Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

O ταχυδακτυλουργός: Μέρος Β

Η κηδεία έγινε μετά από λίγες μέρες αυτός καθόταν και τους κοίταζε όλους μέσα από το φέρετρο του. Όλοι τον κοιτούσαν με θλίψη λέγοντας μόνο με τα μάτια τους ένα μεγάλο "αντίο"... Αυτός o θάνατος ξεχάστηκε με τα χρόνια μέχρι βέβαια o νεκρός αυτός ταχυδακτυλουργός αντικατασταθεί από ένα καινούριο o οποίος θα παρουσίαζε στο ίδιο θέατρο. Στη πρώτη του παράσταση όλα πήγαν στραβά, επιχείρησε κάτι πολύ επικίνδυνο και πνίγηκε. Θάφτηκε σε ένα νεκροταφείο, λίγο πιο έξω από την πόλη όπου θάβονται όλοι οι νεκροί ταχυδακτυλουργοί και μάγοι. Πολλοί κάτοικοι των προαστίων έχουν αρχίσει να ισχυρίζονται ότι περνώντας με το αυτοκίνητο παρατήρησαν ανθρώπους ντυμένους στα μαύρα με καπέλα μάγων να βγάζουν περιστέρια και μετά να τα εξαφανίζουν. Αφού το νέο έφτασε στους κατοίκους της πόλης κανείς δεν πλησίαζε εκεί ούτε νύχτα ούτε μέρα. Νέοι ταχυδακτυλουργοί εμφανίζονται στο προσκήνιο της μαγείας και αρχίζουν ενεργά να παρουσιάζουν στο θέατρο που παρουσίαζαν αυτοί που τώρα είναι θαμμένοι κάτω από το χώμα... Δεν φοβήθηκαν, άρχιζαν να παρουσιάζουν κόλπα εύκολα που σταδιακά άρχισαν να γίνονται δύσκολα. Ετοίμαζαν παράσταση στο τέλος του μήνα. "Τι θα κάνουμε αυτή τη φορά? Να ετοιμάσουμε κάτι φανταστικό κάτι που δεν έχει ξαναγίνει". Όλες οι σκέψεις γύριζαν γύρω από το πιο δύσκολο μαγικό κόλπο στους αρχές του αιώνα, το κόλπο της αυτοκτονίας... Τότε ήταν το τέλος του αιώνα... "Μα πως θα το κάνουμε αυτό? Θέλει πολλή προετοιμασία..." "Ε τότε ας αρχίσουμε...". Το είχαν έτοιμο σε δύο μέρες αλλά ποιος από τους τρεις θα ρίσκαρε τη ζωή του για ένα κόλπο? Ένας η όλοι? Τελικά αποφάσισε να το κάνει o καλύτερος. Σε λίγο θα έβγαινε στη σκηνή, η μεγάλη νύχτα έφτασε. "Κουράγιο..." του έδιναν οι βοηθοί του. Το κοινό μαζεύτηκε και τέλος αυτός βγήκε στη σκηνή. "Κυρίες και κύριοι το κόλπο που θα δείτε είναι..." Και εκείνη ακριβώς τη στιγμή μπήκε μέσα o πεθαμένος και φημισμένος ταχυδακτυλουργός, κρατούσε το κεφάλι του στα χέρια του, ήταν αποκεφαλισμένος και γύρω από το λαιμό του υπήρχε το σκοινί που του χάρισε το θάνατο. " Γιατί με αντιγραφείς?" ρώτησε ανεβαίνοντας στη σκηνή. Το κοινό άρχισε να βγαίνει έξω πανικόβλητο μα οι δρόμοι ήταν γεμάτοι με όλους τους αποκεφαλισμένους και νεκρούς μάγους του συγκεκριμένου αιώνα. Το κοινό γυρίζοντας το μέτωπο προς τη σκηνή αντίκρισε τους τρεις ταχυδακτυλουργούς κρεμασμένους. Τα αίματα έσταζαν απ τα στόματα τους αργά αργά ώσπου η σκηνή γέμισε με κόκκινο. O νεκρός ταχυδακτυλουργός?: πουθενά. Μετά από κάποιες βδομάδες το θέατρο γκρεμίστηκε και κανείς δεν το πλησίαζε. Έπειτα με πρωτοβουλία του δημάρχου όλος o λαός πήγε να δει το νεκροταφείο τους, λίγο πιο έξω από την πόλη. Οι τάφοι ήταν ανοιγμένοι και πάνω στα μάρμαρα βρισκόταν το κεφάλι του καθενός. Τα αίματα από τα στόματα τους έσταζαν αργά αργά... Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου