Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Η βόλτα στο δάσος

Η ιστορία που θα σας πω είναι πέρα για πέρα αληθινή. Πριν 9 χρόνια εγώ και η παρέα του χωριού μου είχαμε πάει στο κοντινό δάσος για να απολαύσουμε την όμορφη πανσέληνο. Πήγαμε κοντά στο πηγάδι όπου αντικρίσαμε κάτι αφύσικο. Είδαμε ένα ποτάμι από αίμα και όπως ήταν φυσικό σαν 15χρονα παιδιά είχαμε φοβηθεί πάρα πολύ. Ξαφνικά ακούστηκε μια κραυγή όχι τρόμου αλλά σαν κάτι να μας προειδοποιούσε να φύγομε μακριά, κάτι που εμείς δεν κάναμε όμως η περιέργεια σκότωσε την γάτα και στην δικιά μάς περίπτωση η περιέργεια άλλαξε τις ζωές μας αφού την επόμενη στιγμή εμφανίστηκε ένας άνθρωπος αρκετά ψηλός που είχε ένα αξιοπερίεργο χαρακτηριστικό τα μάτια του ήταν άσπρα . Αμέσως τον ρωτήσαμε ποιος είναι και τι θέλει αφού δεν τον είχαμε ξαναδεί στο χωριό. Η απάντηση του ήταν: Ακολουθήστε με και θα μάθετε. Εδώ θέλω να σημειώσω ότι ήταν παραμονή της Αγίας Παρασκευής. Έτσι τον ακολουθήσαμε και αυτός μας οδήγησε στο νεκροταφείο κάτι που μας έκανε να χάσουμε τα λογικά μας ήμασταν πέντε παιδιά, γιατί παρόλο που το παίζαμε μεγάλοι στους άλλους ήμασταν παιδιά, μαζί με έναν άγνωστο περίεργο τύπο που δεν μας φαινόταν και πολύ καλός . Τότε ακούσαμε την φωνή του συμμαθητή μας του Άρη που πριν 3 εβδομάδες είχε βρεθεί νεκρός μέσα στο πηγάδι. Ο Άρης αν και δεν είχε ανθρώπινη μορφή, έμοιαζε πιο πολύ σαν αέρινη μάζα η τέλος πάντων κάτι που δεν ήταν ανθρώπινο, ήταν ματωμένος και φαινόταν φοβισμένος και μας έκανε νόημα να φύγουμε μακριά. Εμείς φοβισμένοι όσο ποτέ τότε αποπειραθηκαμε να φύγουμε κάτι που φυσικά δεν έγινε αφού ο άνθρωπος μας κατάλαβε και γύρισε προς τα εμάς . Τότε είδαμε τον Άρη ακόμα πιο φοβισμένο από ότι πριν βλέποντας μας να κοιτάμε προς το μέρος του Άρη ο μυστηριώδης άνθρωπος κοίταξε και αυτός και είπε: Αυτόν ακούτε και πήγατε να φύγετε? Το αγόρι αυτό είναι νεκρό πια σωστά? Εμείς δεν μιλήσαμε αφού είχαμε μαρμαρώσει από τον φόβο μας συν του ότι καταλάβαμε μάλλον ποιος σκότωσε τον φίλο μας η μάλλον τι. Αφού όμως θέλετε να τον ακούτε το μονό κι ας είναι νεκρός ας τον έχετε συντροφιά, συμπλήρωσε. Κοίταξα το ρολόι και η ώρα ήταν 2πμ. , όμως δεν με απασχολούσε αυτό καθώς στο επόμενο δευτερόλεπτο είδα κάτι που μου χει μείνει ακόμα και σήμερα ο μυστηριώδης άνθρωπος μεταμορφωνόταν σε κάτι που όλα ήταν εκτός από ανθρώπινο. Είχε κίτρινα ματιά, κάτι που μου φαινόταν εξίσου περίεργο με τα άσπρα αλλά δεν νομίζω ότι το μονό τρομακτικό πάνω του ήταν τα ματιά, και ενεπνεε μόνο φόβο. Τότε εμφανίστηκε ένα άσπρο φως με μια φιγούρα μέσα της όμως δεν μπορούσαμε να την διακρίνουμε καλά. Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι είναι το επόμενο πρωί, καθώς ξυπνήσαμε εκεί που μας θυμόμουν τελευταία φορά, έξω από το νεκροταφείο, όταν ξυπνήσαμε τα πάντα ήταν φυσιολογικά λες και δεν είχε συμβεί τίποτα ούτε η εμφάνιση του Άρη ούτε ο περίεργος τύπος ούτε και το άσπρο φως που ούτε θέλω να σκέφτομαι τι θα γινόταν αν δεν ήταν αυτό . Τότε 2 παιδιά από την πενταμελή παρέα μας τρελαθήκαν λόγω του ότι είχαμε ζήσει λέγανε ότι έβλεπαν νεκρούς και αλλά τέτοια, π. χ θέλει να μας σκοτώσει κ. α. , ενώ οι άλλοι 3 που ήμασταν στα λογικά μας γίναμε πιο "θρήσκοι" και αποδώσαμε αυτό το γεγονός στην Αγία Παρασκευή που γιόρταζε εκείνη την ημέρα και, όπως πιστεύουμε, μας έσωσε από τον βέβαιο θάνατο από ένα δαιμόνιο η κάτι τέτοιο. Όπως είναι φυσικό δεν έχουμε μιλήσει σε κανέναν για αυτό το συμβάν ωστόσο από τότε ποτέ δεν έχουμε κάνει ξανά ούτε τέτοια βόλτα ούτε έχουμε ξαναασχοληθει με τα μεταφυσικά πλην του ότι διαβάζουμε τρομακτικές ιστορίες...



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου