Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Η φυλακή των ψυχών

Μετρό...η υπόγεια συγκοινωνία που εσείς γνωρίζετε δεν είναι πια η ίδια.Εγώ προσωπικά δεν ζούσα για να δω πως ήταν πριν την Αποκάλυψη.Εγώ το μετρό το γνώρισα σαν την ζωή,τον θάνατο και την πτώση του ανθρώπινου είδους.Αλλά όλα αυτά δεν έχουν σημασία,σημασία έχει τι είδα εγώ μέσα σε αυτήν την ανάμειξη ζωής κ θανάτου.Εγώ είδα την νέα τάξη πραγμάτων.Θα σας εξήγησω γιατί το μετρό τώρα πια λέγεται φυλακή των ψυχών.Αν κάποιος από τους αγαπητούς αναγνώστες τολμούσε ένα ταξίδι στο μετρό του ΤΩΡΑ δεν θα έβλεπε τίποτα το ίδιο με το μετρό της εποχής σας.Εσείς το έχετε συνηθίσει με τρένο,μεγαλειώδεις καταστάσεις όπου το φως χρησιμοποιείται συνεχώς κ ακατάπαυστα κ δεν ανησυχείτε για τα φαντάσματα κ τα τέρατα του μετρό.Εγώ για να καταλάβετε για να ταξιδέψω από τον ένα σταθμό στον άλλο χρησιμοποιώ τα πόδια μου,είμαι οπλισμένος και περπατώ κυριολεκτικά στα σκοτάδια κ το παραμικρό λάθος βήμα σημαίνει θάνατο.Για την ώρα θα σας πω για την σήραγγα Νεκροπολις η οποία δεν ονομάζεται έτσι τυχαία αφού αμέτρητοι άνθρωποι έχουν χαθεί εκει μέσα κ οι ελάχιστοι που κατάφεραν να βγουν ζωντανοί χάσανε τελείως τα λογικά τους.Ευτυχώς αυτή η σήραγγα δεν αποτελεί κεντρική οδό αλλά παράκαμψη για τον σταθμό Μοναστήρι της βουλής των Αγγέλων(Μοναστηράκι).Ότι θα σας πω έγινε πριν δύο,τρεις ή κ τέσσερις μήνες.Μόλις που είχα καταφέρει να σωθώ από μια αγέλη εφιαλτικων σαρκοφάγων πλασμάτων τα οποία παρόλο που είναι τυφλά μπορούν να σε σφάξουν σε δευτερόλεπτα.Πάνω στην βιασύνη μου καθώς έτρεχα να ξεφύγω από αυτούς του δαίμονες μπήκα χωρίς δεύτερη σκέψη στην καταραμένη σήραγγα γνωρίζοντας ότι τα πλάσματα δεν θα με ακολουθούσαν.Επίσης θα ήθελα να προσθέσω ότι οι αυτοψίες των σωμάτων που βρέθηκαν έξω από την σήραγγα έδειξαν μεταθανάτια χτυπήματα από πτωματοφαφα ζώα τα οποία μόνο 3 βολές από πιστόλι είναι υπεραρκετες για να τα διώξουν.Αυτό δείχνει ότι η σήραγγα είναι ασφαλής από κυνηγούς αλλά γεμάτη από κάτι αλλο.Μπαίνοντας στην σήραγγα το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν κρανία βουτηγμένα μέσα στον τσιμεντένιο τοίχο κ ένα κρεμασμένο σκελετό ο οποίος κρατούσε ένα κομμάτι μέταλλο το οποίο έπαιζε τον ρόλο ταμπέλας κ έλεγε με ξεθωριαζμενα γράμματα: ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ.Πιστευοντας στην αρχή ότι μπορεί ληστές να είχαν εγκατασταθεί στην σήραγγα μπήκα μέσα αποφασισμένος να περάσω ή απαρατήρητος ή με μάχη.Αρκετά βήματα μετά την είσοδο μου,χτύπησε τα ρουθούνια μου μια άθλια μυρωδιά σαπίλας.Υποπτευομενος το τι θα δω άνοιξα τον φακό μου κ το θέαμα που είδα με μόλυνε με πρωτόγνωρο φόβο.Αφύσικος ξεκοιλιασμενα πτώματα,μερικά από αυτά καρφωμένα σε σιδερένιες βέργες του τοίχου και μερικά από αυτά ακέφαλα με περιεβαλαν.Προσπάθησα να κρατήσω το στόμα μου κλειστό φοβούμενος μην ξυπνήσω το δολοφόνο.Το τρομαχτικό ήταν ότι όλοι είχαν πεθάνει με τα μάτια ανοικτά κ με μια έκφραση γεμάτη τρόμο.Ευτυχώς προχωρώντας πιο κάτω τα πτώματα λιγοστευαν όμως κάτι εξωπραγματικό περίμενε.Στον τοίχο δεξιά υπήρχε ένας διπλος σωλήνας ο οποίος προφανώς χρησίμευε για τον εξαερισμό παλαιότερα.Σε εμφανές σημείο υπήρχε γραμμένο με άτσαλα κ δυσαναγνωστα γράμματα ένα κείμενο με κόκκινη μυρωδατη μπογιά που έλεγε: ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ. ΤΟΥ ΣΩΛΗΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΒΓΕΙΣ.ΑΚΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΕΙΣ.Σκέφτηκα στην αρχή ότι αυτά ήταν τα τελευταία λόγια κάποιου κακομοίρη πριν ξεψυχησει αλλά για να τα έλεγε αυτά κάτι θα ηξερε.Έτσι λοιπόν ακούμπησα προσεκτικά το δεξί μου αυτί πάνω στον σωλήνα κ περίμενα να ακούσω κάποιον να μιλάει.Στην αρχή δεν άκουγα τίποτα αλλά μετά από λίγη ώρα το αυτί μου έπιασε ψιθύρους.Η γλώσσα στην οποια μίλαγαν έμοιαζαν με την δική μου αλλά με δυσκολία καταλάβαινα τι έλεγαν.Ύστερα από λίγο άκουσα μια γυναικεια φωνή από την άκρη του σωλήνα να λέει:Φύγε σε παρακαλώ!Άσε μας στην ησυχία μας.Εγώ απάντησα:Αυτό θέλω κ εγώ.Πες μου τι πρεπε να κάνω για να σας αφήσω.Η απάντηση άργησε να έρθει αλλά τελικά άκουσα την φωνή να λέει συνέχεια,κάθε φορά κ πιο δυνατά την φράση:Λύτρωστε με!Καθώς έκανα αγώνα να κατανοήσω την ακαταλαβιστικη φράση ένας καχιεκτικος αρουραίος πέρασε πάνω από το κεφάλι μου προφανώς θεωρώντας ότι είμαι κ εγώ ένας από τους πολλούς νεκρούς που συνήθιζε να βλέπει.Εγώ τρομοκρατημένος έπεσα πάνω στης ράγες άκουσα μια απόκοσμη εκκωφαντιξη φωνή να φωνάζει όταν σήκωσα το κεφάλι μου είδα ότι το μισό σώμα του καχιεκτικου αρουραιου βρισκόταν στο πάτωμα μέσα στα αίματα,τότε κατάλαβα τι θα παθαινα κ εγώ αν είχα το αφτί μου για πολύ ώρα στον σωλήνα.Ξαφνικά άκουσα από πίσω μου βήματα κ αποτρόπαιες κραυγές.Άρχισα να τρέχω κ μετά από λίγα βήματα έφτασα μπροστά στην έξοδο της σήραγγας.Τρομαγμένος αντίκρισα ότι την έξοδο φύλαγαν 6 σκιές προφανώς ανθρώπων που είχαν πεθάνει εκεί.Άκουσα τα βήματα κ τις ανατριχιαστικές κραυγές από πίσω μου κ φώναξα:Λυτρωστε με!Με μιας οι φυλακες της εξόδου κάνανε άκρη σαν να με άφηναν να περάσω.Χωρίς πολύ σκέψη έτρεξα κ πέρασα την πολυπόθητη έξοδο.Τα είχα καταφέρει να περάσω αλώβητος αλλά σχεδόν τρελαμενος από τον φόβο μου για το τι θα μπορεί να είχα παθει αν αργουσα έστω κ λίγο.Μετά από αυτό κατάλαβα γιατί το μετρό λέγεται φυλακή των ψυχών.Γιατί ο Παράδεισος δεν υπάρχει πια κ γιατί η κόλαση έχει γίνει ένα με το μετρό.Οι ψυχές δεν πάνε πουθενά.Μένουν στο μετρό. Από τον φίλο Nick



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου