. Αν το είχα δει μόνο εγώ μπορεί και να έλεγα πως ήταν η φαντασία μου, αλλά το είδαμε δύο άτομα και ειδικά ο φίλος μου που δεν πίστευε ΚΑΘΟΛΟΥ σε αυτά και που τον είδα το βράδυ να μη μπορεί να ηρεμίσει μετά από αυτό. Όπως καταλαβαίνετε (αν και δίπλα μας) κανείς μας δεν θέλησε να ξανακατέβει στην παραλία κάποιο από τα επόμενα βράδια. Να σημειώσω ακόμα πως και οι δύο μας είχαμε πιεί μόνο νερό εκείνη την ημέρα, ούτε καν κρασί ή μπύρα. Μόλις επιστρέψαμε μετά από μία εβδομάδα διηγηθήκαμε την ιστορία και κάποιος φίλος μας είπε πως θυμόταν (επειδή το είχε διαβάσει ο ίδιος) ότι πριν κάποια χρόνια (γύρω στα 10 το προσδιόρισε) είχε γίνει ένα ατύχημα στην παραλία αυτή. Έπεσε ένας βράχος πάνω σε κάτι παιδιά που είχαν κατασκηνώσει εκεί και από ότι θυμόταν υπήρχε και θάνατος.strangeactivities.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

Πνεύματα στο σχολείο

Ήταν βράδυ...εγώ με τα παιδιά ήμασταν έξω από το δημοτικό...στην Χαλκίδα....ξαφνικά είδαμε από το τζαμί μια σκιά...ολόλευκη...τρομάξαμε αλλά θέλαμε να το ζήσουμε....ακούσαμε την σκιά να λέει αύριο βραδύ που θα ήταν ψυχοσάββατο στις 00:00 ακριβώς να είμαστε εκεί...εγώ με τα παιδιά μένουμε κοντά στο σχολείο οπότε μας αφήνουν ως αργά...έτσι κι αλλιώς πρώτη γυμνασίου θα πάμε...ετοιμαστήκαμε πήραμε φακούς κεριά σταυρουδάκια κομποσκοίνια και όλη μας την δύναμη και μπήκαμε από τα κάγκελα...εγώ από κάτω με κάτι παιδιά οι υπόλοιποι από πάνω κλπ...πήγε δώδεκα παρά πέντε....κάναμε ένα ανάποδο πεντάλφα και καθίσαμε γύρω γύρω. Ένα παιδί έβγαλε από το σακίδιο του ένα βιβλίο.. Γύρω γράψαμε γράμματα και αριθμούς....στην μέση το ποτηράκι ανάποδα και δέκα κεριά...κάποια στιγμή ενώ διαβάζαμε μας διαπέρασε ένα κρύο τόσο πολύ που αναγκαστήκαμε να βάλουμε ζακέτες...τελικά πήγε 00:00 ακριβώς...τότε το είδαμε το σχολείο είχε περικυκλωθεί από γκρι σύννεφα...μια καταιγίδα έδειξε την κακή της πλευρά στην γη κουρτίνες πηγαινοέρχονταν και το βιβλίο έγινε στάχτη...το πιο παράξενο είναι ότι μια ακριβως όλα σταμάτησαν όμως τα κεριά όλη αυτή την ώρα ήταν ανάμενα και η σκιά του στον τοίχο σχημάτιζε το πεντάλφα στο έδαφος...τότε όλοι μαζί είπαμε το πατερά ημών και φορέσαμε τους σταυρούς και τα κομποσκοίνια...έχει περάσει μια βδομάδα και όλοι κάνουμε σαν να μην υπήρχε το βραδύ ψυχοσάββατο..ξέχασα να πω ότι φεύγοντας ακούσαμε τα πνεύματα να ουρλιάζουν και να λένε βγάλτε τους σταυρούς αλλιώς θαφτά ξαναπούμε του χρόνου..τώρα εύχομαι να μην μας συμβεί ξανά τίποτα του χρόνου. Από τη φίλη natasa



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η σφραγίδα του Λούσιφερ

Δεν το έχω πει ποτέ σε κανέναν γιατί ξέρω ότι θα ακουστεί πολύ χαζό και ανόητο σε κάποιον άλλον... Είμαι 14 και όταν βρίσκω ελεύθερο χρόνο ψάχνω τις παλιές εγκυκλοπαίδειες της μητέρας μου για διάφορα θέματα σχετικά με την αρχαιολογεία και τα πιστεύω των αιγυπτίων ,των εβραίων, και γενικά δαίμονες και άλλα παρεμφερή . Μία μέρα βρήκα κάτι ενδιαφέρον και άρχισα να ψάχνω παντού για μία σφραγίδα του Λούσιφερ ... Το σκεφτόμουν μέρα-νύχτα . Από το πολύ ενδιαφέρον που... έδειξα το είδα ακόμα και στον ύπνο μου ...αυτή τη σφραγίδα ! Την επόμενη μέρα ήμουν κατενθουσιασμένη να μπω στον ονειροκρίτη να δω τι σημαίνει το όνειρο που είδα το οποίο έδειχνε εμένα με αυτή τη σφραγίδα μέσα στην κόρη του ματιού ...έψαξα και βρήκα ότι δεν ήταν πολύ καλό αυτό το όνειρο .Δεν μου άρεσε. Ήθελα να το ξεχάσω για λίγο αλλά δεν μπορούσα γιατί ήταν εντυπωσιακό όνειρο.Μετά από καιρό θυμήθηκα ότι μέσα στο όνειρο ήταν και ένας άντρας πίσω μου . Έψαξα κατευθείαν να βρω πληροφορίες για δαίμονες ή κάποια θρησκεία που να σχετίζεται με αυτό. Φοβόμουν γιατί έβλεπα επί μέρες εφιάλτες και ίδρωνα τα βράδια .Δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Άρχισα να πιστεύω ότι κάτι με ακολουθεί. Όταν έπεφτα για ύπνο ένιωθα σαν να μου κρατάει κάποιος το κεφάλι πριν ακουμπήσω στο μαξιλάρι . Και γινόταν κάθε μέρα ή έβλεπα καμία φορά με την άκρη του ματιού μου μια σκιά στο κρεβάτι. Ένα βράδυ που θα μου μέινει αξέχαστο είναι όταν ξύπνησα στην μέση της νύχτας και είδα με την άκρη του ματιού μου ένα φωτάκι να ανάβει στη μέση του δωματίου .Όταν γύρισα να δω αν πράγματι το είδα έσβησε... σαν κερί .Και έιδα τον καπνό να εξαφανίζεται σιγά-σιγά. Ακόμα το θυμάμαι και σοκαρίζομαι . Ανατριχιάζω με την ιδέα του ότι μπορεί κάτι να με ακολουθάει. Ίσως μια ξεχωριστή ψυχή θέλει κάτι από μένα. Νιώθω τόσο μοναδική όσο περνάει ο καιρός και νιώθω μια παρουσία πάντα δίπλα μου. strangeactivities.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πύλη προς άλλο κόσμο

Είμαι κάτοικος της Θεσσαλονίκης. Όλα άρχισαν όταν ήμουν δευτέρα-τρίτη δημοτικού (7-8 χρονών. Τώρα είμαι 22), όταν μια Κυριακή πρωί πήγα με την μητέρα μου και την φίλη της με τα παιδιά της (με τα παιδιά αυτά κάναμε παρέα από μικρά κι ακόμα και τώρα έχουμε επαφές) στην εκκλησία του Αι-Γιάννη στην περιοχή του Φαλήρου γύρω στα 200 μέτρα πιο πάνω από το νοσοκομείο "ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ". Θυμάμαι πως όταν... τελείωσε η εκκλησία βγήκαμε όλοι έξω και κάτσαμε στο προαύλιο σε ένα παγκάκι. Εμείς τα παιδάκια πήγαμε να παίξουμε. Εκεί που τρέχαμε γύρω-γύρω από την εκκλησία μου ήρθε η ιδέα να μπω σε ένα δωμάτιο να δω τι έχει (το δωμάτιο αυτό βρίσκεται δεξιά της εκκλησίας από την κεντρική είσοδο). Με το που ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα προς έκπληξή μου βρίσκομαι....σε έναν άλλο κόσμο να το πω?! πάντως όχι στο δωμάτιο το οποίο μπήκα. Παρατηρώ λοιπόν πως είμαι σε μια τεράστια έκταση δίχως κτίρια ή κάποια άλλα αντικείμενα. Σηκώνω το κεφάλι μου ψηλά στον ουρανό και βλέπω πως το χρώμα του ουρανού είναι πορτοκαλί και με πυκνά σύννεφα σε πιο ανοιχτή απόχρωση. Επίσης άκουγα πολύ συχνά ήχους μαχητικών αεροσκαφών να περνούν από πάνω μου. Η παύση τους δεν ήταν περισσότερη από 15-20 δευτερόλεπτα. Σαν μικρό παιδί κι εγώ χαιρόμουν με τα αεροσκάφη και έψαχνα να τα βρω. Όταν όμως γυρίζω πίσω για να φύγω βλέπω το ανεξήγητο! Μια πόρτα στην μέση του πουθενά. Σοκαρίστηκα και έτρεξα αμέσως να βγω. Ανοίγω την πόρτα, βγαίνω έξω και βρίσκομαι στο προαύλιο της εκκλησίας. Παραξενεύτηκα! Κοιτώ ψηλά στον ουρανό. Ο ουρανός... ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟΣ! Τρέχω κατευθείαν στην μητέρα μου και κάθομαι δίπλα της χωρίς να της πω τίποτα. Μετά από λίγα λεπτά θέλοντας να ξαναδώ αυτό το θέαμα πάω ξανά στο "δωμάτιο" και περνάω την πόρτα. Η εικόνα? Ακριβώς η ίδια. Το ίδιο και οι ήχοι. Δεν έκατσα πάνω από μισό λεπτό, φεύγω τρέχοντας στους φίλους μου για να τους πω αυτό το "μαγικό δωμάτιο". Έτσι πήγαμε όλοι μαζί εκεί. Άνοιξα την πόρτα.... και προς έκπληξή μου..... δεν ήταν τίποτα απ' ό,τι τους περιέγραψα. Ήταν απλά μια αποθηκούλα που φύλασσαν τα καθαριστικά (σκούπες, σφουγγαρίστρες, κλπ). Κανείς δεν με πίστεψε! Έτσι φύγαν οι φίλοι μου, αλλά εγώ είχα την περιέργεια να δω γιατί αφού εγώ το έζησα, όταν πήγα εκεί με άλλους ήταν απλά μια αποθήκη?! Έτσι μπήκα και πάλι μόνος... Μπορείτε να φανταστείτε τι επακολούθησε.... Όταν το είπα στους γονείς μου δεν με πίστεψαν. Ούτε όμως και οι φίλοι μου. Μετά από κάποια χρόνια όταν ξαναείπα το συμβάν αυτό στους φίλους μου κανείς δεν το θυμόταν. Όταν τύχαινε να περνάω από εκείνο το σημείο σκεφτόμουν πάντα αυτό που έζησα τότε. Έτσι μια μέρα αποφάσισα να δω τι απέγινε αυτό το μέρος. Αυτό που αντίκρισα ήταν ότι υπήρχε μια σκάλα που οδηγούσε σε έναν υπόγειο χώρο (κατηχητικό πρέπει να είναι). Μια φίλη μου με συμβούλεψε να μιλήσω με τον παπά της εκκλησίας αλλά δυστυχώς δεν βρήκα τον χρόνο ή το ξεχνούσα. strangeactivities.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Το παράξενο δέντρο

Πριν από χρόνια ένα 8χρόνο κοριτσάκι απεβίωσε και θάφτηκε στο δημοτικό κοιμητήριο Καλαμαριάς.Η ιστορία ξεκινά όταν το κοριτσάκι έτρωγε ένα σύκο το οποίο ήταν και η αιτία θανάτου του επειδή της "έκατσε" στο λαιμό.Λίγα χρόνια μετά συνέβη κάτι το απίστευτο.Η μαρμάρινη ταφόπλακα είχε σπάσει στην μέση επειδή είχε φυτρώσει μια ΣΥΚΙΑ!!!Ο κορμός του δέντρου έχει την μορφή ενός προσώπου με μάτια φρύδια στόμα!Αν κάποιος θέλει να διαπιστώσει αν είναι η ιστορία αληθινή μπορεί να πληροφορηθεί από τον φύλακα του κοιμητηρίου...Και το όνομα του κοριτσιού Αγαθή...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το μαύρο τριαντάφυλλο

Μια φορά ήταν μια μητέρα που είχε τρεις κόρες και κάθε μέρα τις έπαιρνε από ένα κόκκινο τριαντάφυλλο. Ομως μια μέρα στο ανθοπωλείο την είπε ο ανθοπώλης ότι είχε 2 κόκκινα και 1μαυρο τότε η μάνα τελικά το πηρέ. Την άλλη μέρα εκείνη η κόρη το μαύρο τριαντάφυλλο πέθανε. Μετά την ίδια μέρα πήγε στο ανθοπωλείο και είχε 1 κόκκινα και 1μαύρο τα πήρε και τα πήρε. Όμως και την άλλη η κόρη με το μαύρο ήταν νεκρή.Έστι την άλλη μέρα για να δει τι γινόταν με τα μαύρα τριαντάφυλλα πήρε ένα μαύρο για αυτην.Το βράδυ βγήκε ένα χέρι που κρατούσε ένα μαχαίρι τότε η μητέρα πήρε το μαχαίρι και έκοψε το ένα δάχτυλο του χεριού.Το πρωί πήγε στο ανθοπωλείο και ο ανθοπώλης είχε γκόμενο ένα δάχτυλο. Την ιστορία έστειλε με e-mail ο φίλος Πάνος



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η βόλτα στο δάσος

Η ιστορία που θα σας πω είναι πέρα για πέρα αληθινή. Πριν 9 χρόνια εγώ και η παρέα του χωριού μου είχαμε πάει στο κοντινό δάσος για να απολαύσουμε την όμορφη πανσέληνο. Πήγαμε κοντά στο πηγάδι όπου αντικρίσαμε κάτι αφύσικο. Είδαμε ένα ποτάμι από αίμα και όπως ήταν φυσικό σαν 15χρονα παιδιά είχαμε φοβηθεί πάρα πολύ. Ξαφνικά ακούστηκε μια κραυγή όχι τρόμου αλλά σαν κάτι να μας προειδοποιούσε να φύγομε μακριά, κάτι που εμείς δεν κάναμε όμως η περιέργεια σκότωσε την γάτα και στην δικιά μάς περίπτωση η περιέργεια άλλαξε τις ζωές μας αφού την επόμενη στιγμή εμφανίστηκε ένας άνθρωπος αρκετά ψηλός που είχε ένα αξιοπερίεργο χαρακτηριστικό τα μάτια του ήταν άσπρα . Αμέσως τον ρωτήσαμε ποιος είναι και τι θέλει αφού δεν τον είχαμε ξαναδεί στο χωριό. Η απάντηση του ήταν: Ακολουθήστε με και θα μάθετε. Εδώ θέλω να σημειώσω ότι ήταν παραμονή της Αγίας Παρασκευής. Έτσι τον ακολουθήσαμε και αυτός μας οδήγησε στο νεκροταφείο κάτι που μας έκανε να χάσουμε τα λογικά μας ήμασταν πέντε παιδιά, γιατί παρόλο που το παίζαμε μεγάλοι στους άλλους ήμασταν παιδιά, μαζί με έναν άγνωστο περίεργο τύπο που δεν μας φαινόταν και πολύ καλός . Τότε ακούσαμε την φωνή του συμμαθητή μας του Άρη που πριν 3 εβδομάδες είχε βρεθεί νεκρός μέσα στο πηγάδι. Ο Άρης αν και δεν είχε ανθρώπινη μορφή, έμοιαζε πιο πολύ σαν αέρινη μάζα η τέλος πάντων κάτι που δεν ήταν ανθρώπινο, ήταν ματωμένος και φαινόταν φοβισμένος και μας έκανε νόημα να φύγουμε μακριά. Εμείς φοβισμένοι όσο ποτέ τότε αποπειραθηκαμε να φύγουμε κάτι που φυσικά δεν έγινε αφού ο άνθρωπος μας κατάλαβε και γύρισε προς τα εμάς . Τότε είδαμε τον Άρη ακόμα πιο φοβισμένο από ότι πριν βλέποντας μας να κοιτάμε προς το μέρος του Άρη ο μυστηριώδης άνθρωπος κοίταξε και αυτός και είπε: Αυτόν ακούτε και πήγατε να φύγετε? Το αγόρι αυτό είναι νεκρό πια σωστά? Εμείς δεν μιλήσαμε αφού είχαμε μαρμαρώσει από τον φόβο μας συν του ότι καταλάβαμε μάλλον ποιος σκότωσε τον φίλο μας η μάλλον τι. Αφού όμως θέλετε να τον ακούτε το μονό κι ας είναι νεκρός ας τον έχετε συντροφιά, συμπλήρωσε. Κοίταξα το ρολόι και η ώρα ήταν 2πμ. , όμως δεν με απασχολούσε αυτό καθώς στο επόμενο δευτερόλεπτο είδα κάτι που μου χει μείνει ακόμα και σήμερα ο μυστηριώδης άνθρωπος μεταμορφωνόταν σε κάτι που όλα ήταν εκτός από ανθρώπινο. Είχε κίτρινα ματιά, κάτι που μου φαινόταν εξίσου περίεργο με τα άσπρα αλλά δεν νομίζω ότι το μονό τρομακτικό πάνω του ήταν τα ματιά, και ενεπνεε μόνο φόβο. Τότε εμφανίστηκε ένα άσπρο φως με μια φιγούρα μέσα της όμως δεν μπορούσαμε να την διακρίνουμε καλά. Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι είναι το επόμενο πρωί, καθώς ξυπνήσαμε εκεί που μας θυμόμουν τελευταία φορά, έξω από το νεκροταφείο, όταν ξυπνήσαμε τα πάντα ήταν φυσιολογικά λες και δεν είχε συμβεί τίποτα ούτε η εμφάνιση του Άρη ούτε ο περίεργος τύπος ούτε και το άσπρο φως που ούτε θέλω να σκέφτομαι τι θα γινόταν αν δεν ήταν αυτό . Τότε 2 παιδιά από την πενταμελή παρέα μας τρελαθήκαν λόγω του ότι είχαμε ζήσει λέγανε ότι έβλεπαν νεκρούς και αλλά τέτοια, π. χ θέλει να μας σκοτώσει κ. α. , ενώ οι άλλοι 3 που ήμασταν στα λογικά μας γίναμε πιο "θρήσκοι" και αποδώσαμε αυτό το γεγονός στην Αγία Παρασκευή που γιόρταζε εκείνη την ημέρα και, όπως πιστεύουμε, μας έσωσε από τον βέβαιο θάνατο από ένα δαιμόνιο η κάτι τέτοιο. Όπως είναι φυσικό δεν έχουμε μιλήσει σε κανέναν για αυτό το συμβάν ωστόσο από τότε ποτέ δεν έχουμε κάνει ξανά ούτε τέτοια βόλτα ούτε έχουμε ξαναασχοληθει με τα μεταφυσικά πλην του ότι διαβάζουμε τρομακτικές ιστορίες...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Τα πήρε μαζί του

Αυτή η ιστορία διαδραματίζεται περίπου το 1960 σε ένα χωριό στην Ηπειρο. Ζουσαν σε ένα μεγάλο σπίτι μια πενταμελής οικογένεια. Από τα 2 παιδιά τους γονείς και τον παππού! Ο παππούς ήταν ετοιμοθάνατος αλλά η ο γιος και η νύφη του τον μάλωναν και τον έλεγαν να πεθάνει για να ησυχάσουν. Αυτοί οι 2 ήταν πολύ κακοί και με τα παιδιά τους. Έτσι μια μέρα ο παππούς τους αντιμίλησε και τους ειπε: εγώ σήμερα θα πεθάνω αλλά θα πάρω και τα παιδιά μαζί μου για να ησυχάσουν από εσάς.και απάντησε ο γιος δεν μπορείς να το κανείς αυτό. Τοτε ο παππούς πέθανε και μετά από 2 μέρες πέθαναν και τα παιδιά! έτσι αυτοί οι 2 έφυγαν και δεν τους είδε κανεις! οποίοι περάσουν από το σπίτι λένε ακούγονται τα λόγια του παππού!!! Από τη φίλη Άννα



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Οι αμαρτίες πληρώνονται

Σε ένα χωριό κοντά στα Καλάβρυτα λοιπόν ζούσε η γιαγιά μου , μικρό κορίτσι τότε , με την οικογένειά της. Το χωριό βρισκόταν στην μέση του πουθενά σε μια σχετικά δύσβατη περιοχή περιτριγυρισμένο από πυκνό δάσος! Όπως μου διηγήθηκε.. στο ίδιο χωριό ζούσε και ένας γέροντας ο οποίος λεγόταν ότι είχε αμαρτήσει τρομερά στη ζωή του (μέχρι και για φόνο είχε ακουστεί) αλλά ποτέ δεν είχε τιμωρηθεί! Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν εθεάθη τελευταία φορά ,από ένα ζευγάρι που έτυχε να επισκέπτεται το χωριό, να πηγαίνει με το γάιδαρό του στα αμπέλια όπως συνήθιζε το σούρουπο λίγο πριν βραδιάσει... Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ζευγαριού που τον είδε τελευταία φορά ο γάιδαρος είχε κόκκινα μάτια σαν φλόγες! Πολλοί δεν έδωσαν σημασία , άλλοι υποστηρίζουν ότι ο διάβολος τον τιμώρησε για τις αμαρτίες του παίρνοντας τον μαζί του... Μετά από τόσα χρόνια η τύχη του γέροντα παραμένει μυστήριο όπως επίσης γίνεται λόγος για παράξενα φαινόμενα στο αμπέλι του! Από τον φίλο: Μάριο



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο Σοφέρ

Ένας νεαρός ήταν στο δρόμο προς το νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν η μητέρα του με έμφραγμα. Το νοσοκομείο βρισκόταν έξω από την μικρή πόλη στην οποία ζούσε αλλά δεν είχε ούτε αυτοκίνητο, ούτε λεφτά και έτσι αποφάσισε να πάει με τα πόδια. Ήταν βράδυ και περνούσε έξω από το κοιμητήριο της πόλης και θεώρησε σωστό να επισκεφτεί τον τάφο του πατέρα του πριν συνεχίσει. Όμως με την ψυχική του φόρτιση και το πέρασμα της ώρας τον πήρε ο ύπνος πάνω από το μνήμα. Έντρομος μετά από λίγο ξύπνησε. Η ώρα ήταν περασμένη και έπρεπε να πάει γρήγορα στο νοσοκομείο. Καθώς σηκώθηκε όμως, παρατήρησε πως επάνω στην ταφόπλακα ήταν γραμμένο το όνομα Jimmy Morgan ενώ τον πατέρα του δεν τον έλεγαν έτσι! Πλέον σοκαρισμένος έτρεξε προς τον δρόμο και εκεί η τύχη του ‘χαμογέλασε’. Με το που πάτησε το πόδι του στο δρόμο περνούσε ένα καλογυαλισμένο κόκκινο αμάξι. Το σταμάτησε αμέσως και ζήτησε από τον οδηγό να τον πάει μέχρι το νοσοκομείο. Εκείνος δεν αρνήθηκε και τον πήρε μαζί του. Στον δρόμο λοιπόν ο οδηγός του συστήθηκε ως Jimmy Morgan!!! http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Το Σπίτι του Τρόμου

Κάποια έγραφε σε ένα site στο internet ότι συμβαίνουν παράξενα πράγματα στο σπίτι της. Ρίξτε μια ματιά: Μία μέρα καθόταν στο σαλόνι του σπιτιού της με τον σκύλο της, όταν ξαφνικά ο σκύλος άρχισε να γαβγίζει προς το φωτιστικό στο ταβάνι. Κάποια στιγμή ο σκύλος έτρεξε τρομαγμένος στη κουζίνα. Αυτή κοίταξε το φωτιστικό να δει γιατί έκανε έτσι ο σκύλος της και είδε κάτι σαν καπνό γύρω του. Νόμιζε ότι ήταν φωτιά αλλά μετά από λίγο εξαφανίστηκε. Μία βδομάδα αργότερα είχε βάλει το παιδί της να κοιμηθεί. Επειδή ήξερε ότι δεν θα κοιμόταν αλλά αντίθετα θα σηκωνόταν (να παίξει ή κάτι τέτοιο) πήγε επάνω στην κρεβατοκάμαρα της. Το δωμάτιο του παιδιού συνδέεται με μία πόρτα με το μπάνιο και το μπάνιο με την κρεβατοκάμαρα της με επίσης μια πόρτα. Δεν μίλησε καθόλου στο παιδί αλλά πήγε και ξάπλωσε για να κάνει το ίδιο και το παιδί. Ξαφνικά βλέπει στο δωμάτιο της κάποιες λάμψεις. Νόμιζε ότι ήταν αυτοκίνητο και γι’ αυτό δεν έδωσε σημασία, αλλά μετά από λίγο ξαναείδε της λάμψεις και κοιτάζοντας έξω κατάλαβε ότι δεν ήταν αυτοκίνητο. Ήταν ξαπλωμένη απέναντι από την πόρτα του μπάνιου όταν είδε την πόρτα να κλείνει σιγά σιγά. Νόμιζε ότι ήταν της φαντασίας της και γι’ αυτό συνέχιζε να κοιτάει μέσα στο μπάνιο. Η πόρτα έκλεινε όλο και πιο πολύ όταν το παιδί της φώναξε να πάει να το σκεπάσει. Αυτή πήγε το σκέπασε το φίλησε για καληνύχτα και κατευθυνόταν προς την κρεβατοκάμαρα της μέσω του μπάνιου. Τότε η πόρτα έκλεισε απότομα μπροστά της. Ανατρίχιασε. Μετά αυτή και ο άντρας της άνοιγαν την πόρτα και περίμεναν να δουν αν θα κλείσει αλλά δεν έκλεινε. Κάποια άλλη μέρα το πρωί ή το μεσημέρι κάθονταν μαζί με τα παιδιά της στην κρεβατοκάμαρα. Ο γιος της είχε ένα παιχνίδι σαν κούκλα (Cookie Monster το λέγανε) που είχε μία τρομπέτα στο χέρι που αν την έβαζες στο στόμα της κούκλας άρχιζε και έπαιζε μουσική. Το παιχνίδι αυτό ήταν στο πάτωμα και δεν ήταν κανείς δίπλα του όταν ξαφνικά άρχισε να παίζει μουσική. Τότε ο γιος της πήγε και τη ρώτησε πως γίνεται να συμβαίνει αυτό. Αυτή ήταν τόσο τρομαγμένη που δεν ήξερε τι συνέβη. Άλλα πράγματα που συμβαίνουν στο σπίτι της είναι ότι τρεμοσβήνουν το φώτα του μπάνιου (όχι συνέχεια). Έχει βγάλει κάποιες φωτογραφίες από ένα πάρτι των παιδιών της και σε μερικές από αυτές υπάρχουν πράγματα σαν σφαίρες (άσπροι κύκλοι). Κάποια φίλη της έχει επίσης φωτογραφίες από την οικογένεια του στοιχειωμένου σπιτιού που υπάρχουν κύκλοι γύρω τους. http://strangeactivities.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο Μικρός Δαίμονας

Συνέβη πριν τρία χρόνια στη γιαγιά μου. Εκεί που κοιμόταν αισθάνθηκε ένα πλάσμα σε μέγεθος μικρού παιδιού να ανεβαίνει πάνω της προσπαθώντας να την πνίξει. Η γιαγιά μου όπως είναι λογικό ξύπνησε και είδε πάνω της να είναι γαζωμένο ένα πλάσμα κόκκινο με αρκετά τρομακτικό πρόσωπο. Το δέρμα του δεν ήταν σαν το δικό μας αλλά ήταν κάπως ανάγλυφο σαν να έχει καεί. Το πλάσμα μόλις την είδε έμεινε ακίνητο και την κοίταζε αρκετά επίμονα. Η γιαγιά μου τρόμαξε πολύ και προσπάθησε να ξυπνήσει τον πάππου μου ο οποίος κοιμόταν δίπλα της! Όμως όταν άρχισε να τον σκουντά και να του φωνάζει για να ξυπνήσει κατάλαβε αμέσως ότι ο παππούς μου δεν θα ξυπνούσε και έτσι έπρεπε να αντιμετωπίσει μόνη της εκείνο το τρομακτικό πλάσμα. Η γιαγιά φοβισμένη άρχισε να κοιτάζει από δω κι από κει για να βρει τίποτα με το οποίο θα μπορούσε να χτυπήσει αυτό το φοβερό πλάσμα! Μόλις το μάτι της έπεσε στο κομοδίνο αμέσως κατάλαβε την αιτία που αυτό το πλάσμα ήταν τώρα ακίνητο και φοβισμένο! Ήταν μια εικόνα της Παναγίας που έχει εκεί κοντά η γιαγιά μου για καλό και για κακό! Μόλις λοιπόν αυτός ο μικρός δαίμονας συνειδητοποίησε ότι η γιαγιά μου έχει καταλάβει την αιτία που ήταν τόσο φοβισμένος έδειξε ότι το ξεπέρασε και ήταν έτοιμος να πνίξει τη γιαγιά μου για τα καλά! Τότε έγινε μια πραγματικά μεγάλη μάχη ανάμεσα στο δαίμονα και στη γιαγιά μου! Αναποδογύρισαν πολλές φορές πάνω στο κρεβάτι μέχρι που τώρα η γιαγιά μου ήταν από πάνω και ο δαίμονας από κάτω! Το πλάσμα θέλοντας να ξεφύγει αλλά και να κάνει κακό στη γιαγιά έμπηξε τα νύχια του ακριβώς στο μέρος που βρίσκονται τα πλευρά μας! Έβγαλε αμέσως το χέρι του και η γιαγιά μου άρχισε τότε να λέει το πάτερ ημών για να διώξει το δαίμονα από το σπίτι! Τα κατάφερε αλλά τώρα ήταν αρκετά χτυπημένη για να κάτσει να σκεφτεί τι θα γίνονταν όλα αυτά τα αίματα από τη ντουλάπα και από τους τοίχους! Την άλλη μέρα πήγαν στο σπίτι η μαμά μου και μια θεία μου για να καθορίσουν το σπίτι και αντίκρισαν ένα δωμάτιο με πεσμένη κάτω και σπασμένη την εικόνα αυτή της Παναγίας! Τα ντουλάπια ήταν γεμάτα αίματα και το ίδιο και τα σεντόνια! Η γιαγιά μου τους εξήγησε τι ακριβώς έγινε! Δεν είχαν πειστεί μέχρι τη στιγμή που η γιαγιά μου σήκωσε τη μπλούζα της και τους έδειξε τα πέντε νύχια τα οποία μέχρι και σήμερα έχουν μείνει πάνω στο σώμα της! Από τότε η γιαγιά μου πάντα πριν κοιμηθεί βγαίνει έξω στη βεράντα και κάνει το σταυρό της κοιτώντας όλες τις μεριές του δρόμου! Μετά πάει και κοιμάται αλλά πάντα έχει δίπλα της μια εικόνα της παναγίας! Το στίγμα αυτό έχει μείνει από τότε και η γιαγιά μου δε μπορεί να κοιμηθεί πολλές ώρες συνεχόμενα! Περίπου κάθε τρεις ώρες ξυπνά! Όταν πρωτοάκουσα την ιστορία αυτή η αλήθεια είναι πως δεν πίστεψα τίποτα και για αυτό έχω κάπως μετανιώσει αλλά μόλις είδα κι εγώ τα σημάδια αυτά πείστηκα για τα καλά! Όταν μετά από κάποιο καιρό που όλα αυτά εγώ τα συζήτησα με τη μαμά μου μου είπε πως όντως εκείνη και η θεια μου καθάρισαν κάποια αίματα από τα έπιπλα αλλά πιθανώς η γιαγιά μου αυτά όλα να τα ονειρεύτηκε! Ίσως όλα αυτά να τα πιστεύει και η μαμά μου αλλά να μου τα λέει για να μην φοβηθώ! Παίζει κι αυτό! Τι να πω? Κάνεις δεν ξέρει τι ακριβώς έγινε εκείνο το βράδυ αλλά μπορώ να πω πως αυτά τα σημάδια ήταν αρκετά φοβερά! Το όλο περίεργο είναι πως όταν αργότερα η γιαγιά μου πήγε στην εκκλησία για να δει τι μπορεί να γίνει με αυτά τα νύχια και αν πρέπει να τα βγάλει ο ιερέας της είπε ότι δεν πρέπει να τα βγάλει γιατί από δω και πέρα αυτά θα λειτουργούν κάπως σαν φυλακτό! http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Η Λίμνη

Λοιπόν παιδιά, εγώ δεν θα σας πω αν η ιστορία που θα διαβάσετε είναι αληθινή η όχι, εγώ απλά θα σας πω τι μου συνέβη. Μετά καλείστε εσείς να πιστέψετε η όχι το όλο θέμα. Αυτό το καλοκαίρι ήταν το πιο βαρετό της ζωής μου, έτσι λοιπόν μια μέρα αποφάσισα να πάω βόλτα στο βουνό. Μάζεψα τα πραγματάκια μου, πήρα το κολατσιό μου και το νεράκι και άρχισα το μικρό μου ταξιδάκι. Όλο το πρωί ήταν μια χαρά, έκανα της βόλτες μου, μελέτησα τη χλωρίδα και την πανίδα του μέρους, έφαγα τα κολατσιά μου και έπαιξα λιγάκι (κάτι κουλά που κάνω όταν είμαι μόνη μου). Όμως αυτό που δεν υπολόγιζα ήταν ότι θα έρθει η νύχτα. Και βράδιασε, με εμένα στο βουνό ολομόναχη μέσα στο "δασός" ( δεν είναι και πολύ πυκνό). Σαν καλό προσκοπάκι που είμαι έβγαλα και εγώ την πυξίδα μου για να δω από που θα με βγάλει στην λεωφόρο για να ειδοποιήσω τους δικούς μου να έρθουν να με πάρουν. Η πυξίδα όμως έδειχνε τρελά, έτσι και εγώ σκέφτηκα ότι χάλασε, έβγαλα λοιπόν το κινητό μου για να πάρω τους γονείς μου τηλέφωνο. Εκεί που τους καλούσα ήταν σαν να κόπηκε η γραμμή και άκουσα μέσα από το τηλέφωνο 2 φωνές. Η μια μου έλεγε συνεχόμενα: "Αυτή θα είναι η τελευταία σου φορά που θα κάνεις κάτι σαν αυτό", το κατάλαβα μετά από πολλές φόρες γιατί το άκουγα σαν κάποιος να ξεψυχάει , η άλλη φωνή μου έλεγε: "Τρέξε να σωθείς από το παρόν σου , για να βρεις το μέλλον σου", με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και η πρώτη, και οι 2 την ίδια ακριβώς στιγμή. Όταν κατάλαβα τι μου έλεγαν, κοίταξα την οθόνη του κινητού για να δω μήπως πήρα λάθος αριθμό και αντί για αυτό είδα 2 πρόσωπα νεκρών. Είχα μείνει κόκαλο και καθόμουν και τα κοίταζα όταν ξαφνικά το ένα έβγαλε απότομα το χέρι του και με έπιασε από το χέρι (ακόμα έχω τα σημάδια σαν κάψιμο), μετά από αυτό πέταξα κάτω το κινητό και έκανα 2 βήματα προς τα πίσω. Ξαφνικά τα 2 αυτά πρόσωπα εμφανίστηκαν μπροστά μου με ολόκληρα το σώμα τους, το ένα από τα 2 μου είπε: "ακόλουθα το μέλλον και άσε πίσω το παρελθόν σου", δεν πολύ καταλάβαινα τι εννοούσε αλλά τα ακολούθησα από πίσω. Σε λίγα λεπτά ήμασταν σε ένα ξέφωτο το όποιο ήταν ηλιόλουστο από το φως του φεγγαριού, στο όποιο εντόπισα μια λίμνη. Τα 2 πρόσωπα πήγαν μέχρι μέσα στο πιο βαθύ σημείο της λίμνης. Στο φως του φεγγαριού κατάλαβα ότι η ύλη τους δεν υπήρχε γιατί ήταν σαν να είχαν εισβολές σήματος όπως η τηλεόραση όταν δεν πιάνει καλά το σήμα. Τότε το ένα από τα 2, το πρώτο που μου μίλησε αρχικά, με κοίταξε και ύστερα μου είπε: "Κάνε κάτι για μας και θα είμαστε μαζί σου στο παρελθόν και στο μέλλον σου", μόνο που αυτήν την φορά το άκουσα πεντακάθαρα, χωρίς να είμαι σίγουρη τι εννοούσε. Και τι έκανα, βούτηξα στην λίμνη και είδα 2 άτομα στον πάτο, βγαίνοντας από την λίμνη, έκοψα 2 λουλούδια και τα πέταξα μέσα και ύστερα ψιθύρισα: "ελπίζω να είστε καλά από δω και στο εξής". Ύστερα από 5-6 λεπτά έπιασα το κινητό μου και τηλεφώνησα στους γονείς μου. Οι δικοί μου σοκαρίστηκαν που με είδαν παπί και με ρώτησαν τι συνέβη, εγώ τους είπα ένα ψεματάκι σχετικά με μια μεγάλη λακκούβα με νερό στην οποία έπεσα μέσα. Εκείνοι δεν το ξέρουν και εγώ ακόμα αναρωτιέμαι τι να εννοούσε το πνεύμα όταν μου είπε ότι θα βρίσκονται μαζί μου στο παρελθόν και μέλλον. http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Η Μοναχή

Γεια σας, γεια σας! Με λένε Λάζαρο και έχω μοιραστεί μαζί σας και άλλη μια ιστορία.. Αυτή είναι πιο σημαντική για εμένα γιατί αφορά έναν άνθρωπο, στον οποίο έδειχνα μεγάλη αδυναμία. Τον παππού μου. Πέθανε σχετικά πρόσφατα, πριν 4 μήνες. Ήταν Μεγάλη Πέμπτη, και ξύπνησα νωρίς για να πάω να κοινωνήσω, μετά από την νηστεία που κράτησα. Από την ώρα που είχα ξυπνήσει ερχόταν στην σκέψη μου ο παππούς μου, τον οποίο είχαμε σε ίδρυμα λόγω της άνοιας που είχε. Πήγα λοιπόν, στην εκκλησία και άναψα και για αυτόν κερί αλλά και για τους λοιπούς γονείς μου. Όλη μέρα τον σκεφτόμουν, τριγυρνούσε στο μυαλό μου. Το βράδυ που πήγα στην εκκλησία του ξανά άναψα κεράκι είχα συνέχεια την έννοια του. Ώσπου στις 01:05 τα χαράματα μας πήραν από το ίδρυμα να μας ενημερώσουν ότι, τελικά πέθανε. Στην κηδεία του κάποια στιγμή κόντεψα να λιποθυμήσω από την θλίψη μου, του είχα βλέπετε τεράστια αδυναμία, το όνομα βλέπετε (Λάζαρος και αυτός). Αυτή ήταν η ιστορία μου. Δεκτά όλα τα σχόλια είτε αρνητικά, είτα θετικά. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας !.!.! http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το Φάντασμα Του Παππού

Ο παππούς μου, ο πατέρας του μπαμπά μου, πέθανε όταν ήμουν γύρω στα 4. Εγώ τότε και να μου εξηγούσαν τι σημαίνει θάνατος, δεν θα το καταλάβαινα, μόλις είχα αρχίσει να μιλάω! Επομένως δεν μου έκαναν κανένα λόγο για το συγκεκριμένο ζήτημα, αν και εγώ ζήτησα 3-4 φορές τον παππού μου, ωστόσο μετά από λίγο το ξέχασα. Μια μέρα όμως ήμουν στο δωμάτιο μου και έπαιζα με τις κούκλες μου ενώ η μητέρα μου ήταν στο δίπλα δωμάτιο, στην κουζίνα. Ξαφνικά άκουσε να γελάω τόσο πολύ σα να μου έλεγε κάποιος ένα αστείο και ξεκαρδιζόμουν! Δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία καθώς από μικρό ήμουν η προσωποποίηση της χαράς και μου άρεσε να γελάω. Μετά το γέλιο όμως άκουσε ομιλίες... και όχι μόνο τη δικιά μου φωνή αλλά και μια αντρική. Τρόμαξε όπως είναι λογικό και έτρεξε στο δωμάτιο μου να δει τι συμβαίνει. Με είδε καθισμένη οκλαδόν και να κοιτάω λίγο ψηλά σαν να στέκεται ένας άνθρωπος από πάνω μου ενώ δεν ήταν κανένας! Έντρομη με ρώτησε με ποιον μιλούσα και η απάντησή μου ήταν η εξής: <<Mα καλά, δεν είδες τον παππού? Τώρα εδώ ήταν...>>. http://phantasmagoriko.blogspot.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Οι Καλικάντζαροι

ΟΝΕΙΡΟ! Καθώς ετοιμαζόντουσαν να πάνε στην δουλειά τους οι γονείς μου (10.00-06.00 το βράδυ) ο πατέρας μου έφευγε πάντα πιο νωρίς για να ετοιμάσει τους εργαζόμενους για τις δουλειές τους καθώς ήταν προϊστάμενος, η μητέρα μου έφτιαχνε την τσάντα της για να φύγει κι αυτή. Μου ζήτησε να της φέρω κάτι από το ψυγείο και τότε ένιωσα ένα χτύπημα στον ώμο ενώ δεν υπήρχε τίποτα γύρω μου!! Δεν έδωσα βάση και συνέχισα την δουλειά μου. Καθώς έδωσα αυτό που μου ζήτησε η μητέρα μου άκουσα φωνές στην αυλή σαν να μάλωναν κάποιοι, μου είπε να μην βγω έξω αλλά δεν την άκουσα. Βγαίνω και βλέπω τον πατέρα μου να χτυπιέται με τον αδερφό μου, έτρεξα να τους χωρίσω και παρατήρησα ότι ο πατέρας μου δεν ήταν ντυμένος με τα ρούχα της δουλειάς αλλά με πολιτικά και σταματάω απότομα και του ζήτησα να μου πει τον λόγο που τσακώνεται με τον αδερφό μου, γύρισε και μου είπε να μην με ενδιαφέρει και να κοιτάω την δουλειά μου. Τότε του φώναξα "ποιός είναι", γιατί επιβεβαιώθηκα ότι δεν ήταν αυτός από τα ρούχα του και ότι είχε περάσει η ώρα καθώς ήταν πολύ σχολαστικός με την δουλειά του και τότε μεταμορφώθηκε σε σκύλο όπως και ο αδερφός και να στρέφονται κατά πάνω μου για να μου επιτεθούν. Γυρνάω απότομα και νιώθω να με χτυπάει κάτι στον αριστερό μου μέρος δίπλα από τον λαιμό μου πιο δυνατά από πριν και ξύπνησα...! Βλέπω ότι η ώρα ήταν 2.15 τα μεσάνυχτα και γαύγιζε το σκυλάκι που είχαμε στην αυλή μας, δεν έδωσα σημασία και ξαναέπεσα να κοιμηθώ. Το πρωί ξύπνησα με πόνους και σηκώθηκα για να δω τι έχω στον καθρέφτη... Με έκπληξη αντικρίζω δυο μεγάλους μώλωπες στα σημεία που ένιωσα στο όνειρο μου από τα χτυπήματα!! Πηγαίνω στο σαλόνι να πω την ιστορία μου στους γονείς μου σίγουρος πως θα με χλευάσουν αλλά ο πατέρας μου με ρώτησε τι ώρα ήταν όταν ξύπνησα από το όνειρο και του είπα 2.15 και μου απάντησε ότι εκείνη την ώρα η σκυλίτσα μας δεν είχε βάλει γλώσσα μέσα από τα γαυγίσματα και βγήκε έξω να την ηρεμήσει και την είδε να κοιτάζει στο κενό!! Γαύγιζε επίμονα προς ένα σημείο που δεν υπήρχε τίποτα. Προς έκπληξη μου το σημείο αυτό ήταν εκεί που στο όνειρο μου μεταμορφώθηκαν ο αδερφός μου με τον πατέρα μου σε σκυλιά!!! Η ημερομηνία ήταν 24/12/2007. http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο Τελευταίος Αποχαιρετισμός

Κάποτε ήταν δυο φίλες, η μια βασανιζόταν χρόνια από κρίσεις. Ζούσε με τον αδελφό της, ο οποίος την συντηρούσε. Η κατάσταση της κοπέλας ήταν τόσο άσχημη, που πολλές φορές δεν μπορούσε να βγει καθόλου από το σπίτι. Κάποια μέρα οι δυο φίλες είχαν ένα μικρό τσακωμό και έκαναν να βρεθούν δυο χρόνια. Κάποιο βράδυ, η φίλη της άρρωστης κοπέλας ήταν μόνη της στο σπίτι, όταν χτύπησε το κουδούνι. Όταν άνοιξε διαπίστωσε ξαφνιασμένη ότι ήταν η παλιά της φίλη. Εκείνη την ώρα το ρολόι χτύπησε έντεκα. Όταν η κοπέλα προσπάθησε να αγκαλιάσει την παλιά της φίλη, εκείνη αποτραβήχτηκε επειδή όπως είπε, δεν αισθανόταν πολύ καλά και ετοιμαζόταν για ένα μεγάλο ταξίδι. Στην άλλη κοπέλα έκανε εντύπωση πως ο αδελφός της θα την άφηνε να κάνει κάτι τέτοιο στην κατάσταση που ήταν, αλλά δεν είπε τίποτα. Αφού μίλησαν λίγο για τα παλιά, η άρρωστη κοπέλα είπε ότι ήρθε η ώρα να φύγει. Λίγο πριν βγει από την πόρτα γύρισε και έδωσε στην φίλη της ένα μικρό κουτάκι. Όταν το άνοιξε η κοπέλα βρήκε μέσα ένα κουμπί, από το φόρεμα που φόραγε η άρρωστη φίλη της εκείνη την στιγμή. Την ευχαρίστησε για το δώρο χωρίς να της πει τίποτα μιας και ήξερε ότι η κοπέλα ήταν πάντα λίγο παράξενη. Τελικά η κοπέλα απομακρύνθηκε περπατώντας ώσπου σε μια στροφή του δρόμου την έχασε από τα μάτια της. Η ώρα ήταν δυο παρά τέταρτο. Την άλλη μέρα η κοπέλα αποφάσισε να πάει να δει πως ήταν η φίλη της πριν από το ταξίδι που θα έκανε αλλά στο σπίτι βρήκε μονό τον αδελφό της. Της είπε ότι η αδελφή του είχε πεθάνει το προηγούμενο βράδυ γύρω στις έντεκα. Σοκαρισμένη η κοπέλα του είπε τι έγινε το βράδυ στο σπίτι της αλλά εκείνος όπως ήταν φυσικό, την πέρασε για τρελή. Τότε ήταν που η κοπέλα θυμήθηκε το δώρο της φίλης της και όταν το είδε ο αδελφός της σοκαρίστηκε. Όπως είπε, πραγματικά το κουμπί ήταν από το φόρεμα που το είχαν φορέσει στην αδελφή του, για να την κηδέψουν. Η άτυχη κοπέλα, πίστεψαν ότι πήγε για τελευταία φορά (έστω και σαν φάντασμα) να δει την φίλη της που την αγαπούσε τόσο πολύ. Πολλές φορές η αγάπη είναι τόσο δυνατή, που δεν εμποδίζει τίποτα αυτόν που την νιώθει, ούτε ο ίδιος ο θάνατος. http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Οδός Γιδογιάννου αριθμός 13

Οδός Γιδογιάννου, αριθμός 13... Οι μακάβριες ιστορίες που ακολουθούν εδώ και δεκαετίες την ερειπωμένη μονοκατοικία είναι γνωστές σε όλους τους κατοίκους της Άμφισσας. Το σπίτι βρίσκεται σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης, σχεδόν δίπλα στα σχολεία και σε απόσταση αναπνοής από τον πεζόδρομο που φιλοξενεί αρκετά πολυσύχναστα καφέ και μπαράκια. Σύμφωνα με τους παλαιότερους, όλα ξεκίνησαν την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το σπίτι ανήκε σε κάποιον πολύ εύπορο ντόπιο που είχε συνάψει παράνομο ερωτικό δεσμό με μία από τις υπηρέτριες του. Ένα <<στιγμιαίο λάθος>> (είχε ακουστεί βιασμός) και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη οδήγησαν σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα που έμελλε να στιγματίσει μια για πάντα το οίκημα. Φοβούμενος τη γενική κατακραυγή της μικρής κοινωνίας, ο πλούσιος ιδιοκτήτης οδήγησε τη νεαρή εγκυμονούσα σε ένα από τα υπόγεια του σπιτιού, όπου την κρέμασε! Προσπάθησε να κρατήσει καλά κρυμμένο το μυστικό, όμως... η αποθανούσα είχε άλλη γνώμη. Έτσι ξεκίνησαν τα περίεργα περιστατικά που είχαν ως αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί στοιχειωμένη η μονοκατοικία. Ποια είναι αυτά? Κρατηθείτε: Άλλοι μιλούν για κραυγές που βγαίνουν από τα υπόγεια του σπιτιού κατά τη διάρκεια της νύχτας, άλλοι λένε για ένα κοριτσάκι που τριγυρνάει στα δωμάτια του σπιτιού, μερικοί υποστηρίζουν πως τα έπιπλα αλλάζουν θέση μόνα τους και ορισμένοι έχουν δει τη συσκευή του τηλεφώνου να χτυπάει χωρίς να είναι συνδεδεμένη στην πρίζα! Μπορεί να ακούγονται τραβηγμένα (δεν υπάρχει αμφιβολία γιά αυτό...), όμως τα συγκεκριμένα περιστατικά έχουν οδηγήσει στην πλήρη εγκατάλειψη του σπιτιού, αφού ουδείς δέχεται να μείνει πια εκεί, ενώ όσοι τολμηροί επιχείρησαν να σπάσουν την παράδοση και να το κατοικήσουν... έφυγαν τρέχοντας και μάλιστα νύχτα! periergaa.blogspot.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Το Πνεύμα Δεν Φεύγει

Κάποτε πριν από μερικά χρόνια, από διάφορες κουβέντες που γινόντουσαν με τους υπολοίπους της παρέας σχετικά με την ύπαρξη πνευμάτων, πήραμε την απόφαση να καλέσουμε κάποιο πνεύμα. Αρχίσαμε ψάχνουμε σχετικά με την διαδικασία. Μάθαμε ότι για να το πετύχουμε χρειαζόμασταν την Σολομωνική. Κάποιος την βρήκε και έτσι ένα βράδυ στο σπίτι μου μαζευτήκαμε τέσσερα άτομα. Μάλιστα τον τέταρτο τον επιστρατεύσαμε γιατί η διαδικασία δεν θα γινότανε με τρεις. Στο τραπέζι επάνω είχαμε μόνο 1 κερί. Δεν θυμάμαι τι χρώμα. Διάβασα ότι έχει σημασία. Εγώ πάντως δεν θυμάμαι το χρώμα του κεριού, αλλά θυμάμαι πως δεν μας είχε απασχολήσει το θέμα αυτό τότε. Ήμασταν ιδιαίτερα συγκεντρωμένοι σε αυτό που θα κάναμε. Δεν υπήρχαν δηλαδή γελάκια ή αστειότητες. Υπήρχε αγωνία ανησυχία και λίγο φόβος. Αποφασίσαμε να καλέσουμε κάποιο πνεύμα και όχι δαίμονα. Είχαμε αυτήν την επιλογή. Μάλλον καλά κάναμε. Όπως είπα και παραπάνω στο τραπέζι είχαμε μόνο ένα κερί. Ούτε τον πίνακα με τα γράμματα ούτε τίποτε άλλο που θα μπορούσε να βοηθήσει στην επικοινωνία με το πνεύμα αργότερα. Αφού βρήκαμε τους στίχους που έπρεπε να διαβάσουμε, έπρεπε να αποφασίσουμε πιο πνεύμα θα καλούσαμε. Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφέρω πως δεν θυμάμαι καλά αλλά νομίζω είχε σημασία ανάλογα με την μέρα και την ώρα το ποιους στίχους (ευχή) θα διαβάζαμε για να έχουμε αποτέλεσμα. Ίσως αυτό να ήταν αναγκαίο μόνο στο κάλεσμα κάποιου δαίμονα. Τα χρόνια έχουν περάσει και κάποιες λεπτομέρειες ξεθωριάζουν. Ένας από τους τέσσερις άρχισε λοιπόν να διαβάζει τους στίχους. Αυτοί δεν ήταν τίποτε περίεργες ευχές, πιο πολύ έμοιαζαν με προσευχή, κάτι σαν το πάτερ ημών. Με την ολοκλήρωση της ανάγνωσης άκουσα από πίσω μου, έναν θόρυβο, κάτι σαν τον θόρυβο του αέρα και σφύριγμα μαζί. Δεν είναι δυνατόν μέσο του κειμένου να τον αποδώσω. Περίπου κάτι σαν φσσσσσσσς. Η διάρκεια του θορύβου αυτού ήταν περίπου μισό δευτερόλεπτο. Πρέπει να έγινα κάτασπρος από τον φόβο μου και οι σφυγμοί μου να ήταν περισσότεροι από 200. Πέρασε περίπου 1 λεπτό βουβαμάρας, ίσως και οι άλλοι να είχαν μεγάλη ταραχή. Πήρα το θάρρος και ρώτησα τους υπόλοιπους αν άκουσαν τον θόρυβο που σας περιέγραψα. Μου απάντησαν πως ναι. Στην συνέχεια δεν γινόταν τίποτε. Υπολογίζαμε πως θα επικοινωνούσαμε με το πνεύμα, ζητώντας του να χτυπήσει το τραπέζι (όπως χτυπάμε με το χέρι μια πόρτα), με το ένα χτύπημα να σημαίνει ναι και τα δύο όχι. Ρωτήσαμε λοιπόν το πνεύμα αν ήταν παρών. Αν είσαι εδώ κτύπα το τραπέζι μία φορά. Αυτό δεν έγινε. Παρατήρησα όμως πως μετά την ερώτηση, η φλόγα του κεριού άρχισε να κάνει περίεργα παιγνίδια. Το επισήμανα και στους υπολοίπους. Επαναλάβαμε την ερώτηση και κάθε φορά η φλόγα συνέχιζε να κάνει κόλπα. Από 3 με 4 πόντους που ήταν πριν την ερώτηση γινόταν περίπου 20, μετά έφτανε ως το φυτίλι σαν να είχε σβήσει και στην συνέχεια επανερχόταν σε ηρεμία. Μάλιστα την 4η με 5η φορά που επαναλάβαμε την ίδια ερώτηση, η φλόγα του κεριού πρέπει να ανέβηκε σε ύψος κάτι λιγότερο του μισού μέτρου. Από ένα κεράκι 10cm. Τώρα που γράφω αυτό το κείμενο το αντιλαμβάνομαι σαν να έλεγε ΝΑΙ ΡΕ εδώ είμαι με πρήξατε. Αυτό το εκλάβαμε σαν βίαια αντίδραση. Μάλλον δεν ήμασταν προετοιμασμένοι κατάλληλα για αυτό που κάναμε. Ίσως κατά βάθος, να μην πιστεύαμε ότι θα καταφέρναμε να έχουμε αποτέλεσμα. Ο απόλυτος πανικός. Κάποιος έκανε την αρχή και άρχισε να τρέχει. Αυτό ήταν. Ακολουθήσαμε και οι άλλοι. Ούτε στείλαμε το πνεύμα πίσω ούτε το ρωτήσαμε τίποτε άλλο. Η ιστορία δεν σταματά όμως εδώ. Εγώ γύρισα πίσω. Όλη η ιστορία εξελίχθηκε στο σπίτι μου. Μάλιστα στο δωμάτιο μου. Που να κοιμηθώ εκεί λοιπόν. Με τίποτα. Πρέπει να γύρισα στο κρεβάτι μου, καμιά εβδομάδα αργότερα. Πάντως την υπόλοιπη ημέρα χρησιμοποιούσα τον χώρο. Τα πρώτα βράδια ζοριζόμουν να κοιμηθώ. Τελικά κάποια στιγμή το ξεπέρασα. Εκεί που έλεγα λοιπόν ότι ηρέμησα συνέβησαν τα ακόλουθα 3 περιστατικά. Αυτά που θα σας περιγράψω συνέβησαν σε χρονικό διάστημα ενός με δύο μήνες μετά. Α). Μία μέρα διάβαζα στο αρμόνιο (έπαιζα) κάποιο κομμάτι που έπρεπε να μελετήσω για το ωδείο. Ξαφνικά άρχισαν να πατιόνται διάφορες νότες από μόνες τους. Στην αρχή μάλιστα σταμάτησα γιατί νόμισα πως εγώ έπαιζα λάθος. Τότε όμως και για μερικά δευτερόλεπτα και ενώ εγώ είχα τα χέρια μου μακριά από το όργανο, συνέχισαν να πατιόνται κάποια πλήκτρα και να ακούω τους ήχους τους. Άσχετες νότες χωρίς κάποια μελωδική αξία. Το συμβάν αυτό το αντιμετώπισα με πρωτοφανή ψυχραιμία. Β) Ένα πρωινό, μάλιστα θυμάμαι και την ημέρα και την ώρα, ήταν Σάββατο περίπου στις 12:00 με 13:00, έβλεπα με την αδελφή μου τηλεόραση. Ξαφνικά αλλάζει το κανάλι από μόνο του από ΕΡΤ σε ΕΡΤ2. Παίρνω το κοντρόλ και ξαναβάζω το κανάλι που έβλεπα. Αμέσως αλλάζει το κανάλι. Το επαναλαμβάνω και ξανά το ίδιο αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι το κοντρόλ κόλλησε, το παίρνω και το πάω σε ένα άλλο δωμάτιο. Ξαναγυρνάω στο σαλόνι και αλλάζω κανάλι μηχανικά από την συσκευή. Ξανά το ίδιο αποτέλεσμα. Για να μην μακρολογώ, το επανέλαβα κάποιες φορές πάντα με το ίδιο αποτέλεσμα. Στο τέλος έκλεισα την τηλεόραση. Και αυτό το συμβάν το αντιμετώπισα με ψυχραιμία. Η αδελφή μου - είναι και μικρότερη - όμως δεν έδειξε τον ανάλογο χαρακτήρα. Θυμάμαι ότι έκανε αρκετό καιρό να πλησιάσει το χαζοκούτι. Τα δύο προηγούμενα γεγονότα, είχαν αρχίσει να με επηρεάζουν ψυχολογικά, σκεπτόμενος ότι ήταν λάθος που δεν διώξαμε το πνεύμα. Ακόμα το ίδιο πιστεύω. Ίσως να το έχουμε εγκλωβίσει κάπου που δεν ανήκει. Πιστεύω όχι επ΄ άπειρον. Γ) Ένα βράδυ, πάλι μόνος στο σπίτι με την αδελφή μου κατά τις 9:00 με 10:00 το βράδυ, χτυπάει το κουδούνι. Ανοίγω λοιπόν την πόρτα και δεν υπάρχει κανείς. Μπροστά μου υπήρχε ένας διάδρομος τεσσάρων περίπου μέτρων. Θεώρησα ότι μάλλον κάποιος φίλος μου μου έκανε πλάκα, χτύπησε το κουδούνι και κρύφτηκε. Ξαφνικά και ενώ βρίσκομαι δίπλα στο κουδούνι και μπροστά μου δεν υπάρχει κανείς, αυτό άρχισε να κτυπά σαν τρελό. Όχι σαν να είχε κολλήσει. Δεν έκανε έναν συνεχόμενο ήχο. Εξάλλου το συγκεκριμένο και συνέχεια να το πάταγες έκανε τον θόρυβο περίπου σαν εκείνο μιας μικρής καμπάνας για μία φορά. Άρχισε να κτυπά για 20 με 30 φορές με ακανόνιστο ρυθμό. Ε, εδώ πανικοβλήθηκα. Θεωρούσα ότι τα 2 προηγούμενα γεγονότα (Α και Β) ίσως - που δεν ήταν - είχαν να κάνουν με τα μηχανήματα που ήταν ηλεκτρονικά. Αυτή ήταν η πιο λογική εξήγηση που μπορούσα να δώσω με επιστημονικό ας πούμε τρόπο. Όμως και τα προηγούμενα ουσιαστικά δεν δικαιολογιόντουσαν με την λογική. Στην συνέχεια δεν συνέβη κάτι περίεργο που να μπορώ να το συνδυάσω με τα προηγούμενα. Κανά χρόνο αργότερα αλλάξαμε σπίτι, και από τότε μπορώ να πω, πως ηρέμισα και από τότε δεν ξανά ασχολήθηκα με τα γεγονότα. Αυτά. Τέλος πάντων δεν έχω σκοπό να σας κάνω να αποδεχτείτε την όλη ιστορία αν δεν το θέλετε. Εξάλλου δεν έχω κάποιο κίνητρο να το κάνω αυτό. Απλώς καταθέτω την εμπειρία μου όπως την έζησα. http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο Αποκεφαλισμός

Την ιστορία που θα σας διηγηθώ την έχω ζήσει. Λοιπόν εγώ και οι φίλοι μου βρήκαμε ένα πέτρινο σπίτι και μάθαμε ότι δεν ζούσε κανένας μέσα και θέλαμε να το εξερευνήσουμε. Όταν αποφασίσαμε να μπούμε μέσα βγήκε μια γριούλα από το γειτονικό σπίτι και μας είπε την ιστορία του σπιτιού. «Κάποτε ένα κορίτσι ερωτεύτηκε έναν φτωχό άντρα και θέλησε να τον παντρευτεί αλλά οι γονείς της κοπέλας είχαν αντίρρηση για τον γάμο. Η κοπέλα κλέφτικε με το παλικάρι και αγόρασαν αυτό το σπίτι. Στην πρώτη νύχτα του γάμου η μητέρα της κοπέλας αποκεφάλισε τον άντρα με ένα τσεκούρι και κλείδωσε την κοπέλα στο υπόγειο του σπιτιού». Εμείς τρομοκρατημένοι αποφασίσαμε να αφήσουμε τις έρευνες για εκείνη την μέρα. Κάποιο βράδυ αργότερα δεν θυμάμαι τι ώρα πέρασα από το σπίτι και ακούγονταν διάφορες φωνές. Λίγο καιρό αργότερα ξεκινήσαμε τις έρευνες και ανακαλύψαμε ότι η πόρτα του υπογείου είναι σφραγισμένη με τσιμέντο από μέσα. Κάποια παιδιά μπήκαν στο υπόγειο από ένα ξύλινο παράθυρο το οποίο άνοιξαν με μεγάλη δυσκολία. Μέσα βρήκαν βιβλία του σατανά με αίματα στις σελίδες τους και μια βέρα πάνω σε έναν πάγκο. Επίσης βρήκαμε ένα κλειδί το οποίο δεν άνοιγε καμία πόρτα. Μάθαμε ότι η μητέρα της κοπέλας γύρισε στο σπίτι στο σπίτι κλαίγοντας πολλά χρόνια αργότερα. Να επισημάνω ότι η μητέρα πότε δεν καταδικάστηκε και έχει καταφύγει στην Αθήνα. Μια πόρτα καταφέραμε να την ανοίξουμε δύο φορές και το πρωί την βρίσκαμε κλειστή. http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο γέρος στο μηχανακι

Είχαμε πάει με τους γονείς μου στο εξοχικό μου εγώ είχα πάρει το ποδήλατο και όταν βαριόμουν απλώς το έπαιρνα και έκανα βόλτες στον οικισμό εκεί που έχω κόψει ταχύτητα βλέπω έναν γερό πάνω σε ένα μηχανάκι ο γέρος έστριψε και με ακολούθησε εγώ πήγα στην άκρη του δρόμου και ανακαλύπτω ότι έχω φουιτ στη μπροστινή ρόδα. Αποφάσισα να κάνω μεταβολή και να γυρίσω σπίτι.Είχα όμως το φουιτ και δεν ήθελα να ζορίσω πολύ το ποδήλατο και πήγα περπατώντας έσερνα το ποδήλατο δίπλα μου και τότε τι να δω?Ο γέρος να έρχεται από την ίδια κατεύθυνση και να κόβει ταχύτητα σιγά και σε κάποια φάση με κοίταξε.Εγώ τι κύριε ελεήσουν τι άγιος ο Θεός χεστηκα πάνω μου και περπατούσα κρυμμένος πίσω από τα αμάξια.Έκανα έτσι 5 μέτρα και βρέθηκε μπροστά μου ο λαχανόκηπος ενός γείτονα. Πάτησα πάνω στο λαχανόκηπο και ευχήθηκα να μην με δουν αλλά τότε επιτέλους ο γέρος με προσπέρασε! Εγώ πήγα σπίτι κατατρομαγμένος και σκέφτηκα την θετική πλευρά ότι όταν πάω σπίτι θα έχω μια ιστορία να ανεβάσω στο ίντερνετ.100% αληθινή ιστορία Βέβαια μπορεί απλώς ο γέρος να ήθελε να με βοηθήσει δεν ξέρω αλλά εμένα μου φάνηκε αλλιώς...από τον φίλο: rkalog03



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Βόλτα στα νεκροταφεία

Λοιπόν η δικιά μου ιστορία ξεκινά από μια επιδρομή στο video club της γειτονιάς όταν στα χέρια της φίλης μου πέφτει η ταινία 666 (ή το παιδί το διαβόλου κάπως έτσι τέλος πάντων ).Είχε μαζί της το λάπτοπ και πρότεινε να πάμε να την δούμε στο πάρκο της γειτονιάς (το οποίο είχε κερκίδες ) μιας και ήμασταν 6 άτομα και κανένα από τα σπίτια μας δεν χωρούσε τόσα άτομα χώρια το πρήξιμο τον γονιών μας. Αφού φτάσαμε στο πάρκο και ανοίξαμε το λάπτοπ εμφανίστηκε ένας φίλος μας (λίγο πιο μεγάλος από εμάς) ο οποίος δούλευε delivery σε μια πιτσαρία. Έτυχε να πάει κάτι παραγγελίες εκεί κοντά και πέρασε να κάνει ένα τσιγάρο. Μας είδε και μας πλησίασε φωνάζοντας μας γελαστά -που είστε ρε αλάνια?-.Εμείς μόλις είχαμε βάλει το DVD να παίζει όταν εκείνος μας έπιασε την κουβέντα. Μας ρώτησε τι κάνουμε με το λάπτοπ και του είπαμε ποια ταινία θα βλέπαμε. Εκείνος αμέσως μας πρότεινε να τον περιμένουμε να σχολάσει να την δει μαζί μας εμείς δεχτήκαμε αφού η βάρδια του τελείωνε σε λιγότερο από μιάμιση ώρα.Να μην το πολυλογώ ήρθε φορτωμένος αναψυκτικά και φαγητό και μας πρότεινε να πάμε να δούμε την ταινία στα στρατιωτικά νεκροταφεία.Μπήκαμε όλοι στο κόλπο και ξεκινήσαμε.Δεν απέχει πολύ από το πάρκο είναι γύρο στα δέκα λεπτά.Αφού φτάσαμε είδαμε από μακριά πολλά τεράστια μαύρα δέντρα έναν σκούρο μπλε ουρανό (ήταν περίπου 12:30 το βράδυ) πολλούς άσπρους σταυρούς μπόλικο γρασίδι να τους πλαισιώνει ένα τεράστιο άγαλμα και λίγο φως από το μισοφέγγαρο σου ίσα ίσα φώτιζε τις σκιές μας. Όλοι μπήκαμε τρέχοντας με τον φόβο μην μας δει ο φύλακας ,μόνο η φίλη δεν έτρεξε επειδή είχε το λάπτοπ στα χέρια και φορούσε κάτι άβολα πέδιλα που δεν την βοηθούσαν να τρέξουν.Όταν περάσαμε όλοι το πορτάκι γύρισα πίσω και το κεφάλι μου να δω αν μας έφτασε ενώ οι άλλοι ήδη άρχισαν να κοροϊδεύουν ψιθυριστά εμένα και την φίλη μου αφού ήμασταν τα μοναδικά κορίτσια της παρέας.Όταν γύρισα το κεφάλι μου προς το μέρος της ξαφνικά επικράτησε σιωπή από τους υπόλοιπους και πάγωσε το αίμα μου όταν αντικρίσαμε μια σκιά να ανεβαίνει στον ουρανό σαν να ανέβαινε βουνό.Μας έπιασε τρέμουλο όταν καταλάβαμε ότι η σκιά είχε άφιξη από κάποιο τάφο από το διπλανό νεκροταφείο και ίσως να είχε κατάληξη στο παράδεισο.ακόμα και σήμερα δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε όσο και να το αναλύσουμε! Από τον/την φίλο/η: Stinaki Paok.se.lew@...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Εξερεύνηση στη σπηλιά

Καλησπέρα σε όλους! Ύστερα από το τόσο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό που μου προκάλεσαν οι ιστορίες πολλών από σας, θα ήθελα και γώ με τη σειρά μου να μοιραστώ μαζί σας 2 ιστορίες (η πρώτη συνέβη στον αρραβωνιαστικό μου και η δεύτερη σε μια οικογενειακή μας φίλη).Πριν κάποια χρόνια λοιπόν που το αγόρι μου ήταν μαθητής γυμνασίου ακόμη είχε πάει με τον συνομήλικο του ξάδερφο βόλτα με τα ποδήλατα τους σ'ένα βουνό λίγο πιο ψηλά από τα σπίτια τους. Σαν παιδιά τότε είχαν βάλει στο μάτι μια μικρή σπηλίτσα και ήθελαν να κάνουν τους ντέντεκτιβ για να την εξερευνήσουν...Πηγαίνουν λοιπόν εκεί και βρίσκουν χάμω στο χώμα βρώμικα ρούχα και ένα βιβλίο, αλλά όχι σαν τα βιβλία που φαντάζεστε. Ήταν σα χειροποίητο από τις περιγραφές τους. Το ανοίγουν για να δουν τι έχει και ξεφυλλίζοντας όλο αδιάφορα γι'αυτούς κείμενα, πέφτουν σε μια σελίδα που απεικόνιζε το πρόσωπο του Χριστού, αλλά στη θέση που έπρεπε να φαίνονται τα μάτια του ήταν 2 μαύροι κύκλοι.Φυσικα μόλις το αντίκρισαν το πέταξαν γρήγορα εκεί που ήταν και έφτασαν με τα ποδήλατα σπίτι σε κλάσματα δευτερολέπτου. Δεν ξέρω αν πρόκειται για κάποιο είδος σατανισμού,πάντως μόνο που το ακούω μου προκαλεί τρόμο. http://www.esoterica.gr/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Μείνε το βράδυ

Πριν 20 περίπου χρόνια πέθανε ο παππούς μου, ο πατέρας του μπαμπά μου. Η κηδεία έγινε στο χωριό και επειδή εγώ και τα αδέλφια μου ήμασταν μικρά τότε, είχαμε μείνει στο Ηράκλειο σε μια θεία μου. Στην Κρήτη, απ'οπου κατάγομαι, συνηθίζεται να 'κλαίνε' τον νεκρό στο σπίτι του όλη νύχτα, συγγενείς και φίλοι, και την επόμενη να γίνεται η κηδεία. Τότε λοιπόν, ήταν η μητέρα μου εκεί, αλλά επειδή ήταν ανέκαθεν υπερπροστατευτική, ανησυχούσε για μας. Αν φάγαμε, αν διαβάσαμε, αν κοιμηθήκαμε και όλα αυτά τα κλασσικά. Της ήρθε λοιπόν η φαεινή ιδέα να φύγει τη νύχτα απ'το χωριό και να πεταχτεί στο Ηράκλειο να δει αν ήμασταν καλά και έπειτα να ξαναγύριζε εκεί στο ξενύχτι. Όλοι της έλεγαν οτι δεν είναι σωστό.. "Και που να τρέχεις τώρα τόσο δρόμο, και πώς θα περάσεις μόνη σου τις ερημιές, και μη φύγεις τώρα απ'το λείψανο γι αυτό το λόγο" κτλ κτλ.. Η μητέρα μου όμως ξεροκέφαλη, δανείζεται το αυτοκίνητο του θείου μου και ξεκινάει κατά τις 11 για το Ηράκλειο. Προσφέρθηκαν βέβαια ο πατέρας μου και ο θείος μου να τη συνοδεύσουν αλλά δεν ήθελε, ήταν αρκετά κουλ.. Πού να 'ξερε!!! Στη διαδρομή αυτή, υπάρχει μια ατέλειωτη ευθεία, ακόμα και τώρα. Δεν είναι κάτι ιδιαίτερα τρομακτικό, απλά είναι μια πολύ μεγάλη ανηφορική ευθεία, πλατύς ο δρόμος και αριστερά δεξιά του δρόμου είναι κάτι πανύψηλα κυπαρίσσια. Φυσικά δεν υπάρχει φωτισμός πουθενά, ούτε έχει συχνή κίνηση. Ξεκινάει λοιπόν, κατά βάθος επηρεασμένη από αυτά που της έλεγαν και οδηγώντας σκεφτόταν αν κάνει καλά που κάνει αυτή τη διαδρομή μέσα στη νύχτα, και φυσικά σκεφτόταν και την επιστροφή πάλι εκεί. Όταν λοιπόν φτάνει στην ευθεία που περιέγραψα παραπάνω, βλέπει στη μέση του δρόμου μια γριά να στέκεται ακίνητη.. Εννοείται οτι τρελάθηκε απ'το φόβο της και φυσικά δε σκέφτηκε καν να σταματήσει, οπότε κάνει μια στραβοτιμονιά να τη προσπεράσει και συνεχίζει στην πορεία της. Κοιτάζει απ'τον καθρέφτη πίσω να δει αν η γριά ηταν ακόμη εκεί, και τι να δει???? Η γριά στο πίσω κάθισμα!!! Όντας ψύχραιμη, συνέχισε να οδηγάει χωρίς να ξανακοιτάξει πίσω, έκανε μια στάση στο επόμενο χωριό, ζήτησε λίγο νερό απο το καφενείο και της πέρασε ο φόβος... http://www.esoterica.gr/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Κάποιος μας ακολουθεί

Το σκηνικό διαδραματίζεται σε ένα χωριό της Ελλάδας κάπου στην 10ετία του 60. Ήταν παραμονή πρωτοχρονιάς λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος και μία οικογένεια που αποτελούνταν από τρία άτομα (μητέρα, πατέρας και γιος περίπου στα 15-16) ετοιμάζονταν να αλλάξει τον χρόνο. Λίγο πριν την αλλαγή η μητέρα λέει να κατέβει στο υπόγειο για να φέρει την βασιλόπιτα, κατεβαίνοντας τις σκάλες, στο τελευταίο και μεγαλύτερο σκαλί λόγω του παγετού που επικρατούσε εκείνες τις ημέρες γλιστρά και πέφτει σπάζοντας μάλλον το ένα της πόδι. Έτσι πατέρας και ο γιος αποφασίζουν να την πάνε στο νοσοκομείο το οποίο είχε ξεκινήσει να λειτουργεί (θεωρητικά) μία ημέρα πριν, το οποίο όμως λόγω της ημέρας και λόγω της μη πρόσληψης του ανάλογου προσωπικού παρέμενε κλειστό και έρημο. Οι άντρες της οικογένειας ανάλαβαν να κουβαλήσουν την τραυματισμένη γυναίκα από τους 2 ώμους, φτάνοντας στο νοσοκομείο κατάλαβαν την κατάσταση που επικρατούσε από το σκοτάδι που υπήρχε αλλά η μητέρα επέμενε να ψάξουν μήπως υπάρχει κάποιος γιατρός. Έτσι πέρασαν την γυάλινη πόρτα και άρχιζαν να διασχίζουν τον μακρύ μισοσκότεινο διάδρομο του νοσοκομείου μπαίνοντας στους θαλάμους για να βρουν γιατρό. Ανέβηκαν στον 2 όροφο τίποτα, στον τρίτο πάλι τίποτα έτσι αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω, Καθώς περπατούσαν αργά στους διαδρόμους άκουγαν ένα σταθερό τακ τακ τακ σαν βήματα πίσω τους. Στην αρχή ήταν τόσο σιγανό που δεν έδωσαν σημασία, στην συνέχεια όμως καθώς κατέβαιναν τους ορόφους άκουγαν πιο δυνατά και ενώ είχαν φτάσει στο ισόγειο αρκετά μέτρα πριν την έξοδο οι ήχοι αυτοί ήταν πολύ δυνατοί και κατάλαβαν ότι κάτι τους ακολουθούσε. Ο πατέρας αποφάσισε να γυρίσει να κοιτάξει. Μετά είπε ήρεμα, αλλά φοβισμένα στους δικούς του να ανοίξουν το βήμα τους. Όταν το έκαναν αυτό τα βήματα ακουγόταν πιο δυνατά, ο πατέρας γυρνά, βλέπει και στην συνέχεια η οικογένεια τρέχει πιο γρήγορα (όσο γρήγορα μπορούσε με την τραυματισμένη μητέρα) και όσο αυτοί έτρεχαν τόσο και αυτός που τους ακολουθούσε άνοιγε το βήμα του. Λίγο πριν την έξοδο ένιωθαν σχεδόν την ανάσα αυτού που τους κυνηγούσε, και τελικά μόλις που πρόλαβαν να βγουν από το νοσοκομείο και να κλείσουν την πόρτα για την σωτήρια. http://www.esoterica.gr/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το σπίτι στη γωνία

Λοιπόν δεν ξέρω αν...και κατά πόσο πιστεύετε στα φαντάσματα αλλά αυτό που θα σας πω είναι πραγματικό! Εγώ με τους φίλους μου είχαμε πάει μια βόλτα ένα απόγευμα(προς βράδυ)στο κέντρο της Αθήνας. Έξω δεν υπήρχε ψυχή (επειδή έκανε και πολύ τσουχτερό κρύο)λοιπόν ξαφνικά έγινε διακοπή ρεύματος δεν βλέπαμε και χεστηκαμε από τον φόβο μας(SORRY την έκφραση)χτυπήσαμε την πόρτα ενός σπιτιού επειδή τα σπίτια μας ήταν πολύ μακριά. Μια γριά κυρία μας άνοιξε και μας είπε <<θέλετε κάτι?>> εγώ είπα <<μπορούμε ναι καθίσουμε λίγο εδώ επειδή τα σπίτια μας είναι πολύ μακριά?>> <<φυσικά>> είπε η καλοσυνάτη κυρία. Εμείς περάσαμε μέσα, μας είπε να βολευτούμε και εμείς καθίσαμε σε ένα καναπέ και η κυρία άναψε ένα μικρό κεράκι. Εμάς μας πηρέ ο ύπνος από την ωραία μουσική που μας έπαιζε η κυρία με ένα φλάουτο. Το άλλο πρωί ευχαριστήσαμε την κυρία και φύγαμε απήγαμε να πιούμε πορτοκαλάδες τέλος πάντων να μην σας τα πολυλογώ εκεί στο καφέ ο σερβιτόρος μας ρώτησε περίεργος(μήπως του φανήκαμε τουρίστες)σε ποιο ξενοδοχείο κοιμηθήκαμε και εμείς είπαμε ότι κοιμηθήκαμε σε εκείνο το σπίτι στην γωνιά αυτός είπε <<το σπίτι στην γωνιά?.....το σπίτι στην γωνία κάηκε πριν 3 χρόνια να πάμε να σας το δείξω κιολας>> ΠΗΓΑΜΕ και είδαμε ένα μισοκαμενο σπίτι μπήκαμε μέσα και είδαμε κάτω ένα μισοκαμενο φλάουτο και ένα κεράκι σε ένα σημείο του σπιτιού που δεν είχε καεί..... http://scarystories.gr/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παιδικές αταξίες

H δική μου ιστορία που συνέβηκε όταν πήγαινα στο δημοτικό.Οι γονείς μου λείπανε συχνά σε ταξίδια και έμενα με την αδερφή μου στην γιαγιά μου. Σχολώντας μια μέρα από το φροντιστήριο και ενώ είχε ήδη σκοτεινιάσει πάμε με τον κολλητό μου να κάνουμε μία κλασική βλακεία που συνηθίζαμε εκείνη την περίοδο, πηγαίναμε σε ένα παρεκκλησάκι παίρναμε μία χούφτα κεριά και τα καίγαμε όλα μαζι σχηματίζοντας βουναλάκι,πάμε που λέτε στο παρεκκλησάκι και αρχίζουμε να καίμε τα κεριά..εκείνη την στιγμή μπαίνει μια μαυροφορεμένη γιαγιά και μας επιπλήττει για τις βλακείες που κάνουμε όχι όμως με άσχημο τρόπο του στίλ καταλαβαίνω οτι είστε παιδιά αλλά δεν είναι σωστό.. πάμε να φύγουμε εμείς και γυρνάει εμένα και μου λέει τώρα που θα πάς στην γιαγιά σου μήν πας απο το σύντομο δρόμο... Πάγωσα παρακάλεσα τον φίλο μου να έρθει μαζί μου και αυτός θέλοντας να το παίξει σαν κλασικό αγόρι οτι δεν μασάει με πήγε σπίτι..απο την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης(το περίεργο ήταν πως επειδή εκει μέναν γύφτοι πάντα φοβόμουν να περνάω και έκοβα δρόμο μέσα απο ένα ερημικό στενάκι) κάνοντας κύκλο και όχι απο τον σύντομο...Με τα πολλά την επόμενη μέρα άκουσα για την εξαφάνιση ενός κοριτσιού και μετά από λίγο καιρό μάθαμε οτι συλλάβανε κάποιον που έμενε σε ένα ερειπωμένο σπίτι της περιοχής που απήγαγε κορίτσια τα βίαζε τα είχε υπηρέτριες και μετά τα σκότωνε και τα έθαβε στο υπόγειο...περιττό να σας πώ πως μικρή έβλεπα συχνά εφιάλτες πώς με είχε στο σπίτι και με έβαζε να κάνω δουλειές. Εννοείτε σταμάτησα τις βλακείες με τα κεριά και άν και περνούσα συχνά ψάχνοντας η περιμένοντας εκείνη την καλή κυρία δεν την ξαναείδα ποτέ.. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Η γριά που κουτσαίνει

Λοιπόν παιδιά θα σας διηγηθώ και εγώ την παράξενη ιστορία που βίωσα μαζί με την παρέα μου ένα καλοκαίρι,στο χωρίο μου.Αυτό έγινε πριν από περίπου 1 χρόνο.Όλα άρχισαν όταν, εγώ,ο αδερφός μου,και δύο φίλοι μας οι οποίοι είχαν έρθει για διακοπές,αποφασίσαμε να διηγηθούμε ο καθένας μια τρομακτική ιστορία που έχει βιώσει ή του έχουν πει,για να περάσει η ώρα.Άρχισε ο μεγαλύτερος της παρέας(γύρω στα 17) να λέει την ιστορία του.Η ώρα ήταν μόλις 5 με 10 λεπτά μετά τις 12 τα μεσάνυχτα.Ξαφνικά γύρω στα 100 μέτρα απόσταση από εμάς είδαμε μια γριά ντυμένη με κατάλευκα ρούχα να έρχεται πάνω μας κουτσαίνοντας και ένα σκυλί να της γαβγίζει.Η γριά φαινόταν να έχει ενοχληθεί από το σκυλί το οποίο και κλώτσησε πετώντας το σχεδόν 2 με 3 μέτρα μακρυά.Εμείς παγώσαμε.Η γριά συνέχισε να έρχεται προς τα πάνω μας.Αμέσως αρχίσαμε το πανικόβλητο τρέξιμο προς το σπίτι μου.Οι γονείς μας έλειπαν,δεν ξέραμε τι να κάνουμε.Πάμε στο μπαλκόνι το πίσω να δούμε από εκεί.Μόλις φτάσαμε,συνειδητοποιήσαμε οτι η γριά είχε εξαφανιστεί.Το παράξενο σε όλη την ιστορία είναι οτι η γριά εξαφανίστηκε μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα.Πράγμα αφύσικο γιατί η γριά κούτσαινε και γιατί δεν υπήρχε σπίτι εκεί κοντά ώστε να πάει.Εμείς πήγαμε στο μέρος εκεί και είδαμε κάτι πολύ ανατριχιαστικό.Είδαμε το σκυλί τόσο άσχημα χτυπημένο που θα νόμιζε κανείς οτι το χτύπησε αυτοκίνητο. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Στο νοσοκομείο

Η μητέρα μου εισέρχεται στο νοσοκομείο για μια επέμβαση.Όλα -δόξα το Θεό- βαίνουν καλώς και το ίδιο βράδυ,εγώ με το σύζυγό μου,αποφασίζουμε να μείνουμε εκεί.Στρώνουμε λοιπόν στο πάτωμα,μέσα στο δωμάτιο που ήταν η μαμά μου και ετοιμαζόμαστε για ύπνο.Η προϊσταμένη ορόφου και ο ένας από τους γιατρούς που είχαν βάρδια εκείνο το βράδυ,έτυχε να είναι γνωστοί μου (η μία συμφοιτήτρια και ο άλλος καθηγητής μου στη σχολή) ,οπότε και μας βάζουν να κοιμηθούμε σε ένα άδειο κρεβάτι στο ακριβώς δίπλα δωμάτιο.Λέμε τις καληνύχτες μας και ξερενόμαστε στον ύπνο. Βλέπω λοιπόν κάποια στιγμή μέσα στο δωμάτιο έναν ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ μελαχροινό άντρα,με μαύρα ρούχα,να μας κοιτάζει που κοιμόμαστε.Τον κοιτάζω με απορία και μου λέει "Φύγετε από δω" .Ανακάθομαι στο κρεβάτι κι αρχίζω να παίρνω ανάποδες "Μπα?" του λέω -είχα και θράσσος- "και ποιος είσαι συ?" ."ΦΥΓΕΤΕ!" φωνάζει "αλλιώς θα πάρω εσένα" (κάπως έτσι τέλος πάντων μου απάντησε).Με κοίταξε θυμωμένος και κάποια στιγμή ΚΟΚΚΙΝΙΖΟΥΝ τα μάτια του.Μιλάμε πετούσαν φλόγες.Κοκκαλώνω και νιώθω τις τρίχες από το κεφάλι μου να παίρνουν τον ανήφορο από την ανατριχίλα. Ξυπνάω τον άντρα μου όπως όπως και φεύγουμε.Στο μεταξύ είχε ξημερώσει. Ας πούμε ότι ξέχασα το περιστατικό,αφού έπεισα τον εαυτό μου ότι ήταν ένα κακό όνειρο.Προς το μεσημεράκι,φέρνουν στο δωμάτιο που κοιμόμασταν το προηγούμενο βράδυ,μια κοπέλα που μόλις είχαν χειρουργήσει.ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ αφού είχαν φύγει οι νοσηλευτές και ο γιατρός από το δωμάτιο,πετάγεται στο διάδρομο μια κοπέλα πανικόβλητη κι αρχίζει να καλεί σε βοήθεια. Η χειρουργημένη κοπέλα είχε υποστεί καρδιακή ανακοπή. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παίζοντας ποτηράκι...

Τον Αύγουστο εως τον Οκτώβρη του 2003 ξεκινήσαμε να παίζουμε "ποτηράκι" χαβαλέ με την τότε παρέα μου στο εξοχικό των γονιών μιας κοπέλας στη Σίβηρη, Χαλκιδικής και ρωτούσαμε διάφορα πράγματα για να το τεστάρουμε όπως το πότε πέθανε η γιαγιά κάποιου από την παρέα κλπ τα οποία το πνεύμα τα απάντησε σωστά. "Παίξαμε" έτσι μια δυο φορές ώσπου κάποια στιγμή ρώτησα κάτι και μου έγραψε "Θ-Α-Π-Ε-Θ" όπου κώλωσα (sorry για τα γαλλικά) και φώναξα σε κάποιον να ανάψει το φως. Πέρασε κάποιος καιρός και αποφασίσουμε να ξανακαλέσουμε αυτή τη φορά στο σπίτι ενός φίλου όπου δεν έγινε κάτι επεισοδιακό οπότε συνεχίσαμε να καλούμε για πλάκα. Την τελευταία φορά που καλέσαμε ήμασταν στο δωμάτιό μου και είχα χάσει κάτι και ρώτησα το πνεύμα που βρίσκεται και αυτό μου έγραψε "Σ-Ε-Π-Ε-Ρ-Ι-Μ-Ε-Ν-Ω-Κ-Ρ-Ε" στο οποίο σημείο πάλι κώλωσα και έριξα το ποτήρι και άναψα το φως. Από τότε δεν έχω ξαναδοκιμάσει και ούτε θέλω παρ' όλο που με ενδιαφέρουν τα παραφυσικά και τα μυστήρια. Αυτή η εμπειρία με βαραίνει και με τρομάζει ακόμη. Συμβαίνει στ' αλήθεια αλλά για να συμβεί ουσιαστικά επιτρέπεις στο πνεύμα να χρησιμοποιήσει το σώμα σου για να κουνήσει το ποτηράκι. Να σημειώσω πως ότι πνεύμα κι αν καλέσαμε μας έλεγε πως ήταν καλό αλλά όταν ρωτούσαμε πως τα λένε δεν μας έλεγαν, πράγμα ύποπτο. Επίσης σε ό,τι ρωτήσαμε σχετικά με το μέλλον δώσανε λάθος απαντήσεις και σωστά απαντούσαν μόνο σε παρελθοντικά γεγονότα που κάποιος από την παρέα γνώριζε πράγμα που με κάνει να πιστεύω πως απλώς παίζουν μαζί μας διαβάζοντας τη σκέψη. Τέλος να αναφέρω πως στις ερωτήσεις μιας κοπελιάς που έτυχε να φοράει σταυρό την τελευταία φορά που δοκιμάσαμε δεν απαντούσε με τίποτα. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Νύχτα στο αυτοκίνητο

Πριν 5 χρονιά λοιπόν η μητέρα μου μαζί με αλλά 4 άτομα είχαν πάει να επισκεφθούν ένα μοναστήρι. Ξεκίνησαν λοιπόν το μεσημεράκι γιατί τα φωτά του αυτοκινήτου δεν λειτουργούσαν καλά, για να γυρίσουν νωρίς. Όταν έφευγαν από την μονή, ο γέροντας τους είπε να προσέχουν στο δρόμο. Γυρίζοντας όμως για Χαλκίδα ανακάλυψαν πως είχαν χαθεί. Ξαφνικά το αυτοκίνητο σταμάτησε και άναψαν τα φωτά του στη μεγάλη σκάλα που πριν δεν λειτουργούσε. Ξέχασα να πω πως είχε νυχτώσει. Ο οδηγός φυσικά παραξενεύτηκε για τα φωτά. Τότε βλέπουν στην μέση του δρόμου ένα μαύρο κατσίκι να κατευθύνεται προς το αυτοκίνητο. Το ζώο λοιπόν πήγε μπροστά τους και άρχισε να χτυπάει το κεφάλι του πάνω στο καπό του αυτοκινήτου. Έπειτα ανέβηκε πάνω στο καπό και έβγαζε κάφρο από το στόμα ενώ είχε βάλει το κεφάλι του ανάμεσα στα πίσω ποδιά του. Περιττό να πούμε την τρομάρα της παρέας οι οποίοι άρχιζαν να κάνουν προσευχές ενώ το μικρό κορίτσι της παρέας είπες- αυτός για να μας τρομάξει έβαλε το κεφάλι του στον κ. . . . του. Υστέρα από λίγα λεπτά αφού προσεύχονταν όλοι, το ζώο άρχισε κι έκανε βήματα προς τα πίσω, κατέβητε από το αυτοκίνητο κι εξαφανίστηκε. Αμέσως επάνελθε το αυτοκίνητο, χαμήλωσαν πάλι τα φωτά του και κατάφεραν να βρουν το δρόμο. Το παιδάκι για 3 μήνες δεν μπορούσε να κοιμηθεί μονο του, ενώ η παρέα αυτή δεν ξεχνάει εύκολα το περιστατικό. Η ιστορία μου είναι 100% αληθινή, όπως και οι άνθρωποι που την έζησαν. Γι αυτό φίλοι μου ποτέ μην λέτε ποτέ. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Κλάματα μωρών

Σήμερα θα σας πω για τα μωρά που κλαίνε. Η μητέρα μου κατάγεται από τη Σητεία Κρήτης. Έξω από το χωριό μας, υπάρχει μια εκκλησιά και δίπλα ένα νεκροταφείο. Η περιοχή λέγεται Σκλαβεδιακο. Ένα απόγευμα κατά τις 6 η ώρα είχε πάει ένας πρώτος ξάδερφος της μάνα μου με ένα ντόπιο αγρότη να μαζέψουν ντομάτες. Ο θειος μου ο Μανώλης είναι άτομο ορθολογικό και δεν καταλαβαίνει ούτε θεούς ούτε δαίμονες. Ξαφνικά ενώ μάζευαν ντομάτες ακούστηκε κλάμα μωρών. Ήταν σαν να κλαίγανε πολλά μωρα!!Ο θειος μου ταράχτηκε λίγο και πίστεψε πως ήταν τίποτα γάτες. Τα κλάματα συνεχιζόταν και ρώτησε τον αγρότη τι είναι αυτά. Ο αγρότης που είχε συνηθίσει να πηγαίνει εκεί του είπε πολύ απλά πως ήταν το κλάμα μωρών που είχαν θαφτεί εκεί στο νεκροταφείο αβάφτιστα. Του είπε να μη δώσει σημασία και πως ακούγονται πολλές φορές. Ο θειος μου δεν τον πίστεψε και άρχισε να πηγαίνει κοντά στο νεκροταφείο οπού ακούγονταν τα κλάματα. Όσο πιο πολύ πλησίαζε στο νεκροταφείο, τόσο πιο δυνατά ήταν και τα κλάματα. Και τη στιγμή που έφτασε στο νεκροταφείο και είδε τους πρώτους τάφους τα κλάματα αυτόματα σταμάτησαν και άρχισαν να ακούγονται από πίσω του!!!Γυρισε και άρχισε γρήγορα να τρέχει στο αμαξιτό αγρότης του φώναζε να μη φοβάται αλλά τα κλάματα συνεχιζόντουσαν και ήταν και πιο δυνατα!Μπηκε με τον αγρότη στο αμάξι και έβαλαν μπροστά. Τα κλάματα ήταν πολύ δυνατά σαν να ήταν πολλά μωρά γύρω από το αμαξι!Οσο έτρεχε τα μωρά ακουγόντουσαν διπλά του για 200 ακόμα μετρα!Μετα από λίγο σταματούσαν σταδιακά ώσπου σταμάτησαν εντελώς. . Όταν ορθέ στο χωριό ήταν κατακίτρινος από το φόβο. Εγώ μετά με κάτι φίλους ρώτησα στο χωριό και η πλακά είναι πως μου είπαν πως τα μωρά ακούγονται πολύ συχνά και πως είναι μωρά που τα έθαψαν χωρίς να τα βαφτίσουν. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Θέαση Νεκρού

Στο χωριό που μένει ο παππούς μου, ζούσε πριν 25 περίπου χρονιά κάποιος γνωστός του καθηγητής, με τον οποίο είχε φιλικές σχέσεις. Δυστυχώς εκείνος πέθανε από αρρώστια. Μετά από κάποια χρονιά γυρίζοντας με την αδελφή του στο χωριό με ταξί, παίρνοντας από μια τοποθεσία ονόματα -κακία σκάλα- που είναι πολύ κοντά στο χωριό, είδαν να περπατά στο δρόμο μπροστά τους κάποιος κύριος με λευκό κοστούμι. Ενώ προχωρούσαν εκείνοι με το αυτοκίνητο εκείνος συνέχισε να έχει το προβάδισμα. Βλέποντας αυτό όλοι μέσα στο αυτοκίνητο φοβηθήκαν. Τότε ο κύριος έστρεψε το κεφάλι του προς τα πίσω και τους κοίταξε. Στο πρόσωπο του αναγνωρίσαν όλοι τους τον νεκρό καθηγητή μιας και τον γνώριζαν καλά όσο ζούσε. Στη συνεχεία μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα ο κύριος απομακρύνθηκε και χάθηκε στο βάθος του γκρεμού στον οποίο και βλέπει προς την μια πλευρά του ο δρόμος. Να συμπληρώσω ότι για την συγκεκριμένη τοποθεσία, υπάρχουν μαρτυρίες από χωριανούς για παράξενα φαινόμενα. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

Το χωράφι μου!

Ήταν ένας βοσκός που δεν είχε δικό του κοπάδι και έβοσκε τα πρόβατα των άλλων. Μόλις λοιπόν έπιασε δουλειά σε έναν πήρε το κοπάδι και πήγε να το βοσκήσει σε ένα χωράφι. Σε αυτό το χωράφι υπήρχε μόνο ένα δέντρο. Το μεσημέρι ο βοσκός πήγε να πάρει έναν υπνάκο κάτω από το δέντρο. Βλέπει στον ύπνο του λοιπόν έναν άνθρωπο άγνωστο του να του λέει : "Αυτό το μέρος είναι δικό μου και να μην ξανακοιμηθείς εδώ γιατί θα πάθεις κακό". Ο βοσκός ξύπνησε θορυβημένος και την επόμενη μέρα πήγε σε άλλο χωράφι τα πρόβατα. Πέρασε λίγος καιρός και είχε ξεχάσει το όνειρο, οπότε ξαναπήγε στο ίδιο χωράφι. Το μεσημέρι πέφτει πάλι να κοιμηθεί κάτω από το δέντρο και ξαναβλέπει τον ίδιο άνθρωπο στον όνειρο του θυμωμένο αυτήν την φορά να του λέει : "Σου είπα να μην ξανακοιμηθείς εδώ γιατί το μέρος είναι δικό μου και θα πάθεις κακό". Πανικόβλητος έτρεξε και το είπε στην γυναίκα του αλλά εκείνη δεν τον πίστεψε και τον καθησύχασε ότι ήταν της φαντασίας του. Μετά από λίγο καιρό ξαναπήγε στο χωράφι και σίγουρος ότι όλα ήταν της φαντασίας του, πέφτει πάλι να κοιμηθεί κάτω από το δέντρο. Τότε βλέπει πάλι στον ύπνο του τον ίδιο άνθρωπο πολύ θυμωμένο αυτήν τη φορά και του είπε : "Σου είπα ότι το μέρος αυτό είναι δικό μου, αν ξανακοιμηθείς εδώ θα πεθάνεις". Τότε ο βοσκός έτρεξε πανικόβλητος στον αλαφροΐσκιωτο και του είπε την ιστορία. Ο αλαφροΐσκιωτος φώναξε μερικούς ακόμα και τους είπε να σκάψουν στο σημείο κάτω από το δέντρο. Όντως αφού σκάψανε βρήκαν έναν σκελετό. Βγάλαν τον σκελετό, φωνάξαν τον παπά του χωριού, τον διαβάσανε και τον έθαψαν στο νεκροταφείο. Από τότε δεν ξαναενόχλησε κανείς τον βοσκό. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Ο Μαυροφορεμένος

Θα σας πω και εγώ μια ιστορία που έτυχε σε δυο φίλους μου! Ζω στο Γυθειο Λακωνίας και εκεί σε ένα σημείο του δρόμου υπάρχει από πολύ παλιά ένας μύθος και καλά ότι κυκλοφορεί ένας μαυροντυμένος "άνθρωπος" με χιτώνα μακρύ (όπως παρομοιάζουν και τον χάρο!!)και ότι μέσα από τον χιτώνα δεν υπάρχει τιποτα!Ενα βράδυ οι δυο φίλοι μου, που τους γνωριζω από μικρά παιδιά και ποτέ δεν θα μου έλεγαν ψέματα σε ένα τέτοιο θέμα, ξεκινάνε με το μηχανάκι για να βάλλουν βενζίνη σε ένα βενζινάδικο λίγο πιο έξω από το Θείο, σε ένα σημείο του δρόμου, οπού λέγεται ότι εμφανίζεται και ο μαυροντυμένος, είδαν έναν παπά. . . έτσι ακριβώς μου είπαν. . αφού τον περάσανε γυρνάει ο ένας από τους φίλους μου να τον ξαναδεί γιατί του φάνηκε παράξενο 9. 30 το βραδύ χειμώνα μέσα στην μέση του δρόμου ένας παπάς και δεν τον βλέπει πουθενά το λέει στον άλλον που ήταν μαζί του και γυρνάνε πίσω να δούνε. . . . δεν βρίσκουν κανένα, και το καλό είναι ότι στο σημείο που τον είδαν ήταν αδύνατο να φύγει από κάπου γιατί από την μια μεριά είναι ένας πέτρινος τοίχος 6 μετρά και από την άλλη γκρεμός και θάλασσα!! Να συμπληρώσω ότι στο σημείο εκείνο έχουν χάσει πολλοί την ζωή τους και επίσης γίνονται συνεχεία ατυχήματα!! http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν είμαι μόνη

Έχω κι εγώ μια ιστορία που με κράτησε άυπνη για σχεδόν 2 χρονιά και με ανάγκασε να δω κάποιον ειδικό αφού άρχισα να πιστεύω πως τρελαίνομαι. . . Όλα ξεκίνησαν όταν πριν 3 χρονιά πήγα Θεσσαλονίκη σε μια φίλη μου και γνώρισα εκεί μια άλλη κοπέλα. Η συγκεκριμένη κοπέλα έδειχνε να είναι μια σοβαρή κοπέλα περίπου 25 χρονών που σπούδαζε στην Αγγλία. Αφού θα έμενε εκεί και θα μοιραζόμασταν το ίδιο δωμάτιο αποφασίσαμε να πιάσουμε την κουβέντα το βραδύ πριν πέσουμε για ύπνο. Άρχισε να μου λέει για το πρόβλημα της. . . Έβλεπε μια γριούλα συνεχεία πίσω της η οποία είχε ένα πολύ άγριο βλέμμα. Ντυμένη με μαύρα και έχοντας κακό σκοπό (μου περίγραψε κάθε λεπτομέρεια) φόβιζε συνεχεία την κοπέλα. . . ένιωθε σαν να ήταν η ιδία στοιχειωμένη. . . με τα πολλά την γριούλα την είχε δει και μια φίλη της που κόντεψε να λιποθυμήσει που την είδε να κάθετε σε μια καρεκλά. . . Εκεί ξεκίνησε και η δικιά μου ιστορία. . . . όταν πήγα στην Αθηνά άρχισα να βλέπω διαφορά περίεργα και ήμουν πλέον σίγουρη πως η Έφη είχε απαλλαχτεί από την γριούλα αφού η ιδία ήταν πλέον πίσω από μένα. . . άρχισα να την ακούω, να την νιώθω, και σε κάθε μου κίνηση πίστευα πως απλά θα παιχτεί μπροστά μου. . . Πολλοί θα θεωρούν ότι είναι όλα της φαντασίας μου αφού αυτό το φάντασμα έχει κάνει το γύρω του κόσμου, αλλά πολλοί ξέρετε πως είναι να νιώθετε πως δεν είστε μονοί, ειδικά όταν είστε σίγουροι πως υπάρχει κάτι κακό διπλά σας. . . . δεν ξέρω τι ήταν αληθινό σε όλο αυτό. Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος και μερικές φορές ακόμα την νιώθω και με πιάνει κρύος ιδρώτας και προκαλώ τον εαυτό μου να την αντιμετωπίσω παρόλο που μονό η ιδέα με κάνει να μην θέλω να είμαι μονή μου ούτε λεπτό. . . http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Ήταν μωρό?

Ένας φίλος μου μας διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία η οποία συνέβη σε έναν θείο του στην Καλαμάτα. Ο θείος του είναι νέος άνθρωπος μορφωμένος. Ο θείος του μαζί με έναν άλλο γυρνούσαν βράδυ με το αυτοκίνητο από μία δουλειά. Ο δρόμος περνούσε μέσα από χωράφια. Ξαφνικά βλέπουν στην άκρη ενός χωραφιού ένα άσπρο πραγματάκι. Κατεβαίνουν και βλέπουν ένα μωράκι. Αμέσως σκεφτήκανε ότι οι ιδιοκτήτες του χωραφιού μάλλον ξέχασαν το μωρό τους επιστρέφοντας σπίτι. Αποφάσισαν να το πάρουν μαζί μέχρι το χωριό να δουν ποιανού είναι. Ο συνοδηγός κρατούσε αγκαλιά το μωρό το οποίο ήταν πολύ όμορφο και τους έκανε εντύπωση. Σχολίασαν μάλιστα: "τι ωραίο μωράκι είναι αυτό". Και τότε το μωρό μιλάει κανονικά και λέει : "κοίτα έχω και δοντάκια" και ανοίγει το στόμα του όπου είχε κανονικά δόντια νηπίου παρόλο που ήταν μηνών! Ο οδηγός έχασε τον έλεγχο, πανικόβλητος ο συνοδηγός ανοίγει την πόρτα και το πετάει έξω και φυσικά έφυγαν πανικόβλητοι. Ο θείος του φίλου μου δεν έχει ερμηνεύσει τι μπορεί να ήταν αυτό και ούτε του έχει συμβεί κάτι άλλο περίεργο από τότε. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Περίεργη συνομιλία

Το περιστατικό έλαβε χώρα το 1947, την περιοχή δεν θα την αναφέρω αν και είναι σχετικά γνωστή. Είχε πάει στο χωρίο του μετά από αρκετά χρόνια ένας νεαρός μαζί με τον φίλο του, (ο νεαρός αυτός ήταν από το χωρίο αυτό αλλά είχε φύγει και έμενε αλλού από όταν ήταν 3 ετών, ο φίλος του δεν ήταν από εκείνα τα μέρη απλά είχε πάει μαζί του για παρέα), αφού έφτασαν στο χωρίο λέει ο Νίκος στον φίλο του, αύριο θα πάμε και στο κοντινό χωρίο για να επισκεφτούμε κάτι συγγενείς μου που μένουν εκεί. Την επόμενη μέρα κατά τις 5 το απόγευμα, ξεκινάνε με τα πόδι για να πάνε στο διπλανό χωρίο, ήταν περίπου 15 με 20 λεπτά δρόμος. Λέει ο Νίκος στον φίλο του θέλεις να πάμε από τον δρόμο ή προτιμάς να πάμε από το λόφο? Θα περπατήσουμε λίγο περισσότερο αλλά αξίζει γιατί έχει ωραία θέα. Ο φίλος του χωρίς να το σκεφτεί καθόλου είπε να πάνε από τον λόφο. Ανέβηκαν τον λόφο κοίταξαν για λίγο την θέα και άρχισαν να κατηφορίζουν για να πάνε στο διπλανό χωρίο, στην πρώτη στροφή και ενώ κατηφόριζαν τον λόφο βλέπουν ένα μικρό σχετικό σπίτι και μία κυρία με περίεργα ρούχα να κρατάει κάτι στο χέρια της και να προχωράει σε άσχετη πλευρά από αυτούς χωρίς να τους δώσει καμία σημασία, ούτε καν γύρισε να τους κοιτάξει, πάνε πιο κοντά οι δύο φίλοι και της λέει ο ένας "Γεια σας, τι κάνετε?" η κυρία δεν είπε τίποτα, τότε συνεχίζει να μιλάει το παιδί και της λέει "Πηγαίνουμε στο χωρίο που βρίσκεται εδώ πιο κάτω, ελπίζω να πηγαίνουμε καλά και να μην πήραμε λάθος δρόμο? Έχω να έρθω από τα μέρη αυτά αρκετά χρόνια", η κυρία σταμάτησε να περπατάει και γύρισε και τους κοίταξε χωρίς όμως να τους μιλήσει καθόλου, τότε ο δεύτερος νεαρός ρωτάει την κυρία αυτή "Εσείς μένετε μόνη σας εδώ?" Τότε η κυρία χωρίς να τους κοιτάξει λέει "Σας παρακαλώ, αφήστε με, το παιδί μου είναι άρρωστο στο σπίτι και με χρειάζεται". Οι δύο νεαροί αφού της ζήτησαν συγγνώμη και της είπαν ότι δεν γνώριζαν για το άρρωστο παιδί της, έκαναν μεταβολή για να πάρουν τον δρόμο που οδηγούσε στο χωρίο που πήγαιναν, τότε αντίκρισαν στα 10 μέτρα ένα μεγάλο δέντρο με χοντρό κορμό και σε ένα κλαδί του είδαν να κρέμεται από ένα σκοινί η κυρία που λίγο πιο πριν τους μίλαγε, λογικά θα έπρεπε να βρισκόταν πίσω τους και να πηγαίνει σπίτι της, για μια στιγμή και οι δύο είχαν κοκαλώσει και δεν έκαναν τίποτα μετά από λίγα δευτερόλεπτα γύρισαν και οι δύο πίσω για να δουν την κυρία, όμως ούτε κυρία υπήρχε, ούτε σπίτι, ούτε τίποτα από όλα αυτά που είχαν δει πιο πριν, ξαναγύρισαν έντρομοι μπροστά και είδαν την κυρία κρεμασμένη στο δέντρο όπως και πιο πριν, χωρίς να πουν ή να κάνουν τίποτα άρχισαν να τρέχουν φοβισμένοι και σε λίγα λεπτά βρίσκονταν στο διπλανό χωρίο. Το περίεργο είναι ότι ενώ ξεκίνησαν στις 5 το απόγευμα (ήταν καλοκαίρι) από το ένα χωρίο να πάνε στο άλλο, η ώρα που θα έκαναν να φτάσουν στο χωρίο θα ήταν όχι πάνω από 20 λεπτά, επίσης η ώρα που κοίταζαν την θέα από την κορυφή του λόφου ήταν περίπου 20 με 25 λεπτά, όταν έφτασαν έντρομοι στο χωρίο συνειδητοποίησαν ότι είχε βραδιάσει και όταν ρώτησαν κάποιον τι ώρα είναι τους είπε ότι ήταν 10, όταν έφτασαν στο σπίτι των συγγενών του Νίκου, άρχισαν να ρωτάνε αν ήξερε κανείς ότι υπήρχε ένα σπίτι στον λόφο λίγο πριν το χωρίο, κανένας δεν ήξερε τίποτε για αυτό το σπίτι ούτε το είχε δει ποτέ. Ο παππούς της οικογένειας, που τον ρώτησαν λίγο αργότερα, είπε ότι όταν ήταν μικρός ο πατέρας του είχε πει για ένα σπίτι που υπήρχε πίσω από τον λόφο και ότι εκεί έμενε μια γυναίκα, που ο άντρας της είχε σκοτωθεί, μαζί με το βαριά άρρωστο παιδί της, μία μέρα ήρθαν κάποιοι την πήραν και την κρέμασαν σε ένα μεγάλο δέντρο που ήταν απέναντι από το σπίτι της η ίδια μέχρι να ξεψυχήσει φώναζε απελπισμένα το εξής: "Σας παρακαλώ, αφήστε με, το παιδί μου είναι άρρωστο στο σπίτι και με χρειάζεται". Τους είπε επίσης ότι οι μεγάλοι απαγόρευαν στα παιδία να πάνε στο μέρος αυτό γιατί το θεωρούσαν στοιχειωμένο και ότι όταν ήταν μικρός πήγαινε με τους φίλους του ως την στροφή ου λόφου που οδηγούσε στο σπίτι και μετά έτρεχαν όλοι μαζί πίσω στο χωρίο γιατί φοβόντουσαν μήπως τους κάνει κακό κάποιο στοιχειό. http://www.esoterica.gr



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πάνω από το μωρό

Ότι είχα γεννήσει το παιδάκι μου και (3 ημέρες) με καισαρική. Ήμουν στην κλινική. Εκείνο το βράδυ ακούω το ονομά μου και πετάγομαι. Βλέπω μια κόκκινη σκιά να βγαίνει από την κούνια του παιδιού. Λέω όνειρο θα ήταν. Εν τω μεταξύ εγω σταύρωνα κάθε βράδυ το παιδί μου. Περνάνε 3 μήνες στο σπίτι πλέον κάποιο βράδυ ξαναακούω το ονομά μου και ξανα πετάγομαι. Ξανα βλέπω την κόκκινη σκιά να βγαίνει από την κούνια του παιδιού μου. Εκείνη την ώρα ακούω μια φωνή "μη σταυρώνεις μωρή το παιδί" 3 φορές μου το είπε. Εγώ φυσικα ταράχτηκα. Το επόμενο πρωί πήγα σε κάποιον παπά και του έιπα τι έγινε. Το διάβασε το παιδί και έφυγα. Το ίδιο βράδυ ενώ κοιμόμουν με θάμπωσε ένα έντονο άσπρο φως. Κοιτάζω στο παράθυρο και είδα έναν άνθρωπο ντυμένο στα άσπρα (στεκόταν πισωπλατα και δεν είδα πρόσωπο) πάντως τα μαλλιά του φτάνανε μέχρι τον ώμο και γύρω του είχε μια λάμψη που με έκανε να νιώσω γαλήνη και ηρεμία. http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?ARCHIVE=&whichpage=1&TOPIC_ID=1318



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Παράξενο βιβλίο

Έτος 1984. Έχω πάει στην έκθεση βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης και αγόρασα ένα βιβλίο, που αν θυμάμαι καλά λεγόταν Λευκή και Μαύρη Μαγεία, ήταν κόκκινο και απέξω είχε έναν μάγο. Τον καιρό εκείνο διάβαζα πολύ σχετικά με θέματα αποκρυφισμού, εσωτερισμού κ.ο.κ. Μετά από λίγο καιρό,άρχισα να νοιώθω περίεργα. Όπου κι αν ήμουν ένοιωθα κάποιον συνεχώς από πίσω μου να με ακολουθεί. Ένοιωθα ότι ποτέ δεν ήμουν μόνος. Πολλά βράδια έβλεπα φοβερά ζωντανά όνειρα, που είχαν σχέση με ανθρωποθυσίες, μαγεία και άλλα παρόμοια. Να πω ότι δεν ήμουν κανένα ψώνιο με τέτοια θέματα απλά με ενδιέφεραν. Το μεγάλο σώσε έγινε ένα βράδυ....Έπεσα να κοιμηθώ στο σαλόνι (όπου είχα μία πολυθρόνα/κρεβάτι για να διαβάζω για τις πανελλαδικές). Στο σαλόνι υπήρχε μία ντουλάπα που είχε γίνει κλείνοντας ένα μέρος του τοίχου με πόρτα, δίνοντας έναν χώρο για αποθήκες περίπου 10 τ.μ. Ο χώρος ήταν γεμάτος με βιβλία, ρούχα, χαλιά και ότι άλλο οι μαμάδες μπορούν να παραχώσουν σε τέτοια μέρη. Δεν είχα κοιμηθεί καλά καλά, όταν ξαφνικά άρχισα να ακούω ποδοβολητά και χλιμιντρίσματα μέσα από την ντουλάπα...Σηκώθηκα πάνω και αφού συγκρότησα τις σκέψεις μου και ήμουν σίγουρος για το ότι δεν κοιμόμουν συνέχισα να ακούω με πραγματικό τρόμο, αυτό το "άλογο" να συνεχίζει να χλιμιντρίζει και να κάνει βόλτες εκεί μέσα...... Σε λίγο ο ήχος χάθηκε και όταν μάζεψα όλες μου τις δυνάμεις και άνοιξα την πόρτα ένοιωσα μία βαριά μπόχα....... Την άλλη μέρα (και βέβαια δεν έκλεισα μάτι) όλα ήταν όπως πρώτα...Ούτε οσμές περίεργες ούτε τίποτε..... Μερικά χρόνια μετά στο Άγιον Όρος είπα την ιστορία αυτή στον πνευματικό μου....Αφού μου συνέστησε να πετάξω το βιβλίο μου είπε ότι δεν ήταν η φαντασία μου αλλά πραγματικός δαίμονας, που βρήκε την ευκαιρία μέσα από τις πεσμένες μου άμυνες και την ασχολία μου με το βιβλίο αυτό να κάνει την εμφάνιση του. http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?ARCHIVE=&whichpage=1&TOPIC_ID=1318



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Θόρυβοι στην αποθήκη

Μαζί με 3 φίλους μου καθόμαστε αργά το βράδυ έξω από το σπίτι του ενός από αυτούς.Έχει μπροστινή εξωτερική αυλή με κήπο και ήταν μια υπέροχη βραδιά.Η ώρα ήταν περίπου 02:30.Ενώ συζητούσαμε άσχετα θέματα ακούσαμε θόρυβο σαν κάποιος να έσπρωχνε ράβδους αλουμινίου επάνω σε πλακάκια.Πραγματικά στο σπίτι υπήρχαν αυτές οι ράβδοι για κάποια κατασκευή που ήθελαν να κάνουν οι γονείς του φίλου μας.Βρίσκονταν στην αποθήκη της αυλής στα 4 μέτρα μακριά από εμάς.Δεν υπήρχε πόρτα στην μικρή αποθήκη -παρά μόνο το κάσωμα επομένως όποιος ή ότι και να ήταν θα το βλέπαμε να μπαίνει ή να βγαίνει.Πεταχτήκαμε όρθιοι περισσότερο έκπληκτοι παρά φοβισμένοι.Πλησιάσαμε την αποθήκη μπήκαμε μέσα την ελέγξαμε(εξάλλου ήταν μικρή και δεν είχε παρά ελάχιστα πράγματα μέσα σε 2 χαρτοκούτια) και δεν εντοπίσαμε το παραμικρό.Βγήκαμε και συνεχίσαμε την κουβέντα μας.Ύστερα από 2 λεπτά έγινε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Ξαναελέγξαμε αλλά τίποτα. Αυτό το πράγμα συνεχίστηκε για 3-4 φορές ακόμα και ποτέ δεν βρίσκαμε το παραμικρό που θα μπορούσε να κάνει αυτό το θόρυβο.Σαν να κλώτσαγε κάποιος αλουμίνια επάνω σε πλακάκια.Την τελευταία φορά που ακούσαμε τον θόρυβο πάλι ελέγξαμε και γυρίζοντας πίσω στις καρέκλες μας ακούσαμε ενα σιγανό ψίθυρο από την αποθήκη.Σταματήσαμε και ενώ επιστρέφαμε στην αποθήκη για να δούμε από που ερχόταν αυτός ο ψίθυρος ξαφνικά πετάχτηκε από μέσα μια σκιά περίπου 2,5 μέτρα ύψος η οποία πέρασε ανάμεσά μας και έτρεξε προς το βάθος του κήπου στο σκοτάδι.Τρομάξαμε όλοι και δεν ξέραμε τι να υποθέσουμε.Το μόνο που ήταν σίγουρο είναι ότι την σκιά την είδαμε για 2-3 δευτερόλεπτα και τους θορύβους τους ακούσαμε και μάλιστα 4 άτομα.Από εκείνη τη στιγμή και μετά δεν ακούσαμε και δεν είδαμε τίποτα άλλο από την αποθήκη για όση ώρα παραμείναμε εκείhttp://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?ARCHIVE=&whichpage=1&TOPIC_ID=1318



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Το χωριό φάντασμα

Εγώ μια ιστορία έχω κ είναι κ το μοναδικό παράξενο που έχει συμβεί σ'όλη μου τη ζωή.... Το καλοκαίρι του 1994, είχα πάει με μια φίλη μου στην Αμοργό. Κάποιο πρωί γύρω στις 7.30 πήγαμε στη Χώρα για να πάρουμε κάποια λεφτά απ' το ταχυδρομείο. Μιας κ ήταν πολύ νωρίς είπαμε να μη γυρίσουμε με το λεωφορείο, αλλά να ζητήσουμε οδηγίες κ να πάρουμε το μονοπάτι που χρησιμοποιούν οι βοσκοί για την Αιγιάλη. Τέλος πάντων, βρέθηκε κάποιος να μας δείξει την αρχή του μονοπατιού, το οποίο ήταν σημαδεμένο με κόκκινες βούλες πάνω σε βράχους, κ όχι κάποιο μονοπάτι -δρομάκι. Για να φτάσουμε στην αρχή, έπρεπε ν'ανέβουμε ένα βραχώδη λόφο. Την ώρα που το κάναμε βλέπαμε τα σύννεφα να κινούνται πολύ γρήγορα προς τα κάτω κ θυμάμαι που το σχολιάσαμε, μας έδωσε την εντύπωση ότι έπρεπε να εγκαταλείψουμε το σχέδιό μας. Το μονοπάτι ανεβαίνει τις κορυφογραμμές κ στο μεγαλύτερο μέρος του έχεις εικόνα του δρόμου από κάτω. Για να μην πολυλογώ, κάποιο βράχο προσπεράσαμε, κάποιο σημάδι δεν είδαμε, στο τέλος χαθήκαμε. Κ χαθήκαμε μέσα σε μια κοιλάδα, γύρω-γύρω βουνά κ δρόμος πουθενά. Υπολογίσαμε στο περίπου την κατεύθυνση που θα'πρεπε να πάρουμε κ συνεχίσαμε προς τα κει. Το μέρος είναι άγονο, δεν έχει δέντρα κτλ, θάμνους μόνο κ πέτρες. Κάποια στιγμή όπως περπατούσαμε βλέπω κάτω μια πέτρα με διάμετρο γύρω στα 70cm κ με ζωγραφισμένο (όπως νομίζαμε αρχικά) το πρόσωπο του Χριστού. Φωνάζω τη φίλη μου κ είχαμε πάθει πλάκα, γιατί ήταν μια εικόνα με απίστευτη λεπτομέρεια, όχι κάτι που "έμοιαζε" με εικόνα του Χριστού. Παρατηρώντας τη ανακαλύψαμε ότι δεν ήταν ζωγραφισμένη, αλλά ήταν τα "νερά" της πέτρας κ σκεφτήκαμε ότι έπρεπε να την πάρουμε μαζί μας, πρώτον γιατί ήταν κάτι το απίστευτο κ δεύτερον θέλαμε να το πούμε αυτό το πράγμα κ ήμασταν σίγουρες ότι κανείς δεν θα το πίστευε. Σκάβοντας καταλάβαμε ότι η πέτρα ήταν κομμάτι ενός τεράστιου βράχου χωμένου στη γη κ καμία ελπίδα δεν είχαμε... Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε κ να ξαναγυρίσουμε την επόμενη μέρα. Συνεχίσαμε να προχωράμε για κανένα τέταρτο περίπου. Κάποια στιγμή ενώ κάτω υπήρχε πλέον περισσότερο χώμα κ θάμνοι, σταδιακά δεξιά κ αριστερά άρχιζε να εμφανίζεται ένα "τοιχάκι". Λέω σταδιακά, γιατί στην αρχή ήταν πχ. 3 πέτρες, μετά 10, μετά παραπάνω κ στο τέλος έφτανε περίπου στο 1,5 μέτρο ύψος. Το τοίχος σε οδηγούσε μέσα σ'ένα χωριό. Για την ακρίβεια το αριστερό μέρος του τοίχους έκανε ένα υμικύκλιο κ μέσα βρισκόταν το χωριό, ενώ το δεξί προχωρούσε ευθεία κ σε έβγαζε από αυτό. Σκεφτήκαμε να πάμε να ρωτήσουμε για τον δρόμο. Το πρώτο σπίτι που είδαμε είχε την πόρτα ανοιχτή κ μπήκαμε μέσα. Το εσωτερικό του σπιτιού.... Λοιπόν, υπήρχαν τα πάντα μέσα. Μπήκαμε στο πρώτο δωμάτιο που ήταν η κουζίνα. Τραπέζι με πιάτα πάνω, μια σόμπα, τηγάνια, κάποια κρεμασμένα ρούχα. Τα πάντα όμως με άπειρη σκόνη. Γενικά η εντύπωση που μας έδωσε ήταν ότι όποιοι μέναν εκεί μέσα απλά σηκωθήκαν κ φύγαν βιαστικά, πριν πολλά-πολλά χρόνια... Η αλήθεια είναι ότι φοβηθήκαμε λίγο, αλλά νομίζω ότι πιο πολύ φοβόμασταν μήπως δεν βρούμε τελικά τον δρόμο κ μας πάρει η νύχτα στα βουνά. Μπήκαμε λοιπόν κ στο 2ο σπίτι..... ακριβώς τα ίδια. Με το που το είδαμε αυτό, δεν είπαμε κουβέντα κ κάναμε μεταβολή κατευθείαν. Βγαίνοντας, παρατηρήσαμε κάτι που δεν είχαμε δει πριν. Στην πόρτα του σπιτιού με κόκκινη μπογιά ήταν ζωγραφισμένος ένας σταυρός, ένα κρεμασμένο ανθρωπάκι (το ίδιο που κάνουμε όταν παίζουμε κρεμάλα) κ από κάτω ονόματα κ ημερομηνίες. Θυμάμαι ένα Δαφνούλα (επειδή την αδερφή μου την λένε Δάφνη) κ οι ημερομηνίες ήταν γύρω στο 1800. Το ίδιο τελικά (με άλλα ονόματα) υπήρχε κ στην πόρτα του 2ου σπιτιού. Φύγαμε τρέχοντας από το χωριό κ λίγα μέτρα παρακάτω, είδαμε μπροστά μας ένα αγόρι γύρω στα 18 πάνω σ'ένα μουλάρι. Του φωνάξαμε να σταματήσει (για να βρούμε επιτέλους το δρόμο), αυτό γύρισε, μας κοίταξε κ άρχισε να φεύγει γρήγορα. Μετά από λίγο τον χάσαμε κ αυτόν. Τελοσπάντων, τον δρόμο τον βρήκαμε κάποιες ώρες αργότερα κ αφού είχαμε περάσει τα πάνδεινα. Τις επόμενες μέρες ρωτήσαμε τους πάντες για την ύπαρξη του χωριού. Κανένας δεν ήξερε τίποτα. Η μόνη εξήγηση που μας δώσαν ήταν ότι ίσως ήταν κάποια "φάρσα" των βοσκών, που εννοείται ότι δεν μας κάλυψε. Θα μπορούσαν να ήταν φάρσα τα γραμμένα στις πόρτες, αλλά το χωριό? Κανένας δεν γνωρίζει κάποιο χωριό -έστω κ έρημο- εκεί γύρω. Άλλοι είπαν ότι πάθαμε ηλίαση. Πολύ πιθανόν να πάθαμε ηλίαση αργότερα κ αφού περιπλανιόμασταν για τόσες ώρες, αλλά νομίζω ότι ήμουν μια χαρά την ώρα που βρήκαμε το τείχος,αλλά ακόμα κ αν δεν ήμουν (που ήμουν), είμασταν 2 κ βλέπαμε τα ίδια πράγματα την ίδια στιγμή, θέλω να πω, δεν έλεγα εγώ κάτι για να επηρεάσω την φίλη μου ή το αντίθετο. Θα ήθελα τη γνώμη σας πάνω σ' αυτό. Η αν κάποιος γνωρίζει κάτι γι' αυτό το "χωριό"...http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?ARCHIVE=&whichpage=1&TOPIC_ID=1318



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Ησυχίααα

Η οικογένεια του Νίκου είχανε μια φάρμα με μοσχάρια, λίγο πιο έξω από τη Χαλκίδα. Στη φάρμα αυτή, κανένας φύλακας δεν δεχόταν να πιάσει δουλειά, και όσα σκυλιά είχανε αφήσει για να φυλάνε, το έσκαγαν μετά από ένα-δύο βράδια. Γύρω από τη φάρμα δε, ερημιά Θεού. Μια βραδιά, ο Νίκος (γύρω στα δέκα τότε) και ο παππούς του, αποφασίζουνε να διανυκτερεύσουν στη φάρμα. Φεύγει η υπόλοιπη οικογένεια, η νύχτα αρχίζει να πέφτει (ήτανε περασμένες δέκα όταν...) και ο Νίκος με τον παππού του καθόντουσαν στο καθιστικό, έτοιμοι να πάνε για ύπνο. Ξαφνικά, ακούγεται από την κουζίνα φοβερή φασαρία και θόρυβος, κατσαρόλες να πέφτουνε, πιάτα να σπάνε, φωνές άγριες και θυμωμένες, γενικά χαμός. Ο Νίκος και ο παππούς του έμειναν άναυδοι, γιατί ήταν μόνοι στο σπίτι και σηκώθηκαν σιγά σιγά να πάνε να ελέγξουν τι συνέβαινε. Ανοίγουν την πόρτα του χωλ που οδηγούσε στην κουζίνα, και ο θόρυβος ακουγόταν ακόμα δυνατότερος, ενώ οι φωνές ήταν σε ξένη γλώσσα. Πλησιάζουν στην κουζίνα, γυρίζουν το χερούλι και με το που πάνε να σπρώξουν την πόρτα...Ησυχίιιιιιιιααααααααα! Κανείς δεν υπήρχε, ο θόρυβος σταμάτησε, και η κουζίνα ήταν όπως την είχαν αφήσει... Κάποιο άλλο βράδυ που πάλι είχαν διανυκτερεύσει, ακούνε ξαφνικά στις τρεις τα μεσάνυχτα θόρυβο, ποδοβολητό μοσχαριών, τουφεκιές, φωνές, βρισιές και τέτοια. Σκέφτηκαν ότι ήρθαν τσιγγάνοι να κλέψουν μοσχάρια, κι επειδή ήταν μόνοι τους και δεν είχαν όπλο, δεν τόλμησαν να βγουν, ούτε καν το φως δεν άνοιξαν. Οι πυροβολισμοί και οι φωνές συνέχισαν για αρκετή ώρα. Το επόμενο πρωί, βγήκαν έξω περιμένοντας να αντικρίσουν τον χαμό από κάλυκες σφαιρών και τα μοσχάρια σε άθλια κατάσταση (εάν είχε μείνει κανένα). Ανοίγουν την πόρτα, βγαίνουν έξω και πάνε πίσω στα μοσχάρια, αλλά...Ησυχίιιιιαααααααα! Τίποτε δεν είχε γίνει. Αργότερα έμαθαν ότι στο λόφο που είναι λίγο πιο πάνω από τη φάρμα, είχε γίνει ομαδική εκτέλεση από τους γερμανούς. http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?ARCHIVE=&whichpage=1&TOPIC_ID=1318



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τα δύο αδελφάκια

Στην παλιά γειτονιά που εμενα, μερικά σπίτια πιο κάτω σε έναν δρόμο στις αρχές του πρόποδα του βουνού ήταν ένα σπιτάκι με μια οικογένεια μέσα. Το σπιτάκι ήταν μικρό και φτωχικό... Εκεί που έμενε αυτή η οικογένεια λοιπόν, μερικά μέτρα πιο κάτω από το σπίτι τους ξεκινούσε και υψωνόταν το βουνό. Ένα πρωινό και όπως κάθε μέρα. έτσι και τότε η μητέρα ξεκίνησε για την δουλειά, αφήνοντας στο σπίτι τα δυο μικρά αδερφάκια. (Ενα κοριτσάκι και ένα αγοράκι λίγο πιο μεγάλο σε ηλικία. Πάνω κάτω 10 χρόνων ήταν και τα δυο...δεν θυμάμαι.) και μια γιαγιά μεγάλη σε ηλικία όμως. Εκείνο το πρωινό λοιπόν τα παιδάκια αντί να βγουν να παίξουν έξω (ουσιαστικά στους πρόποδες του βουνού), προτίμησαν να μείνουν μέσα και να παίξουν στο δωμάτιο τους. Η γιαγιά τους ήταν στην κουζινίτσα και τους έφτιανε γάλα. Τότε. εκείνο το πρωινό ένας μεγάλος βράχος ξεκόλλησε από το βουνό, κύλησε μπήκε μέσα στο υπνοδωμάτιο και πλάκωσε τα δυο αδερφάκια. Όπως είναι φυσικό τα έλιωσε και βρήκανε τον θάνατο. Ακόμα και τώρα ο βράχος έχει μείνει εκεί. Κάτι προσπάθειες που έγιναν να τον μετακινήσουν απέβησαν μάταιες μιας και πάντα τα μηχανήματα ή χάλαγαν ή κάτι πάθαιναν (βούλιαζε το υπέδαφος εκεί που στέκονταν). Και οι κάτοικοι της περιοχής λένε πως αν πας το βράδυ ή το πρωί κατά τις 8 που έγινε το μοιραίο και δεν έχει θόρυβο, μπορείς ακόμα και τώρα να ακούσεις τις παιδικές τους συνομιλίες και τα γέλια από τα δυο αδελφάκια. Πηγή: http:/. www.e-steki.coin/fonuii archive index.php t-713.html



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Η Σκιώδης φιγούρα

Πριν από τρεις βδομάδες μου συνέβη το εξής : Γύρισα το βράδυ στο σπίτι αργά. Η γυναίκα μου και τα παιδιά μου κοιμόντουσαν κλείνοντας την πόρτα πίσω μου προχώρησα στον διάδρομο που ενώνει το δωμάτια. Τότε παρατήρησα κάτι που ομολογώ όχι μόνο με τρόμαξε αλλά θα έλεγα μου προκάλεσε σοκ. Έξω από την πόρτα του δωματίου μου στεκόταν μια φιγούρα που είχε ύψος περίπου το δικό μου (είμαι 1.83) αλλά έδειχνε να είναι πιο ογκώδης. Η δομή της αν μου επιτρέπεται αυτή η έκφραση, ήταν οπτικά συμπαγής αλλά με μη αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά....Δεν φαινόταν πρόσωπο αλλά ήταν διακριτή η ανθρωπόμορφή σιλουέτα της. Το καταπληκτικό της υπόθεσης είναι πως όταν το είδα ένιωσα μέσα μου πως με αντιλήφθηκε και πρόσεξα μια κίνηση που φανέρωνε στρέψη του κεφαλιού της φιγούρας αυτής προς τα μένα. Αφού με κοίταξε για κλάσματα του δευτερόλεπτου με μια απίστευτα βιαστική κίνηση μπήκε μέσα στο δωμάτιο μου δίνοντας μου την εντύπωση πως δεν ήθελε να εκτεθεί στα μάτια μου... Έτρεξα προς το δωμάτιο μου για να δω τι είχε απογίνει (ακόμα απορώ πως μετά από την έκπληξη μου το έκανα) Η διαδρομή των 4 μέτρων από την άκρη του διαδρόμου μέχρι και την πόρτα του δωματίου μου πιστέψτε με μου φάνηκαν σε χρόνο αιώνας και σε απόσταση τεραστία...Δεν ήξερα αν αυτή η φιγούρα θα στεκόταν μέσα στο δωμάτιο -δεν ήξερα τι θα έβλεπα. Όταν έφτασα στην πόρτα του δωματίου μου άνοιξα το φως με μια πολύ βιαστική κίνηση. Δεν υπήρχε τίποτα από αυτό που είχα δει. Η σύζυγος μου κοιμόταν μη έχοντας αντιληφθεί τίποτα. Είναι μια εμπειρία που ήταν συγκλονιστική] γιατί δεν πίστευα αυτό που έβλεπα. Χρονικά από την στιγμή που μπήκα στο σπίτι μέχρι και που άνοιξα το φως στο δωμάτιο μου υπολογίζω πως δεν πέρασαν πάνω από 30 δευτερόλεπτα.



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn